Chapter 46 – Ang munting bisita.

"Sir, aalis na po ako!" Sabi ni Jasmin.

"Paano kung ayoko?!" Sabi ni Kent habang nakatitig sa kanya at ngumisi.

"Ha?" Bulong ni Jasmin habang nakakunot ang kanyang noo.

Pagkatapos ay agad siyang hinalikan ni Kent sa labi. Nagulat si Jasmin, pilit niyang tinutulak si Kent, ngunit hinawakan nito ang mga kamay at inihiga siya sa kama. Walang nagawa si Jasmin at hinayaan na lang niyang halikan ulit siya Kent sa mga labi.

Naramdaman ni Kent ang mga sandaling iyon. Matagal na niyang inaasam na halikan muli si Ada at maramdaman ang init ng yakap nito.

Ang mga halik na iyon ay ang pinakamatamis sa lahat...

Sabik ang kanyang mga labi at hinahanap niya ang kasagutan.

Habang nararamdaman ni Jasmin ang init ng halik ni Kent, ay unti-unti siyang naaakit dito, kaya't sa wakas ay sinagot niya ang mga halik ni Kent.

Ngumiti si Kent habang tumutugon si Jasmin sa kanyang mga halik.

Huminto siya sandali at tinitigan ang mga mata ni Jasmin, hinaplos ang mukha ni Jasmin at marahan niyang hinalikan ang mga mapupungay na mata nito.

Idinantay ni Jasmin ang kanyang mga braso sa may balikat ni Kent at hinayaang maramdaman niya ang mga halik ni Kent.

Dahan-dahang ibinaba ni Kent ang halik nito sa leeg ni Jasmin. Habang dahan-dahang tinanggal ni Kent ang damit ni Jasmin. At agad na napatingin sa balikat ni Jasmin.

Natuwa si Kent nang makita ito...

Muli niyang hinalikan sa labi si Jasmin... palalim ng palalim. Nararamdaman niya ang init ng kanyang katawan na nag-aalab at nanabik. Habang hinahalikan niya si Jasmin sa leeg nito at dahan-dahang hinihimas ni Kent ang malambot na boobs ni Jasmin.

Ganun din ang nararamdaman ni Jasmin ang init sa kanyang katawan, subalit hindi ito nararapat.

Biglang nagising si Jasmin sa katotohanan!

Bigla niyang tinulak si Kent para makaalis sa pagkakahiga at agad na tumayo.

Nagulat naman at nainis si Kent sa biglaang ikinilos ni Jasmin.

"What the...!?" Sambit ni Kent habang titig na titig sa kanya.

"Sorry... Hindi kita asawa! Mali ito!" Sabi ni Jasmin habang inaayos ang kanyang damit at aalis na sana pero hinila siya ni Kent sa may braso.

"Aahhh!" Napasigaw naman si Jasmin sa malakas na pwersang paghila sa kanya ni Kent.

Hinila siya ni Kent sa may salamin at hinarap dito.

Hawak-hawak ni Jasmin ang kanyang damit na may ilan pang mga botones na bukas.

"Tingnan mo! Tumingin ka sa balikat mo! Ang asawa ko ay may parehong birth mark na tulad nito! Paano mo maipapaliwanag iyon, ha?" Sabi sa kanya ni Kent habang nasa likuran niya ito.

"H-ha?" Gulat na gulat na usal ni Jasmin.

Walang masabi si Jasmin, dahil sa pagpapatotoo ni Kent na siya ang asawa nito.

"Sir… I'm so sorry, pero hindi talaga kita kilala!" Sabi ni Jasmin.

Pagkatapos ay nagmamadaling lumabas ng kuwarto si Jasmin. Sinuot niya ang kanyang damit at mabilis na lumabas.

Napabuntong hininga nalang si Kent sa nangyari.

"Okay lang Ada, babalik ka agad! Maaalala mo rin ako!" Sabi ni Kent habang pinagmamasdan ang pag-alis ni Jasmin.

Pagkatapos ay nagbihis na si Kent at pumunta sa office niya.

~

Nang gabi ay nakipagmeeting si Kent sa kanyang imbestigador.

"Hi Sir, I'm Agent Lukas! This is the file Sir!" Pagkatapos makipagkamay ay iniabot nito ang folder kay Kent at binasa ito ni Kent.

