Kabanata 24

“THIS IS Ludovic Silva. He’s the one who will be going to teach you for some basic skills on your training today, Morley.”

Inabot niya ang kamay ng lalaki na kanina pa kausap ng asawa niyang si Liam sa may lobby at ngayon lang itong pumasok ng tuluyan sa sala.

“Pleasure to meet you Lady Morley.” Ngumiti ito, but his eyes telling her that she needs to take care of herself dahil parang may kakaiba sa paraan ng paninitig nito.

Binalingan niya ang asawa na nahuli niyang nakatingin pala sa magkahalugpong pa rin nilang mga kamay ni Ludovic.

Siya na kaagad ang bumitiw pagkatapos ay tumikhim.

“Would you mind if I’ll be going to talk to my husband first Ludovic?” Mas lalong lumalim ang paninitig nito sa kanya at kapagkuwan ay ngumiti. Ngiting nagdulot kay Morley ng kakaibang pangingilabot kaya’y ng pareho na silang nasa porch ni Liam ay kaagad niyang kinompronta ang asawa.

“L-Liam. S-seryoso ka ba sa kanya?” Tanong niya halos hindi na mapakali dahil sa kaba.

“Take a breath wife. Ludovic is one of a kind. Hindi ka niya bibiguin, pero may hiling lang sana ako.” Tumaas ang isang kilay niya dahil sa paungot na naman nito.

“If your training starts, can you keep your distance on him? I’m getting jealous for a reason that you are my wife and seeing you earlier shaking a hand with him made me mad.” Sinasabi na nga ba e. Kahit hindi magsasalita si Liam, isang tingin pa lang nito ay kaagad niya ng makukuha ang nais na iparating ng asawa niya.

She isn’t fine dahil kakalibing pa lang ng mga magulang niya noong nagdaang araw. Nasa bahay lang si Morley noon at hinahayaan lang si Liam na imaniobra ang dapat na gagawin dahil wala siyang lakas upang mismong sarili niya ang maglibing sa mga magulang niya.

Tears were silently streaming on her cheeks dahil sa labis na pagluluksa. Though Liam didn’t say a thing pero alam ni Morley na alam ng asawa niya na palihim siyang umiiyak dahil sa tuwing lalabas siya ng silid o di kaya’y sa shower room, nandoon si Liam sa labas at kaagad yayakapin siya ng mahigpit upang aluin siya na hindi siya nag-iisa and that her husband were always there right beside her.

Carleen, Rayah, Margaux and Scarlet visited her while Liam was always on her back silently cheering for her fast recovery dahil sa masakit na pangyayari.

Liam wants her to be a villain then so be it. Nalaman niya rin na ang mga suspek sa pananambang ng mga magulang niya ay nasa kustodiya na ngayon ni Liam at nasa kamay na ng interrogation team nito because the perpetrator doesn’t speak up kung kaya’t napagpasyahan ng asawa niya na ikulong ang mga ito sa madilim up bahagi ng selda under her husband’s orders.

And she can’t even have the time to see those bastards dahil kahit hanggang ngayon ay nanginginig pa rin siya.

Ni hindi pa nga man lang niya nasabi sa mommy at daddy niya na mahal niya ang mga ito ay kaagad din naman itong binawian ng buhay bunga ng hindi normal na pagkamatay.

Mabilis na gumilid si Morley upang iwasan ang pag-atake ni Ludovic gamit ang hand to hand combat ngunit sa kamalas-malasang pangyayari ay mabilis nitong nahuli ang mga kamay niya kasabay niyon ay ang pag-ikot nito sa likuran kaya’y hawak na siya ng lalaki sa leeg this time.

Napamura siya at dahil kakapasok pa lang ni Liam sa training room dala ang paborito niyang red velvet milktea, sabay tapon ng tingin sa kanila, mabilis pa sa alas kwatrong inilapag nito sa lamesa ang bitbit sabay lapit at doon ay hindi na ito nagpaawat kakasita kay Ludovic.

“L-Liam I’m fine. That was part of the training and since baguhan pa lang ako in terms like this. I don’t know how to defensed myself that fast. Ludovic has a fast reflexes kaya hindi ko kaagad siya naagapan.”

