Chapter 20

Katulad ng ipinangako ni Brett sa anak na magbabakasyon sila at pupunta ng Disneyland ay natupad iyon sa sumunod na araw. Tuwang-tuwa ang anak nitong si Paolo, at iyon ang kaligayahan ni Brett. Masaya si Brett kung masaya rin ang kaniyang anak.

"Daddy, ang ganda po dito!" komento ni Paolo na ikinangiti ni Brett. Pumasok sila sa park at naglibot roon.

Iba't ibang klase ng mga tanawin ang kanilang nakita. Sa gilid ng mga mata ni Brett ay nakikita niya rin kung paano mabusog ang mga mata ni Anna sa ganda ng paligid. Pumihit siya paharap sa direksyon ni Anna. Ang dalaga ay nakangiti rin habang panay ang tingin sa paligid.

"Yes, anak. Ang ganda nga." ani niya pero kay Anna siya nakatingin.

"Daddy, si Ate Anna naman po ang tinitingnan mo e." anang bata na napapakamot sa ulo nito.

Napabaling rin si Anna sa kanila ni Paolo nang marinig nito na binanggit ang pangalan.

"Ano iyon?" sambit ng dalaga.

"Nevermind." anito ni Brett. Nagkibit-balikat na lang ang dalaga.

Matapos silang maglibot sa Park ay kumain sila sa isang sikat na Fastfood chain sa Hongkong na hindi malayo sa Disneyland. Sa Starliner diner.

"Ang sasarap naman nito!" Hindi mapigilan na komento ni Anna habang nakatingin sa pagkain na in-order ni Brett.

Napailing-iling si Brett sa naging reaksyon ni Anna. "Burger at fries lang iyan, Anna. Mas masarap ako kaysa diyan." saad niya.

Ang dalaga ay napatigil sa akmang pagkagat sa tinapay at napatingin sa kaniya na namumula ang pisngi. Kapagkuwan ay napatingin rin ito kay Paolo, pero ang bata ay abala sa kinakain at mukhang walang naririnig.

"Pagkain ang pinag-uusapan, Brett. Bakit, kinakain ka ba?" sagot ni Anna kay Brett, ngunit nang mapansin ni Anna ang huling salita na sinabi niya ay napakagat siya sa pang-ibabang labi. Huli na para bawiin niya iyon. Nang tingnan niya si Brett ay kinabahan siya sa klase ng pag-ngisi nito.

"Why don't you try Anna? Sigurado ako na masasarap ka sa akin." napangisi pa lalo si Brett nang sunod-sunod na napalunok ang dalaga at lalo pang namula ang buong mukha nito.

Brett chuckled when Anna mounted him bastos.

Natatawa na lang si Brett habang pinagmamasdan niya ang dalaga. Sa isip-isip niya ay makakatikim ito ng masarap sa kaniya mamaya sa pag-uwi nila.

Matapos sila sa Starliner Diner ay naglibot pa sila ulit sa Disneyland. Sumakay sa iba't ibang rides, bumili ng mga souvenirs at kung anu-ano pa. Hindi nila masusulit ang paglilibot sa isang araw lang dahil sa lawak ng lugar kaya naman babalik ulit sila bukas.

Bago nila nilisan ang lugar ay nagprisinta pa si Anna na magpakuha ng litrato kasama ang lahat ng characters ng Disneyland. Isang pinoy photographer naman ang kumuha sa kanila ng litrato.

"Okay, guys ready." anang photographer.

Umayos naman sila ng puwesto. Nasa likuran lang nila ang mga naka-mascot costume na characters at ready na rin sa pagkuha ng litrato.

"Sir, hawakan mo po sa bewang si Misis. At misis, medyo umusog naman po kayo malapit kay Mister. Para naman kayo hindi mag-asawa niyan e." utos at komento ng photographer.

