CHAPTER FIFTEEN
"REEVE, come on! Open this goddamn door!"
Nag-uunahan ang paglagasgas ng luha ni Reverie sa kanyang pisngi habang pinapakinggan ang pagsusumamo ni Zurick mula sa labas pinto ng kuwarto niya.
She locked herself inside her room for almost an hour now, crying.
Isa sa hindi pa alam ni Zurick tungkol sa kanya ay ang ugali niyang
ma-pride. Kaya niyang tiisin na hindi kausapin ang sino man lalo na’t galit at masakit ang kalooban niya.
Gusto niyang mapag-isa kapag ganoong nasasaktan siya masyado.
She was so dissapointed by the fact that Zurick is planning to leave
the country dahil sa pagbugbog nito sa ex niyang si Marko during the
royal wedding.
Nalaman niya rin lahat mula kay Zurick. At ang hindi pa matanggap ng
kalooban niya ay ang dahilan ni Zurick kung bakit nito sinugod si
Marko.
She's painfully blaming herself for Zurick's impulsive actions. Siya pala ang nagtulak kay Zurick na gawin iyon. Nilagay niya ito sa alanganin na sitwasyon without her knowing.
She was clueless na ganoon pala ang impact niyon kay Zurick. She
made him feel insecure. She made him feel needy and she had no
fcking idea that he was feeling that way whenever they were together.
Akala niya ay okay na ang ibinibigay niya kay Zurick.
"Reverie, please talk to me. For once, Reeve, pakinggan mo naman ako oh!" Umalingawngaw na naman mula sa labas ang desperado na sumamo ni Zurick.
He kept on knocking on her door.
"Are you mad at me because of what I did to your goddamn ex, aren't you? Well, news flash. I'm not regretting that and you'll never hear me apologizing to that asshat!"
"Kasi nga gago ka!" she shouted back, sobbing.
Sandaling katahimikan.
"So, galit ka nga sa akin kasi sinaktan ko ang ex mo? Gano'n ba?
Tangina naman, Reeve. Kung gago ako, ano pa kaya ang ex mo? Come
on!"
Doon na lumabas si Reverie at hinarap si Zurick. Napaatras pa ito sa biglaang pagbukas niya ng pinto.
Subalit mas nagulat siya nang mapansin niya ang mapulang mga
mata ni Zurick.
Her heart softened unexpectedly by the sight of it.
Was he. . . crying? Hindi makapaniwalang tanong niya sa kanyang sarili.
Lumamlam ang mga mata ni Zurick nang mahuli nito ang kanyang
mga mata.
"Damn it! Pinaiyak kita." Inis na sambit ni Zurick at kagyat siyang
yinakap. Mahigpit. Hindi naman siya pumalag. Hindi rin siya kumilos o niyakap si Zurick pabalik.
"Pasensiya ka na. Pinaiyak na naman kita. I'm hating myself for this. I'm sorry. Don't get mad at me or else we'll end up in bed with only one round. Sige ka!" Siste nito bagama't seryoso ang tinig.
“Ano ba ‘to?” She sobbed frustratingly. “Hindi na! Hindi kita matiis, ano ba iyan? Ginayuma mo yata ako e." Ngumuso siya. "Magtatampo lang ako pero sigurado namang hindi kita matitiis at loving-loving din naman ang ending nito."
Bumuntong-hininga si Zurick. Niyakap pa siya ng mas mahigpit. She could feel his regret from his embrace.
"Pero kasi naman... Dapat kasi hindi mo na ginawa iyon. Sana
kinausap mo na lang ako. Sana ipinaalam mo sa akin na ganoon na pala ang nararamdaman mo. Hindi ba sinabi ko saiyo na we should communicate with each other all the time. I made you feel confuse and all. Parang kasalanan ko pa tuloy ngayon. No, I am actually blaming myself." Parang batang humihikbi si Reverie sa dibdib ni Zurick.
Panaka-naka namang hinahalikan ni Zurick ang kanyang ulo at noo.
"Let's just forget about it. Ang mahalaga ay ang katiyakan na hindi
na kailanman makakalapit pa saiyo ang Marko na iyon. I can't feel and
have you all hanggang nasa malapit siya saiyo. I feel so alarm thinking
that he might..."