Bumuntong-hininga ito sabay angat ng tingin kay Ludovic.

This is her first time in the training room at si Liam ay pansamantalang hindi muna pumasok sa kompanya dahil dito sa Physical training niya sa combat.

“Give me a hand Ludovic. Papawis lang.” Bahagya nitong hinawakan ang laylayan ng damit sabay angat niyon pataas at doon ay lantad na lantad sa mga mata ni Morley ang kakisigan ng asawa sabay tapon ng damit nito sa kanya.

“Maupo ka muna roon. This is serves as your lecture today. Watch the way how to dis-arm your enemy. Open your consciousness terribly. The reflexes.” Sinipat ng asawa ang pagsuntok sa ere na parang may invisible na kaaway ito roon at literal na tulo-laway na naman si Morley dahil sa taglay na ka-gwapuhan ni Liam habang ginagawa iyon.

Sipping her tea while dropping her jaw constantly, muli na namang humanga ang puso niyang kanina pa naglalagablab ang tambol habang nakatingin kay Liam at Ludovic na ngayon ay kanya-kanyang dis-arma sa isa’t-isa at walang sinuman ang nagpapaawat habang ginagawa ang hand to hand combat kaya’y nag-enjoy siya at maya-maya ay napanganga na lang.

Ingay ng mga paa dahil sa pag-atras at pag-urong bilang suporta sa mga kamay na ngayon ay mabilis na umiindayog sa kahit saang bahagi ng training room, Morley constantly stunned as to how Liam did to take Ludovic’s arm and neck sabay baling sa kanya at kinindatan pa siya.

Ang puso niya.

“Do you get how to?” Tagaktak ang pawis nito ng nilapitan siya at dahil nangangapa ng sasabihin ay nanatiling nakaangat lang ang tingin ni Morley kay Liam sabay dausdos ng tingin niya pababa sa malubak-lubak na tiyan ng asawa at muli ay napalunok siya.

She seen his voluptuous body when she’s alone with him in bed, pero ngayon na kakaibang Liam ang nasaksihan niya sa training room, Morley has this feeling na mas lalong umangat pa ang paghanga niya sa asawa dahil hindi nga talaga kataka-takang ito ang tinanghal na Lord of Asia dahil sa taglay nitong kamandag sa pakikipaglaban.

“Eyes up here wife!”

“H-huh?” Ngumisi ito sabay abot ng pisngi niya at pinisil iyon.

“My wife is gorgeous. Can you lend me your milktea? Nauuhaw ako.” Hindi pa man siya nakasagot ay kaagad ng nahablot ni Liam ang hawak niyang tea at doon ay harap-harapang sinipsip ng asawa ang straw na kanina lang ay iyon ang ginamit niya and for the nth time, Morley Aurora was starstrucked by her husband’s act.

Ganoon na ang set-up sa tuwing sasapit ang umaga ay maagang darating sa bahay nila si Ludovic upang turuan siyang maging eksperto sa pakikipaglaban and Liam was there to see her progress.

Her modules ay sa gabi nila parehong sosolusyonan iyon at syempre, dahil sa taglay na kapilyuhan ng asawang si Liam ay talagang mauuwi sa romantikong love making ang pagmo-module niya dahil sa panay pasaring nito.

Masakit ang kasu-kasuan niya at mga boto, but she must’nt surrender. Pinasok niya ang training ground so there’s no way to turn back down.

Ngayon ay nasa rooftop na naman sila at bago pa man sinimulan ang pag-eensayo ay nag-warm up pa muna siya.

“How will she going to learn on this training kung palagi mong sinasabi na I must take easy on her? Liam, this isn’t a slight training. I want hard para mas madali niyang ma-process. I want snappy at hindi iyong lie low lang.”

Kausap na naman kasi ni Liam si Ludovic na ngayon ay mas lalong gumatla ang pangungunot ng noo habang nakatingin sa kanya kahit na si Liam ang kaharap nito.

“No. I want her to elaborate things ng sa ganoon ay mabilis niyang makuha. This is a win-win training ground at hindi ako kailanman nagpipigil sa pagpapalabas ng totoong emosyon. I prefer violent, I prefer harsh.”

