CHAPTER 59

"Jerson Lee, inaaresto ka namin sa salang pagpatay kay Rust Crisostomo. Ikaw ay may karapatang manahimik o magsawalang kibo. Ano man ang iyong sasabihin ay maaaring gamiting pabor o laban sa iyo sa anumang hukuman. Ikaw ay mayroong karapatang  kumuha ng tagapagtanggol na iyong pinili, at kung wala kang kakayahan ito ay ipagkakaloob sa iyo ng pamahalaan."

Bago pa man makatakas si Jerson ay nahuli na ito ng mga pulis at agad na nilagyan ng posas sa kamay. Wala na itong nagawa kundi ang sumama sa mga ito. Wala rin itong ideya na ngayong araw ay matatapos na ang lahat ng pagtatago nito sa mga awtoridad. Nabigla ito sa nangyari.

"Pinahirapan mo pa kami ha," rinig niyang sabi ng pulis.

"Malayo-layo rin itong naisip mong hide-out, kaya lang malas mo. Kahit anong tago mo, kung nilaglag ka naman ng mga kasama mo, wala rin." Nagtawanan ang mga pulis ngunit hindi nagsalita si Jerson. Malinaw na rito ang lahat. Noong sumapit ang dalawang gabi na hindi pa rin bumabalik sina Uno at Leandro ay kinutuban na ito na baka sumuko ang mga ito sa pulis. Nararamdaman naman niya noong una pa lang na parang labag sa loob ng mga ito ang tumakas, hindi lang niya akalain na ilalaglag siya ng mga ito.

Matagal din ang naging biyahe bago siya nadala sa kulungan. Tumambad sa kaniya ang dalawa niyang kaibigan, nasa kabilang selda ang mga ito.

"Mga traydor!" wika niya at masama ang tingin na ipinukol sa dalawa.

"Kung may walanghiya man dito Jerson, ikaw yon! Kung tutuusin wala naman talaga kaming kasalanan dahil sa kamay mo lang namatay si Rust, pero nandito kami at nagdudusa! Ang totoo ay makasarili ka, mayabang ka! Hindi ka dapat naging leader ng Dark Empire kundi si Rocky, siya lang ay may mabuting hangarin para sa lahat!" galit na sagot ni Uno. Naikuyom ni Jerson ang kamao dala ng matinding galit. Gusto niyang suntukin ang mga ito pero wala siyang magawa.

"Sama-sama tayong mabubulok sa kulungan!" nang uuyam na wika niya.

"Ayos lang samin dahil kusa naman kaming sumuko. Ang importante lang naman samin ay makalaya si Rocky dahil wala siyang kasalanan," sabi ni Leandro.

Nagulat siya sa sinabi ng mga ito. Hindi niya alam na nakulong si Rocky, pero kung nakulong din ito bakit wala ito sa kulungan?

"Kung nagtataka ka man tama ang nasa isip mo, nakulong si Rocky pero inatras na din ang kaso sa kaniya kanina lang kaya hindi mo na siya makikita dito. Hindi na kayo nag-abot dalawa," sabi ni Uno. Napalunok siya at tila natauhan. Hindi niya akalaing nagdusa ito sa selda ng ilang araw.

"Alam mo Jerson, napakalaki ng kasalanan natin kay Rocky. Sana dumating ang pagkakataon na mapatawad niya kami. Ikaw, kung may natitira ka pang dignidad sa katawan mo, aminin mo na ang mga kasalanan mo at pagbayaran mo. Walang masama na magpakumbaba kung mahalaga sayo ang pinagsamahan ng bawat isa sa atin. Ang daming nasira sa buhay ni Rocky, unang-una ay ang relasyon  nila ni Penny, pangalawa ay yung tiwala ng pamilya nito sa kaniya, at pangatlo ay yung sakit na dulot ng katotohanang mga tinuring niya pang kaibigan ang nagpahamak sa kaniya. Hindi kami magmamalinis dahil may kasalanan din kami, pero alam mo sa sarili mo na ikaw ang mas malaki ang kasalanan."

Hindi siya nakapagsalita sa mga sinabi ni Uno. Aaminin niyang tumagos iyon sa puso niya. Walang ibang ginawa si Rocky kundi kabutihan lamang para sa kanilang lahat. Masyado siyang kinain ng galit niya, ng ego niya, siguro nga ay tama ang mga ito mayabang talaga siya kaya lagi silang laman ng gulo noon. Wala siyang kwentang tao. Para siyang sinampal ng katotohanan dahil sa sinabi ni Uno. Kung ano man ang kinahinatnan niya ngayon ay kasalanan din niya, siya ang gumawa ng kapalaran niya at nandamay pa siya ng ibang tao.

Napasuntok siya sa pader. Tila namanhid ang kamao niya at hindi niya namalayang may dugo na iyon. Kumawala ang luha sa mga mata niya, kahit di niya aminin ay ramdam niyang nagsisisi ang kalooban niya.

Sana mapatawad pa siya ni Rocky.

———

Inatras na ang demanda laban kay Rocky kaya nakalaya na siya kahapon pa. Hindi siya makapaniwala na makakalaya na siya. Ilang araw din siyang nagdusa sa kulungan. Sa pagkakaalam niya ay nahuli na rin ng mga awtoridad si Jerson at nakulong na ito. Sa totoo lang ay ayaw niya itong makita dahil tiyak na sasabog lang ang sama ng loob niya para dito. Baka hindi niya mapigilan ang bugso ng damdamin.