"God, Rhames. Hindi. I'm already over him. Matagal na, jusko! Sobrang tagal na no'n. Mas natatandaan ko pa nga ang date ng unang menstruation ko kaysa sa araw na sinagot ko si Marko. Walang mang-aagaw kasi hinding-hindi ako magpapaagaw. You're just being paranoid. Sana kinompronta mo muna ako. Hindi sana hahantung sa ganito. Na kailangan mong lumayo. I'm
mad because you're leaving. Nakakabigla kasi. Hindi ganito iyong gusto ko. I want you to pursue all your dreams after I came into your life pero hindi naman sana sa ganitong paraan. Iyong kailangan magkalayo tayo palagi."
Nanghihina niyang isiniksik ang sarili kay Zurick.
"I'm sorry if I made you feel insecure. Sa sobrang excited ko na seryosohin ka, hindi ko na napansin ang mga pagkukulang ko. Naging kampante ako masyado. It's really my fault. Ipinaramdam ko saiyo na hindi ka sapat sa akin."
"No, dolce signora. I am the one at fault. I let my irrationals drive my sanity. I only want all of you, Reeve. Your heart, your body, your soul.
Your trust. I'm so dead serious about us. So fcking serious. I want you
to give me that love in your eyes. Only to me." He possessively said but his eyes were pleading.
You have all of it now, Rhames. Sigaw ng utak ni Reverie atsaka niya sinunggaban ng halik si Zurick.
Through that deep and affectionate kiss and more. This time, she'll make sure that he'll feel her everything, the whole thing about her. She won't do such things that will make their relationship insecure.
"Hindi ito pilit pero iyong-iyo talaga ako, Rhames. All yours,
bastard. All yours."
He eagerly welcomed her tongue inside his mouth. He let her maneuver the moment. He let her dominate his senses. It is sweet. She's damn sweet and addicting.
At itinulak ni Reverie si Zurick papasok sa loob ng kuwarto niya. Pagkapasok nila ay sumandal ang likod niya sa likod ng pintuan upang ito ay isara nang hindi naghihiwalay ang kanilang mapupusok na mga labi.
Zurick was now kissing her deeply, sucking her tongue, far intense. Passionate yet a little bit rough, Zurick's way. Zurick's magical kiss. It made her want more. More of him.
Kung paano nahubad ni Zurick ang lahat ng saplot niya ay hindi na nila matandaan pa.
Their clothes are shattering on the floor. Kahit saan na lamang nila iyon itinatapon.
"Bed, dolce signora?" Zurick huskily asked her. Pinagkakaabalahan nito ngayon ang magkabilang dibdib niya.
leeg niya pababa sa kanyang dibdib.
He even placed red marks on her skin. Kumakalat ang marka nito sa pagkatao niya. He loves marking her with his love bites and marks.
"I prefer you to do me against the wall, you wallbanger asshole,” she grunted in pleasure.
"Just like our first time, huh? Now, turn around, dolce signora. Turn around so I can bang you from behind." He instructed her with his hoarse voice. His bedroom voice. Sexy and it turned her even more.
Tumalikod na siya. Obedient as she was in bed.
Mabilis namang gumapang ang kamay ni Zurick sa pagkabab*e
niya mula sa kanyang harapan. He stroked her clit gently until her
flower becomes lubricated enough. His finger always make her brain insane. In too much pleasure of course.
Lumiyad pa lalo si Reverie, dahilan upang mas lalong dumikit ang
matigas na ari ni Zurick sa kanyang pang-upo.
"You're doing better. Ahhh, love... Love it so bad. I love you so much." Zurick whispered in her ear, licking her earlobe time after time.
She artfully grinding her butt against his hard on. Mas lumakas pa
lalo ang ungol ni Zurick. Ang sarap niyon sa pandinig niya. Sobra.
Ilang segundo munang tumigil si Zurick upang lagyan ng proteksiyon ang pagkalalàki nito.
Then his mouth and hands returned in her body. Una itong lumapat sa batok ni Reverie. Masuyo at maingat na halik ang ginawa nito sa balat niya. His hands were on both sides of her hip while she felt his hot lips moving against her back. It was like sparks dancing over her skin, sending a sizzling bolt of lightning all through her.
