Chapter 50: Water Bag

Haines Gian

“Hon, tama na po, please. We need to take a rest now. You must sleep so that you’ll have energy tomorrow. May exercise pa po tayo.”

Agad na sumama ang timpla ng mukha niya at padabog na umalis sa kama. Agad naman akong napabalikawas ng bangon at agad siyang sinundan.

Tumayo agad ang napagod kong pagkalalaki nang masilayan muli ang napakagandang hubog ng katawan ng asawa ko na namumula na ang balat ngayon dahil kanina ko pa siya pinaggigigilan.

Niyakap ko siya sa likod pero nagpumiglas siya at masama akong tiningnan. “Hon naman…” pagmamaka-awa ko dahil may balak talaga siyang lumabas ng kwarto namin. Ngayon, may limang katulong na kami sa bahay para may kasamahin naman ang asawa ko.

“Ayaw mo na sa akin. Dahil ba sa malaki na nag tiyan ko at hindi na ako sexy?! Is that it, Haines Gian. Then you should tell me so that I can break up with you!”

Ito na nga ba ang sinasabi ko, Haines Gian.

Niyakap ko siya sa likod, hindi gaanong mahigpit, sapat lamang na ayaw ko siyang mawala sa tabi ko. “Sorry na po. I am just thinking about your situation, honey. Please understand that you are-”

“Yes! I know that I am pregnant. I am aware of that, that… that you are not happy with me anymore!”

Napakamot ako sa aking ulo at saka pinagalitan ang sarili.

Naka-dalawang rounds na kami at siya lagi sa ibabaw, dahil iyon ang gusto niya.

Limang buwan na ang kaniyang tiyan at ang ikinababaliw ko ay napakahilig niya sa sex. Oo, sabi naman ng doctor na isa iyon sa epekto dahil sa hormones niya pero kailangan niya rin ng pahinga! Gabi-gabi na lamang na ganito kami. Hindi ako nagsasawa, siyempre, gustong-gusto ko palagi siyang angkinin pero hindi sa ganito niyang kalagayan.

Hindi lang ito ang unang beses na nagtalo kami dahil sa pagtatampo niya. Maliban dito ay napaka-sensitive niya, iyakin, tampuhin kapag may mga nagawa o nasabi ako na hindi niya nagustuhan kahit na iba naman ang ibig kong sabihin.

Akala ko ay magiging ganoon ako sa mga kaibigan ko na pro-problemahin ang mga pagkaing paglilihian ng asawa pero hindi pala. Hindi mapili si Vanessa sa pagkain maliban sa amoy ng bawang. Maliban doon ay wala na.

She always wanted to see things organized and would easily get mad if her things are moved.

“It’s not that, honey…” Inikot ko siya paharap sa akin. “Kahit may kalakihan na iyang tiyan mo…” I caressed her tummy as I go down and kissed it.

“Honey… Kahit lumaki pa nang todo ang tiyan mo, ikaw pa rin ang pinaka-sexy para sa akin.”

“Oh tingnan-”

Ang halik ko sa tiyan ay bumaba pa sa puson niya at saka pinatigas ang dila at ipinadulas sa biyak na nasa pagitan ng hita niya.

Agad siyang napasabunot sa akin. Hinawakan ko ang kaniyang pang-upo at saka ipinasok muli ang dila sa hiwa, kung saan nagtatago ang kaniyang clitóris.

“Mahal na mahal kita, Vanessa. Rejecting making love offers cannot be the basis of my love for you. I just love you and I want you to take a rest. For you and for our baby…”

Ang isa kong kamay ay unti-unti kong ipinasok sa basang-basa pa rin niyang butas. I just wanted to move slowly and with a proper care but she wishes for more.

“I don’t want to fuck you hard because I might hurt our baby. Of course, if it’s just me, I would love that but we need to consider our baby…”

“Ang sinasabi mo ba ay hindi ko iniisip ang-”

Ibinuka ko ang pisngi ng kaniyang pagkababa at saka sinundot-sundot ang namumula niyang clit habang patuloy sa paggalaw nang pa-ikot ang gitnang daliri ko sa loob niya.

“I love you, Vanessa, my wife… my honey.”

Agad akong tumayo at saka binuhat siya patungo sa kama. Pinag-unan ko siya nang dalawa at saka pumwesto muli sa pagitan ng kaniyang mga hita. Nasa likod ko nagpapahinga ang mga paa niya, doon humahaplos at saka ko ipinagpatuloy ang ginagawa.

Wala siyang ibang nagawa kung hindi ang sabunutan ako at umungol nang napaka-sarap.

I licked, sucked her clítoris as I pushed my two fingers in and out of her pussy.

Ako naman ang humiga at saka agad siyang pumatong sa ibabaw ko. Damn, I know, she always looks so hot when she rides me but everytime we do this, seeing her tummy getting bigger, it makes me so damn happy and contented in life.

She will bear our first child. The fruit of our love with each other. I can’t wait to become a father. Alam kong mahirap, pero gagawin ko kung ano ang tama at kung paano kami alagaan dati ni daddy. I have seen what a good father is and I am confident that I can do that to my kids even if I might have some shortcomings. I will do everything just to give them what they need and make our family happy.

“I’m near!” Hinawakan ko ang baywang niya, pinipigilan ang sarili na salubungin ang mga galaw niya at maging marahas. She always rides so well. My Vanessa gets wilder but I can’t get wilder for I should be the one to control, now that she doesn’t know how to control. Kapag nanganak na siya, ibibigay kong muli sa kaniya ang nais niyang matinding bakbakan. Mas matindi pa sa ginagawa namin dati.