Sinipat niya ng tingin ang mat na naka-pwesto na sa sahig sabay lapit sa dalawa.

“I’m ready Ludovic.” Yes she is. Kanina pa siya nakahanda ngunit alam niyang umaandar na naman ang asawa na kesyo, dapat mins na maingat lang si Ludovic dahil hindi pa siya gaanong maalam rito at hindi pa ganoon ka-eksperto sa bakbakan and supposedly tama naman si Liam. She witnessed how ruthless Ludovic when they are both inside the ring and was ready to break a leg.

His moves are prudent. No. Wala itong pag-iingat at doon pa lang ay napagtanto ni Morley na dapat ay maging siya ay ganoon din. Ludovic is a great mentor, lahat ng itinuro nito sa kanya ay mabilis niyang nakukuha unlike noong first day palang niya ay palagi siyang nasusupalpal.

“That’s good lady. You’re way of improving was fast rather than what I expected.” Hawak niya ngayon ang kamay ng lalaki while her toes are now blocking Ludovic’s entry to pose on her thighs.

Narinig niya ang pagsinghap ni Liam, but she didn’t looked at her husband dahil baka matukso siya at iyon ang gagawing panaklong ni Ludovic upang talunin siya.

“You learned too much. Hindi ka na nagpapaapekto sa paligid mo.” Gumilid ito ngunit mabilis niyang siniko ang tagiliran ng lalaki kaya ay napadaing ito dahil sa sakit.

“T-the Fuck!”

Hindi niya pa rin binitiwan ang mga kamay ni Ludovic sapagkat hinihintay niya ang susunod nitong atake. Then he lit up his left foot dahilan na pinatid ni Morley iyon, kasabay ng kanyang pag-ikot ay inangat niya ang katawan nito sa ere sabay pagbagsak niya nito sa malambot na cotton mat na siyang dahilan kung bakit ito sunod-sunod na napamura.

“F-fuck!” Balak sana niyang tulungan si Ludovic na makatayo ito at handa nang ilahad niya ang kamay ng may biglang yumakap sa kanya mula sa likuran sabay halik sa batok niya.

“M-my God Liam. P-pawisan pa ako.” Ngunit inangat lang nito ang katawan niya at pinwesto sa likuran ni Liam kaya’y ang asawa niya na naman ngayon ang nakaharap kay Ludovic na panay pa rin ang pagngiwi.

“Now what Ludovic? Did my wife broke you well hmm?” Sinabayan pa ni Liam iyon ng halakahak sabay lahad nito sa kanang kamay kay Ludovic na kaagad naman nitong tinanggap at doon ay inangat na ng asawa niya iyong huli na masama na kaagad ang tingin na iginawad sa kanya ng binalingan siya nito.

Liam then laughed at kaagad binitiwan ang lalaki dahilan kung bakit mas lalong sumama ang mukha ni Ludovic.

“I’m sorry. Nasaktan ba kita dahil sa ensayo natin kanina Ludovic?” Umingos lang ito habang nakapikit pa rin ang mga mata at naka-krus ang braso na nakasandal ang likuran sa recliner.

“Part of the learning is to gain pain. So yeah, you’re welcome lady.” Sagot nito na ganoon pa rin ang posisyon.

Pansamantalang itinigil muna ni Liam ang disborsyon sapagkat masyado yata talagang masama ang bagsak ni Ludovic kaya’t ngayon ay nandito sila sa lobby while Liam permanently out dahil ngayon ay darating rin kasi sina Cladmus at Marcus kasama ang dalawang Ackerman na hindi niya alam kung ano ang sadyain ng mga ito.

Inukupa ni Morley ang katabing upuan ilang metro ang layo kay Ludovic.

“Ludovic, can I asked?”

“Go on Lady.” Pagak na ngumiti siya at hindi abot sa tainga iyon.

“Why did you know my husband? Are you part of his men? Private armies? Socal delimirates, part of his interrogation team…or what?” She’s curious as to how this man was skillable in dealing with combatants.

