Special Chapter

After 5 years...

I woke up with the feeling of someone caressing my bare shoulder. Slowly, I opened my eyes and the smiling face of my husband came into view.

What a wonderful sight.

"Good morning, my wife," he greeted, then kissed my forehead.

Agad naman akong napangiti at masuyong hinaplos ang kanyang pisngi.

"Good morning, my hubby. What time is it?" Napatingin ako sa labas ng bintana na nasa kanyang likuran. Tila kasisikat pa lang ng araw.

"It's just six o'clock in the morning, and the last time I check, Nathan is still sleeping." He grinned.

Napataas ako ng kilay. "So?"

Napasinghap naman ako nang bigla na lang siyang umibabaw sa 'kin.

"It means, we can have a one round." He winked.

Nanlaki naman ang mga mata ko nang dahil sa sinabi niya. "What the—"

Before I could even utter a protest, his lips locked into mine. Napapikit na lang ako at ninamnam ang lambot ng mga labi niyang nakalapat sa 'kin.

Agad na lumapat naman ang kanang kamay ko sa kanyang dibdib dahil wala siyang suot na pang itaas. Wala sa loob na hinimas ko 'yon, dahilan para magpakawala siya ng mahinang ungol.

His lips went down to my chin, then to my neck and he continues to shower me with his sweet kisses until it reaches my collarbone.

Hindi ko napigilan ang pag-angat ng likod ko nang dahil sa kiliting dulot nito. Ilang sandali pa ay nagsimula na ring maglumikot ang kanyang kamay na naglalakbay sa katawan ko.

Hanggang sa maramdaman ko ang unti-unti niyang pag-angat ng suot kong nighties. Bigla kong napadilat at napatingin sa kanya. Wala kong suot na bra. Kaya naman ay malaya niyang nahagod ng tingin ang dibdib kong kumawala mula sa pinagtataguan nitong manipis na tela.

"Beautiful. And these are mine. Just mine." His eyes were full of lust. He licks his lower lip, making him look like a hungry animal waiting to devour his feast.

"Ohhh!" I can't help but moan when he took in one of my buds with his hot mouth, while massaging the other one. My lips parted and I almost held my breath when his other hand finds its way down on my feminity. He caresses it gently making me wet. Both of his hands together with his expert mouth were all making wonders to my body.

Then he flicked his tongue on my nipple, before he suck it like a baby making me groan. He did the same with the other one and my tongue rolled over my lips due to the tingling sensation I felt through out my body.

When his mouth finally left my nipple, his lips went down and planted small kisses on my stomach before he finally reached the waistband of my panty and bite it. Bumaba ang tingin ko sa kanya at agad na sinalubong ako ng namumungay niyang mga mata.

Slowly, he took down my panty using his mouth and he looks so sexy while doing that. Magkahinang lang ang mga mata naming dalawa hanggang sa tuluyan na niyang maalis 'yon at maingat na inilagay sa ibabaw ng kama.

Napalunok ako. I think I just getting wetter down there, if that's even possible.

Moments later, I felt he inserted a finger on my already wet core. My head fall back and my toes curled as he started to pump his finger in and out of me.

"Ohhh!" Napapikit ako at mahigpit na napahawak sa kanyang buhok upang mas lalo pang isubsob ang kanyang mukha sa pagkababae ko.

He inserted another finger as his wicked tongue started to swirl on my slit. Mabilis ang ginawa niyang paglalabas masok sa loob ko at iniangat ko pa ang balakang upang salubungin ang bawat paggalaw ng kanyang mga daliri.

"Ahhh! Damn... yeah it feels good... ohhh!"

My throat went dry as the erotic moan continues to escape from my mouth. Malakas naman ang aircon dito sa loob ng kuwarto pero hindi sapat 'yon para mapawi kahit kaunti ang init na nararamdaman ko ngayon.

I groaned in protest when he withdrew his fingers. Napadilat ako at naiinis na napatingin sa kanya.

"What—" my words were cut off when he stood right in front of me and started to remove his boxers.

"Patience, wifey." He smirked.

