Chapter 28: From The Beginning

Rumored 28:

{ Special Chapter }

From:

Chase Mikael Monteverde

[ Point Of View ]

Chapter 1-10

( From The Beginning )

"Chase, mag-sorry ka nga kay Kaylle! Habulin mo siya dali! Hindi kita pinalaking bastos ah!" Si Mommy pagkababa ni Kaylle sa kotse noong mahatid namin siya sa tapat ng bahay nila. Napasinghab ako noong nilingon ako ni Mommy na tinuturo ng mga mata ang babaeng nagbubukas ng gate nila kaya napababa ako ng kotse.

I don't know why my Mom would make this as a big deal. Obvious naman talaga na ako lang ang gusto ng babaeng 'yon.

"My Mom wants me to apologize for what I act lately but I don't want to," I said coolly noong makalapit ako sa harapan niya.

Halata sa mukha niyang naasar siya sa sinabi ko.

"Okay lang. Ano pa ba i-e-expect ko mula sa'yo?"

My forehead creased at nakipagsukatan nang tingin sa babaeng kaharap ko ngayon. "I wonder if you planned all of this just to get my attention. How pathetic," I exclaimed.

"Excuse me?" She sound amused.

"If this is your plan, I'm telling you right now to quit it. Kasi hindi ako magkakagusto sayo. Kahit tulungan ka pa ni Mommy."

"Sinadya?"

"Tandaan mo 'to," she pointed me while I raised my both brows, "hindi. Ikaw. Ang. Taong. Gusto. Ko." She objected while looking straight to my eyes.

"Hindi ko rin ipagpapalit ang lalaking gusto ko sa sobrang yabang na katulad mo! Ibang-iba ang taong gusto ko sa'yo!"

I am starting to get curious now of whose the person she like. Is he that admirable?

I nodded my head unaffected on what she just said. I bent my knees a little as I stare at her face. I can feel that she get nervous sa ginawa ko pero alam ko na mas nangingibabaw pa rin ang inis niya sa akin ngayon dahil sa kayabanagan ko. But bear with it, ginusto naman niya 'to.

"Really, you don't find me attractive?"

"You sure of that?" I asked one last time while I'm looking straight to her eyes, trying to dominate her by my charm but I didn't know it will failed.

Is this mean that she's really not into me? I am starting to wonder kung lalaki nga ba talaga ang gusto niya.

But who cares right?

I sighed heavily bago umayos sa pagkakatayo at pumamewang. "Good," I said as I put my hands on my pockets.

I shrugged, "and nonsense, I'm every girls dream," I bragged.

Lahat ng babae gusto ako. So, it's really impossible kung hindi talaga siya attracted sa akin.

"Stick to your words. Baka kasi sooner or later malaman ko na gusto mo na ako," I added na tila nang-aasar. I was about to get back on our car noong magsalita ulit siya dahilan kung bakit ako napahinto.

"Baka sa kaka-insist mo na ako yung may gusto sayo bumaliktad mundo. Instead na ako yung ma-fall sayo, BAKA IKAW PA yung mismong unang ma-in love sa akin. Kawawa ka naman pag nangyari 'yon kasi hindi kita masasalo," she said while her eyes is giving me a death glare na kulang na lang mamatay na ako sa mga tingin niyang 'yan. But I wasn't affected by that.

The nerve of this girl. Ako pa talaga ang sinabihan niya nang ganyan. Who would think she is? She's not Ysabelle.

"You wish. I'm not interested in you," Iling na sabi ko.

"Yeah, I wish talaga na kainin mo 'yang mga sinabi mo ng mabusog ka!" Nagkatitigan kami ng ilang segundo. And as I stare at her, she's not that bad. But absolutely not my type, but I guess I can give it a try?

"Then make me," hamon ko sa kanya. I can say that she's really shocked when she heard me said it loud and clear.