Daig pa nito ang palaging pasan ang mundo kaakibat ang delubyo na kung hindi siya makakasabay sa mabilis na galaw ng mga kamay at paa nito, nakatitiyak siyang higit pa sa sakit ang mararamdaman niya sa sakit na nararamdaman ni Ludovic ngayon.

“I am a Navy Seal. Lord Easton knew me for a reason. He don’t want me to call him on his position, and wanted to call by his name only.” Pansin ni Morley ang pag-ayos nito ng upo sabay bukas ng mga mata at kaagad na binalingan siya. “Seals are most dangerous personnel across ocean peaks. They were skillable mapa-barilan man o kamay lang ang gamit. Do you want me to tell you a story?”

Napamaang siya. Hindi alam kung bakit kinabahan dahil ito ang kauna-unahang pagkakataon na may interaction silang dalawa.

“Go ahead. I’m all ears.” Pasimple pa siyang napalunok ngunit hindi iyon pinahalata.

“You are tensionable Lady. Did I made you uncomfortable? I can see right through you, you’re hesitant.”

“Ahh. N-no. Hindi ko kasi maiwasang makaramdam ng tensyon since this is the first time you made your conversation simula noong una pa lang.”

Umangat ang sulok ng labi ni Ludovic at masasabi niyang iyon ang sensirong ngiti nito.

“No wonder why Lord Easton chose you. You are manipulative like him…” Umiling ito. “I’m afraid someday, you’ll became the Lady of all Asia as Lord Easton’s cunning wife. You will become untamable, villains of all villains like what he’s been dealing with to navigate things.” Muli nitong isinandal ang likuran at tumingala kalaunan sa ceiling wall.

“I am Lord Easton’s right hand. In short, I know how ruthless he was. I saw it myself when his patients subsided, he became a beast of beast and he can kill. That is why his identity remained unknown to many because of his power, wealth, authority and of course…Lord Easton’s skill was more than mine. He knows judo, fencing, archery and all. He has everything and he had…you. Our differences.”

Kapagkuwan ay muli itong bumaling sa kanya. “Can I continue? I’m sorry Lady. I am became talkative when I am comfortable into someone I know and that is you for today. The second one I am running some time to tell myself a story.” Ngumiti ito at hayun na naman ang kakaiba sa mga mata ni Ludovic at doon ay nahihinuha ni Morley na baka malalim ang pinagdadaanan ng lalaking ‘to.

“Who’s the first position of you, telling a story?”

“It’s Lord Easton himself.” Umawang ang labi niya ng makita sa mga mata ni Ludovic ang labis na paghanga ng banggitin nito ang pangalan ng asawa niya. Kung ganoon matagal na bang kakilala ni Liam itong si Ludovic?

“My life isn’t normal like people are dealing with. I have my story that is far from beyonds limit. My story was hellenous as you think Lady. And your husband was there to inaugurate things for me.”

Sandali itong tumigil sa pagsasalita at ang emosyon ay kakaiba na sa ipinakita nito sa kanya kanina. His eyes were talking miseries and violent, Morley can tell.

“My wife and child were killed.”

“A-ano?” Ngumiti itong may halong sakit.

“Brutal wasn’t it? And I had found out na ginahasa ng mga demonyong iyon ang asawa ko bago pinatay at itinapon sa bahaging malayo sa lugar namin. I was on call that time, I’m abroad at tinatrabaho ko pa ang pagiging Navy Seal noon ng hindi pa ako kinuha ng asawa mo bilang kanang kamay nito. When he heard what happened, he came to me and offer a job at iyon nga ay ang pagiging kanang kamay niya kapalit niyon ay ang resolbahin nito ang kaso sa pamilya ko. And he did. But was senseless dahil mismong ako ay hindi ko alam kung paano patayin ang mga kadugo ko na siyang gumawa niyon sa asawa at anak ko.”

“Diyos ko!” Natutop ni Morley ang ibig. Hindi alam na ganoon pala ang nangyari sa kabila ng walang reaskyon nito. May storya pala talaga sa likod niyon.

Paano maatim ng kapamilya niya na gawin iyon?