Nagkatinginan naman sina Brett at Anna. Kapagkuwan ay si Anna ang unang umiwas ng tingin at binalingan ang photographer.

"Hindi naman po talaga kami—"

"Just smile, Anna. Ang dami mong sinasabi." nakasimangot na putol ni Brett sa dapat pang sasabihin ni Anna.

Napabuntonghininga na lang ang dalaga at sumunod na lang sa utos ng photographer dahil

medyo malayo naman kasi talaga si Anna kay Brett habang si Paolo naman ay sa harap lang ni Brett.

Nang makalapit si Anna kay Brett ay bigla siyang hinawakan ng binata sa bewang at hinila pa lalo palapit sa katawan nito. Ngayon ay halos nakayakap na si Anna sa matitipunong katawan ni Brett habang ang binata ay simple lang at nakapamulsa.

"Okay, ready. One... two... three smile!"

Sabay na ngumiti sina Anna, Brett at Paolo. Larawan sila ng parang isang tunay na pamilya.

Binigay ng photographer kay Anna ang dalawang kopya ng litrato. Ang isa ay tinago ni Anna at ang isa ay ibinigay niya kay Brett.

Brett smiled while staring at the picture of them habang sakay sila ng isang limousine na maghahatid sa kanila sa Hotel.

He kept the picture. Pinasok niya iyon sa loob ng wallet niya, pagkatapos ay binalingan niya ang dalawa na natutulog na. Napangiti siya. Nakahiga si Paolo sa hita ni Anna habang si Anna ay nakabukas ang bibig at tulog na tulog. Alam ni Brett na napagod ng sobra ang dalawa.

Habang nakatitig si Brett sa dalawa ay may kung ano na humaplos sa puso niya. Para sa kaniya ay worth it ang bakasyon na ito at hindi nasayang ang pag-leave niya sa trabaho. Si Brett ay isang engineer maliban sa may company siyang pinapatakbo. Workaholic siya na tao at ang pagpunta sa ibang bansa ay bihira niyang gawin, maliban lang kung mag-request si Paolo sa kaniya gaya nitong pagpunta nila sa Disneyland, at kung kinakailangan lang niyang mangibang bansa.

Masaya si Brett dahil masaya ang kaniyang anak, at si Anna syempre.

Pero nang maalala niya si Carol ay napawi ang ngiti sa labi niya at napalitan iyon ng pag-igting ng mga panga niya. Dapat si Carol ang kasama nila ngayon ni Paolo at hindi si Anna. Masaya si Paolo, oo. Pero mas masaya sana ang anak niya kung narito si Carol.

"Don't worry son. Malapit mo na makasama ang mommy mo." bulong ni Brett.

Alam niyang maguguluhan ang anak niya sa ipagtatapat niya rito sa pag-uwi nila sa Pilipinas, pero nakahanda na siyang harapin iyon. Kung may dapat man na magpaliwanag ay si Carol iyon. Dapat nang ihanda ng babae ang sarili nito sa muli nilang pagkikita. Hinding-hindi niya ito mapapatawad sa ginawa nitong pag-iwan sa kanila ni Paolo, at pagbabayarin niya ito ng malaki.

Kinuha ni Brett ang cellphone niya at dinayal ang numero ni Rico. Malaki ang pasasalamat niya sa kaibigan dahil kung hindi dahil rito ay baka habambuhay niyang aakalain na patay na si Carol samantalang masaya pala ito sa piling ng lalaki nito, habang sila ng anak niya ay nagluluksa.

Tama ang hinala ng kaibigan niya noon pa man, na wala sa sasakyan na sumabog si Carol. Ang lahat pala ay palabas lang at binayaran ang mga pulis na unang rumesponde sa lugar para palabasin na naroon talaga ang dalaga sa sumabog na lugar.

Nag-ring ang cellphone at hindi nagtagal ay sinagot iyon ni Rico.

