CHAPTER 21- ESPADA

NAGISING ako sa kalagitnaan ng gabi ng biglang maramdamang may kung anong tumutusok na ano sa ANO ko!

Kunot noo akong nagmulat ng mata.

Nakita kong mahimbing parin na natutulog si Senyorito habang nakayakap sa beywang ko. Naguguluhan talaga ako.

Ano ba tong matigas na tumutusok sa kuweba ko!

Gusto ko ng bumalik sa pagtulog pero hindi talaga ako komportabl--- Ganun nalang ang paglaki ng mata ko ng biglang napagtanto kung ano itong matigas na tumutusok! Binalingan ko ng hindi makapaniwalang tingin ang mahimbing na natutulog na si Senyorito.

Pota! T-tinitigasan ba—Ganun nalang ang pagsingahap ko ng bigla nalang itong gumalaw dahilan upang mas lalo pang napadikit sa akin ang sandata niya!

Gusto ko sanang itulak siya pero nakukunsensya ako. Humugot ako ng malalim na hininga. Gigisingin ko nalang si Senyorito. “Senyorito” mahinang saad ko habang maingat siyang inaaalog.

“Senyorito, Senyorito, Senyori—”

Napatigil ako sa pagsasalita ng bigla itong nagmulat ng mata.

“Panda?” Biglang tanong nito na para pang inaantok. “Bakit?” anito habang nagkukusot ng mata.

Napakagat nalang ako ng labi.

Paano ko ba to sasabihin!?

“Ahmm, ano kasi, ahmmmm, yung ano mo kasi, inaano yung ano—”

“Ano ba ang ano na yan, Panda?” putol nito sa akin.

Kagat labi ko siyang binalingan.

Inaantok pa ito habang nakatingin sa akin. “Yung ano mo kasi eh, tumatama sa ano ko!” nakabusangot na saad ko.

“Anong ano ba yan?” biglang nakangising tanong ng kupal.

Kaagad kong tinampal ang braso niya.

“Alam kong alam mo kung ano ang sinasabi ko, Senyorito. Huwag ka na ngang magkaila” nahihiyang saad ko.

May pangisingisi pang nalalaman!

Alam ko namang alam na niya kung ano ang yung punto ko!

“Normal lang yan Panda” nakangising saad nito habang mas lalo pang dumidikit sa akin! “Katabi kasi kita kaya nabubuhay yung sandat—” Kaagad itong napatigil sa pagsasalita ng bigla ko nalang tinakpan ang bibig niya.

“Ang halay mo!” pabulong na sigaw ko. “Bumalik ka na nga lang sa pagtulo----ARRRAYYY!” Ganun nalang ang pagsinghap ko ng bigla nalang nitong kinagat sabay sipsip ang palad ko!

“Paano ako makakatulog?

Binuhay mo na ang sandata ko” mapangakit na saad ni Senyorito at bigla nalang akong kinababawan!

“Senyorito, baka makita tayo ni Mama—”

“Shhhh” anito at bigla nalang pinaglandas ang daliri niya sa mga labi ko. “Kailangan mo tong panagutan, Panda” anito habang matiim na nakatingin sa mga labi ko.

“A-ano ba yang sinasabi mo?

Wala naman akong dapat na panagut—”

“Meron. Binuhay mo ang kaibigan ko” anito at bigla nalang sinunggaban ng halik ang labi ko.

Parang tumigil sa paginog ang mundo ko ng maramdang banayad na gumagalaw ang labi ni Senyorito sa pagitan ng mga labi ko.

Ano ba tong nangyayari sa akin!?

“Panda” biglang saad nito ng maghiwalay ang labi naming dalawa.

“A-ano yun?” nauutal na sagot ko..

Hindi ko gusto ang uri ng pagkakatitig niya sa akin! Titig na parang may halong pagnanasa!

“May I?” tanong nito na ikinakunot ng noo ko..

“Anong May I?” kunot noong tanong ko.

Bigla namang ngumisi ang kupal.

At ganun nalang ang pagsinghap ko ng bigla nalang niyang ipinasok ang kamay niya sa loob ng shorts ko!

P-pota!

“B-bakit ba napakalikot niyang kamay mo!?” natatarantang tanong ko.

Mas lalo pang napangisi ang kupal.

“I know right” nakangising saad nito habang pinaglandas ang isang daliri niya sa pagkababae ko.

