Chapter 22

KINAUMAGAHAN nang magising si Ace. Napaungol siya dahil sa sakit ng ulo niya."Oh, damnit!" bulalas niya.

Bumangon siya ng mamulatan niya ang kanyang paligid."Huh! Where I am?"

Nasa kusina naman sina Lynne at Maan.

"Lynne, gising na yata ang sweetheart, mo magtimpla ka ng kape niya sigurado malala ang hang over niya."

Nagtimpla kaagad si Lynne ng pure black coffee.

Nakayuko si Ace ng lumabas mula sa kusina.

Inilapag ni Lynne ang kape sa lamesa."Kape para sa hang over mo," aniya.

Napatingin agad si Ace sa dalaga."Sweetheart?"

Ngumiti si Lynne rito.

"Sweetheart, I'm sorry."

"Para saan naman ang sorry mo, sweetheart?"

"Yesterday."

"Wala 'yon, siguro my problema ka lang."

Ginagap ni Ace ang palad nito iginiya paupo sa tabi niya."Thank you, sweetheart, at na iintindihan mo."

Hinaplos ni Lynne ang pisngi ni Ace."Inumin mo na ang kape para maibsan ng kunti ang sakit ng ulo mo."

Hinawakan ni Ace ng isang kamay niya ang palad ni Lynne na humaplos sa kanyang pisngi dinala niya ito sa kanyang labi at hinalikan."I love you, sweetheart."

"I love you too, sweetheart, sige na higupin mo na ang kape mo habang mainit pa ito."

Tumalima naman agad si Ace.

Nag tanghalian muna si Ace kina Lynne bago ito umuwi sa bahay nila.

"Sweetheart, I have to go."

"Sige, sweetheart, mag ingat ka sa pag drive mo."

"I will sweetheart, Maan, thank you for the lunch it's great sana maulit muli ito."

"You're welcome sir, puwede naman bukas itong bahay para sa iyo sabihin mo lang kung kailan ka free para magluluto kami ni Lynne ng gusto mo."

"Okay, thank you."

Inihatid ni Lynne ang binata sa labasan.

"Bye, sweetheart."

"Bye."

"Hmmm, wala ba akong goodbye kiss, sweetheart?"

"Maraming tao."

"Who cares sweetheart," hindi nakahuma si Lynne ng sakupin nito ang labi niya.

Napangiti ang mga taong nakatingin sa kanila.

Nakangiting pumasok sa sasakyan niya si Ace matapos halikan ang nobya.

Hindi muna umalis si Lynne hanggang natatanaw pa ang sasakyan ni Ace ng hindi na makita ito saka palamang siya pumasok sa loob ng bahay.

Pagkauwi ni Ace sa bahay nila sinalubong siya ng kanyang ama.

"Ace hijo, saan ka ba nanggaling hindi ka umuwi?"

"Dad, kina Lynne, I'm drunk last night malapit lang ang sa kanila kaya doon na ako tumuloy."

"Hijo, ang paglalasing ay hindi nakakatulong ito sa iyo."

"I know that Dad, kaya lang ang ulo ko masakit sa kakaisip where I'm gonna take that money na pangtakip sa company needs."

"So, anong gagawin natin ngayon hijo, I have a money in the bank but not enough pa rin ito."

Nakikinig naman si Alex sa usapan ng ama at lolo niya naaawa siya sa ama pero sa ngayon he cannot do anything to help him. At naiisip niya paano na ang pag-alis nla mamayang gabi? Sigurado siya hindi na matutuloy ito.

"My offer sa akin ang ama ni Mariz, Dad, he gave me the money that I need pero..."

Napakunot ang ginoo sa pero na huling nituran ng anak."But what, hijo?"

Ace just looked at his father seriously. Kung sasabihin kasi niya sa ama sasabihin nitong take it. He took a deep breath.

"What, hijo?"

"His offered me the money I needed."

"That's good hijo. Iyon naman pala. So, what's bothering you?"

"Yeah, Dad, is good, but for me not good."

"At bakit naman hijo?"

"He wanted me to marry his daughter, kapalit ng pera."

"What?"

"Yes, Dad."

Gustong sumabat ni Alex sa usapan ng dalawa dahil sa sinabi ng ama pero nagpigil muna siya he want to hear kung pumayag ba ito.

"Did you agree, hijo?"

"Ang sabi ko sa kanya I think about it muna, Dad."

"Pinag-iisipan pa ba iyon hijo, kung ang nakasalalay ay ang company mo your company is going to bankruptcy if you don't do anything now."

