Chapter 4 (Chatting/Watching)

Nakaupo lang ako sa dulo ng kama ko. Katatapos ko lang maligo at kasalukuyang pinupunasan ang buhok na basa. Hinimay-himay ko tapos ay umupo na agad sa couch. After that kinuha ko ang ilang gamit ko para mag-aral. For some reason, I was reviewing our group presentation, binusisi ko rin iyong mga naging batayan sa sagot nila.

I was scanning the pages to get the result. Pero sapagsa-scan ko ay maayos naman and then I scan the pages of the presentation to clear na walang sayad.

Pero nakakagulat lang bigla, when there’s a pop-up request. It’s a send friend request from ‘Grive Jet Frosca’

Paano niya nahanap facebook acc. Ko?

Swempre sa una ay pinagtatakahan ko kung bakit niya iyon ginawa but then, I realize something ‘yun lang pala! Nagdadalawang isip pa ako na kumpirmahim ba siya o hindi.

But then, I stalked him.

In fairness his photos are good. He’s handsome. Kahit mangilan ngilan lang ang image na nandito ay hindi maitatangging may itsura siya. Siguro naka private ang account nito.

Naging curious tuloy ako.

Pero mayroon sa isip na nagsasabing

‘Why I’m doing this?, Don’t tell me na-‘

I don’t mind it.

He’s handsome though and there’s nothing else I could mesmerize because I appreciate his appearance.

‘But why am I thinking him? Don’t tell me na bakla ako? Bakla ba ako?’

Am I gay?

Isang tanong na makapagpabago sa pananaw ko. I don’t usually have this kind of attitude pero may parte sa isip ko na bakit? Kung bakla ako anong meron? Hindi rin naman sa lahat ng pagkakataon ay hindi mo maamin pero siguro darating rin ako diyan sa panahon kung kailan kating kati kanang ipaalam. I have a lot of time dapat mapagisipan ko rin ang mga ganitong nararamdaman.

Did I admitted that I’m a gay? But for sure I was over thinking? I think so.

May mga tanong talaga ako na hindi ko pa masasagot. Maybe may time para malaman ko na ano ba talaga ako sa sarili ko.

Binaling ko ang phone ko sa friend request ni Jet sa akin.

Agad kong In-accept ang friend request niya. May humabol din dahil… he’s following me on my Instagram.

Ilang ulit ko iyong tinignan kung ifo-follow back ko ba.

Then again, I followed him back. Gaya ng sabi ko wala namang rason para ‘di siya i-confirm at i-followed back kasi wala namang mali.

He's nice and good there's nothing wrong with that.

Hindi pa man gaano katagal inukupa ang isip ko ay bumalik agad ako sa ginagawa ko habang pinagpatuloy ang nasimulang pagsa-scan. Patapos na ako nang may nag-message sa akin.

Sa una hindi ko pinansin kasi marami naman talagang nagm-message sa akin! Pero isang nakakahabang interest ang makitang siya ang nagm-message sa akin! Mahabaging! Bakit sunod sunod ito? Masyado naman itong papansin! Duh! Kakilala lang namin kung umasta ay akala mo matagal na kaming magkakilala.

But in my other mind ‘we’re friends and there’s nothing wrong with that.’ I know but isn’t it obvious na papansin na siya? Kasi ‘di naman ganito ang mga friends ko, though mayroon iba pero iba rin ang pagkakilala ko sa kanila.

I don’t know kung anong unang maisip ko. I saw his message requests. So a minute later I open my laptop and browse there my messenger. Tinapos ko muna bago ako nag open ng phone at nag Facebook. In-open ko ang messenger and I look who’s the person who messages me. Kahit alam ko namang siya iyong nagmessage but I assure lang talaga kung siya nga ba talaga.

Baka nagaasume ako dito tapos ‘di pala siya.

It’s Jet, and I know that.

Jet Frosca

Hey are you still up?

He’s asking me. Just like that? What did he want from me? Gusto niya ba na makipagsocialize ako sa kanya?

Jay Dela Fuentes

Yes, why? Though I’m busy.

Siguro makakaintindi siya my short replied.

Jet Frosca

Okay, boring kasi ‘no?