"If I fall for you, I'll make sure you will fall for me too. Hindi ako papayag na ako lang ang may gusto," if in case na magkatotoo nga ito. I will make it sure na ako ang gugustuhin niya at wala ng iba.

I don't want to be an option while I'm falling for her and she's falling for someone else.

"Where did you meet the girl na hinatid mo kanina?" I ask my Mom curiously.

Kaya napahinto siya sa pagkain niya. We're having a dinner in some fine dinning restaurant around here in Muntinlupa.

"Si Kaylle?" She asked, pero hindi ko na ako kumibo when she started to tell me the whole story behind it at kung paano nga ba sila nagkakilala.

The way my Mom talked about her that the rooftop girl. That Kaylle. Parang ang tagal-tagal na nila magkakilala. Ano kaya pinakain no'n kay Mommy at nabilog niya?

"Alam mo anak sa tingin ko mabait iyon si Kaylle, I like her," I didn't say something against it. Hindi ko naman kasi kilala yung tao and her real motives kaya hindi ako kumikibo. Hinayaan ko na lang si Mommy mag-assume na gano'n nga ang ugali ng nakilala niya.

I was so surprised when the next couple days. Nalaman ko kasi bigla na I'm in a relationship. Nagulat talaga ako noong pagkapasok ko may nabalitaan akong ganitong balita mula sa mga kaibigan ko na sina Rocky, Kaven at Moon.

Sila alam nila na may girlfriend ako pero ako hindi ko alam at wala akong kaalam-alam na may girlfriend na pala ako rito.

"Bro, you got an instant girlfriend," ngisi ni Rocky bago ako akbayan. "Maganda ba?" dagdag niya.

Sobrang na-puzzle talaga ako noong una sa mga pinagsasabi nila kasi wala naman akong natatandaan na may kinausap ako na babae at hinatid ko pa sa bahay nila.

"Tigilan mo nga ako," asar na sabi ko sa kaibigan ko at inalis ang pagkaka-akbay sa akin.

"But you know I think that's good to know na malaman nilang may girlfriend ka. Bro, malapit na kasal nila Chance at Ysabelle," pagpapa-alala ni Kaven kaya sinamaan ko siya nang tingin.

Hell, I'm aware of that. Hindi na niya kailangan sabihin dahil bilang ko ang mga araw na iyon.

His both hands are up like he's surrending, "I was just saying bro, that's a good thing. Chill!" he shrugged.

"You got a rumored girlfriend bro, magagamit mo 'yang babaeng 'yan sa pagmo-move-on mo," ngising pahayag ni Moon kaya napa-iling ako.

I don't want to use somebody para lang makapag move-on ako. You're breaking someone's heart just to fix your own and that's selfish.

"That rumor will passed," malamig na tugon ko sa mga kaibigan ko kaya nagkibit-balikat silang tatlo at hindi na nagsalita pa.

A week had passed at napa-iling ako noong mapag-alaman ko na yung babaeng na-i-isyu pala sa akin eh, yung babaeng nakilala ni Mommy. Yung babaeng sinabay namin umuwi. Yung babaeng nakita ko sa rooftop. What's her name again? Nakalimutan ko na. But who cares? Hindi naman siya importante at lalong hindi ko siya girlfriend.

I didn't complain or say something about it. Hinayaan ko na lang ang tsismis na 'yon. It's just a false rumor na pinakalat ng kung sino at mawawala rin iyon dahil hindi naman totoo. But it's kinda crazy noong nalaman pa iyon ng Mommy ko. She was so happy about it. Gustong-gusto ko umamin na hindi iyon totoo but the way she smiled and feel happy about it hinayaan ko na lang. Para na rin siguro sa ikakatahimik nang lahat?

"Maybe, Moon, was right," tanging na sabi ko na lang sa sarili ko habang nandito sa study room ko na mag-isa at nilalaro ang dulo ng ballpen ko.

