Chapter 5 (Presentation/Seducing)

#LHNG05

Maaga akong nakarating sa University namin as I was expecting dahil ngayong hapon ang presentation namin sa business proposal na aming ginawa. Dahil maaga pa ay halos wala pang tao dito sa loob ng campus. Kaya ang ending ay naghihintay ako sa mga kasama ko.

I walked around near at the hall and I saw Isabelle and Lucas walking at my direction. As usual nandito na ang dalawa kong mga kasama. Early bird talaga yang dalawa na iyan. Kahit naman sa ibang okasyon sila parin ang nauuna.

Nagprepara na sila sa gagawin namin presentasyon ngayon. Here we now, at sa wakas ay dumating narin ang mga kasama namin. Ten minutes before mag one ay naghanda na kaming anim para sa paguulat.

Dumating na rin ang iba naming ka seatmate at ang professor namin. After ten minutes nagsimula na ang presentasyon ng bawat grupo. As I was expected we are the first one to conduct a presentation and so on sa ibang grupo.

“Good afternoon everyone. And also to our group of panelists. I introduced to you the concept of our presentation. Everybody should be listen okay,” I started the greetings. “Before we start, we have some questions na kailangang sagutan bago namin uumpisahan,” I seriously added . “And the person who has the questionnaire ay si Ms. Isabelle okay tatanugin niya kayo.” Isabelle started to question some of our seat mates. After a while nag simula na kami. I once introduced them one by one also there respected tasked to do.

The outcome of our presentation is good. Sabi nga ng professor na sobrang ganda ng pagkakagawa at very uniform as they said. Ito lang ang class namin for today and next week is the exam. This business proposal kasi ay ang huling performance task namin and after that ay exam na.

Hindi rin naman masyadong hectic ang schedule namin dahil graduating na kami ‘di gaya ng naunang year namin. Sobrang nakakapagod, o stressing ang bawat semester ‘yung wala ka ng pahinga at minsan na nga wala kang gana. Pero kiniri parin para sa future? Sabi pa nila.

For the future I guessed?

Nung natapos na ang iba ay maaga akong nagpaalam sa kanila. Maganda naman ang grade na ibinigay ng Prof. goods para sa amin.

And also may usapan kaya kami ni Jet. ‘Yung lalaking ‘yun, ‘di ko maattemp ma tumanggi.

Ewan ko pero awtomatiko kong kinuha ang cellphone ko. Nakasave na kasi ang number ni Jet dito dahil ibinigay niya kanina. Napansin ko nalang ang sarili na nagtipa sa lalaki.

Why I’m even do this?

Jay, stay calm you’re doing this because you wanted to be friends with him. Nothing more, nothing less.

Nagtext nga ako sa kanya.

‘Jet, coming may bibilhin lang ako sa Convenience Store.’ I texted him.

Ilang minuto pa ako nakatayo at pinoproseso ang ginagawa ko. But in my mind it’s okay because we’re friends but what if?

Natinag lang ako nung may dumaan at nagcongratulate sa akin.

“Congrats for your very well presentation, Mr. Dela Fuentes. Good work,” bati niya sa akin.

“Thank you,” I once said before I turned my back to him.

I don’t even know his name? Duh!

After a while nakarating na ako sa malapit na convenience store. I parked my car to the near entrance then bumaba na ako.

I look around if there’s someone na nakilala sa akin pero wala naman. Naghintay rin ako kanina na baka may text siya pabalik pero wala akong narinig na tumunog sa cellphone ko.

I want to buy some snacks kasi halos wala na akong pagkain sa condo. Kumuha lang ako ng basket tapos inilagay sa trolley at kumuha ng kung anu-ano. Its already three in the afternoon kaya may oras pa kaming manuod ng movie as I promised to him.

Promise daw, eh inis na inis ka nga…

Bumili ako ng mga chichirya, biscuit at vita milk. Bumili narin ako ng mga pagkain para sa Condo. Marami akong binili para narin sa review. Next week na kasi ang exam namin. After carting the foods I started to walk going to the counter and I put the products on the side of the table and the cashier started to operates it.

Madami dami rin ang nabili ko kaya nabigatan nalang ako. Tatlong mabibigat na plastic ang dala ko nang matapos bayaran ang lahat ng pinamili ko.