"Dad, kung tatanggapin ko ito paano si Lynne, mahal na mahal ko siya, I want her into my life siya ang babaeng gusto kung muling iharap sa dambana."

"So, hahayaan mo na lang ba na ang company natin na bumagsak lahat hijo."

"No dad, meron pang other option pero si Lynne pa rin ang maaapektuhan."

"Ano ito, hijo?"

"Lance gave me what I wanted, ang kapalit ay ang layuan ko si Lynne."

Hindi na nakaimik ang ama ni Ace napatitig na lang ito sa anak.

Lumapit si Alex sa dalawa dahil hindi siya nakatiis lalo pa at ang kapatid ang usapan na."Dad, paano si Ate kung tatanggapin mo ang alok ng Lance na iyon?"

"I don't have a choice, Alex, to let her go."

"Dad, I hate you if you let go mo si Ate!"

"Gagawin ko ito, Alex, para hindi tayo maghirap mawawala sa atin ang lahat, my money. Papa money, kahit na ikaw kung my pera ka at si Mama, kahit na pagsamasamahin pa natin lahat ito is not enough to pay sa mga tao."

"Paano si Ate, Dad? At ang pag-alis nating mamaya."

"I'm gonna hurt, pero wala akong choice, Alex, wala. Ang pag-alis nating..." Panay ang iling niya and his tears is falling down, sa unang pag kakataon lumandas ito sa kanyang pisngi when his wife dead he control himself not to cry pero ngayon hindi na niya napigilan pa.

Lumapit ang ama nito sa kanya and he hug him.

"Dad?"

"Cry on, hijo, sometimes we need that para gumaan ang atin pakiramdam."

Ang ina ni Ace, hindi nagawang lumapit sa kanina napaluha ito habang nakatingin sa anak. She feels kung gaano kabigat ang dinala na problema nito.

Lumabas naman ng bahay si Alex, na aawa siya sa ama at siya'y lihim na napaluha rin.

"Lynne, tapos kana nag empake?" tanong ni Maan.

"Oo, Maan, saka kunti lang naman ang dadalhin ko, sabi ni Ace bibili nalang kami doon ng mga kailangan namin."

"Ah, masaya ako para sa iyo, Lynne. May enjoy ka ng todo doon ha saka huwag mong kalimutan, may pasalubong alam mo naman ang gusto ko di ba?" Kumindat pa siya sa kaibigan.

"Oo naman ikaw pa." May ngiting turan ni Lynne.

"Anong oras ba kayo aalis mamaya ha, Lynne?"

"Hindi ko alam, Maan, naka Ace lahat kasi ng mga dukumento namin."

"O siya pahinga ka muna hintayin mo na lang ang tawag ng sweetheart mo."

Nakatinging tumango si Lynne kay Maan.

HABANG nakahiga sa kama niya si Ace hindi alam kung ano ang uunahin na iisipin marami ang gumugulo sa kanya."Damnit!" Napaupo siya pinagtaklob ang dalawang kamay."What I'm gonna do now?" Napatingin siya sa cellphone na nasa kama dimampot ito he need to talk to Lynne para hindi ito umasa na aalis sila ngayon.

Naalimpungatan si Lynne ng tumunog ang mobile nakapikit na kinapa ito sa ilalim ng unan."Hello," sagot niya.

"Sweetheart?"

"Ace?"

"Yeah it's me, sweetheart."

"May kailangan ka ba?"

"Oo."

"Magkikita ba tayo labas kung may sasabihin ka?"

"Huwag na, sweetheart. Sasabihin ko nalang dito."

"Sige sabihin mo lang sweetheart, kung ano kailangan mo."

Ace, take a deep breath again."Sweetheart, I'm sorry..."

Nagtaka naman si Lynne kung bakit nag sosorry si Ace sa kanya."Wala ka naman ginawang mali, sweetheart bakit ka nagsosorry sa akin?"

"Yeah but... ngayon pala I'm sorry dahil hindi matutuloy ang pag-alis natin ngayon. Sorry talaga, sweetheart."

Kahit paano nanglumo si Lynne sa narinig."Okay lang sweetheart, saka wala ka naman dapat na ipag-sorry kung hindi tayo matutuloy, saka hindi naman nauubos araw di ba? Still we have a chance na makaalis."

Panay ang iling ni Ace dahil alam niya na hindi ito mangyayari."Yeah you're right, sweetheart," sang-ayon na lamang niya.

Kahit na hindi nakikita ni Lynne si Ace alam niya at nararamdaman niya na kay bigat nang dinadala niyang problema nasabi nga nito na wala siyang magagawa kung sabihin man nito sa kanya."Sweetheart, narito lamang ako kung kailangan mo ng kausap."