"Ayon sa aming pagsisiyasat, wala siyang record ng mga paaralang naisulat niya sa kanyang profile at hindi rin siya isang rehistradong mamamayan dito." Sinabi ni Agent Lukas.

Nagtaka naman si Kent sa sinabi nito at napatingin sa kanya.

"Kaya, nangangahulugan na pineke lang niya ang mga dokumento na isinumite niya sa HR office." Sabi ni Willy.

"Yes, yun nga!" Sinabi ni Agent Lukas.

"Kumusta naman ang nakaraan niya?" Tanong ni Kent.

"Well, as we found out, naaksidente siya sa sasakyan limang taon na ang nakakalipas. Ang kotse niyang sinasakyan ay gumulong sa tubig. Ilang araw din siyang na-ospital, at nang magising siya, ay wala na siyang maalala…”

"Pagkatapos nito, ano ang nangyari?" tanong muli ni Kent.

"Pagkatapos ay nakaligtas siya dahil may tumulong sa kanya... isang lalaki! Hindi pa namin nakumpirma kung anong relasyon niya sa kanya." Sinabi ni Agent Lukas.

"Isang lalaki? Sino?" Tanong ni Kent.

"Sa record na aming nakalap na impormasyon, ang kanyang pangalan ay John Perez! ngunit ang kanyang pangalan ay kaduda-duda din, dahil hinanap namin ang kanyang pangalan sa record, ngunit ang lumalabas ay hindi siya ang totoong John Perez!" Sinabi ni Agent Lukas.

"What?! So, ibigsabihin dinadaya din niya ang pagkakilanlan niya? At nasaan si John Perez ngayon?" Tanong ni Willy.

"Hinahanap pa rin namin siya Sir. Sa ngayon, iyon lang ang nakuha naming impormasyon." Sinabi ni Agent Lukas.

"Okay! Maraming salamat! Ipaalam niyo agad sa akin kapag nakakuha ka na ng karagdagang impormasyon." Sabi ni Kent at nakipagkamay dito.

"Welcome Sir! Yes, I will inform you as soon as possible." Sinabi ni Agent Lukas.

"Thank you!" Sabi din ni Willy.

Pagkatapos ay umalis na sila sa restaurant at bumalik sa hotel.

~

Kinaumagahan maagang nagising si Jasmin upang maghanda para sa pagpasok.

Nang siya ay tapos na maghanda, ginising niya ang kanyang anak na babae at binihisan niya ito.

"Oh well... ang ganda ng anak ko!" Sambit ni Jasmin habang inaayos ang damit ni Charmaine.

"Maganda ka rin Mommy!" Sabi ni Charmaine at niyakap ang Mommy niya.

"Huwag ka nang maging pasaway ulit kay Auntie Lorrie... Maging mabuting kang bata at sumunod sa sinasabi niya, okay?" Sabi ni Jasmin.

"Opo Mommy!" Sabi ni Charmaine habang tumatango ito.

Pagkatapos ay lumabas na sila at kinatok ang kanyang kapit-bahay upang iwanan uli si Charmaine dito. Lagi niyang iniiwan si Charmine dito para makapagtrabaho siya ng maayos, at dahil na rin sa wala din siyang mapagbilinan na ibang kakilala o kamag-anak. Si Auntie Lorrie na ang kanyang maasahan at itinuring na kamag-anak kahit hindi sila tunay na magkadugo nito.

"Good morning Tita, iiwan ko po ulit si Shasha!" Sabi ni Jasmin.

"Good morning! Oh, paano yan, may pupuntahan kasi ako ngayon. Hindi ko maalagaan si Shasha, sorry." Sabi ni tita Lorrie.

"Ah ganun po ba? Sige po, ayos lang, dadalhin ko nalang siya sa trabaho ko."s abi ni Jasmin.

"Okay kung ganoon, pasensya ka na ulit. Ingat kayo." Sabi ni tita Lorrie.

"Okay po! Ikaw din tita!" Sabi ni Jasmin.

"Tita babye!" Sambit ni Charmaine habang kinakaway ang kamay.

"Okay babye!" Sabi ni tita Lorrie.

At ganun na nga ang nangyare, dinala na lang ni Jasmine ang bata sa trabaho niya. Hiniling niya sa isang katrabaho na bantayan muna si Charmaine habang naglilinis siya.

"Shasha, dito ka muna ah, gagawin lang ni Mommy ang trabaho niya, okay? Behave ka lang ah, be a good girl!" Sabi ni Jasmin.