There’s no one there, at ang staff din dito ay may ginagawa kaya nahihirapan akong bitbitin ang pinamili ko. I started to walk until I saw his hand carefree.

Nung napatingin ako. I saw jet and his usual smile. Luh! Nung nangyari?

“Let me help you?” he asked while I’m holding the packed of groceries.

Muli kung iniwas ang tingin saka ko inilagay ang tatlong plastic sa sahig.

Timing rin ang pagdating niya. Dahil nahihirapan talaga ako. Nasobrahan kasi sa dami ng dinala ko ay nabigatan na rin ako.

“If it’s okay sayo, mabigat na kasi,” I said.

Hindi na ako magpapakipot dahil kakainin ko naman ito at kailangan rin naman.

“Of course, you didn’t tell me madami ka palang binili ‘di sana tinulungan nakita,” he said.

Why he look so nice with that? He’s being nice to me?

Mukhang iba na yata ang pagkakilala ko sa kanya. Para siyang si Matt pero mas maganda ang ugali niya. Hindi marahil ay nagpapanggap lang siya?

“Hindi naman kailangan pero naisipan ko lang kasi, malapit na ang exam namin. Next week na kasi kaya bumili narin ako,” I said habang naglalakad kami.

He handled the two packs of groceries and we walked through my car.

Hindi naman mapwede na wala akong kakainin kapag nagrereview na ako. Baka wala akong maisagot kapag walang laman ang tiyan ko.

Food can give you energy kaya need ko energy para may pumasok sa utak ko.

“Ahh, kaya pala… So, hindi muna tayo manood ngayon baka kasi makakadisturbo lang ako sa pagrereview mo,” ang bait niya talaga. Siguro swerte ang jowa into.

Ito na ulit ang isa sa ugali niya na hindi ka pupursigihin. Baka ganito lang talaga si Jet. Ganito lang talaga siya ang bait. Iba yata sa inaasahan kong lalaki na suplado at masama dahil iba ang pagkakilala ko sa kanya.

“No, Its okay I think, bukas lang ako magrereview para makapagrelax man lang ako. Sa dami ng ginawa namin hindi na gaano ako nakakarelax,” I told him.

“Okay, don’t be harsh to yourself. You must do the thing that is relaxing and fun. Don’t stress too much yourself,” he told me.

Putcha bakit ka ganyan?

Bakit ka ganyan? Jet?

Kakilala lang natin pero iba na ang pakikitungo mo sa akin.

“Yes, kaya nga pag wala akong gagawin nagtra-training ako for my sport,” I said at nandito na kami sa kotse.

Nagulat yata siya dahil binanggit ko ang salitang sports.

“You have sport? So, ano pala ang sport mo? Ano basketball?” he asked when we sat in my car.

Hindi naman ako nagbabasketball dahil hindi ako mahilig kaya first impression kaagad nila ay basketball dahil yan naman kadalasan ang mga nilalaro ng mga lalaki pero iba yata ang gusto ko.

“Nope, its volleyball. Since grades elementary, high school, volleyball na ang Sport ko. I’m varsity also,” pagmamayabang ko.

Hindi man sa nagpapabelieve. I’m just telling the truth dahil hindi naman talaga ako nagpapahigh profile dahil nakakasama iyan sa image ko kapag nagkataon. Kaya kung maaga pa dapat maging loyal lang tayo para may ipagmamalaki rin ako. Kahit kaunti lang.

“Wala kang dalang sasakyan?” tanong ko. Dahil nakaupo na siya sa loob ng sasakyan ko.

“Wala,” sagot niya.

Tatanungin ko sana siya kung paano siya nakapunta dito pero naunahan na niya ako.

“Naggrab lang ako,” sabi niya.

I said “Okay.”

“Oh! I almost forgot you’re varsity player? Wow!” he amused “Magaling ka no? Kabalo pud diay ka ana?” he said in Bisaya.

I start the engine at nagdrive na ako papunta sa Condominium namin.

Since he knows how to spoke bisaya. Mas mabuting magbisaya nalang kami. To prolong the topic that we used to share.

“Oo naman, naging palaro nga ako dahil sa laro na ‘yan eh! Palaro ko ana oy ako gani ang captain ball,” (sabi ko marunong ako, ako nga ang captain ball.)

Kabalo naman pud siya ana.

“Ah! Magaling ka nga,” tipid niyang sagot.