"I know that, sweetheart. Sige na, I'm sorry again sweetheart bye." agad niyang ini off ang cellphone para hindi na niya marinig pa ang boses ni Lynne.

Hindi alam ni Lynne kung bakit bigla na lamang siyang napaluha, alam niya at nararamdam na parang ibang Ace ang kausap kanina.

Mag-aalas otso nang gabi pumasok si Maan sa silid nila nakatagilid na nakahiga si Lynne."Bakit hindi kapa nakahanda baka parating na sina sir, dito para sunduin ka," aniya.

Tumihaya si Lynne tinignan si Maan."Hindi kami matutuloy," walang ganang tugon niya.

"Ha? Bakit, Lynne?"

Umiling si Lynne kahit siya hindi alam kung bakit? Pero aalamin niya pagpasok nila sa trabaho.

"Baka may importanteng gagawin si sir kaya postpone muna niya, Lynne."

"Siguro nga, Maan," ani na lamang niya.

Ramdam ni Maan na malungkot ang kaibigan kaya hinayaan na muna niya at lumabas na siya sa silid nila.

ARAW ng lunes kay tamis nang ngiti ni Lynne ng makita si Ace.

Pero si Ace para itong walang nakita derederetso siya sa office niya.

Nagkatinginan sila ni Maan. Sumenyas ang huli na huwag niyang damdamin ang ginawa ng boss nila.

Ngumiti ng pilit si Lynne at tumango kay Maan. Pero sa puso niya nasasaktan siya sa ginawa ni Ace.

Sa loob ng opisina ni Ace. Tinawagan niya si Maan sa intercom.

"Maan, come to my office now," aniya.

Napatingin si Maan kay Lynne agad na siyang tumayo at tinungo ang office ng boss nila.

Kumatok muna siya."Come in Maan."

"Sir?"

"Seat down first, Maan."

Nang makaupo na ito."Maan, kailan ang pag e-edit ng financial natin?"

"Three days from now, sir."

"Pakikuha mo muna sa accounting department ang mga papeles, Maan, I need to check it now."

"Sige sir, kukunin ko na ito ngayon din."

"Sige na go."

Kaagad na pinuntahan ni Maan ang accounting department.

Bumalik siya sa office ni Ace na dala ang kailangan nito.

"Thank you, Maan, you can go now."

Nang makalabas na si Maan tignan ni Ace ang file napahilot siya sa kanyang sintido. Hindi kaya ng pera nila na takpan ang pangangailangang ng company niya. Napasandal siya swivel chair at pumikit at nag isip sandali.

"I will take Lance offer, kaysa sa ama ni Mariz, maybe one day pag may change pa akong bumalik kay Lynne, sana mahal pa niya ako sa araw na iyon at nasa puso pa niya ako dahil ako mamahalin ko siya habang-buhay kahit wala na siya sa piling ko," aniya sa sarili.

Nang nagmulat siya ng mata kinuha niya ang kanyang cellphone at tinawagan si Lance. Masakit para sa kanya na iwan si Lynne pero wala siyang magagawa sa ngayon he need to sacrifice his happiness alang-ala sa nakakarami.

"Hello, Ace."

"Lance, when did you give me that money I needed? "

"So, you are already decided, Ace?"

"Wala akong choice di ba?"

"I think you don't love her enough, Ace. Because you let go of her."

"Ayokong makipagtalo sa usapan iyan, Lance. Pero ang masasabi ko lang God knows kung gaano ko siya kamahal!"

"Okay give a minute, Ace, nasa account mo na ang perang kailangan mo."

"Okay, take care of her, Lance," napaluha si Ace kay sakit para sa kanya ang sabihin ito.

"I will take care of her, Ace. And I will love her more than you love her! "

"Please don't make her cry, Lance."

"No!"

"Okay, bye."

Nang ini-off na niya ang cellphone. Hinayaan niya ang luhang lumandas sa kanyang pisngi.

Nang okay na siya tinawagan muli niya si Maan.

"Yes, sir,"

"Puwede bang sa bahay ninyo ako mag dinner mamayang gabi, Maan?"

"Oo naman, sir," sagot ni Maan napatingin siya kay Lynne.

"Okay, maaga kayong lalabas ngayon ni Lynne, para maghanda ng dinner natin magkita na lang tayo sa bahay ninyo."

"Sige, sir."

Nagtataka si Maan bakit siya ang tinawagan nito hindi si Lynne alam niya wala naman misunderstanding ang dalawa.