Bumaba pa ang labi nito hanggang sa gitna ng kanyang spinal cord.
She gasped when she felt his lips going far south... to her butt
cheeks.
Damn! Napamura si Reverie sabay ungol nang malakas. Napapikit siya ng mariin.
Napakapit siya nang maigi sa pader habang nilalantakan ni Zurick ang magkabilang pisngi ng kanyang pang-upo. Nararamdaman din niya
ang panaka-nakang paglapat doon ng mainit nitong dila. His wet tongue sweeping on her bottom. It was utterly scandalous but she couldn't be repelled by something that felt so wonderful.
Not too long, she turned around to face him again. Now Zurick is
face to face with her pússy.
Napakagat labi siya.
"Sexy. My sexy wife wants me to eat her delicious pússy. You want that so much, don't you, my wife?"
“Sí... Oui... Yes, Rhames. Yessss...”
He smirked sexily and she watched him press his tongue into her cúnt. He parted her pússy lips with his fingers and teased her clít with his tongue. Doon na siya tinakasan ng bait nang damain ni Zurick ng paulit-ulit ang clitoris niya gamit ang mapusok nitong dila. He drew shapes and letters against her womanhood. Nanginig lalo ang kalamnan ni Reverie dahil do'n. His tongue eagerly savouring her female part. And God! It's driving her more insane.
Pleasure shooting through her higher and higher. The noise coming from his tongue lapping her womanhood makes her feel dizzy. The heat of her climax was building inside her but Zurick suddenly stopped eating her.
"I'm going in. Heck! Be ready." He warned her and swiftly turned her around. She was facing the wall again. She felt her knees buckle. Gusto niyang mainis dahil parang nabitin siya.
He stood up behind her then slowly positioned his shaft against her opening. She lifted her butt even higher just to get a good position.
"I love you, Reverie. So bad. So hard."
"And I love you harder, Zurick Rhames."
A bonfire of pleasure soared through her when Zurick's shaft entered her.
And then they have another memorable love making against the
wall.
"AALIS ka na naman, Reeve?" Nagtatakang tanong kay Reverie
nang pinsan niyang si Abigail.
Nakakunot-noo ito pagkatapos siya nitong madatnan na nag-iimpake sa loob ng kanyang silid.
Ngumiti lang ng tipid si Reverie sa kanyang pinsan atsaka nagkibit
ng balikat.
Sa araw na iyon ay lumiban muna siya sa klase upang puntahan si
Zurick sa Roma.
Iyon na ang kinagawian niya mula nang ipa-deport sa France si
Zurick. Isang beses sa loob ng isang linggo siya dumadalaw sa Italy
upang makasama ang asawa.
She missed him so damn much. Hindi naman siya napapagod sa set-up nila dahil worth it naman lahat ang kanyang sakripisyo kapag nasa piling na siya ng kanyang mahal na asawa.
She's falling so deeply inlove with Zurick. So fast and hard.
"Sa Roma na naman ba ang destinasyon mo, babae? Naku ha!"
Prenteng nameywang sa harapan niya si Abigail na pinagdedeskitahan
ang isang gallon ng ice cream nang mag-isa.
“Nakaka-intriga na talaga ang palagi mong pagpunta sa Roma. Duda na talaga ako na si Elfie pa rin ang dinadalaw mo do'n. Reeve,
tapatin mo nga ako. Sino'ng pinupuntahan mo do'n at pati pag-aaral mo e naiisantabi mo na?"
"Abby, huwag ka nang mag-usisa kasi. Malalaman mo rin naman
eventually. Huwag muna ngayon. Things are still complicated." Aniya at bumuntong hininga.
Si Reverie mismo ang nagpasya na huwag na lamang muna ipaalam
kahit kanino ang tungkol sa kanila ni Zurick. Ilang buwan na lang din naman ang titiisin niya at opisyal na niyang ipapakilala sa pamilya niya
si Zurick na kanyang asawa. Kapag naka-graduate na siya.
"Sus! Nanlalalaki ka lang yata do'n sa Rome e. Sume-secret ka flings ka no para makalimutan mo si Nigel?" Tudyo nito at pinapak muli ang hawak na ice cream.