“’Di man kaayo pero kabalo ra pud gamay. Usually ang mga kauban nako kay mga beki, dayun anad pud kaayo sila,” sinabi ko sa kanya.

(Marunong lang ako ng kaunti at ang mga kasama ko ay mga bakla at marunong din sila at magaling pa.)

Siguro isa sa mga nakaugalian ko ay ang pakikisama ng mga bakla. Hindi naman ako ilang dahil nakakarelate ako sa mga topic nila. Kaya lang ay palagi nila akong binubuking at sinasabihan ng kung anu-ano.

“Diay sa? Maytag kabalo pud ko ana uy,” he said. Sabi nya talaga ba? (Sana marunong din ako. )

“Madali lang naman lang matuto,” sabi ko “Basta marunong kang magreceive ng bola madali lang. Pero it takes time para matuto,” I said habang ang mga tingin ay nasa daan.

Hindi naman madali ang maging bihasa dahil marami pang sakit sa katawan ang mararamdam mo before you achieve your best. You should experienced some pain, some negativism and also the courage.

Hindi rin naman sa unang tingin palang ay marunong kana. Hindi rin naman unang laro bihasa kana. Dapat unti unti mo itong malalaman hanggang sa may alam ka kung ano ang dapat gawin.

“Talaga? Sige pwede mo ba akong isama sa training niyo?” tanong niya.

Mula sa salamin ay tumingin ako sa kanya at tumango saka ko binalik ang tingin sa kalsada.

“Talaga isasama mo ako? Kailan ang training niyo?” he asked.

“Next next week pagkatapos ng exam,” I replied.

“I can’t wait!”

“Okay, habang hindi pa kami magtratraning ipupuslit kita sa bahay namin at may mga bola ako doon na pwedeng laruan at pagt-training nating dalawa,”

A bit of excitement In my voice. Klaro na ito. I like hanging out with him. Sigurado ako na ang sarap nitong kasama.

Gusto ko kasi na may mae-encourage ako. And doing that is a heart whelming for me.

“Talaga? Tinuod na salamat kaayo Jay,” he replied. “Kabalo ra man ko mo balibol katong bata pa ko. Niundang lang ko kay napiang ko,” he said. Sabi niya ‘its that true Jay, thank you. When I was young marunong naman ako pero nung napilay ako napahinto ako’

“Talaga Jet, marunong ka pala, training lang ang katapat niyan para gumaling ka,” sabi ko nang nandito na kami sa building ng condominium namin.

I parked my car.

Then bumaba na kami para kunin namin ang mga groceries at saka kami pumasok sa loob. Nasa elevator kami ngayon.

“Jay?” I look at him

“Why?” I replied.

“Ano nga ulit ‘yung panunuorin narin?” he asked.

“Ah! Midnight Sun,” tipid kong sagot. Akala ko iba na ‘yung movie pala!

He just nodded then bumukas ang elevator naglakad muna kami ni Jet bago pumasok sa room ko. Binuksan ko ang passcode tsaka na kami pumasok.

Inilagay ni Jet ang mga pinamili ko sa lamesa. Kumuha naman ako ng mga biscuit at chichirya at dalawang vita milk. Wala kasing yacult. Pagkatapos kinuha ko ang laptop at ang speaker nito para naman malakas ang audio sa nagsasalita.

I operate my laptop habang nandito ako sa couch. Umupo sa tabi ko si Jet, pinapanood ako kung paano operahin ang ginagawa ko.

Now playing na ang movie na Midnight Sun.

‘It was all about the girl na mayroong sakit. Literal na kakaibang sakit at bilang lang ang mayroon sakit kagaya ng sa kanya. Bawal siyang masinagan ng araw dahil magr-rush ang balat niya at siyang sanhi para ikamatay niya ito. Kaya simula bata palang siya. Nasa ikalawang palapag na siya ng kanilang bahay at tinted ang mga bintana at hindi harap sa araw para ‘di siya masinagan. Siya iyong batang babae na may sakit at palaging naka tingin sa bintana. Tumitingin siya dito dahil gusto niyang makita ang bawat bata na pumapasok sa paaralan, and she also wants to see the boy she admire. Dadaan kasi ang isang batang lalaki na kaedad lang niya. Dadaan ito sa umaga patungo sa paaralan at dadaan sa hapon pauwi sakay ang skate board. Paulit ulit lang ang routine niya sa bawat araw hanggang sa taon ang lumipas at dalaga na ang batang babae at binata narin ang lalaki. Mayroon siyang best friend na babae na siyang nakakaintindi sa kanya. Halos kasi kaedad niya ay ayaw siyang kaibiganin dahil sa kakaibang sakit nito. Ang nanay niya ay patay na only his father ang bumubuhay sa kanila. She has a talent magaling siyang kumanta. May mga sulat narin siyang mga kanta.

