KABANATA 37

Matapos ang nangyaring unos sa aming buhay, bumalik sa dating simple at payapa ang aming pamumuhay. Wala man kami sa Esperanza, hindi pa rin nagpabaya sa amin sina Tito Elton. Nakatira na ulit si Kuya Jamile sa amin sa iisang bubong sa bahay na bigay ni Tito Elton. Balik na siya sa trabaho niya bilang isang mekaniko sa isang mechanical shop isang sakay lang mula sa bahay namin. Kami naman ni Nanay ay pinagtutulungang patakbuhin ang sari-sari store na aming sinimulan paghahanda na rin sa susunod na semester kung saan papasok na ako ulit. Nagpagdesisyunan namin na sa kalapit na unibersidad ako papasok para ipatuloy ang pag-aaral ko.

“Nay, mamimili lang ako sa grocery ng kulang natin dito sa store at mamamalengke na rin, may iba ka pa po bang bilin?” paalam ko kay Nanay na noo’y may pinagbebentahang bumibili.

Sumilip siya sa may pinto kung saan ako nakatayo at naghihintay.

“Wala na, ‘nak! Mag-iingat ka sa daan, ha?” paalala niya na kinangiti ko.

“Opo, Nay! Alis na po ako, babalik din ako kaagad.”

Medyo malayo ang grocery store mula rito kaya kailangan ko pang mag-abang ng tricycle sa gilid ng kalsada at halos kinse-minuto rin ang ibabyahe makarating lang doon sa bayan. Naglakad pa ako at dahil sa init ay sumilong muna ako sa waiting shed roon habang naghihintay ng masasakyan. Hindi ko lang maiwasang makadama ng pamilyar na pakiramdam na nitong nakaraan ko pa nararamdaman. Tila ba laging may nakasunod o may nagmamasid sa akin. Kahit kinakabahan ay hindi ko ito sinasabi kina Nanay dahil baka nagkakamali lang ako at pag-alalahanin ko pa sila.

“Sa bayan po, Manong,” sabi ko sa driver nang makasakay na sa tricycle na dumaan.

Habang nasa byahe ay napatingin ako sa malapad na salamin sa itaas ng tricyle at makikita roon ang mga nakasunod na sasakiyan sa likod. May nakita akong isang itim na kotse roon at hindi manlang ito nag-u-u-turn para mauna sa amin, bagkus marahan din ang patakbo nito na tama lang para makasunod sa tricyle kung saan ay lulan ako. Napalunok ako at kaagad na umiwas ng tingin.

Nang makarating sa bayan ay kinalma ko ang aking sarili. Pilit kong hindi pinapakita sa aking expresiyon na kabado ako. Pinanatili kong normal ang aking galaw kahit panaka-naka ang aking pagmasid sa paligid at sa mga tao sa aking paligid. Pumasok ako sa grocery store na palagi kong pinagbibilhan at nakaramdam ako ng kaginhawaan dahil kaagad nawala ang masama kong pakiramdam nang nasa loob na. I felt safe for a short while.

Bumalik lang ang kaba ko noong naglalakad na ako para magtungo naman sa palengke. Kahit hindi ako lumilingon noon, ramdam na ramdam ko pa rin ang kakaibang pakiramdam sa aking likuran na tila may nakasunod. Noong tumitingin ako sa may gulayan ay mahina akong napasinghap nang makita ko sa kabilang eskenita ang pamilyar na kotse na nakita ko rin kaninang sumusunod sa tricyle na lulan ako.

“Shit,” bulong ko sa aking sarili at naramdaman ko na ang pangangatog ng aking tuhod.

Nang makabili ng kailangan ay naging mabilis na ang aking lakad. Halos mapatalon lang ako sa gulat nang tumunog ang aking cellphone hudyat na may tumatawag. Kaagad ko iyong kinuha at luminga sa paligid bago tumabi sa pwesto kung saan maraming tao ang dumaraan. Kung sakali man na may gumawa sa akin dito ng hindi maganda ay makasisigaw kaagad ako at marami ang makakikita.

“Hello, Bon?” sagot ko sa tawag na mula kay Bonita.

