Hindi ako makatulog kaya pinagpatuloy ko na lang ang pagbukas ng aking Social Media Account. Hinayaan ko munang makaalis si Mommy bago ito ginawa.
Napahinto ako sa pangalan ni Chalmer na nasa request message. Hindi pala talaga kami kaibigan sa social media account. Hindi naman ako mahilig magbukas ng request message kaya malay ko ba kung may nagmensahe na sa akin. Ngayon ko lang din naisipan dahil sa maraming mensahe. Nabuksan ko na pala ang iba pang mensahe. Hanggang sa hininto ko at aksidente kong napindot ang request message.
Binuksan ko na ang kanyang mensahe. Sobrang tagal na pala niya akong minemensahe. Tiningnan ko ang petsa noong unang mensahe niya. Iyon iyong araw na bumalik siya sa pag-aaral niya sa paaralan namin. Ilang beses pala niyang balak magpakilala sa akin kaso mukhang hindi ko na raw siya kilala. Hindi ko nga raw siya naa-accept bilang kaibigan kahit sa social media lang e. Bakit pa siya aasang makikilala ko siya? Nagpasalamat siya at muli ko siyang napansin ng minsang hinahanap ko si Kael. Ginawa na niya itong pagkakataon upang magpakilalang muli Sobrang saya niya at masilayan niya akong nakingiting kausap niya. Sana raw ay totoo na lang ang aming pagpapanggap kasi nasasanay na siya. Bumabalik ang kanyang lihim na nararamdaman para sa akin sa tuwing nakakasama niya ako. Humihingi din siya ng kapatawaran noong minsang galit na galit siyang sabihin sa akin na mahal niya ako. Noong nagseselos siya dahil kay Kael. Alam niyang para lang iyon matigil ang panaginip e, pero nanikip ang dibdib niya matapos niyang marinig na nagpapaalam na ito ng pagmamahal sa akin. Hindi niya mapigilan ang kanyang sarili. Tumawag pala iyong daddy niya tungkol sa estudyanteng nakabasag sa kanilang mall. Hindi niya raw inaakalang ako iyon. Nang mapagtanto niya ako nga iyon ay humingi siya ng patawad sa kanyang Daddy at humiling na pauwiin na ako. Kapalit ang mga bagay na mahalaga sa kanya. Sisiguraduhin sana niya itong lihim kaso kusang nalaman ko kaya wala na siyang nagawa. Ayaw na sana niyang magmensahe kasi hindi ko rin naman binubuksan pero magpapatuloy na lang din siya. Dear Diary. Sinimulan niya sa mga katagang iyan ang mga sumunod na mga mensahe niya. Gusto niyang sisihin ang magnanakaw dahil malakilaki rin ang nanakaw nito, pero sobrang saya niya. Masaya siya na kung kapalit ng pagkawala ng mga materyal na bagay ay ang makasama niya ako ay ayos lang sa kanya. Sobrang saya niya na magkasama kami sa buong araw. Kahit nanakawan kami, nagkaroon naman kami ng masayang bonding sa isa’t isa. Hinding hindi niya ito makakalimutan. Dadalhin niya ito habang buhay. Hinihiniling niya na sana wala na lang katapusan ang araw na iyon. Kasi sa araw na iyon, doon siya sumaya ng sobra. Akala niya iyon na ang mag-uugyok sa akin upang piliin ko siya. Siguro, kaya hindi ko raw siya ina-aacept na maging kaibigan sa social media kasi wala namang nakalagay dito na future boyfriend. Hinihintay ko lang daw na magkaroon ng ganoon para ma-accept ko na siya. Umaasa siya na sana, sana siya na lang ang mahalin ko.
“Chalmer! Sorry kung hindi ko man lang na-accept ang message request at friend request mo. Nasabi ko na sa iyo ang lahat. Sa ngayon, tanging pagkakaibigan pa lamang ang aking maibibigay. Sa tamang panahon, darating din iyon. Kung ikaw nga ang itinakdang future boyfriend ko ay magkikita tayo sa itinakdang pagkakataon. Hindi man ngayo, pero kung itinakda. Wala na tayong magagawa.” Natatawa akong tinitipa at menemensahe ito kay Chalmer. Ina-accept ko na rin ang friend request niya.
