CHAPTER 26 Kidnapped

GALIT kong hinagis ang mamahaling furniture sa pader. Wasak.

Damn. Ayeshana is missing.

At ayun sa mga tauhan ko kinuha ito ng mga armadong lalaki.

And I knew who's the fucking mastermind. Sofia Geronimo. Daughter of corrupted senator Geronimo.

Nakakatanggap ako ng mga death threats but I doesn't care at all. But fuck! Dinamay na nito ang babaeng mahal ko . I will kill that Bitch!

"Fuck! Bro, don't you realize that furniture is cost of two hundred million pesos!" Palatak ni Niel.

But I just glared, Niel.

Kuyom na kuyom ang kamay ko. At nanginginig na ako sa galit.

I about to explode any minutes from now.

"Relax. Primo, tinawagan ko na si Fifth. He will help us." Pagpapakalma ni Darius. One of his cousin in his father side.

"Where's that fucker?" Bulyaw ko dito.

"Whoa! Chill Alejares. I'm here." Nakita ko si Commander Fifth Antony Santiago Dela Cuesta.

Kasunod ang mga kaibigan ko.

Fred, Gerald, Nickel, and his another cousin Jake the playboy.

"What up Bud! Mukhang mainit ang ulo mo." Jake.

"Malamang nasa panganib ang love of his life niya." Risk pointed out. His brother.

"Kaya ayaw kong mag love of life na yan eh sakit lang sa ulo." Palatak ni Jake. At gusto ko na itong bigwasan.

"Shut up! Jake hindi ikaw ang Bida dito." Nickel shut his asshole friend.

"So, sino ang salarin?" Fred.

"Sofia Geronimo." Darius.

"Wait, I think I heard that name before." Gerald.

"Dianna Geronimo's sister." I said.

"O yes! Daughter of corrupted senator Geronimo!" Umiling iling pa ito.

"Naghihiganti?" Nickel.

"Probably." Fred.

"I got it!" Napalingon ako kay Darius na kanina pa tina-trace ang cellphone ni Ayeshana. Tumayo ito. "Let's go coz get your woman."

Mabilis akong tumayo mula sa sofa at sumunod dito. Hindi na ko pinansin ang mga kaibigan kong sumama saakin maliban sa kapatid ko na magbabantay ng buntis na asawa nito.

I went to the diver seat and Darrius went to passenger seat. At Commander. Dela Cuesta went to the back seat.

"Let's go. Sususunod ang mga Iyan. It's okay with you?"

Tumango ako. " Hayaan mo sila."

Binuhay ko ang makina at pinaharurot ang sasakyan.

... After thirty minutes nasa abandoned warehouse sila.

Nagmamadali silang naglakad habang hawak ang kanya kanyang baril. And don't ask him. Hindi ko rin alam kung saan nakuha ng mga ungas ang mga baril na hawak ng mga ito. I don't care. Anyway.

Nasa pinto na sila nang sumalakay ang matindi kaba ng makarinig sila ng tatlong sunod sunod na putok ng baril.

Sinapa ni Fifth ang pinto kaya nagbukas iyon.

And then I saw it. Ayeshana nakatali sa upuan at naliligo sa sarili nitong dugo.

Mabilis kong ipinutok ang baril sa babaeng nasa harap nito. Inubos ko ang bala ko sa babae.

And his friends and cousins fought the Bitch goons.

Mabilis akong tumakbo papunta sa kinarurunan ng babaeng mahal ko.

I hurriedly untie my woman and carry her bridal style.

Tumakbo ako papuntang kotse at pinaharurot iyon.

We arrived to the nearest hospital.

"Emergency! My wife! She need help!" I shouted.

Mabilis na nagsilapitan ang mga nurse at doctor.

Inihiga ng mga ito si Ayeshana sa stretcher.

"Sir hanggang dito na lang po kayo." Pigil sa kaniya ng isang nurse akmang papasok ako sa ER.

"I want to be with her!"

"Sir. Hindi po pwede. Please lang po kumalma kayo."

Tinabig ko ang kamay nito at Nanghihinang napaupo sa upuan na nandoon.

Nakikita ko ang sariling kong umiiyak na. Napuno ng takot ang puso ko. I'm fucking crying. When the last time I cried? No. Never. Ngayon pa lang. Kahit noong namatay ang Lolo ko. Hindi ko nakita ang sarili na umiyak.

Ang sakit. Ang sakit sa dibdib. Ganito ba? Ganito ba ang pakiramdam ng matakot? Ayaw ko ng pakiramdam na 'to.

Masyadong masakit na parang tinutupok ako at hindi ako makahinga.

Oh God.

God? Hindi ako naniniwala sa kaniya. Pero sa pagkakataong to ito lang ang naiisip kong makatutulong saakin. Even his money is useless.

I remembered his grandfather always says 'He Always listen'.

Sa ngayon nakikinig ba siya? Kung Oo. Please huwag naman ang babaeng mahal niya. All his life alam ko lang ay ang manakit ng iba. Pero kung gusto niya akong pahirapan at saktan huwag naman ang babaeng walang ginawa kundi ang baguhin ang buhay ko. I can't live without her. I can't. I just can't.

"Bud. How is she?" Gerald.

Umiling ako at hindi nagangat ng tingin. Ayaw kong makita siya ng mga ito na umiiyak at mahina.

"I-i don't k-know."

Naramdaman kong tumapik sa balikat ko. "Everything is gonna be fine." Fred.

"Naiwan pala si Darius at Fifth sa warehouse to fix everything. Nauna na kami rito para may kasama ka bro. Paparating na rin ang parents mo." Nickel said.

Hindi ako kumibo at patuloy na nagdadasal kahit hindi ko alam kung paano.

"She's tough. She will survive. She's your queen after all." Nathaniel said to comfort him.

"I know."

Minutes pass his parents arrived.

My mom hug me. "It's okay son."

"Mom. Tell me she would never leave me." Paos na sabi ko.

Tumango ito. "Yes son."

Tumapik sa balikatkig daddy ko at si Risk.

Tumango lang ako sa mga ito.

Pero nagtaka ako ng may mabilis na tumakbo papasok sa ER kung nasaan si Ayeshana.

Hinablot ko ang isa.

"Anong nangyayari sa loob?"

"Sir nag-flatline po ang pasyente. Sorry po pero kailangan ako sa loob" mabilis itong pumasok sa loob.

Flat line. No.

Mabilis akong sumilip sa salamin sa pintuan ng ER.

Nakita ko na hindi magkakanda-ugaga ang mga ito.

The doctor performed CPR. But her heart. No heart beat. Meaning she's dead.

She's dead. No!.

Napaiyak ako. Please No! Don't leave me, Babylove. I can't live without you.

Papakasalan pa kita!

Magkakaanak pa tayo.

We will live happily ever after.

"Again!"

"Clear!"

"Clear!"

"Still no heart beat doc!"

I punched the door. "AYESHANA!!!" I shouted in so much pain and fear.

God! Give her back. I love her so much. I promise I'll be a good person from now on. I love her bigyan mo ko ng pagkakataong mahalin siya.