CHAPTER 24: WORK

IVAN

“ ey” tawag ko, kanina pa kasi siya tulala.

“ hmm??”

“ focus, tatlong araw na lang mag susubmit na tayo” sabi ko, tumango siya at siya naman ang nag patuloy sa ginagawa ko.

“ is it normal na makita mong masyadong close ang kaibigan mo at ang bf mo??” tanong niya habang naka harap sa computer.

“ nope” napa tigil siya at nilingon ako.

“ anong rason para maging close sila?? Kung nakilala mo silang close na maiintindihan mo pero kung biglaan there is something between them” humarap na siya sa may computer.

“ buntis ang kaibigan ko at hindi ko alam kung nagiging o. a lang ako sa pag iisip pero everytime na lang na gusto ako makita ni annie dahil pinaglilihian niya nga ako ay meron siya para sunduin ako at dalhin sakanya”

“ pero impossible merong something dahil hindi naman sila nagkikita nong nililigawan ako ni cobi” sabi niya.

“ saakin siya lagi naka focus” nilingon niya uli ako na gulong gulo na

“ you have the answer already but your just being in denial, because??? You love him and you cant lose him” tsk! What a denial person.

“ hindi nila kayang gawin iyon saakin” sabi niya, tinaasan ko siya ng kilay

“ they did it, just accept the fact---”

“ no!!!” hindi ko inaasahan ang pag sigaw niya.

“ kaibigan ko ung isa tapos ung isa is bf ko, impossible namang pareho nila ako niloloko at talagang binuntis niya pa??? tapos ang ayos ayos ng pakikitungo nila saakin na parang walang ginagawang kalokohan??” angal niya.

“ anong klase silang tao kung ganun?? Hmmm??”

“ kaya malabong lolokohin nila ako, no choice lang si cobi kaya ganun” tumango na lang ako, ayokong kausapin ang isang taong ayaw tanggapin ang kaatotohanan.

Pinag patuloy ko na lang ang ginagawa nnamin, uwian na namin at anlakas pa ng ulan. Paalis na ako habang si tyra ay may ka text. Hinayaan ko na lang at lumabas na ako, tinignan ko ung sapatos kko mababasa ito pag sumulong ako, sayang naman. Patilian ko lang saglit bago ako pumunta sa sasakyan.

“ bakit andito ka pa??”

“ mababasa ung sapatos ko pag sumulong ako agad kahit may payong ako” sagot ko.

“ parating na ba sundo mo??” dugtong ko, umiling siya.

“ hindi niya ako masusundo, may business tour daw” tumango ako.

“ gusto mo bang sumabay saakin??” im just being gentleman kahit wala ako non noon.

“ hindi na, may sasaglitin lang ako” sabi niya,

“ sasaglit sa bar???” kumunot ang noo niya.

“ tsk! As if naman hindi kita nakasama noon para hindi ko alam ang galawan mo, kahit naman hindi tayo nag papansinan ay may alam parin ako sayo kahit papaano” napa ngiti siya.

“ talaga ba?? Parang wala nga noon” sagot niya

“ tsk!” iyon na lang sagot ko.

“ ano tara na??”

“ akala ko ba ayaw mo mabasa ang sapatos mo??” tanong niya, yumuko ako at hinubad ko ung sapatos ko at medyas tsaka ko ipinahawak sakanya.

“ seryoso ka?? Mas okay ng mabasa ang paa mo kaysa ang sapatos mo??”

“ yes, may alcohol naman ako at pamunas sa car. Lumapit ka saakin para di ka mabasa” lumapit naman siya saakin.

“ ung sapatos ko, baka mabasa ah” paalala ko, niyakap naman niya. Pasimple na lang ako na hindi natuwa sa ginawa niyang iyon

Nakasakay na kami sa kotse at inalcoholan ko na ang paa ko bago ko pinunasan para maisuotkok na ung sapatos ko.

“ ang arte mo” sabi niya.

“ mas okay ng maging maarte kaysa manloloko” sagot ko, inirapan naman niya ako.

Pumunta na kami sa isang chillin bar, ayoko sa may sayaw sayaw baka kasi malasing ito at mag sasasayaw sa harap. Nag order na ako, ang usapan namin saglitan lang kami para pampainit dahil nga malakas ang ulan.

“ ivan bakit wala ka pa gf?”

“ hindi ko alam, siguro hindi pa nakikita ng puso ko ung puso na para sakanya” natawa siya sa sagot ko.

“ ang corny non” napa ngiti na lang ako ng konti.

“ gwapo ka pala pag ngumingiti” kumunot ang noo ko,

“ kahit hindi ako ngumiti gwapo ako” sagot ko, napailing na lang siya at nagkaroon ng konting katahimikan saamin hanggaang nag salita uba siya.

“ ivan bakit ka nga ba nag bago bigla?? Ang ayos ng una natin bakit bigla ka na lang umiba???” seryoso naman ung tanong niya ngayon.

“ hindi ako nag iba, ipinakita ko lang kung ano ako tyra”

“ ipinakita mo?? Kung ipinakita mo bakit hindi ko makita?? Bakit lagi kong hinuhulaan kong ano ung gagawin mo o kung ano ang sasabihin mo, maski ung nararamdaman mo saakin ay hinahagilap ko din” tinignan ko siya.

“ang hirap mong basahin, gusto kitang makilala. Gusto ko maging isa tayo pero bigla kang nag bago at naging malamig ang pakiki tungo mo saakin”

“ may nagawa ba akong mali?? May---”

“ dahil nasa part pa ako sa buhay ko na iniisip, wAla namang mawawala saakin. Nakukuntento na ako sa kung ano meron saakin. Hindi ko inaalam na may mga kaya pa akong gawin, na may dapat akong pahalagaan”

“ at in deniAl din ako noon sa kung ano ang nararamdaman ko, kinukumbinsi ko ang sarili ko na awa lang itong nararamdaman ko at hindi pag mamahal”

“ kinukumbinsi ko ang sarili ko na hindi siya mawawala dahil kasal na kami maski ganito ako, im innocent when it comes to experience”

“ kaya nga nong sanabi mong gagawin natin iyon? Napaisip ako dahil paano nga ba ggawin? Ikaw ang unang babae sa buhay ko at ikaw ang unang karelasyon ko at isama mo na din siguro ang selos” kumunot ang noo niya.

“ nakikita ko kasing mas komportable ka pa sa iba kaysa saakin at iniisip ko na ganito ka at hindi mo iniisip na mag asawa tayo which is mali, ako tong umiiwas at ako itong ayaw ipakita kong ano ako” hindi ako nag paka totoo sa nararamdaman ko at iniisip na lang na awa ang lahat kahit alam kong mahal na kita.