I gulp upon seeing his long and thick shaft. It stood proudly as if it's ready to pound on something.

"Open your legs, wifey," he commanded and I obliged. He then position himself in between my legs and without even a warning, he slid his length and started to dig deeper my core.

"Ohhh!" Napaliyad ako at napahawak sa magkabila niyang balikat ng walang anu-ano ay mas lalo pa niyang binilisan ang paggalaw.

Halos bumaon ang kuko ko sa kanyang balat ng mas lalo niya pa 'tong isinagad at matamaan ang sensitibo kong parte. Itinaas niya pa ang magkabila kong hita at ipinatong 'yon sa kanyang balikat.

His grip on my thigh tightened as he pushed his length deeper inside me. Hindi naman nagtagal ay naramdaman kong tila may namumuo na kung ano sa puson ko.

"Ah! I'm cumming!" I shouted.

"Oh, yes, wifey! Me, too! Come with me!" Napapikit si Stephen at mas naging agresibo pa ang naging bawat galaw niya.

One last pump and I finally felt his hot semen filling my womb.

Pareho kaming hinihingal ng isubsob niya ang mukha sa leeg ko.

"I love you, wifey." Hinalik halikan niya ang leeg ko.

"I love you too, hubby." Masuyo kong hinaplos ang buhok niya nang mapaangat ang tingin ko sa maliit na tv dito sa loob ng kuwarto.

Napabalikwas ako ng bangon, dahilan para malaglag mula sa ibabaw ko si Stephen. Dali-dali ko namang kinuha ang panty ko at sinuot 'to, bago inayos ang nighties ko.

"What the hell is—"

"Nathan is coming!"

Napatingin din siya sa maliit na tv, bago mahinang napamura at mabilis na isinuot ang kanyang boxers at sando na nasa ibabaw pala ng tukador.

Pagkatabi niya sa 'kin ay sakto namang bumukas ang pinto at iniluwa no'n ang limang taong gulang naming anak na si Nathan.

"Mom! Dad!"

Dali-dali siyang sumampa sa ibabaw ng kama at magkasunod na hinalikan kami ni Stephen sa pisngi. "Good morning po!"

Napangiti naman ako at masuyong pinisil ang magkabila niyang pisngi.

"Good morning, sweetie."

Bahagya namang ginulo ni Stephen ang kanyang buhok.

"Good morning, kiddo."

Napanguso siya. "Let's have some breakfast already! We will be late in the mass, and we still have to visit Manang Belen and Uncle Cole after."

Nagkatinginan kami ni Stephen.

Time flew so fast. It's their 7th death anniversary today.

"Alright. Let's clean you up first, then we'll eat, okay?"

Tumango naman siya bago mabilis na bumaba ng kama at tumakbo palabas ng kuwarto namin.

"Be careful, sweetie." Naiiling na sinundan ko naman siya.

"Mag-aasikaso na rin ako," Stephen shouted.

Nilingon ko siya sandali. "Okay."

Pagkatapos kong asikasuhin si Nathan ay dali-dali na rin akong naligo at nag-ayos. Pagkababa ay naabutan kong naghihintay sa sala ang mag-ama ko. They're holding their phone and tablet, while shouting as if they're in the middle of war or something.

"Dad! You cheater!" malakas na sigaw ni Nathan at mas lalo pang diniinan ang pagkakapindot sa kanyang tablet.

"What did you just call me, kiddo? You don't call your father like that!" naiinis na sabi naman ni Stephen na pinanggigigilan na ang hawak niyang phone ngayon.

That made me smile and roamed my eyes. Kahit ang mga tauhan na nakabantay sa paligid ay napapangiti na lang nang dahil sa pagbabangayan ng mag-ama.

I crossed my arms and just enjoy watching the two of them fighting as well.

"Thalia, hindi ko alam kung ako lang ba o talagang tumatanda ng paurong ang asawa mo?"

Nilingon ko si Mads na nasa harap ko na pala ngayon. Napansin ko namang nakatayo na sa dulo ng hagdan sina Damon, Albert at Harold.

