CHAPTER 2: OWNER

IVAN

Ivan Mendez 20 years old, owner ng AYZ COMPANY. Ako ung may ari pero hindi ako ung nag papatakbo dahil nga wala daw akong alm tungkol doon sa business ng pamilya ko. Ang tita ko ang nag papatakbo dahil ang magulang ko ay matagal ng patay.

Tungkol sa kita ipinapasok sa bbangko ko at may access naman ako dahil hawak ko, kuntento na ko doon basta ang mahalaga ay mapalagaan ang kompanya ng magulang.

“ sir andito na po ang tutor niyo” bakit may tutor?? Sa totoo lang hindi naman ako bobo, tinatamad lang ako mag aral kasi okay naman na ang buhay ko. May perA ako at bahay tsaka lupa kaya para saan pa kung mag aaral ako?? Para s kompanya? Andiyan naman si tita.

“ pauwiin mo na lang” utos ko at humiga habang nanunuod ng t. v

“ sir naman, kailangan niyo pong mag aral dahil iyon po ang gusto ng magulang niyo” bumangon ako na nababagot, tinignan ko ung butler ko.

“ alam ko na mga iyon, hindi ko na kailangan pang pag aralan pa” tinignan niya ako..

“ kung ganun pumasok ka sa school para matapos mo na ung kurso mo ivan” napa buntong hininga ako.

“ bakit pa?? para saan?? Hindi ko naman na kailangan” tumayo ako

“ ivan andaming gustong mag aral tapos ikaw ayaw mo?? Isang taon na lang matatapos kana” umikot ang mata ko.

“ okay pauwiin mo na ung tutor dahil bukas papasok na ako” ngumiti ung butler ko, bumalik ako sa pagkakahiga at nanuod uli ng t. v pero tapos na kaya naiinis ako.

“ AYZ company inirer3klAmo ng ilang emplayado na hindi daw binibigay ang tamang sahod nila” flash report lang kaya napa tingin ako sa butler ko.

“ hindi binabayaran?? Sa laki ng kita ng kompanya ko??” tanong ko.

“ bakit di mo kasi bisitahin minsan ang kompanya mo at tanungin ung mga staff kung okay sila, ivan ikaw ang may ari p4ro sa ginagawa mo para ka lang security guard” bumangon ako

“ bumisita naman ako nong isang araw” sagot ko.

“ bumisita?? Iba ang bumisita sa tinignan ivan, pumunta ka nga sa kompanya pero hanggang labas lang. hindi ka lumuob, ni minsan ba kinamusta mo ung kompanya??? Ivan may concern kapa ba sa kompanya ng magulang mo??” ito nanaman siya, panay pangaral nanaman. Hindi ko alam kung bakit hindi ko siya kayang paalisin dahil narin siguro sa utang na loob ko sakanya.

“ okay bibisita ako pagkatapos ng klase ko” tumango siya.

Kinabukasan ay pumasok na nga ako, tulad ng dati hindi ako nakinig at kung may quiz man ay perfect ko parin. Gaya ng sabi ko pupunta ako sa kompanya at hindi ko inaasahan ang bubungad saakin, andaming mga tao na galit.

“ mga empleyado na nags strike” sabi ng butler ko, siya pala si mr. raven.

Bumaba ako at doon ay tumigil ang mga tao, kilala nila ako bilang may ari dahil nong buhay sila mama at papa lagi akong nasa tabi nila

“ can you come all inside” sabi ko, pumasok na ako at sumunod naman sila. Gulat naman si tita mara sa pag dating ko.

“ ivan hindi ka man lang nag pasabi” ngiti niyang sabi.

“ I heard something about my company, is it true?” tanong ko.

“ may hindi lang nabigyan pero inaayos ko na kaya---”

“ hindi totoo yan, lagi na lang sinasabi na inaasikaso niya pero hindi naman totoo. Ilang buwan din kaming nag hihintay tapos puro to be follow!!” sabi ng isang staff.

“ sa dami niyo hindi kaya ng isang araw kaya nga inaayos namin” sagot ni tita.

“ ako mag aanim na buwan hindi pa nakatanggap ng matinong sweldo “ sigaw ng isa, hindi naka imik si tita at lahat na sila ay nagsasalita na. Wala na akong maintindihan pa ni isa, sinenyasan ko na tumigil sila.

“ can ee all calm down??” tumahimik naman sila

“ tita can you solve this with in a week?” tinignan niya ako.

“ hindi ako makina, give me a month” tinignan ko ung mga empleyado.

“ sige payag kami pero pag hindi pa ito naaksyonan mag dodole na kami” sabi ng isang staff.

“ makakaasa kayo so please, go back to your work na” sabi ni tita, isa isa silang bumalik sa mga pwesto nila.

“ ivan sana nagsabi ka man lang” may diin niyang sabi.

“ tita naibalita ang kompanya ko, sa tingin mo hindi ako mag aalala tita???” tumaas ang kilay niya.

“ wala ka bang tiwala saakin? Ilang taon ko ng hawak ang kompanya kaya yang mga problema na iyan kayang kaya ko. Sa susunod wag kang mangialam” nag lakad na siya palayo, tinignan ko ang butler ko.

“ wag mo ng pansinin ung sinabi na huli, ang mahalaga nag step up ka para masulosyanan ang problema ng kompanya mo” tumango ako, nag lakad na kami palayo ng makasalubong ko uli ung babae.

“ miss how many times I told u na bawal mag benta dito??” ngumiti siya.

“ kahit isang beses lang?? Kailangan kong mapaubos ito ng maaga dahil kailangan na ako ng magulang ko, sige na???” pakiusap niya.

“ ano ba benta mo??” binuksan niya ung basket at mga kakanin pala.

“ ako na lang ang bibili para makauwi kana, bawal talaga mag benta sa loob dahil may canteen na loob ng kompanya ko” napa pout siya.

Binalot niya na at ibinigay saakin, nag bigay ako ng pera at sinuklian naman niya. Tinikman ko ung kakaninat masarap siya.

“ ikaw gumawa??” tumango siya.

“ salamat sa pag bili, una na ako” iniwan na kami ni mr. Raven.

Sumakay na kami sa kotse at nilampasan namin siya, naalala ko 18 years pa lang daw siya. Ibig sabihin nag aaral or hindi?? Mukhang hindi dahil naglalako siya.

“ gusto mo bang alamin ko kung sino siya? “ tanong ni butler.

“ no need, im just curious kung anong buhay ang meron siya para mag lako siya at parang laging nag mamadali” sagot ko.

“ aalamin ko para sayo”