"Opo Mommy, bilisan mo lang at bumalik ka agad." Sabi ni Charmaine.

"Yes baby! Babalik kaagad ako!" Sabi ni Jasmin at hinalikan niya sa pisngi si Charmaine.

Pagkatapos ay tumayo na siya.

"Sis, pakialagaan mo muna ang anak ko ah, tawagan mo lang ako kung kailangan mo ako." Sabi ni Jasmin.

"Okay sis, ako na bahala dyan sa baby girl mo." Sabi ni Sarah habang nakangiti.

Pagkatapos umalis ni Jasmin sa staff room, ay nagsimula nang maglinis si Jasmin. Habang si Charmaine ay naglaro ng dala niyang manika sa isang upuan na naroon.

Makalipas ang tatlong oras ay nainip na si Charmaine...

Umiiyak siya at hinahanap na niya ang Mommy.

Nagtext si Sarah kay Jasmin, ngunit hindi siya sumasagot.

"Hoy, Sarah ... Tawag ka ni Manager!" Sabi ng isa nilang kasamahan.

"Ah okay..." sabi ni Sarah.

"Shasha, dito ka lang muna. Pinapatawag lang ako sandali ni Manager!" Sabi ni Sarah.

Tumango si Shasha habang umiiyak.

Agad na naisip ni Charmaine ang paglabas ng pinto... at hanapin ang kanyang Mommy.

"Mommy... huhuhu..." sabi ni Charmaine habang naglalakad at palinga-linga sa hallway.

"Mommy..."

Nakita ni Charmaine ang isang silid na nakabukas ang pinto, pumasok siya dito...

"Mommy..." sabi ni Charmaine habang pumasok sa loob.

Nagulat nman si Kent nang may pumasok na bata sa kanyang opisina. Agad syang lumapit sa batang umiiyak na may dala-dalang maliit na manika.

"Hello, baby girl!” Binati siya ni Kent at biglang ngumiti siya.

"Mommy... Mommy!" sigaw ni Charmaine.

"Oh, hinahanap mo ba ang Mommy mo? Dito ka muna umupo!" Sambit ni Kent habang binuhat si Charmaine at naupo sa sofa.

"Ano ang pangalan mo?" Tanong ni Kent.

"Cha-Charmaine..."Ani ni Charmaine habang umiiyak.

"Wow, ang ganda naman ng pangalan mo. Huwag ka ng umiyak... don’t worry, hahanapin natin ang Mommy mo." Sabi ni Kent habang marahan na pinupunasan ang mga luha ni Charmine sa pisngi.

"Boss, ito ang mga dokumento..." Natigil si Willy habang nagsasalita ng makita ang bata.

"Sir, kaninong anak iyan? Ang cute! Hello, baby girl..." Sabi ni Willy at lumapit siya upang pisilin ang mukha ng bata habang nakangiti siya sa bata.

Agad naman siyang pinigil ni Kent sa tangkang pagkurot sa pisngi ng bata. "Tumigil ka! Umiiyak na nga siya, kukurotin mo pa!" Naiinis na sabi ni Kent.

"Sino ang Mommy mo?" Tanong ni Kent.

"Jasmin po..." Sagot ni Charmaine.

Laking gulat ni Kent at ni Willy, nagkatinginan silang dalawa at agad silang naghinala.

"Boss, anak mo ba yan? Parang kamukha mo nga eh." Sabi ni Willy habang tinititigan ng maigi si Charmine.

"Tsk!... Anak ka pala ni Jasmin. Kaya pala, ang ganda mo din, mana ka sa Mommy mo." Sabi ni Kent at hinalikan sa pisngi si Charmine.

"Willy, mangyaring bumili ka ng pagkain para sa bata at mga laruan! Bilisan mo ngayon na!" Utos ni Kent.

"Yes Boss! Charmaine babye!" Wika ni Willy at kumaway ito ng nakangiti.

Tumingin si Kent sa maliit na batang babae na nakaupo sa sofa. Pinagmasdan niya itong mabuti, at kamukha nga niya ito talaga. Lubos ang kaligayahan ang nadarama ni Kent, dahil marahil ay ito ang naging bunga ng pag-iibigan nila ni Ada at ito ang kanilang anak...

Agad siyang tumabi kay Charmine at niyakap ito ng mahigpit.