And yes boring talaga dito kapag wala kang kasama at kung magisa ka lang. Kaya nga gusto ko dito dahil tahimik lang at pachill chill lang. Magrereply nalang ako sa kanya na lumipat ka nalang ng ibang condo. Pero disrespect yata ang ganun kaya siningit ko lang ang pagrereview ko para alam naman niya na nakakadisturbo na siya. Malapit na nga akong matapos. May pa message message pa akala mo kung sino.

Jay Dela Fuentes

And yes kaya nga nagrereview ako sa presentation namin tomorrow.

I repied to his chat. Kahit labag sa loob kung magreply nakikisama nalang ako! Duh! Nakikisama raw?

Jet Frosca

Oh! Did I disturbed you?

Oo nakakadisturbo ka, nawala ang mood ko sa pagrereview dahil sa presensya mo.

Malaking OO dapat ang irereply ko pero syempre maging magalang naman ako kahit paminsan minsan lang.

I’m being paranoid.

Jay Dela Fuentes

Not so much! I’m almost done.

Kung hindi ka nagmessage ‘di sana tapos na talaga ako! Disturbo

Minsan ko rin napagtanto na nakangiti na pala ako habang nagpapalitan kami ng mensahe sa isa’t isa. ‘Bat ba sa kanya bigla nalang akong lumambot ng ganito, nalalambot sa galit diyos ko! Sign na kaya ito ng pagiging bakla ko. God I’m stress na. Nako baka pinaglalaruan lang ako nito, halata ba masyadong ang mga kilos ko!

Baka nga?

Not even!

Duh!

Nagpapakonsensya naman nitong tao. Hindi nga maganda ang pagkikita namin so, inexpect ko na masama siya. Baka lalabas rin ang totoong kulay nito. Nako subukan niya lang makikita niya talaga ang pagkalalaki ko.

Lalaki raw?

Talaga?

Jet Frosca

Okay pwede tayong magusap? Pupunta ako dyan? Kung pwede sana?

Anong magandang irereply, wala akong maisip basta. Bakit ba ang feeling ko nakakabwisit na talaga. Nako ikaw Jet kapag pinaglalaruan mo lang ako . a hindi ko lang alam kung ano ang gagawin ko sayo.

Jay Dela Fuentes

It’s okay for me para narin hindi boring.

Tama ba ang salitang nakikisama? Sa tingin ko iba na ito oh. Iba na talaga.

Jet Frosca

Coming

He just said.

Breathe in breathe out. Tratuhin mo siya ng normal gaya ng pakikipagkaibigan mo okay. Basta ‘yun na ‘yun!

May kumatok sa pintuan I think it’s Jet kasi nga sabi niya pupunta siya dito. Anong gagawin namin? Bahala na nga. Pinuntahan ko at binuksan ito. Tumambad ang isang lalaki na kasing tangkad ko. Ngayon naka suot sya ng pantulog.

“Come here,” pagpapasok ko sa kanya. “And pasensiya kana makalat dito I don’t have time kasi na maglinis. Kagagawa ko lang kasi ng paper work. Kaya tuloy makalat,” paliwanag ko sa kanya.

Bakit ako nagpapaliwanag eh? Siya nga iyong nakikituloy lang. Masyado namang napakaganda ng trato ko sa kanya.

“Okay, lang… hindi naman ako judgemental na tao,” he said. “But anyway may bago kang movie?” dagdag niya.

Movie lang ba ang ipinunta niya.

Pwess!

“Ah! Yes kadodownload ko lang kanina,”

Masyadong namang pormal ito. Sa wari niya ay maganda ako umasal pero nag aalburuto na ako dito sa sama ng loob! Bakit hindi ko lang gusto siyang makita, nabwibwisit ako.

Masyadong lang mabait.

Gusto ko bad boy vibes…

“Can we watch it now? If okay lang sa’yo?” tanong niya.

Hindi pa mahiya hiya. Taglayan ka naman ng niya Jet!

“Of course,” bakit sa kanya parang ang gaan ng loob? Ang gaan ng loob kong magmura! Iyon dapat mali na naman ako. I don’t like this feeling anyway. Hindi ko maintindihan. I’m sure na malalaman ko rin ang sagot nito but not now, but soon.