“Jamila!” tila gulat niyang tawag sa pangalan ko. “Saan ka ngayon?”

Kaagad na kumunot ang noo ko at tumingin sa paligid. Sa tanong niyang iyon ay mas lalong bumundol ang puso ko sa kaba.

“Bakit?” halos pabulong kong tanong.

“Kasi may sinabi sa akin kanina si Eli at baka hindi niya nasabi sa iyo?”

“Sinabi?” Natigilan ako dahil wala namang text o tawag sa akin si Kuya Eli tungkol sa kung ano. “A-Ano ang sinabi?”

“Na si Bellisimo raw –”

Hindi ko na narinig pa ang kung ano ang sinabi ni Bonita dahil nabitawan ko ang cellphone na aking hawak. Nanlalaki ang aking mga mata habang nakatingin sa aking harap. I felt like the world instantly stopped spinning around me na kahit ang ingay sa paligid ay hindi ko na rinig. Ang tanging namumutawi na lamang noon sa aking sistema ay ang masakit at malakas na tibok ng aking puso.

“Mila,” Bellisimo gently whispered in my ear habang mas humigpit ang yakap niya sa akin.

Nang makabawi sa gulat at kahit nanginginig pa ang katawan ay pinilit kong itulak paalis si Bellisimo sa akin ngunit mas malakas siya. I felt like a storm was coming my way. Mabilis niyang nahawakan ang kamay ko at nahila ako paalis doon. Dinala niya ako sa kotseng ilang araw ko nang nakikita na nakasunod sa akin. So it was him!

“Bellisimo, anong ginagawa mo rito?” galit kong sigaw sa mukha niya nang nasa loob na kami ng kaniyang kotse.

His raging eyes bore into me at kaagad akong nanghina. His jaw was clenching nonstop at hindi ko nasundan nang bigla niya na lamang nilapat ang isa niyang kamay sa aking batok pagkatapos ay hinila ako roon at mapusok akong hinalikan. Nanlaban ako, but he made weak. Nakita ko na lamang ang sarili ko na binabalik ang matatamis na halik na binibigay niya sa akin. I became a slave for my desires and for my longing for Bellisimo.

I heard him groan at may kumawalang malamyos na ungol sa aking bibig nang dumaan ang daliri niya sa aking dibdib. He swiftly brushed my now sensitive peaks from the thin fabric of my clothing. I felt a tingling sensation from there until it reached my now throbbing womanhood. Bellisimo left my mouth as he found his way at the crook of my neck, harshly kissing me there that made me shut my eyes tightly.

“You’re still mine, Mila,” he growled then bit my earlobe.

“B-Bellisimo,” lango kong tawag sa kaniya at napahawak ako sa mga braso niya nang marahan niyang iparte ang aking mga hita.

His hand rested between my thighs as his thumb found where the nonstop throbbing was. I moaned when he harshly rubbed me there at kahit na sa labas lamang ng short ko niya iyon ginagawa ay nanginig pa rin ako sa labis na pagiging sensitibo. My body was foreign to this lustful feeling na tila nagsusumaya ito ngayong nadama na.

Sa nagdedeliryong paningin dala ng ginagawa niya sa akin ay nakita ko pang nakadungaw si Bellisimo sa akin. His eyes were shouting with lust, his lips were slightly parted. One of his hand moved at one of my breast at nang pinisil niya iyon ay sakto namang mas binilisan niya ang pagpapaligaya sa akin sa ibaba. Tuluyan na akong nawala sa kumunoy ng pagnanasa habang paulit-ulit na inuungol ang pangalan niya. I was panting and squirming at his touch.

“You’re so beautiful,” bulong niya sa aking tenga.

“Ah!”

I felt my body convulsed when my body reached my climax. Kaagad akong lumupaypay at ramdam ko ang kakaunting mga pawis na namuo sa aking noo. Habol ang sariling hininga ay sinandal ako ni Bellisimo sa kaniyang dibdib. That’s when I felt his gentle kiss at my forehead setting aside the wet feeling at my sensitive part. My body just surrendered to the playboy.