Ludovic Silva. She knows his story now at ngayon ay naliwanagan na siya kung bakit may kakaiba sa mga mata nito. Vangeance, hatred and all was plastered on his eyes.

“A-are you okay?” Muli itong nagpakawala ng ngiti.

“I’m not, but life continued. Hanggang ngayon ay ginagawa ko pa rin ang lahat malusot lamang ang kaso. I did kill my tito and it was relaxing playing his egg while choosing to replenish the blood converting to it. That’s really my achievement.”

“Ludovic.”

“Lord Easton allowed me. Because he hates people who treat others mercilessly so yeah, I thank your husband to that.”

Nang makarinig ng isang tikhim ay sabay silang napabaling sa pinanggalingan niyon at doon ay nakita ni Morley ang asawa na malaki na kaagad ang ngiti sa kanya ngunit dumilim kaagad ang mukha nito ng binalingan si Ludovic.

“I hate men who seemed to enjoy my wife’s company Ludovic.”

“Your welcome Liam.” Sagot nito kaya’y tumayo na si Morley upang lapitan ang asawa na kaagad siniil siya ng halik ng malapitan niya.

“Bakit ang tagal mo?”

“Ang tagal kasi ng mga sundo ko.” Humahalakhak ito at kapagkuwan ay binalingan ni Liam si Ludovic na ngayon ay nagtagal pala ang tingin sa kanila.

“It’s getting late. Uuwi ka pa ba?”

“Yeah.” Maikling tugon nito and Liam throw the bottle of beer na mabilis rin namang nasalo ni Ludovic.

“Mamaya mo na buksan. Dito ka na rin maghapunan.” Ngumiti iyong huli at naroon na naman sa mga mata ng lalaki ang sensirong ngiti, just by her husband’s words, Morley knew that for some reason. Ludovic feels that he’s acceptable to live the world. Because Liam Easton Adler did to control things kaya’y sa muling pagkakataon ay grabe na talaga ang paghanga niya sa asawa na sa likod ng engrandeng posisyon nito ay may tao palang lihim na yumuyukod rito.

“Huwag kang masyadong kumain ng letchon Ludovic. Napaghahalataan ka.” Umismid lang ito habang nakatingin sa asawa.

“Mind your own business.” Sagot nito kaya’y natawa siya.

Kasabay nila sa hapunan ay sina Cladmus, Marcus, Ludovic and even the two Ackerman’s na panay ang higop sa mainit na nilagang baka at may tunog pa talaga.

Pagkatapos maghapunan ay diresto na ang tungo ni Morley sa kwarto nila ni Liam dahil may importanteng pagpupulong na gaganapin ang mga lalaki sa loob ng study room sa itaas pang bahagi.

“I think matatagalan pa bago ako makapasok sa silid natin. I missed making love with you all night, Morley. I miss this.” Sabay sapo nito sa pinagigitnaan ng mga hita niya kaya’y napangiti siya.

“Kaya dalian mo doon dahil kapag gising pa ako. Ibibigay ko lahat ng posisyon na gustong-gusto mong gawin Liam.” Hinalikan niya ang asawa sa labi at niyakap rin ito ng mahigpit.

Gusto niyang sumama paakyat sa itaas ngunit siya na mismo ang nagpigil dahil alam niyang tungkol iyon sa trabaho ng mga ito.

“I’m looking forward to that. I love you wife.” Ngumiti lang siya kaya’y umismid si Liam.

“I don’t need a knod. I need those magical words.”

“Umakyat ka na roon. Maghihintay ako sa iyo sa kwarto.” Sabay halakhak niya ng makitang mas lalong humaba pa ang nguso ni Liam kaya’y hinalikan niya muli ito.

“Sige na!”

“OK. I love you again and again. Muaah!”

Nakangiting tinitigan na lang ni Morley ang likuran ng asawa na ngayon ay paakyat na nga sa hagdan tungo sa study room nila sa itaas.

“And I think I became wild in bed again and again because of my Liam Easton Adler looking forward to do that with me.”

Mas lalong lumalim ang ngiti niya hanggang sa nakapasok na siya sa kwarto nila ay naroon pa rin ang pagtaas sa sulok ng labi niya.