"Well, is it bad?" I chuckled.

Napailing naman siya. "Hindi naman. It's actually good."

Sabay naman kaming natawang dalawa.

"Anyway, kumain na ba kayo?" tanong ko sa kanya.

"Yup. Hihintayin na lang namin kayo sa labas."

"Okay."

Sabay na kaming bumaba ng hagdan. The four of them were still Anderson Mafia's reapers.

Pero hindi na si Stephen o ako ang kailangan nilang protektahan ngayon. They're now Nathan's personal reapers.

Agad na nilapitan ko ang mag-ama na abala pa rin sa paglalaro.

"Hindi pa ba kayo tatayong dalawa riyan? Mahuhuli na tayo sa misa."

Mabilis na nag-angat ng tingin si Nathan sa 'kin, bago inilapag ang hawak na tablet.

"Oo nga po pala, Mommy. Let's go eat na para makaalis na po tayo." Tumayo na siya at hinila ko patungong kusina.

"Damn! Natalo tuloy!" Rinig kong sigaw ni Stephen bago pa kami tuluyang makalayo.

Natigilan ako at marahas na napalingon sa direksyon niya. "May sinasabi ka?" nakataas ang kilay kong tanong sa kanya.

Ang iritado niyang mukha ay biglang naging maamo. "Wala naman, wifey. Ang sabi ko nga ay kailangan na nating magmadali."

"Good."

Mabilis ang ginawa naming pagkain dahil nakahain na rin naman ang agahan namin pagkarating sa kusina. Kaya naman hindi nagtagal ay lulan na kami ng sasakyan papuntang simbahan. As usual, Henry and the other guards were in front of us. While Mads and the others were just tailing from behind.

Pagkarating namin sa simbahan ay saktong kauumpisa pa lang ng misa. Mabuti na lang din at may naabutan pa kaming bakanteng puwesto kahit papaano. Sa bandang gitna namin napiling umupo at pumwesto naman si Nathan sa pagitan naming dalawa ni Stephen. Sina Mads naman ay nasa bandang likod, habang si Henry naman ay nakatayo lang mula sa entrada ng simbahan.

Nang masigurong ayos na ang lahat ay taimtim na kaming nakinig sa sermon ng pari. Hindi katulad ng ibang bata, si Nathan ay tahimik lang na nakaupo sa kanyang puwesto at hindi nangungulit. Paminsan-minsan lang ay mayroon siyang tinatanong mula sa mga sinasabi ng pari na hindi niya pa lubos na maintindihan.

Hindi ko napigilan ang mapangiti. Sa kabila ng mundong ginagalawan namin ay siniguro kong lalaki si Nathan na mayroong matibay na pananampalataya at takot sa diyos.

Nang magsimula namang tumugtog ang hudyat para sa "Ama Namin" na dasal ay mahigpit na hinawakan ni Nathan ang magkabilang kamay namin ni Stephen at masuyong sinabayan 'to.

Naramdaman ko ang pangingilid ng luha ko nang mapalingon ako sa dalawang lalaki na importante sa buhay ko.

This is our family. My dream family.

Sa pagdating naman ng oras para sa pagbibigay ng kapayapaan sa bawat isa ay magiliw na binati ni Nathan ang mga taong malapit sa puwesto namin. Ngunit kahit malayo ay hindi naman niya nakalimutan sina Mads at Henry na kinawayan niya pa.

"Peace be with you, Daddy." Hinalikan niya si Stephen sa pisngi, bago bumaling sa 'kin. "Peace be with you, Mommy." Sabay halik din sa pisngi ko.

"Peace be with you too, anak," magkasabay naming sabi ni Stephen bago sabay na hinalikan namin siya sa gilid ng kanyang noo.

Alam naming imposible na magkaroon kami ng kapayapaan nang dahil sa klase ng pamumuhay na mayroon kami ngayon. Pero hangga't nabubuhay kami ni Stephen ay sisiguruhin naming magiging ligtas ang anak namin sa anumang klase ng kapahamakan.