I think a need that girl. I think I need a Rumor Girlfriend para hindi na nila ako maisip na hanggang ngayon nasasaktan pa rin at hinahabol ang ex-girlfriend ko. Hindi naman ako gusto ng babaeng iyon 'di ba? Well, that's what I think? Pero paano kung palabas lang lahat ng iyon?

I mentally shake my head, "I'm going nuts," sabi ko sa sarili.

A month had passed and to my surpised Vanessa confessed her feelings to me. It was so unexpected. I didn't lead her on. I just treat her like an ordinary friend. Hindi ko nga siya madalas kinakausap. Kung ano trato ko sa iba gano'n lang din ang sa kanya. But she still fall for me? That's crazy.

Vanessa is one of a campus Queen Bee here as I noticed. Sikat siya rito lalo na sa mga kalalakihan. She's every guys dream. She's pretty. She's smart. Well, I can say that she got it all. She have a resemblance of Ysabelle in some point kaya siguro tama na muna yung naging experience ko from my past.

In our middle conversation someone had caught my attention. Hindi kasi ako naniniwala na may pusa rito sa taas ng rooftop and so, I followed the voice where it came from at tulad nga ng instinct ko. Tama ako. It's a person and I know who she is...

Siya lang naman yung babaeng sinasabi nila na Rumored Girlfriend ko. Is she eaves dropping? Para ano? Pagkatapos nito ipagkakalat niya at siraan ako? That's a lame move. Sa sobrang inis ko na pagsalitaan ko siya ng hindi maganda. I even accused her na may gusto siya sa akin kaya niya 'to ginagawa, but then, nagising ako sa katotohan noong nalaman ko kung sino ba talaga ang gusto niya.

She likes Connor Anderson...

I can't say if it's just liked or love? But, the hell that I care, right?

Since I got a hint that she likes him, I observed her.

At hindi nga ako nagkamali. It's him. Pag magkikita sila her smiles tell it so. She didn't smile the way she's smiling at Anderson in front of me. Pagkaharap niya ako laging mainit ulo niya. Tapos para siyang maamong tupa na hindi makabasag pinggan sa harap ng crush niya. Her eyes is twinkling pagnakikita niya yung crush niya na para bang siya lang ang nakikita nito. So, high school.

She can't denied that she's really into that guy. Ang nakakainis pa isipin dito kung lumiliban siya ng klase niya para lang mapanuod yung practice ng crush niya. Judging her by her action? Hindi malabong gawin nga niya iyon and it's annoying. Lumalabas siyang stalker.

I even saw her taking a stolen pictures of her crush kaya napangisi ako at sumadyang humarang doon. Wala lang. Gusto ko lang sana siya inisin.

"Obsessed," asar ko sa kanya.

Then here we go...

Hindi ko akalain na sa pagkikita namin ulit ng babaeng 'to may mabubuo nanaman na tsismis na gawa mismo ng mga tao rito. At ang nakakainis pa roon pipintasan nila ang na-i-isyu sa akin na girlfriend ko. Like seriously? Akala ko when they ship someone together good feedback ang maririnig ko. But then it turns-out na panghuhusga lang lahat iyon.

I was pissed. But my face remained emotion less. Sa gusto kong makalayo roon I didn't know that naisama ko siya. This is so weird. Hindi ko alam kung saan kami pupunta.

Hindi ako makatingin ng maayos sa kanya noong binawi niya kamay niya. My heart beating faster. Hindi ko ugaling mahiya sa harapan ng babae but with this girl? This is so weird. Napunta kami sa isang vacant class room.

"Eww, sweaty palm," I try to say it casual na parang wala lang 'yong paghawak ko sa kamay niya. I even acted like it disgust me at pinunas ko pa iyon sa pants ko to make it more believable and offensive on her part.

We stay silent for a minute. I don't know where to start a conversation dahil hindi naman ako madaldal. But I can say it wasn't that awkward kahit na tahimik lang kaming dalawa rito.