"Abby, I'm over him. We're only friends as of now." Giit niya at patuloy pa sana siyang iintrigahin ni Abigail nang tumunog ng doorbell.
Si Abigail ang nagbukas ng pinto at ganoon na lang ang pagkasurpresa ni Reverie nang makita niya ang kanilang bisita.
Pagod at bakas ang stress sa mukha ni Nigel. Halatang may
"Reeve..." Natuod si Reverie mula sa kanyang kinatatayuan nang
"N-nigel?" She gasped suprisingly.
mabigat na pinagdadaanan.
yakapin siya bigla ni Nigel.
"Reeve, can I stay here? Please let me. Alam ko kasing gagaan ang pakiramdam ko kapag malapit ako saiyo. Please let me stay!" Sumamo nito. Doon niya lang napansin na amoy alak ito.
Walang nagawa si Reverie kundi ang i-cancel ang pagbisita niya sa
Roma. Nigel is a good friend at pakiramdam niya ay obligasyon niyang damayan ito sa pinagdadaanan nito.
"O-okay. You can stay," she uttered.
"WHAT? Nandiyan si Nigel?"
Biglang nailayo ni Reverie ang cellphone niya mula sa kanyang
tenga dahil tila mababasag ang eardrum niya sa pagsigaw ni Zurick mula sa kabilang linya.
Of course she told him that Nigel is with her. Nag-sorry din siya kay Zurick dahil sa biglaang pagkaudlot ng pagkikita nila.
Bumuga siya ng mahabang hininga bago ibinalik sa tenga niya ang
telepono. "Zurick, walang malisya naman. We're not alone here, mind
you. Nandito si Abby, iyong pinsan ko. So have no worries. Mukhang
nag-away yata si Regina at Nigel. Not sure but he needs someone to talk
to. Hindi ka ba nag-aalala sa dalawa?"
"And he found that someone he can lean on a thousand miles away from where he was. He's fcking awesome. Leave him there and be with me here. They're already adults, Reeve. Bahala na sila sa buhay nila. Hindi iyong tayo na naman ang maaapektuhan." Sarkastikong sabi ni Zurick. "Paalisin mo na iyan at puntahan mo na ako rito."
"Rhames, listen okay? Problematic si Nigel. I'm just a friend who's
willing to hear his dilemmas. He needs me."
"And you think that I don't need you here? Mas kailangan kita rito,
Reeve. Sobrang kailangan kita kung alam mo lang." Nanghihina at
basag ang boses ni Zurick na ikinabahala niya.
Actually kanina pa niya iyon napapansin tapos noong mga
nakaraan pagkikita nila ay napansin din niya ang pamamayat ni Zurick
pero panay tanggi naman ito sa tuwing uusisain niya kung may masama ba itong nararamdaman.
niyang usisa.
"Sinisipon ka ba? Bakit ganiyan ang boses mo?" Puno ng pag-aalala na puna ni Reverie.
Sandaling katahimikan muna ang bumalot sa kanila bago nagsalita
si Zurick.
"I'm breathing just fine. Sana kasi nandito ka. I will be totally okay if you're here beside me. I miss your kisses." Malambing na sabi nito.
Napangiti naman si Reverie at napakagat labi.
"Sexy video call later na lang? Dating gawi? Game?" She said, biting
her bottom lip.
Even his chuckle was also broken and weak. Parang nag-iba ang
boses ni Zurick. Kinukutuban siya ng masama. Nilalagnat yata ito ayaw pang magsabi.
"Do you really love me, Reeve?" Suddenly she heard him ask in a very deep, alarming voice.
"Zurick? Kinakabahan naman ako saiyo. Ang hina ng boses mo. Para kang may sakit pero tinatanggi mo naman." Nabasag ang boses niya.
“Do you love me, Reverie?”
"You have no idea, Rhames. You have no idea how much I love you.
How much I adore you. I missed you so bad." Pumiyok ang kanyang
boses.
"And I love you more, Reeve. I love you more than my life. So damn hard but this time I don't want to believe in you anymore."
And the line went off as her jaw fell down.
What the fck did he just say?