Kahit pa dumating na ang panahon para pamunuan niya ang buong mafia at organisasyon.

Pagkatapos ng misa ay dumiretso na kami sa sementeryo. Pagkababa namin ng sasakyan ay agad na sinalubong kami ng mga kaibigan namin.

"Hey," Ace and Stephen did a man hug. Nilapitan din siya nina Oliver at Riley. Kaya naman ay nagsimula na naman silang mag-asaran.

"Hello, Thalia. It's been a while," nakangiting bati naman sa 'kin ni Shantal bago ako mahigpit na niyakap.

"Yeah. How's your trip, anyway?" tanong ko sa kanya sa pagkalas ko sa yakap naming dalawa. Nginitian ko naman sina Ryza at Amelia na bumati rin sa 'kin.

"Ayos naman. Medyo inaantok pa. Pero kaya namang labanan." She chuckled.

"Hello po mga ninang at ninong!"

Natigilan naman kaming lahat nang biglang magsalita si Nathan. Kaya naman ay nabaling ang atensyon namin sa kanya.

"Oh. Ang bilis talaga ng panahon. Ang laki na ng inaanak namin." Masuyong pinisil ni Shan ang magkabila niyang pisngi.

"Yes po. Don't worry po. Kasi kapag naging big boy na po ako ay ako na po ang bahala sa organisasyon at magpapahinga na lang po kayo." Tinapik tapik niya pa ang kanyang dibdib.

Natigilan naman ako at napatingin kay Stephen. We didn't know that Nathan is already thinking about the future.

At the age of five, Nathan has been already aware of what kind of family are we and I'm glad that he already understands that his parents were both mafia bosses, as well as his ninongs and ninangs.

Pero kahit gano'n ay gusto kong ma-enjoy niya muna ang pagiging bata at binata niya balang araw. We already introduced him to the organization and he's been with the headquarters as well.

But as much as possible, we're not going to involve him in the whole operation, unless he finished his studies already.

Nang makabawi sa pagkabigla ay natatawang tinapik ni Ace nang marahan ang ulo ni Nathan.

"Ikaw talagang bata ka! Matagal pa 'yon kaya wag mo munang masyadong isipin, okay? Malalakas pa kami at wala pa ring mintis ang bawat galaw namin kaya wag mo kaming alalahanin."

"Ahm, let's go?" Pag-iiba ko ng usapan at nakahinga ko nang maluwag nang tumango si Nathan.

Hinayaan lang namin siyang tumakbo papunta sa puntod nina Cole at Manang Belen. Umupo siya sa damuhan sa pagitan ng dalawang lapida ng mga 'to.

Malalim akong napabuntong hininga, bago kami napasunod sa kanya. Napalingon naman ako kay Stephen nang bigla niyang hinawakan nang mahigpit ang kamay ko.

"Don't worry. Everything will be alright."

Napatango ako sa kanya, bago siya tipid na nginitian.

"Hello, Uncle Cole!" magiliw na sabi ni Nathan, bago bumaling sa kabilang lapida. "Hello, Manang Belen! Kamusta na po kayo? Kagagaling lang po namin sa simbahan nina Mommy at Daddy. Alam n'yo po, ipinagdasal ko na sana ay masaya na po kayo sa heaven."

A tear escaped from my eyes upon hearing those words from my son. Masuyo namang pinisil ni Stephen ang kamay ko.

Hindi man nasilayan ni Nathan sina Cole at Manang Belen ay nagawa ko pa ring ipakilala ang mga 'to sa kanya. Madalas kung ikuwento sa kanya ang mga 'to at naipakita ko rin sa kanya ang lahat ng litrato nila na mayroon kami magmula pa lang ng kabataan nila. Kaya naman ay kabisado na rin niya ang hitsura ng mga 'to at talaga namang nakatatak na sa kanyang murang isipan. Nagagawa niya kasing ipinta ang mukha ng mga 'to kahit wala siyang pinaggagayahan.

I didn't inherit my biological Mom's talent in painting. Pero kahit gano'n ay mukhang ang anak ko naman ang nakasalo no'n.