I get my laptop at pinatong ito sa glass table dito, nalanghap ko ang pabango niya. Jusmeyo! Matutulog na nga magpapabango pa. Talagang tumabi siya sa akin. ‘Yung ramdam ko na ang balat nito na kinakaliskis sa balat ko.

Horney ka po.

Nako!

Nanood na kami ng movie na ‘Happy Death Day’ Simula pa lang ang ganda talaga. Kasi ang lalaki ay napupunta sa ibang dimension ng paulit ulit. Sa kalagitnaan naman ay ang babae na naman ang nasa another dimension. And she needs to find kung sino ang killer na paulit ulit siyang namamatay para lang mahanap niya ang killer. Kaya tuloy pabalik balik siya. Hanggang sa mamemorize nya ang formula upang makabalik siya sa tunay niyang mundo. But she’s doubting kung gusto niyang bumalik because to the other dimension buhay ang mother niya pero hindi sila magjowa ng boyfriend niya sa kasalukuyang panahon. Kaya nagisip siya ng mabuti kung sino ang pipiliin niya ang dimension na buhay ang mommy niya o ang dimension na kung saan patay na ang mommy niya at may boyfriend siya naghihintay sa kanya? And before that she needs to find out who’s the criminal before he go back to the current dimension that she was living though. Nang nahanap na niya ang killer. She decided to go back to the current place was she is. In the in nakabalik na sila sa sariling mundo. Tapos na ang palabas at napagisipan ko na magpahinga.

“Thank you, Jay,” he said.

Hindi man lang nahiya.

Naramdaman ko ang ano niya kanina nung may kinuha siya sa lamesa. Ewan ko kung daplis lang pero nakakastress nang isipin.

My dirty mind getting worst.

“You’re welcome next time we will watch the midnight sun, download ko lang Mamaya,” I said to him.

Ey…

Bakit ko na sabi yun? Nako iyong bibig ko palakibo talaga.

“Okay, that’s exciting huh,” he said at alam kong excited na sya. “Sige I need to go na. See you aroun.”

Dapat lang hindi naman ako nagpapatuloy dito ng hindi masyado kilala.

Tumalikod na siya at umilis na. Hindi ko mapigilan ang sarili ko. Bakit ako nagkakaganito. What happen to me. I’m not even like this. Shit. Am I changing. Omg, don’t tell me na bakla ako. Natulog na ako sa kakaisip. Kasi kung anu-anong senario ang naiisip ko.

. . .

Mga bandang tanghali na ako nagising. Nagluto muna ako at kumain nang may kumatok sa pinto ko. Iniwan ko muna ang kinain ko bago ko pinuntahan. Binuksan ko ang pinto at bumungad sa akin ang lalaking nakakainis kasama pero naguguluhan din ako.

Pati ba naman sa tanghali ay nandito siya? Mga ilang mura na ako sa isip ko.

“Mukhang masarap ang niluluto mo ah,” bungad na sabi niyan ni Jet. Hindi pa nga natitikman masarap na agad, ikaw kaya tikman ko.

Nakakahiya! Iyong isip ko talaga minsan.

“Oh! Come here kain tayo?” I offered him.

Sabi ni Yayeh kapag may bisita at iparamdam sa kanila na feel at home sila. Kaya ito ang ginagawa ko ngayon. Feel ko lang… nabwibwisita na ako sa kanya.

Grabi padayon lang ta ani!

“Mukhang masarap nga, ikaw nagluto?” tanong niya.

Tumango ako. “’Di mo pa nga natitikman.”

‘kainin kaya kita?

My god nakakainis! Parang tanga lang na nagproproseso siyang mag isip. Sign of aging na ba ito?

“Patikim ako, kung okay lang sayo…” nag-aalinglangang sabi niya.

I’m not madamut because hindi naman ako sanay sa ganyan kung ano ang meron ako ganun din sa kasama ko.

“Of course marami akong niluto. Dali na sabayan mo ako,” sabi ko sa kanya.

Para kainin din kita mamaya! Humanda ka! At saka siya pumasok then nagprepera na ako para makakain kaming dalawa.

