Chapter 35: Kiss And Make Up

Uunat sana si Rowan nang magising siya pero hindi siya makagalaw. Biglang dumilat ang kaniyang mga mata. Pamilyar ang kuwartong nagisnan niya pero hindi niya iyon kuwarto!

“Oh, my God! S-sino ang katabi ko?” aniya sa sarili. Napabalikwas pa siyang naka-ekis ang mga braso sa dibdib. Napagtanto niyang hindi rin sa kaniya ang suot na napakaluwag na T-shirt.

“Good morning, sweetheart,” the man greeted her lazily.

‘Oh, I so missed that endearment! T-teka lang…’

“L-Lucian?” gilalas na aniya. “H-how did I get here?” Napasiksik siya sa dulo ng kama, malapit sa bedside table.

Bumangon ang lalaki. Kinusot nito ang mga mata. “Shall we have a shower together?”

Napamaang siya rito saka napatingin ulit sa kaniyang sarili.

‘Ano’ng kagagahan ang ginawa ko sa kaniya kagabi?’

“D-did we…? Did we…?” Hindi matuloy-tuloy ni Rowan ang nais itanong sa lalaki.

Ngumiti sa kaniya ang binata. Bigla na lang itong bumaba ng kama at walang pasabing pinangko na siya nito sa halip na sagutin ang tanong niya. Kahit nagpupumiglas siya ay dinala na siya nito sa banyo. Nang pinababa na siya ay agad nitong binuksan ang shower.

Napatili siya dahil sa lamig saka itinulak ang lalaki.

“Why are you doing this to me?” she demanded. “Bakit nandito ako sa bahay mo?”

“Why did you get drunk?” balik-tanong nito.

Hindi siya nakapagsalita. In-adjust nito ang temperatura ng tubig at kapwa na sila basa ngayon. Tila tinadyakan ng mga kabayo ang kaniyang puso dahil sa lakas ng pagpintig nito.

“Rowan, I’m not going to let you get out of my house until we talked! Okay?” babala ng lalaki, seryoso ang tingin sa kaniya.

‘I don’t wanna talk, Lucian. I missed you, so I’m just gonna kiss you…’ nasa isip niya. Ilang linggo na rin kasi silang hindi nagkita at nag-usap dahil pinagbawalan niya ito.

Napatingin ito sa kaniya mula ulo hanggang paa. Pagkatapos ay humakbang ito papalapit sa kaniya. Siya naman ay napalunok habang nakatitig sa mga mata nitong nagsusumamo.

“Rowan, I’m so sorry if I hurt you without my knowledge. Hindi ko talaga sinadya. And I’m so sorry that⸺”

Humakbang siya at niyakap ito. Siniil niya ng halik ang lalaki sa labi kaya naudlot ito sa pagsasalita.

Nabigla man ito ay tinugon din nito ang kaniyang halik. Isinandal pa siya nito sa dingding ng shower room. Ang isang kamay ay nakatukod doon samantalang ang isa ay nakayakap sa kaniyang maliit na baywang.

“I love you still, Lucian! And I’m so sorry for pushing you away,” hinging-despensa pa niya, napahiya. “Sinabi na sa akin ni Marion ang lahat. But I was just too stubborn… too ashamed… to make the first move. I’m so sorry for the cruel… judgy words I said to you. Sana hindi kita inakusahan kaagad. Sana… sana nakinig ako sa ‘yo… Sana hinayaan kitang magpaliwanag. Sana⸺” Siya naman ang natigil sa pagsasalita.

He silenced her with another heartwarming kiss. “It’s okay, sweetheart. I understand, and I never stopped loving you, anyway. I never will! I promise you that.”

“Ibig sabihin… pinatatawad mo na ako?” mahinang tanong niya. Nahihiya pa rin.

“There’s nothing to forgive, sweetheart. Naintindihan ko kung bakit mo ‘yon ginawa. Ipinaliwanag sa ‘kin ni Marion kaya hindi ako maaaring magtampo o kaya ay magalit sa ‘yo. I just gave you the space and time you wanted. Alam ko kasing mahal mo ‘ko kaya umaasa lang akong kakausapin mo rin ako pagdating ng araw. And this is the day, isn’t it?”

Napakagat siya ng labi at napangiti nang matipid. “Hindi lang kita kakausapin. Gusto rin kitang halikan. Miss na miss din kita, my sugar.” Tumingkayad siya upang siilin itong muli ng halik sa labi at tinugon nito yaon.

His hands explored every curve and every edge of her body⸺the way he always worshipped her body⸺ as he kissed her back torridly.

Ramdam niya ang pagpasok ng dila nito sa kaniyang bibig at sinalubong niya iyon nang humahangos habang patuloy ang pagbagsak ng tubig mula sa dutsa.

“Lucian…” bulong niya pa at napahalinghing.

Inalis nito ang kaniyang suot pati na ang suot nito kaya magkaharap sila ngayong walang saplot. Marahan niyang hinaplos ang malapad nitong dibdib at pansin niya ang nakatayo na nitong kaselanan. Sinundot siya nito sa puson nang niyakap siya sa maliit niyang baywang at nagdikit ang kanilang basang katawan.

Umakyat siya sa katawan ng lalaki at nakalingkis ang mga braso niya sa leeg nito habang nakakapit ang mga binti niya sa baywang nito. Napaungol siya nang bumulusok ito sa kaniyang mainit at basang kailaliman nang walang pasubali. Ah, kay sarap ng nadarama niya ngayong kasama ito at walang mapagsisidlan ng galak ang kaniyang puso at kaluluwa.

“Ohh… sweetheart…” anas ng lalaki at pinalandas ang mga labi sa gilid ng kaniyang leeg. Hindi ito mainit nang dahil sa tubig ng dutsa. Gayunpaman ay masarap iyong damhin na gumalugad sa kaniyang balat. “I love you so, so much! You’re my life, sweetheart…”

Ibinilanggo ng bibig nito ang isang dunggot at napaungol siya sa kakaibang sensasyong hatid niyon. Lalo lang siyang napakapit dito at napaungol habang naglabas-masok ito sa kaniyang katawan.

Ilang minuto pa ang lumipas, ang mga seksing daing niya ay nilunod ng lagaslas ng tubig…