Chapter Fifteen-Recall

i was staring at the picture im holding right now. dalawang tao. dalawang taong puno ng saya. naka suot ng puting cocktail gown ang babae at itim na amerikana ang lalaki. kung titingnan ito, para silang prinsesa at prinsipe na nagkaroon ng happily ever after.

isang prinsesa at prinsipe na minsan ay nagmahalan ng sobra at pinaglaban yun sa lahat ng may tutul sa kanila. pero sa isang iglap lang. lahat ng iyon ay nawala.

*flashback*

''can i have this dance?''

i was stunned to see this man standing in front of me lending his hand. akala ko ba hindi to dadating? kanina pa ako palinga linga para hanapin sya. at ngayong bigla syang sumulpot, ayayain nya akong sumayaw? ibang klase. but this is prom night.

''yeah, sure.'' sagot ko nalang at tumayo na habang hawak ang kamay nya.

'take my hand,

take a breath

pull me close

and take one step

keep your eyes locked to mine

and let the music be our guide'

habang sumusunod kami sa indayo ng musika, tiningnan ko sya at tinititigan nya ko. "you look pretty tonight"

'wont you promise me

that we'll keep dancing

whenever we gone next

its like catching lightning the chances of finding someone like you'

"wag mo nga akong bolahin. akala ko ba hindi ka dadating?"

he just smiled at me and said, "well, the thought of someone else dancing with you is not a pretty good sight for me. and gusto kong ma experience ang ating last prom night, with you Prei."

'its one in a million

the chances of feeling the way we do

and with every step together

we just keep on getting better

so can i have this dance?

can i have this dance?'

nanatili lang kaming sumayaw at natahimik ng ilang segundo. pinapakiramdaman ang bawat hinga at tibok ng puso ng bawat isa.

'take my hand

i'll take the lead

and every turn will be safe with me

dont be afraid, afraid to fall

you know i'll catch you through it all'

"Princess Gelle Lopez" he just stated my full name beside my ears which sent tingles in my body.

"yes? Kevin Velasco?" i tried to copy what he did to me, but i failed. ang liit ko kasi kaya di ko maabot.

tumingin sya sakin, sa aking mga mata at hinawakan ang pisngi ko. "God knows how much i love you Prei. and if ever we went on our seperate lives, ikaw parin ang mamahalin ko."

"pero pano kung may makita kang better kesa sakin?"

"wag kang mag alala, para sa akin, ikaw na ang BEST"

'and you cant keep us apart

cause my heart is where ever you are

its like catching lightning the chances of finding someone like you,

its one in a million, the chances of feeling the way we do,

and in every step together, we just keep on getting better,

so can i have this dance?

can i have this dance? oh...'

i smiled at what he said to me. pero di parin maalis sa isip ko ang thought na isang araw, maghihiwalay kami ng landas. kahit na hindi kami, kahit na di hamak na mag M. U lang kmi, ayokong mawala sya.

"Kevin, pano kung... kung--"

"ssh. dont be a pessimist. ito tandaan mo, kung buhay ka pa at buhay pa ko, ibig sabihin, may pag asa pa tayo. pag asang magkasama, at pag asang magmahalan."

niyakap ko sya, nang napaka higpit, at binulong sa kanyang, ''mahal kita"

'no mountains too high enough,

oceans too wide, cause together or not, our dance wont stop.

let it rain, let it pour, what we have is worth fighting for,

you know i believe that we were ment to be... oh..'

natapos ang kanta at umupo na kami sa pwesto ko kanina.

"ui Prei! picturan ko kayo ha! bagay nyo kase!" sabi ng isa kong kaklase

"a-ah... oh si-sige."

*click!!*

*end of flashback*

napa upo ako habang hawak hawak ko parin ang picture. ang tanging picture naming dalawa. biglang sumikip yung dibdib ko, and i knew i have to tell someone about this.

kinuha ko yung cellphone ko and dialed my friends number. sa pangatlong ring nya ito sinagot.

"hello?"

"JG!"

"oh? anong problema PG?"

tiningnan ko ulit yung picture, "i remembered him! i remembered all!"

halata namang biglang nagulat si JG sa pagtaas ng boses ko.

"wait! you remembered who??"

i swallowed the lump on my throat and answered, "i remember Kevin."

***

the next day, monday, nagkita kami ni JG sa cafeteria. sinabi ko sa kanyang nakita ko sya sa mall at yung picture namin ni Kevin nung prom.

"PG, naka move on kana ba sa mokong na yun?!"

"eh, si-siguro. nakalimutan ko na sana sya eh, kaso nakita ko yung picture, ayun! naalala ko! at JG, bakit ganun? masakit parin dito?" tinuro ko yung puso ko at napabuntong hininga nalang si JG.

"eh paano ba namang hindi ka masasaktan eh iniwan ka nung tao ng walang paalam? ilang buwan ka nga ulit naghintay ng reply nya?"

"five months" mahina kong tugon.

"paki ulit Princess Gelle Lopez" sabi ni JG at inilapit yung tenga nya sa bibig ko, kunwari pang hindi daw nadinig.

"five months!" medyo malakas kesa nung una.

"ayun!! five months!! limang buwan kang nagpakatanga sa kanya. limang buwan ka umasa at naghintay ng reply nya sa ilang daan mong text at tawag. "

"grabe ka naman, dapat talaga ipamukha saken?" alam ko naman yun eh, wag na sana i saksak sa pagmumukha ko yun.

"para naman wag ka nang masaktan pa, Prei."

nanahimik na lang ako sa sinabi ni JG. bakit nga ba ako naghintay ng ganun katagal kung wala naman pala kaming relasyon? ai oo nga pala, kasi sya lang nagparamdam sayo ng tinatawag na pagmamahal.

habang pinapangaralan ako ni JG, nakita ko si Gab kasama si Veronica. kumusta na kaya sila. sila na kaya? lagi naman silang magkasama eh.

"by the way, Prei, kumusta kayo ni Tin?"

ano kaya feeling ng my karelasyon? daya naman kasi. di nga ako pinalad sa lalaki. sa babae kaya? patuloy pa rin ako sa pagsunod ng tingin kila Gab at Ron. mukha namang bagay sila.

"huy Prei!!"

"ai!! anu yon?!" nagulat naman ako sa babaeng to.

"ai nako! kanina lang, super depress ka kay Kevin, tapos ngayon nakatunganga ka na. malawak na ata yung molds sa utak mo para magmalfunction!" sabi ni JG with matching hand gestures.

"sorry naman po"

kung kay Kevin, hindi ako sinwerte. kay Gab, hanggang crush lang naman. sana kay Tin, may pag asa na ako.