"Yung mga admirers mo nga pagsabihan mo. Gumagawa sila ng tsismis na ako raw girlfriend mo," napa-angat ako ng tingin sa direksyon niya noong basagin niya ang katahimikan sa pagitan namin.

"And then?"

"Puwede bang klarohin mo sa mga admirers mo rito na hindi mo naman ako girlfriend?" She begged.

While looking at her hindi ko alam kung ano ba ang nasa isip niya ngayon. Maybe this is new kasi kung ibang babae 'to papayag silang maging girlfriend ko pero siya? She wanna find her way out.

"Ayoko," malamig na pagkakasabi ko.

"Chase!" Singhal niya sa akin.

"Why? You don't like me right?" Taas kilay na sabi ko at pumamulsa habang nakatingin sa kanya.

She breathed out, "I like someone else at hindi ikaw 'yon," she calmly said kaya tumango ako habang nililibot ng mata ko yung classroom kung nasaan man kami ngayon.

This is it... I think she's perfect for being my rumored girlfriend because she didn't like me. So, kung papayag siya it will be easy for me na malusutan yung problema ko.

"Good then," I told her before I glance at her.

"I want you to be my girlfriend," agad kumunot-noo niya sa narinig gusto ko matawa pero niyuko ko ang ulo ko at umiling. This girl is really something.

Sa tagal kong hindi mapatawa ng kung sino akalain mo? Siya lang ang magpapatawa ulit sa akin.

"Para kang timang!" Inis na bulalas niya sa akin kaya nagkibit-balikat ako. "Just a fake one, in fact, na tsismis ako that I have a girlfriend na nag-aaral dito. At too bad sayo pa," I bragged kaya alam kong mas nainis siya dahil doon. But I like it that way. Gusto ko siyang laging iniinis. Her face is so really priceless kung makikita niyo lang.

"Seriously, I don't have any idea na may girlfriend pala ako rito and... I want it to make it real pang-front lang," nagkibit-balikat ako habang nakatingin sa kanya habang nagku-kwento.

"My parents knew about this rumored. And they are happy to know about it. Kasi they think I'll finally moved-on from my ex. I'll just let them think na may na gugustuhan na nga akong iba," ani ko.

"I think, it'll be cool. If you're that girl" I'll added while staring to her eyes intently.

"I want you to be that girl. I want you to be my rumor girlfriend. Gusto ko panindigan natin ang na-i-isyu sa atin," hoping she agreed.

Siya lang kasi ang alam kong makakatulong sa akin.

"Bakit ako?" Turo niya sa sarili niya at halatang naguguluhan sa biglaang inaalok ko.

"Dahil gusto ko," agap na tugon ko.

Kailangan pa ba may dahilan?

"Ayoko!" Napahalukipkip ito at nag iwas nang tingin.

"Is it because of Connor? The guy you like?" Tanong ko kaya nabalik atensyon niya sa akin, and judging by her face expression she's giving me? Nakakatakot. Dahil ang sama talaga ng mga titig niya. Which is I found it cute. But still she's not my type.

"Bakit naman nasali yung si Connor dito sa usapan?" Kunut-noong tanong niya at halatang naiinis sa tono ng pananalita niya.

"So my instinct was right. You like that guy!" Pang-uusisa ko.

"Ewan ko sayo!"

"So, bakit ayaw mo maging girlfriend ko?"

"Ayoko nga kasi!" Tugon niya na parang bata.

"Kasi hindi ka maliligawan ng crush mo?" Sagot ko sa tanong ko habang nakatingin sa kanya, "bahala ka nga! Kung ano gusto mo isipin!" Inis na sabi niya sa akin.

"You know, I think he likes you to," namilog mga mata niya sa sinabi ko pero nakabawi rin siya, "talaga b- Nako! Chase, ayoko!"

