CHAPTER 27 Miracle

Anong lugar to? Nasaan ba ko?

Ang Ganda naman dito! Napakaraming bulaklak at batterfly, betterfly, butterflied a Basta! Paruparo.

"Anak!" Namilog ang mga mata ko. Nanay! Tatay nandito sila! Sa wakas kasama ko na sila.

"Nay! Tay! Namiss ko po kayo!" Naiiyak kong sabi at niyakap sila. Miss na miss ko na sila. Ayaw ko ng magisa. Dito na lang ako.

"Miss ka na rin namin anak." Tay

"Ako rin po! Pero okay na dahil kasama ko na kayo! Nandito na tayo. Hindi na tayo magkakahiwalay pa!" Masayang sabi ko.

Ngunit sinuklian ng mga ito ng malungkot na ngiti.

"Bakit po?" Kunot noong tanong ko. Bakit sila malungkot? Hindi ba sila masayang nandito na ko?

"Anak hindi pa maari." Nay.

"Po?" Naguguluhang tanong ko.

"Ito, isa lamang pananginip." Tay.

Umiling ako. "Kung ganun ayaw ko na pong magising para kasama ko na kayo. Mahirap pong magisa--malungkot."

Ngumiti ang tatay at nanay ko. " Hindi ka naman magiisa. Bumuo ka ng pamilya mo kasama ang lalaking nagmamahal sayo at hinihintay ka niya anak. Bumalik ka na sa kaniya."

Lalaking mahal ko?

Kumunot ang noo ko at inalala ang mga nangyari. Doon na rumagasa ang mga alaala ko na parang isang ilog na tuloy tuloy sa pagagos.

Rimo!

"Rimo. Nay! Tay si Rimo."

Tumango ang mga ito. " Oo 'nak bumalik ka na sa kaniya." Nay.

"Bumalik na kayo sa kaniya." Tay.

Lumandas ang mga luha ko. " Pero, paano po kayo? Miss na miss ko na po kayo." Umiiyak na sabi ko.

"Nandito lang kami. Babantayan ka namin anak. Sa ngayon gusto namin ng Nanay mo na maging masaya ka at magkakasama rin tayo balang araw." Nakangiting sabi ng tatay ko.

Ngumiti ako ng tipid at tumango.

"Mami-miss ko po kayo I love you nay! Tay."

"Mahal ka rin namin anak." Sabay na sabi ng mga ito habang nakangiti at ikinumpas ang kamay sa eri at dahil doon parang may humigop saakin pabalik.

Paalis sa lugar na yun. Paalis sa panaginip ko. Pabalik sa kaniya..

Pabalik sa taong mahal ko.

-

"GOOD EVENING SIR!" Bati ng isang nurse saakin pagkapasok ko sa kwarto.

Tumango lang ako at pumasok sa banyo.

Naligo ako at nagapalit ng damit. Kagagaling ko lang sa opisina ko. Ganito ang routine ko araw araw. Work at Day and Hospital at night.

Pagkatapos ko lumabas na ko wearing White V-neck shirt and gray pants.

Napangiti ako ng mapait ng makaupo ako sa tabi ng higaan niya.

Ginap ko ang kamay ng dalaga at hinalikan iyon.

Napapikit ako ng lumandas na naman ang mga luha ko.

"Babylove, Come on wake up. Miss na miss na kita. Huwag naman kayong sumuko ni Baby saakin." Umiiyak na sabi ko habang hinahalikan ang kamay niya.

Gaano na ba katangal? Three months. Medyo malaki na ang baby bump ni Ayeshana pero hanggang ngayon coma pa rin.

"Kailangan ka ba gigising? You will wake up right? You said yes in my proposal. You should marry me. Kailangan mong panindigan yun."

Pinagmamasdan ko ang maamo niyang mukha. Who would thought that I will falling in love? A Evil Player like him? Naah even in my dream i didn't expect it.

But it's hard not to fall to someone like her. She's so funny, beautiful, hot fierce and brave dahil nakipaglaro siya saakin at hindi natakot. She's a definition of the word 'Angel'

"I love you. I love you. I love you." I would never get tired of saying those word because that's how he feels.

"I love you. Please come back to me."

I keep murmuring those words when Ayeshana move her hands.

My eyes widened. "Babylove! Come on. Wake up." I said.

Gumalaw ulit Ang kamay niya kaya mabilis akong tumawag sa mga doctor at nurse.

Umiiyak lang ako nakahawak sa kamay niya habang chini-check ng doctor ang dalaga.

Tumayo ako at hinarap ang doctor. " How is she?"

Ngumiti ito ng tipid. "Okay ang nga vitals sign niya. And I'm happily say na she will wake up any hours from now."

Napangiti sko at bumalik aa dalaga. God! Thank God!

"Gising na. Maghihintay ako."

Masaya kong pinagmamasdan ang dalaga habang haplos haplos ang kamay niya hanggang sa hindi ko na namalayan na nakatulog na 'ko.

Nagising ako ng may maramdamang may marahang humahaplos sa ulo ko.

Napaawang ang labi ako at nangilid ang mga luha ko ng makita kung sino ito.

"Hi." Paos na bati niya saakin habang nakangiti ng bahagya.

"B-abylove..." Naiusal ko.

Ngumiti ito at hinigpitan ang hawak sa kamay ko. "L-love. Nauuhaw ako-o."

Taranta akong tumayo at kumuha ng tubig sa baso at dahan dahan itong pinainom.

Nagpunas ako ngluha ng maibaba niya ang baso. " Tatawagin ko lang ang doctor." Sabi ko.

Pero kinuha niya ang kamay ko. Kaya umupo ako ulit.

"S-si baby?"

Masuyo ko siyang nginitian. And I put my palm on her baby bump.

"Our baby is fine." I said while caressing her bump.

She blows out a soft breath. "B-buti naman."

"I'm sorry. I was late." I said, guilty.

Umiling ito at sinapo ang mukha ko. " Hindi mo kasalanan yun. Hindi mo yun ginusto. Kaya wag mong i-blame ang sarili mo."

Napatungo ako at biglang parang ayaw kong magtagpo ang nga mata namin dahil sa sobrang pagsisisi. What if nawala ang babaeng mahal ko? Sigurado akong mental and bagsak ko o baka tuloy na 'ko sa impyerno .

"Hey. Tignan mo ko."

"Love may sakit ako kaya dapat sundin mo lahat ng gusto ko." Nakanguso ito base sa tuno ng pagsasalita nito.

Kaya tumingin na ako rito. And I'm right. My babylove is pouting. Cute.

"Aalagaan kita habang buhay." I said, sincerely.

Ngumiti ito saakin na parang kinikilig. "Dapat lang no! Alagaan mo kami ni baby. Kaya dapat kung anong gusto kong food ibigay mo, no reklamo o no sexy time for you." Ngingiting biro nito kaya natawa ako.

"Opo. Kahit anong gusto niyo ni baby. I'm willing to provide."

"Dapat lang. Kaya ibili mo ko ng lansones na walang buto."

Namilog ang mga mata ko.

The f*ck. Nag-eexist ba yun? T*ngna.

But for his babylove kahit ubas na ibat ibang kulay hahanapin ko kahit saang lupalop ng mundo.

Everything for his family.

Because I can't live without them.