Marahan kong nilipat ang tingin sa iba pang mga mensahe. Maraming masasamang salita mula sa iba’t ibang tao pero may iilan naman na kinikilig sa mga larawan ko kasama ang tatlo.
“Ate, gumawa pala kami ng grupo ng #TeamTukayo! Bagay na bagay kayo!”
“Hi! Ganda. May groupchat pala kami. Ginawa namin dahil sa inyong dalawa ni Chalmer. Ang kyut ninyong magkasintahan. Bagay na bagay kayong dalawa. #JamMerforever.”
“Jam? Ikaw ba iyong babaeng tinutukoy sa kwentong, “I Fall In Love WIth My Bestfriend” na isinulat ni Mr. Doraemon? Nakakakilig kayo. Sana mapansin mo na si Mr. Author. #TeamBestfriend4ever.”
Naiiyak ako sa mga taong sumusuporta sa akin. Kahit masasakit na iyong iba. Pinaparatangan na ako ng malandi, walang isang salita, makati, mang-aagaw, pangit, at marami pang iba. Kailangan ko pa ring tumayo at ngumiti.
Hindi ko lubos maisip na maraming fansclub ang nabuo dahil sa akin. Ang akala ko ay negatibo na lamang lahat ang gugulantang sa akin sa pagbukas ko ng account na ito. Kailangan ko na yatang mag-post. Magbabasakaling matapos ang lahat sa isang post ko lamang.
“Magandang Gabi! Matagal bago ko naisipang buksan ang account na ito. Maraming larawan ang nagkakalat kung saan saan dahil lang sa mga kagagawan ko. Maaring may mga hindi maniniwala sa mga isusulat ko ngayon pero ito ang katotohanan. Wala akong masamang ginagawa. Paumanhin kong maraming tao ang nadamay dahil sa mga kagagawan ko. Lalong lalo na sa tatlong lalaking nadadamay na lang bigla. Salamat sa pamilya ko na tahimik lang pero alam kong nahihirapan na rin dahil nadadamay na sila sa mga nangyayari.
Wala po kaming relasyon ni Kael. Wala na rin po akong galit na nararamdaman sa kanya kahit na tinalo niya ako sa eleksyon. Tanggap ko na po na hindi ako nanalo. Napatunayan ko na rin na pwede siyang maglingkod sa ating paaralan. Bigyan natin siya ng pagkakataon. Aksidente lang po iyong nakita ninyong larawan naming dalawa. Hindi po iyon sinasadya.
Wala din po kaming relasyon ni Chalmer. Alam kong kumalat na sa inyo ang couple shirt namin. Hindi po iyon dahil sa magkasintahan kami. Buy One Take One lang po ang damit na iyon kaya naibigay ko sa kanya. Mabuting tao si Chalmer kaya sana huwag na siyang madamay pa. Iyong larawan naman na kumakanta kami. Nanakawan kami noong araw na iyon. Upang makauwi ay nagpanggap kaming magkasintahan. Malaki rin ang premyo. Nanalo naman kami at malaking tulong iyon.
Wala po kaming relasyon ni JM kundi pagkakaibigan lang. Mabait din ang taong ito at nagpapasalamat ako na naging kaibigan ko siya. Suportahan po ninyo ang journey niya sa pagiging manunulat. Marahil tulad ng katapusan ng librong ginawa niya ay ganoon nga ang mangyayari.
Wala po akong kasintahan. Hindi ko po sinisira ang mga salita ko. Hangga’t hindi pa ako nakapagtapos ng pag-aaral ay hindi po ako magdyodyowa. Maraming salamat po.” Pinost ko na ito sa aking social media account. Wala na akong pakialam kong babaha muli ng mga mensahe o komento ang mahalaga ay nasabi ko ang totoo.
Tuluyan na akong natulog. Isang mahimbing na tulog ang nangyari. Katulad noong araw na nasabi ko kay Kael ang panaginip ko ay masaya akong nakakatulog na ng mahimbing. Wala na akong bangungot. Kung sakali mang mayroon ulit ay handang handa akong harapin ito ng walang takot.