Kumain kami ni Jet. At marami siyang ikwenento. Nagusap din kami kung anu’t ano. Natanong niya kung high standard na raw ang school na St. Francis university. Sinabi ko nalang na hindi naman masyado. Kahit ang sagot ay Oo, High standard. Sa susunod na semester pa siya papasok at naka advance exam na kasi sya. Kasi biglaan ang paglipat nila. Kwenento niya rin kung taga saan siya.

“Talaga bang taga Cebu ka, kasi taga diyan rin ang Mommy ko eh! Marunong kang magbisaya?” naitanong ko tuloy sa kanya. Hindi naman ako masyadong marunong may bisaya pero may alam lang kaunti.

“O uy kabalo ikaw kabalo ka” sabi niya.

Ang kanyang ibig sabihin ay alam niya at tinanong niya rin ako kung alam ko ba.

“Kabalo ra pud gamay. A little bit of understanding, kasi tinuruan kami na Mom. Paminsan minsan ding pumupunta kami sa Cebu.” Sabi ko sa kanya marunong lang ako pero konti lang.

Mukhang gumagaan na ang atmosphere lalo na’t may pagkakapareha kami.

Paminsan minsan lang kami pumupunta sa Cebu at bisitahin ang aming Lolo’t Lola. Ang mga parents ni Mom. Si Dad naman taga maynila lang. Ang background ni Mommy ay hindi masyadong mayaman unlike kay Dad na laking rich kid talaga. May sariling Kompanya.

“Talaga, Mubisita pud mo diay didto? Kanindot ba?” he said na bumibisita rin kayo doon and its nice.

“Kaayo pag naay oras ang akong ginikanan,”

Sabi ko na pagmay time ang mga parents ko ay bibisita kami doon.

Cebu is a nice place… Madamong tourist spot.

“Oh, that… that’s great Jay. Magkapareha lang pala tayo ng lugar ‘no? I mean ng Mom mo?”

Sinabee!

I nodded.

Wala akong masabi.

Jet and I have the same similarities even though, Kapareha kami ng kurso. Kahit sa mga bagay may pagkakahalintulad. I know na mabuting malaman ko muna kung ano ako sa sarili ko at sasabihin ko talaga kay Mommy at Yayeh kung ano man ako. Darating rin ang panahon. May mga friends naman akong bakla. Kung magtatanong kaya ako kung ano itong nararamdaman ko.

Later on.

Tapos na kaming kumain ni Jet. Nagligpit muna ako pero tinulungan niya ako. Nung aabutin ko sana ang baso kinuha rin niya kaya tuloy nagkasalubong ang amin mga kamay. May biglang kuryente na dumaloy sa akin katawan pagkatapos maglapat ang mga kamay. Nag init ang buong pagkatao ko! Nagkatitigan pa kami. Ako nalang ang umiwas ng tingin.

“Ako na Jet, maupo ka na lang doon,” sabi ko sa kanya. Mahiya naman akong siya pa ang magliligpit.

“’Wag ako na nakikikain pa nga ako wala pang magawa kahit tulong lang,” sabi nya. Binigay ko sa kanya at dinala niya sa lababo.

Okay fine!

Huhugasan niya sana ang mga pinggan ng pigilan ko siya.

“Ako na, madali lang naman ‘to,” turo ko sa mga hugasin.

“Sige, salamat, by the way anong oras ng presentation niyo?” he asked.

“Ah, one in the afternoon pa naman. Bakit mo natanong?” sagot at tanong ko habang nanghuhugas ng pinagkainan.

“Ah… Hihintayin kita dito sa condo. Para sabay na tayong manood ng movie at Friday naman kaya pwede tayong mag overnight kung okay lang sayo,” suggest niya.

“Okay lang naman, Sige i-message lang kita kung nandito na ako mamaya,” I said tinapos ko ang paghugas at saka naligo na agad habang si Jet naglalaro ng cellphone niya.

Nagbihis ako kasi almost twelve noon na sinabihan ko si Jet na aalis na ako. Sabay kaming naglakad palabas ng room ko.

“Ingat ka Jay, Mamaya ah?”

Anong gagawin mo.

Pakakainin mo ba ako?

“Okay mauna muna ako sayo,” I said at naglakad papuntang elevator.

Mukhang may masusubukan mamaya!

* *