"Hello, Ric. Ano ang balita? Alam na ba niya na alam kong buhay siya?" wika ni Brett. Nakatingin ito kay Paolo at Anna habang kinakausap si Rico.

"Yes, Bro. I talked to her already at sinabi ko sa kaniya ang gusto mong mangyari. She begged for forgiveness, and also she wanted to talk to you so bad pero sinabi ko na sa Hongkong ka ngayon. Hindi siya sang-ayon sa gusto mong mangyari. Gusto niyang kunin si Paolo sayo and—"

"Damn her!" hindi maiwasang maimura ni Brett. Medyo napalakas pa ang pagkasabi niya kaya napakislot si Anna. Narinig niyang napabuntonghininga si Rico mula sa kabilang linya.

Sa pagkakataon na ito ay hininaan niya ang pagsasalita.

"Told her na kung gusto niyang makasama ang anak niya, sa mansiyon siya mag-stay. I will make her living in hell sa loob ng mansiyon ko kapag nangyari iyon." galit niyang sabi sa kausap.

Papahirapan niya ito. Kulang pa nga iyon sa ginawang panloloko ni Carol sa kaniya. Hindi nga niya alam kung ilang taon na siyang niloloko nito noon habang nagsasama sila sa iisang bubong. Baka nga matagal na at wala lang siyang kaalam-alam. Iyon ang itatanong niya rito kapag nagkaharap na sila ni Carol.

"Bro, bakit hindi mo na lang siya pabayaan kasama ang lalaking iyon? Isipin mo na lang na wala na talaga siya at tanggapin na hindi na kayo puwede pa. Mag-usap na lang kayo para sa bata." komento ni Rico.

Mapaklang tumawa si Brett sa naging suhestiyon ni Rico.

Ano sorry na lang ang lahat? Pagkatapos siyang gawing tanga ni Carol ay sorry na lang ang kapalit? Halos mawala siya sa sarili noon dahil sa pekeng kamatayan nito. Muntikan na nga siyang magpatiwakal sa isiping susundan niya ito sa kabilang buhay tapos malalaman niya sa huli na buhay pala ito, at naroon kasama ang lalaki nito at masayang namumuhay?

Bullshit! Hindi siya bobo para hindi ito bawian sa lahat ng panlolokong ginawa nito sa kanila ng anak niya.

"Nagpapatawa ka ba, Rico? Ikaw mismo, kayo ni September alam niyo ang pinagdaanan ko ng akalain nating lahat na patay na siya. Halos mabaliw ako at pati ang anak ko ay hindi ko na maasikaso dahil sa pagkawala niya, tapos sorry na lang ang lahat? No, Ric. I will make her life miserable and she will living in hell with me." mariin na sabi ni Brett sa kausap. Narinig niya muli ang malalim na pagbuntonghininga ni Rico.

"Mayroon pa sana akong sasabihin sayo, Bro. Pero... hindi muna sa ngayon. Gusto ko na sa kaniya mismo manggagaling ang bagay na iyon."

Nangunot ang noo ni Brett. Ano ang sasabihin ni Rico na hindi niya masabi sa ngayon? Bakit kailangan pa na si Carol ang magsabi niyon sa kaniya?

"You are free to say it to me right now, Ric. Ano ba iyon?" untag ni Brett kay Rico.

"In the right time, Bro." anang kausap niya.

Gusto pa sanang magsalita ni Brett pero naputol na ang linya. Napabuntonghininga siya bago ibinaba ang cellphone. Palaisipan sa kaniya ang sinabi ni Rico. Napapaisip siya kung ano ba iyon. Wala sa loob siyang napatingin kay Paolo na mahimbing natutulog. May kung anong kaba rin siyang nakapa sa dibdib.

Kung sakali man na kukunin ni Carol ang bata ay hindi siya papayag. Dadaan muna sa butas ng karayom ang babae bago nito iyon magawa. Nakuyom ni Brett ang kamao niya. Galit siya kay Carol, at sa pagbalik nito ay pahihirapan niya ito.