Ang agad na pumasok sa isipan niya ay si Penny. Gusto niyang itong makita at gusto niyang magpasalamat sa pamilya nito dahil inatras na ng mga ito ang kaso laban sa kaniya.

Agad siyang nagtungo sa bahay ng mga ito at naabutan niya si Mr. Cristomo saka ang asawa nito. Bahala na kung ano man ang mangyari o kung ipagtabuyan siya ng mga ito. Gusto niyang humingi ng tawad kasama na rin ang pasasalamat. Nakasuot ng shades si Mr. Crisostomo at mukhang may lakad ang mga ito. Nakita siya nito agad, medyo kinabahan pa siya dahil seryoso ang mukha nito nang tumayo at ibaba ang salamin sa mata. Kakaiba ang mukha nito ngayon, nakikita niya ang pagka istrikto nito hindi katulad dati na magaan lang ang anyo nito sa kaniya. Nagtungo ito sa gate at pinuntahan siya.

"Sir—"

"Anong ginagawa mo dito, Rocky?" tanong nito sa kaniya. Hindi niya mabasa ang emosyon nito ngunit tila kaylungkot ng mga mata nito. Tila nagluluksa pagkatapos ng mga nangyari.

"G-gusto ko lang hong humingi ng tawad sa inyo saka kay Penny, at nagpapasalamat din po ako sa pag-atras ninyo ng kaso laban sa akin."

Mahina lamang ang tinig niya. Kinakabahan siya lalo pa at lumabas na rin si Mrs. Crisostomo, tinuring na rin niyang magulang ang mga ito dahil matagal din siyang nanilbihan sa mga ito. 

Hindi kumibo si Mr. Crisostomo, tila naging malalim ang iniisip nito habang nakatingin sa kawalan. Yumuko siya dahil pakiramdam niya ay masama pa rin ang loob ng mga ito sa kaniya. Ganoon din si Mrs. Crisostomo na hindi rin nagsasalita.

"Gusto ko ho sanang makausap si Penny pero baka hindi pa po ito ang tamang panahon. Naiintintihan ko po. A-aalis na rin ho ako," paalam niya sa mga ito. Mukhang mabigat pa rin ang loob ng mga ito sa kaniya. Mali nga yata na nagpakita siya agad sa mga ito.

Akmang hahakbang na siya palayo nang maramdaman niyang may pumigil sa balikat niya.

"Rocky..." Narinig niya ang tinig ni Mr. Crisostomo.

"S-sir..." Lumingon siya dito at mataman naman siya nitong tinitigan sa mga mata.

"Wala kang kasalanan. Tama ang mga kaibigan mo. Wala ka noong naganap ang insidente. Kami ang may pagkakamali dahil nadamay ka. Patawarin mo rin kami, Rocky. Nadala kami ng matinding galit pero mali na idamay ka namin dahil wala ka talagang kinalaman sa nangyari. Patawarin mo kami kung nagdusa ka sa kulungan, galit kami noon at nadala ng matinding emosyon."

Nagbaba siya ng tingin at magalang na tumango sa mga ito.

"Wala ho kayong kasalanan. Magulang ho kayo, kaya naiintindihan ko kung bakit ninyo iyon nagawa."

Tinapik ni Mr. Crisostomo ang balikat niya.

"Salamat Rocky. Salamat..."

Gusto niyang tanungin sa mga ito kung nandito ba si Penny pero nahihiya siya. Napansin siguro iyon ni Mrs. Crisostomo.

"Ahm Rocky... Kung hinahanap mo si Penny ay hindi mo siya makikita dahil ang totoo ay kahahatid lang namin sa kaniya sa airport. Magbabakasyon muna kami sa Amerika upang makalimot sa nangyari. Nauna lang siya at susunod din kami sa kaniya doon after few weeks, may mga dapat lang kaming asikasuhin muna dito kaya kami naiwan," ani Mrs. Crisostomo. Hindi siya nakapagsalita dahil sa sinabi nito. Nanlulumo siyang napatingin sa mga ito.

Umalis si Penny? Aalis na ang mga ito? Siguro nga ay masyadong matindi ang epekto ng nangyari sa pamilya ni Penny kaya kailangan pang umalis ng mga ito upang makalimot. Parang pinipiraso ang puso niya sa isiping iiwanan na talaga siya ni Penny— nang babaeng pinakakamahal niya.

"B-babalik pa po ba siya?" tanging nasabi niya habang pinipigilan ang pagbagsak ng luha sa mga mata. Kanina pa iyon nagbabadyang bumagsak pero ayaw niyang ipakita sa mga ito na iiyak siya. Astig na astig siyang nakilala ng mga ito.

Hinawakan ni Mrs. Crisostomo ang kamay niya, malungkot ang mga mata nito pero pinilit nitong ngumiti  sa kaniya.

"Let the time heal everything, Rocky. True love will always find a way to come back."

Hirap man ngunit napatango na lamang siya at patagong pinahid ang luhang kumawala sa mga mata niya. Naiintindihan niya ang ibig sabihin ng ina ni Penny. Wala sigurong kasiguraduhan kung babalik man si Penny pero kung mahal talaga siya nito ay hindi siya mawawalan ng pag-asa na babalik ito sa kaniya. Umalis na rin siya pagkatapos makausap ang mga ito ng maayos. Ang mahalaga lang ay maayos na ang lahat sa pagitan nila ng mga magulang ni Penny kahit papano ay napanatag na rin ang kalooban niya.