I also let him know how brave Cole and Manang Belen is and how they sacrificed themselves just to protect me.

Kaya kahit hindi na niya naabutan ang mga 'to ay mataas ang paghanga at respeto niya sa mga 'to.

Kahit ang mga kaibigan namin ay wala ring palya sa pagdalaw sa kanilang dalawa. Naging pangalawang ina na kasi ng buong grupo si Manang Belen at kahit nagawa kaming traydurin ni Cole, ang mahalaga ay nagawa pa rin niyang piliing gawin kung ano ang tama sa bandang huli. Despite everything that had happened and he has done, he will remain our friend and be kept forever in our hearts.

'Yon nga lang ay nagkataon namang may kinailangan gawin sina Liam, Ash at Rhyz kaya hindi namin sila kasabay ngayon. Marahil ay mamayang hapon na sila makakadalaw.

"Mom, you're crying again. You didn't even say hello to the two of them yet."

Napakurap ako nang dahil sa sinabi ni Nathan. Kaya naman ay mabilis na pinahid ko ang nagbabagsakang mga luha, bago tumabi ng upo sa kanya.

Marahan kong hinaplos ang pangalan nilang nakaukit. "Kamusta na kayong dalawa? Sana ay maayos na kayo ngayon. Kasi okay na rin kami rito. Pero alam kong kahit na ilang taon na ang lumipas ay patuloy n'yo pa rin kaming pinapatnubayan, lalo na si Nathan."

Napapikit ako nang biglang humangin nang malakas. Pakiramdam ko ay nasa paligid lang sila at masayang nakatingin sa 'min. Hindi man namin sila kapiling na ngayon ay alam kong patuloy pa rin nila kaming pinoprotektahan.

"Limang taon na ang panganay namin ni Stephen. Sa totoo lang ay hindi ko alam kung kanino ba siya nagmana ng pagiging mabait at makulit. Sobrang kabaliktaran kasi namin siya ni Stephen." I chuckled.

"Wifey!" Stephen groaned from behind. Habang ang mga kaibigan namin ay nagkatawanan lang.

Napanguso naman si Nathan. "Mommy, I will not be like this if it's not with you and Dad."

Nakipag-apir naman si Stephen kay Nathan. "That's my boy! You do really know the right words to say."

I rolled my eyes and continued to speak.

"Miss na namin kayong dalawa. Miss ko na kayong dalawa. Wala na kasing nagsasabi ng mga corny jokes sa 'kin. Wala na ring kumakanta ng wala naman sa tono. Wala na kong bodyguard na madalas nakasunod saan man ako magpunta at palaging bumubungad sa harap ko sa tuwing bubuksan ko ang pinto. 'Yong bodyguard na matiyagang nakatayo sa labas ng kuwarto ko para lang bantayan ako. 'Yong bodyguard na kukunsintihin ako sa mga bagay na gusto kong gawin."

Kinagat ko ang ibabang labi upang pigilan ang sarili na mapahagulgol.

"Wala na ring matiyagang nagtuturong magluto sa 'kin. Ang ilan sa mga lutong alam ko ngayon ay natutunan ko na lang nang dahil sa panonood sa internet. Wala na rin akong napipilit na sumabay kumain sa 'kin, lalo na kapag mag-isa lang akong nakain. Wala na kong nakakakwentuhan sa gabi. Wala ng sumusuway sa 'kin kapag tumutulong ako sa gawaing bahay."

Natigilan ako nang marahang pinahid ni Nathan ang mga luhang nagsisimula na namang kumawala mula sa mga mata ko.

"Wag ka po mag-alala, Mommy. Nandito pa naman po kami ni Daddy para gawin po ang lahat ng 'yon. Kaya ko naman pong kumanta ng wala sa tono kahit nasa tono talaga ang boses ko."

Muling napuno ng tawanan ang buong paligid. Maging ako ay natawa na rin at nakalimutan na ang pagdadrama ko. Whenever I feel sad and lonely, Nathan never fails to make me feel at ease.