"Ayaw mo. Kasi iniisip mo masasaktan mo siya?"

"Para kang sira! Hindi naman naging kami non e'!"

"Ano ba mahihita ko sa pagiging fake-girlfriend ko sayo?" Tanong niya kaya napaisip din ako kung ano nga ba ang mahihita niya sa pagiging girlfriend ko.

She doesn't look like she needs money. If fame naman I think she's like living in a simple life and it was enough for her.

"How about help me with this one and I'll help you with him? My Mom and his Dad are friends," I said.

I don't know why did I brought that up. Hindi naman kami close noon ni Anderson pero the way her eyes is gleaming hindi ko na 'yon nabawi pa.

"You can't do that! You can't force someone na gustuhin ang isang tao kung hindi ka naman ang nilalaman ng puso niya," saad niya sa akin while she gesture my hands a lot.

"Then you can have me," pero sa banat kong iyon sinamaan niya ako ng tingin.

Gustong-gusto ko ngumiti dahil sa mga ibat-ibang facial expression niya na nakikita ko.

"Very funny," irap niya.

"Pero sige, pag-I-isipan ko," dagdag niya and by that I didn't know na mahuhuli niya ako sa pag ngiti ko.

"Kaya mo naman pala ngumiti why don't you do that more often?"

"Cute ka pag nakangiti nawawalan ka ng mata," dagdag niya kaya naman natauhan ako dahil doon.

"Sige na nga payag na ako! Pero make sure na tutulungan mo 'ko kay Connor ha?" Sabi niya sa akin kaya napabuntong hininga ako.

To be honest I don't know if I'm making right decision. Pero ito na 'to.

Marahan akong tumango, "Cool. Sure thing," tugon ko.

"But if you changed your mind. Let me know baka malay mo magustuhan kita," I told her kaya napangisi ako noong natigilan siya sinabi kong iyon.

I didn't know that a nonsense rumor like this will going to spread like fire in this University. Pero ilang linggo pa lang kami she feels like giving up. Kaylle was almost giving up. Paano ba naman kasi mga tagahanga ko lagi inaatake ang mga social medias niya. They sent her a messaged and want us to break-up dahil hindi raw kami bagay. They even sent her a death threat kaya maski ako rin kinabahan dahil doon. But I'll make sure she's safe na ako na mismo yung naghahatid at sundo sa kanya sa bahay nila.

But some false rumors about her still keep spreading. Na she's a party goer and a cheater. Hindi ko nga alam kung saan nila nakuha yung video na iyon. But when I look closely that video is not Kaylle sadyang hawig niya lang yung babaeng nasa video na iyon. So with a help of my cousin natanggal ang video na iyon.

People are scary. Hindi 'to nangyari noon kay Ysabelle when we started dating pero ngayon grabe. Parang in case na magkaka-girlfriend nga ako baka iwan na lang ako kung sakali dahil sa ganitong mga reactions nila.

I met her two older brother na si Kenzo at si Kristofer at first inaamin ko na kinabahan ako noong makaharap ko sila. Pero hindi ko lang iyon pinakita. Hindi ko nga rin alam kung bakit kinabahan ako. Maybe because there's a part of me na gusto ko matanggap nila ako as Kaylle's boyfriend kahit na hindi naman totoo ang relasyon namin.

"Chase birthday ng Daddy mo bukas sana makapunta ka," sabi ni Mommy bago ko ibaba ang tawag niya. Nakatingin lang ako sa cellphone ko hanggang sa mawalan iyon ng ilaw.

I don't know if I can face them now. Dad, Chance and Ysabelle.

Ilang araw na rin kasi ako kinukulit ni Mommy sa pagpunta sa birthday ni Dad at bukas na pala 'yon hindi ko namalayan. Time really flies so fast buti na lang nasabihan ko si Kaylle na may pupuntahan kami bukas.