Napakagat nalang ako ng labi para pigilang mapaungol. Baka marinig pa ako ng kung sino mang nasa labas!

“S-senyorito” impit na ungol ko ng bigla nalang niyang sinipsip ang leeg ko. At ganun nalang ang pagkabuhay ng buong kong katawan ng maramdamang pinaglandas niya ang isang daliri sa pagkababae ko.

Pota! Pakiramdam ko maiihi na ata ako!

“Se-senyorito—” Napatigil ako sa pagsasalita ng bigla nitong inilabas ang kamay niya sa loob ng shorts ko.

“Tonight, I will make you mine” seryosong saad nito.

“A-ano—” Ganun nalang ang pagsinghap ko ng bigla niyang hinawakan ang laylayan ng shorts at panty ko!

“Don’t worry, Panda. I’ll be gentle” anito at tuloyan ng hinubad ang shorts at panty ko.

Good bye Bataan!

NAGISING ako dahil sa liwanag na tumatama sa mga mata ko.

Umaga na pal—Ganun nalang ang pagigik ko ng maramdamang biglang sumakit ang pagkababae ko!

Ang hapdi! Ano bang nangyari sa aki—

Ganun nalang ang paglaki ng mata ko ng isa isang bumalik sa utak ko ang mga ala alang nangyari sa amin ni Senyorito kagabi!

God! Hindi pala yun panaginip!?

Totoo palang Good bye Bataan na ako!

Walang hiya talaga si Senyorito!

Speaking of Senyorito, wala na siya dito sa kama. Nasa labas na kaya ang kupal na yun?

Sa isiping yun, kaagad akong umalis sa kama.  At ganun nalang ang pagigik ko ng sumakit na naman ang pagkababae ko!

Shit! Nascam ako sa I’ll be gentle!

Dahan dahan akong umalis sa kama.

Para talagang sinagasaan ng ten wheeler track ang pagkababae ko!

Paika ika akong naglakad palabas ng kwarto. Sana naman walang makapansin.

Pinilit ko ang sarili na umayos ng lakad, pero hindi ko talaga kaya.

Mahapdi talaga!

Gaano ba kasi katulis ang sandata na yun!?

Napansin kong walang tao sa may sofa. Asan na ba ang mga tao dito?

Pupunta sana ako sa labas ng may marinig na ingay sa may kusina.

Baka nasa kusina. Paika ika akong naglakad patungo sa kusina.

At hindi pa nga ako nakakapasok sa loob, rinig ko na ang kaingayan ng mga boses nila.

Humugot muna ako ng malalim na hininga bago pumasok. Panginoon.

Patnubayan niyo po ako! Walang ingay ako na pumasok sa loob ng kusi--- “Anak, gising ka na pala” biglang saad ni Mama.

Kaagad akong napatayo ng tuwid.

“G-good morning” bati ko habang hindi makatingin sa kanila ng deretso.

“Halika na dito, at kumain ka na Bethanie” biglang paanyaya ni Papa.

Tango lang ang isinagot ko at kaagad na naglakad patungo sa bakanteng upuan, katabi ng kay Papa.

“Teka nga” saad ni Papa dahilan upang napatigil ako sa paglalakad.

“Bakit paika ika kang naglakad, Bethanie? Ayos ka lang ba?” kunot noong tanong ni Papa.

Napakagat nalang ako ng labi habang wala sa sariling napatingin sa gawi ni Senyorito. Kagat labi din itong nakatitig sa akin, halatang nagpipigil ng ngiti!

Ano ang sasabihin ko kay Pap---

“Bethanie—”

“Natisod yang anak mo sa hagdanan kagabi” biglang pagsingit ni Mama habang nagpipigil din ng ngiti!

“Ganun ba” nagpatango tangong saad ni Papa. “Umupo ka na dito” sambit ni Papa na kaagad ko namang sinunod.

“Mamayang hapon na ba talaga kayo uuwi?” biglang tanong ni Mama.

“Opo, Tita” sagot ni Markus.

“Isasama ko pabalik sa Maynila si Sky, Papa” biglang saad ni Senyorito.

“Nakailang Papa ka ng bata ka!

Gusto mo bang tuhogin kita!?” may babalang tanong ni Papa.

“Papa naman” nakangising sambit ni Senyorito. “Binigay mo na ang blessing mo sa akin, diba?” anito na ikinailing ko.

Blessing ha.

Putek!

Ang sakit talaga ng pagkababae ko!