Pinadala niya si Rico kay Carol para ipasabi sa babae na alam na niya ang lahat. At pinarating niya rin sa babae na kailangan nitong bumalik sa mansiyon, at kung hindi ito papayag ay sisirain niya ang company ng lalaki nito at pahihirapan.

Iyan ang kondisyon niya. Ang babalik si Carol sa mansiyon o masisira sa lahat ng tao ang lalaki nito.

Napangisi siya. Sa pagbalik nila sa Pilipinas ay baka madatnan na nila sa mansiyon ang babae. Alam niyang hindi nito hahayaan na masira ang lalaki nito kaya susunod ito sa gusto niyang mangyari.

Pagkarating sa Hotel ay tulog pa rin ang dalawa, marahil ay sa sobrang pagod na rin. Nakisuyo si Brett sa isang tauhan niya na buhatin na lang si Paolo, at siya naman ang magbubuhat kay Anna na parang mantika kung matulog.

Pagkapasok sa loob ng room ay inilapag ng tauhan ni Brett ang anak niya sa higaan nito. Bale sa isang VIP room na kinuha niya ay may dalawang kama roon. Ang isa ay para kay Paolo, ang isa ay sa kanila ni Anna. Actually, dapat sa isang kama si Anna at magkatabi naman sila ni Paolo para hindi maghinala ang bata. Pero dahil tulog ito ay malaya siyang makatabi sa higaan ang dalaga ngayon.

"You can go. Thank you. And this is for you." wika ni Brett sa tauhan niya pagkatapos nito ilapag si Paolo sa kama. Binigyan niya ito ng tip.

"Thank you so much, Sir!" anang lalaki bago nagpaalam na lalabas ng silid.

Matapos isara ang pinto ay binalikan ni Brett ang anak. Pinunasan niya ito at binihisan. Pagkatapos niyon ay si Anna naman ang nilapitan niya.

"Parang mantika matulog." sambit niya habang nakatingin rito. Wala man lang itong kaalam-alam na nasa Hotel na ito, paano nakanganga pa matulog.

Iniwan niya muna ito saglit para hanapan ito ng maisusuot. Kailangan niya rin kasi itong punasan at palitan ang suot nitong damit. Kinuha niya ang luggage bag ng dalaga at naghanap ng maisusuot nito.

Nag-init ang pakiramdam ni Brett nang makita niya ang bra at panty ni Anna. Kinuha niya ang itim na panty ng dalaga at hindi niya rin napigilan ang sarili at inamoy iyon. Napapikit siya sa bango niyon.

Dahil tinamad na siyang maghanap ng isusuot ng dalaga ay ang panty na lang nito ang kinuha niya. Kumuha na lang siya ng shirt niya at iyon na lang ang ipapasuot niya kay Anna.

Bumalik si Brett sa dalaga na tulog pa rin. Nilagay niya sa kama ang isusuot nito. Sinimulan niyang hubarin ang lahat ng saplot nito. Nang mahubad ang lahat ay sunod-sunod na napalunok si Brett.

"Shit..." uminit pa lalo ang pakiramdam niya habang titig na titig siya sa magandang hubog ng katawan ng dalaga. Nabuhay ang pagnanasa niya at ang alaga niya ay sumaludo na rin.

Mukhang hindi na yata niya magagawa ang pagpunas rito dahil iba na ang gusto niyang gawin ngayon. Sa isiping iyon ay pinatong ni Brett ang bimpo sa ibabaw ng bedside table, at sinimulan na hubarin ang sariling damit.

"I'm sorry, baby. Pero iba ang gusto kong ipunas sayo ngayon." sambit niya na hindi inaalis ang tingin sa dalaga.

Matapos hubarin ang sariling saplot ay dinaganan niya si Anna. At doon ay sinimulan niyang punasan ang katawan nito gamit ang dila niya.