Napapikit ako at napasandal ako sa arm rest ng inuupuan ko habang inaalala ang mga panahon na sobra akong nasaktan. Kung saan ba lahat ng ito nag-umpisa.

I was so excited before that after three months and half makakabalik na ako sa Pilipinas. Masyado kasi akong namiss ni Grandma kaya pinag-stay ako sa London for almost 3 months. Medyo mabagal na maglakad si Grandma kailangan niya na ng alalay pag naglalakad.

"Binata na talaga ang apo ko," saad ni Grandma kaya nag angat ako ng tingin sa kanya and smiled at her.

"I miss her, Grandma. I want to marry her soon as possible. But I think pag nakapag tapos na lang siya ng pag-aaral niya," I said while looking at my wallpaper at my phone.

Marami kaming pangarap ni Ysabelle. Gusto namin na makamit iyon na magkasama. Gusto ko matupad namin iyon bago kami ikasal or kahit yung sa kanya lang muna yung unang matupad.

I missed Ysabelle. Hope she's doing fine there. Madalang siyang magtext o chat sa akin. I know hindi ko hawak oras niya and I don't want to be a clingy and obsessed boyfriend na mayat-maya ang update sa akin tungkol sa ginagawa niya. I know she wouldn't want that. Kaya pinigilan ko sarili ko.

Kahit hindi niya sabihin sa akin nararamdaman kong may problema siya. Kahit nasa malayo ako alam ko. Dahil nararamdaman ko. Naging mailap siya sa akin and I start to worry. I start to book a flight para makauwi na ako. It's been a month na hindi kami makapag usap ng maayos kaya I think may problema nga siya and I want to know that. Gusto ko pag may mga problema siya mababaw o malaki gusto ko ako yung unang makakaalam no'n. Gusto ko malaman niya na kahit ano pa iyon hinding-hindi ko siya iiwan o susukuan.

I'm planning to surprised her pagbalik ko but then ako pala ang masusupresa pagbalik ko ng Pilipinas.

My Parents and Ysabelle's parents are talking about Chance and Ysabelle's wedding.

"Tell me, Ysabelle it's not true right?" Nanghihina na tanong ko sa babaeng mahal na mahal ko pero napahagulgol na lang siya sa pag-iyak kaya mas lalo akong nasaktan dahil doon.

Hindi ko kasi alam kung paano? At bakit?

Dumaan ang ilang araw, linggo at buwan na hindi ko pa rin tanggap yung nangyari. Noong nalaman ko ang dahilan kung bakit sila magpapakasal ng kapatid ko gusto ko masiraan ng bait. Sobrang bigat sa loob at sakit ng ginawa nila.

Umabot sa point na I want Ysabelle to lie to me. Basta ba sabihin niya na ako pa rin mahal niya. Kasi kahit na gano'n alam ko tatanggapin ko pa rin siya. But my whole family are against it.

"Are you really going to marry my brother? Do you love him?" kunut-noong tanong ko noong maabutan ko siya na pasakay ng sasakyan nila.

She's been avoiding me at sobrang sakit no'n. Hindi ko na siya makita at makausap ng maayos. Hindi ko alam kung utos ba iyon ni Dad or ng mga Parents ni Ysabelle na ilayo siya sa akin.

"Bakit si Chance pa?" Mapaklang tanong ko kay Ysabelle.

Hindi ko kasi alam kung saan ba ako nagkulang at kung bakit hindi iyon naging sapat.

"How could you do this to me, Ysabelle? How could you hurt me like this? How could you betrayed me with my brother? Akala ko ba... Akala ko ba mahal mo ako?"

"Am I not enough?" Sunud-sunod na tanong ko sa kanya. Pero inilingan niya lang ako at umiyak siya sa harapan ko kaya naman mas lalo akong nanghina. Sumisikip ang dibdib ko. Lahat kasi ng sakit parang bumara na sa dibdib ko.

"Then why?"