Isang araw habang gabi .. Naisipan ng babae na lumabas. Pwede kasi syang lumabas kasi gabi. Naisipan niya na kumanta sa kalye para narin matulungan niya ang kanyang ama dahil may gastusin pa ito sa buwanang pagpapagaling niya sa doctor.

Kumanta siya ng kumanta hanggang sa madami na ang naglagay ng pera sa kahon ng gitara. Everyone seems happy to hear her singing lalo na maganda ang boses niya. Nang matapos siyang kumanta. May isang binata ang huling naglagay ng pera sa kahon niya. Nabigla siya kasi ang binatang naglagay ng pera. In her surprised iyong binata na iyon ay ang kanyang ultimate crush since bata pa siya.

Nagusap sila ng nagusap hanggang sa dumating ang isang araw na palagi silang nagkikita. Nagkadevelopan sila. Hanggang sa naging magjowa silang dalawa. At dumating ang isang gabi na naligo sila ng dagat at naumagahan sila at nasinagan ng araw ang dalaga. Nagtaka ang binaya dahil hindi na ito lumabas ng ilang gabi.

Lingid sa kaalaman ng binata na may sakit ang babae. Nagtaka siya na bakit hindi ito lumalabas kaya pinuntahan ng binata ang magulang nito. Sinabi ng binata na magjowa sila. Kaya ikwenento ng tatay niya na may sakit ang anak. Dahil nga naarawan ito. May taning na ang buhay ng dalaga.

Nagdecide ang dalaga na magspent ng time sa jowa niya. Because she’s hopeless… wala na siyang magagawa pa kundi ang tanggapin na niya ang kapalaran niya. Hindi nakita ng dalaga kung paano nasaktan ang kanyang ama kaya pinayagan siya ng kanyang ama sa kahilingan niya.

After ng ilang araw. ‘Yun na ang araw na sasakay sila sa ng isang pangsakayang pandagat o yate. Tudo iyak ang best friend niya at ang tatay niya. Niyakap siya ng tatay niya at ng best friend niya. Habang ang kanyang jowa naghihintay sa sasakyan o yate.

Try this song while playing.

Where I Stand by Mia Wray

I have seen a thousand things

A thousand minds and what they bring

To this world and to this home

But where I stand, well I don’t know I’m an open book

I’ll tell you everything

I know To the darkest corners of my mind

My kingdom is wide

So wide-eyed I can’t track the time Between the spaces of my mind ‘

Cause I have seen a thousand things

A thousand minds and what they bring

To this world and to this home

But where I stand, well I don’t know

I have little trouble walking In directions I don’t know of

And I’m walking And I’m walking blind

‘Cause I have seen a thousand things A thousand minds and what they bring

To this world and to this home But where I stand, well I don’t know

And people come and people go, People, I will never know

But if I did and if I could I’d wonder when and where they stood

‘Cause I have seen a thousand things

A thousand minds and what they bring

To this world and to this home

But where I stand, well I don’t know

Habang naglalakad ang dalaga. Pasakay na siya sa yati at nakangiti ito at masayang dinamdam ang init habang ang best friend at tatay niya na maligaya dahil sa nasaksihan. Ito ang huling kahilingan ng babae kaya ipinagkaloob na nila ito.

After the day na sumakay sila sa yati namatay ang dalaga ng may ngiti sa labi. At tanggap ng jowa niya at ang tatay at best friend niya. Masaya na sila. For the last time ang recorded na album ng dalaga ay narelease at isa na itong kanta ngayon.

The end.

I really appreciate the overflowing of the movie. And I cried when the girl died. Parang ayaw ko na yatang magmahal kong ganito lang naman.

Napatingin ako kay Jet, ‘di ko na malayan na tumutulo na pala ang luha nito. So instead of asking him pinabayaan ko na lang dahil malungkot talaga ang ending ng movie.

* *