“I’m near, honey. Fuck! Squeeze my cock more. Ooh like that!”

Humawak siya sa dibdib ko at saka nagpatuloy. It always feel good. Whenever you do an amazing love making with the love of your life, it makes your sleeping blood, muscles, and cells alive. Iba ang dating. Iba ang epekto sa katawan mo at sa katawan ninyong dalawa.

I might say, making loves are very healthy in a relationship. We never deprived ourselves on that matter and that made us stronger.

“Honey! Aah! Aah! Ooh!” Vanessa moaned out loud before we came in time.

Pasalamat ako at hindi na siya nangulit at yumakap na lamang sa akin matapos ko siyang linisan at bihisan. Kahit kailan talaga ang mahal ko, napaka-ano. It makes me love her more.

May isang beses, nasa eroplano kami, papunta sa kasal nina Lothaire nang bigla siyang mangalabit at ibulong sa akin na nag-iinit daw siya at gusto niyang mag-ano kami. Of course, I can’t say no to her. Mabuti na lamang at kami lamang ang sakay ng private plane nina Lothaire dahil nauna na ang iba naming kasama. We went to the comfort room and there, she rode me again as I sat on the bowl. Sa opisina ko, sa kotse, kapag nangalabit siya, alam ko na agad ang ibig sabihin, at ako na gutom sa kaniya ano mang oras, maging ang alaga kong laging handa, palaging may nangyayari sa amin.

Weeks, months had passed until her due month came. Buwan ng Oktubre.

Nakahanda na ang lahat ng gagamitin namin. Bukod sa mag kasam-bahay ay may mga katulong din kami at dalawang driver. Ang isa ay para sa aming mag-asawa kapag kailangan namin at ang isa ay sa mga kasam-bahay namin kapag may bibilhin o may biglaang lakad.

We attended seminars. Kinakabahan ako pero dahil masyadong matapang ang asawa ko kapag ginagapangan ako ng kaba kapag may sasakit sa kaniya at halos himatayin na agad ako, mumurahin at sisigawan niya ako dahil hindi na ako makagalaw sa kinatatayuan ko. Ngayon, alam ko na ang nararamdaman ni Juan at Miguel. Tinatawanan pa namin sila pero ganito pala talaga. Pero ngayon, nasanay na ako at palagi ng handa kung hindi ay kukurutin ako ng misis ko. Hindi nga sa baywang at sa singit talaga.

Napaka-amazona nitong nagbuntis. Pero mahal na mahal ko iyan.

“Haines Gian Medallon!” Agad akong kumaripas ng takbo at saka pumasok sa bathroom.

“Ho-hon!” Parang nanlamig ako nang makita ang nagkalat na clear water sa sahig at ang nakatas niyang maternity dress.

“My water bag broke,” nahihirapan niyang saad habang nakahawak sa tiyan niya. Sabi niya kanina ay sumasakit ang tiyan niya, tila naghihilab pero iniisip niya na baka dahil kailangan na niyang magbawas pero ito na pala…

“Manganganak ka na?!” Hindi ko mapigilang mapasigaw at saka siya inalalayan palabas. Nanatili siyang nakatayo, nakahawak sa kaniyang tiyan habang kinakausap ang aming driver gamit ang walkie talkie na ihanda ang sasakyan at ang katulong na umakyat dito sa taas para dalhin an gaming mga gamit.

My wife is so calm. Tangina! Ako itong kinakabahan sa kaniya pero hindi ko pinapahalata dahil baga sa sasakyan ay manganakna agad dahil sa inis sa akin.

Binantaan niya talaga ako dati na huwag akong mag-papanic dahil hahayaan niya na ako ang magpapa-anak sa kaniya.

Habang inaalalayan ko siya ay kalmado niyang tinawagan ang pamilya at mga kaibigan namin.

“Hon… hindi ba masakit?”

Sinamaan niya ako ng tingin at saka hindi sinagot. Kausap niya ngayon ang mga babae at nagawa niya pang ngumiti sa mga iyon na parang wala lang.

“You go, girl! Alam naming magaling kang umire kaya yakang-yaka mo iyan!”

Kumunot ang noo ko pero hindi na lang ako nagsalita.

Sa sasakyan, hihigpit lamang ang hawak niya sa kamay ko, magiiba ang itsura dahil sa sakit tapos maya-maya ay luluwag na. Ganoon lang, wala akong narinig ni-isang aray o ouch man lang. Pero sa mabibigat niyang hininga at pagkagat niya ng labi, alam ko na nasasaktan siya.

“I love you…” saad ko sa kaniya at saka hinalikan siya sa labi.

Napahinga ako nang maluwag nang narating na namin ang ospital at naka-abang na ang doctor niya. She called her earlier as well.

“Hi, Doc. Manganganak na ang asawa ko.” Pinilit kong maging kalmado pero tangina, nangangatal na ako. Baka imbes na manganak ang asawa ko ay piliing bugbugin na lamang niya ako rito sa ospital.

Tumango si doc, agad na pinaupo sa wheel chair ang asawa ko at saka ngumiti.

“That’s great.”

Nauna na ang mga nurse. Ako na ang nagtulak sa asawa ko habang magka-usap sila ni doktora na akala mo ay nag-kwe-kwentuhan lamang.

Manganganak na ba talaga ang asawa ko? Bakit parang pakiramdam ko, ako pa ang manganganak at hindi siya.