He's my treasure. He's my gem. He's my life now.

Nag-alay lang kami ng taimtim na dasal, bago kami tuluyang umalis sa lugar na 'yon.

Ngunit bago kami sumakay sa kotse ni Stephen ay mahigpit na ibinilin ko muna si Nathan kina Mads. Doon muna siya sasakay sa kotse ng mga 'to, dahil mauuna silang umuwi kasama ang ilan pa sa mga mafia guards.

Napaluhod naman ako para magpantay kami ni Nathan. "Anak, wag na wag kang lalayo kina ninang at ninong, okay? Behave ka lang din sa mansyon pagkauwi at wag kang lalabas. May kailangan lang kaming asikasuhin ni Daddy mo. Pero babalik din kami bago gumabi."

Biglang lumungkot ang kanyang mukha. "Hindi n'yo po ba talaga ko pwedeng isama? Promise po. Behave lang ako." Itinaas niya pa ang kanang kamay na tila nanunumpa.

Napailing naman ako at hinaplos ang kanyang pisngi. "Hindi, eh. Alam mo naman kung bakit, 'di ba? Your safety is our top priority."

Sa pagkakataong 'to ay napatango naman siya.

"Okay po. I'll wait for you and Daddy lang po sa mansyon."

Napangiti ako. "Good." Tumayo na ko at sinamahan siyang sumakay sa kotse nina Mads. Sinamahan din ako ni Stephen at nag-fist bump pa ang mag-ama.

"Kami na ang bahala sa kanya, Thalia." Tinapik tapik naman ni Damon ang balikat ko.

"Sige. Kung sakali man na mayroong mangyari ay tawagan n'yo lang kami agad."

Napatango sila bago tuluyang umalis. Nang mawala sila sa paningin namin ay sabay-sabay na rin kaming sumakay sa kanya-kanyang kotse namin.

Malalim akong napabuntong hininga habang nasa biyahe. "Nando'n na ba sina Liam?" tanong ko kay Stephen.

"Yes. Nag-text siya kanina bago tayo umalis. Kararating lang daw nila."

Napatingin ako sa labas ng bintana. "Sana naman ay naging maayos ang transaksyon nila sa kabilang grupo."

"It seems like it. I also heard from Ace that the Sarmiento's and Lewis' handles the negotiation just well."

Nakahinga naman ako nang maluwag nang dahil sa narinig. "That's good to know."

Ilang sandali pa ay dumating na kami sa pinakahuli naming destinasyon para sa araw na 'to.

Halos magkakasabay kaming bumaba ng sasakyan. Agad na sinalubong naman kami ng mga nakabantay na tauhan sa labas at yumuko.

Napatingin naman ako sa tila kastilyong bahay na nasa harap ko ngayon. Nagsimula na kaming maglakad, bago huminto at itinapat ang aming mga mata sa eye sensor system na nasa labas.

Nang pare-parehong maaprubahan ang access namin ay agad na bumukas ang dalawang naglalakihang kahoy na pinto. Dire-diretso naman kaming naglakad papasok at tinungo ang malawak na bulwagan dito.

Agad kong nakita sina Liam, Rhyz at Ash na naghihintay kasama ang iba pa. Pero nang makita nila ko ay agad na napatayo at napayuko sila.

Nginitian ko lang sila, bago ako dumiretso sa upuang nasa pinakagitna ng mahabang kahoy na mesa. Tinungo na rin ni Stephen at ng iba pa ang kani-kanila nilang mga pwesto.

"Good day, Lady Nathalia," the members of the mafia organization greeted me.

I smiled as I laid my back on the wooden chair and crossed my legs.

"Shall we start?"

This is now my world. Ipinangako ko sa mga magulang ko na ipagpapatuloy ko ang naging maayos nilang pamamalakad sa organisasyon upang maiwasan ang anumang klase ng kaguluhan sa pagitan ng mga miyembro nito. Kaya naman ay tinanggap ko ang alok na pamunuan sila.

I may be kidnapped by the mafia boss. But right now, I'm the mafia bosses queen and leader.