"I'm sorry..." Mas lalong nag unahan mga luha ko noong narinig ko ang salitang 'yan.

Gaya nang sabi ko mas gusto ko na mag sinungaling siya kesa humingi siya ng tawad.

"You know what I can forgive you if you cheated me with some dude na hindi ko kilala. Pero bakit si Chance pa? Bakit kapatid ko pa Ysabelle?" Medyo namimiyok na saad ko sa kanya while looking straight to her eyes trying to find an answer there.

"Sorry," hingi niya ulit ng tawad.

"Ysabelle, ginugulo ka ba ng kapatid ko?"

And there he goes, my brother trying to be his knight in shinning armor.

"Let go Chase," ngumiti ako ng mapait dahil sa sinabi ng kapatid ko.

"You know she's my girlfriend pero bakit nagawa mo sa akin 'to Chance?!" Tanong ko sa kapatid ko pero hindi niya iyon nasagot kaya natawa na lang ako na para bang nahihibang.

Sobrang sakit at punong-puno nang galit yung nararamdaman ko para sa kapatid ko. Hindi ko napigilan ang sarili ko na sapakin ang kapatid ko dahil wala siyang masabing dahilan sa akin kung bakit niya iyon ginawa pero ang masakit lang doon na ang babaeng mahal ko pa mismo ang tumulong sa kanya sa pagtayo. Naikuyom ko ang kanang kamao ko dahil sa inggit, selos at galit na nararamdaman ko.

"Cheating is choice, but did you ever ask yourself first if your partner deserve cheating?" Ani ko kay Ysabelle sa napapaos na boses habang nakatingin sa kanya.

No one deserves to be cheated. Alyways remember that. No one.

"Ikaw naman Chance, you're the eldest! And I fucking trusted you pero bakit mo nagawa sa akin 'to?" Hinanaing ko.

"Yeah, both of you are sorry. But the damage has been done at kahit kailan 'yang sorry na iyan hinding-hindi niyan magagamot yung sakit na pinaramdam niyo," madamdaming saad ko.

With Kaylle around me kahit papaano hindi ko naramdaman yung takot ko na makita ulit ang past ko. Maybe this is really time to 'let go' para naman may peace of mind na rin ako.

"Chase," halos manigas ako sa kinatatayuan ko noong mga oras na tawagin ako ni Ysabelle sa pangalan ko. Halos tumindig ang balahibo ko.

Dati sa pag tawag niya sa pangalan ko, ito ay halos parang isang musika. Pero ngayon para na lamang itong isang bangungot na ayoko na kahit kailan marinig pa.

Pumayag ako na makipag-usap sa kanya. Maybe I need this closure too. Ilang linggo na lang magiging sister-in-law ko na siya. Kaya dapat siguro sanayin ko na sarili ko na makipag-usap sa kanya ng casual.

"What we were going to talk about?" Panimula ko noong makarating kami sa likod ng venue.

"Kumusta ka na?" Tanong niya sa akin kaya napangisi ako sa tanong niyang iyon.

"You want to talk to me kasi gusto mo lang ako kumustahin? Is that it?" Inis na tanong ko sa kanya.

"Masaya ka ba ngayon sa girlfriend mo?" Marahang tanong niya sa akin kaya napa-angat ako ng tingin sa kanya.

"Ano ba pakialam mo kung masaya ako? Bakit hindi ba puwede? Bawal ba?"

"Hindi naman sa gano'n," napayuko siya at nilaro mga daliri niya kaya napasinghab ako.

Am I too harsh on her? Yup, I am mad but hindi ko maitatanggi sa sarili ko na Ysabelle has a special spot in my heart. Hindi ko kaya magalit sa kanya ng matagal.

"Oo, masaya na ako ngayon," Napa-angat siya ng ulo niya at maluha-luha siya noong sinabi ko iyon.

"Kaya dapat ikaw din maging masaya ka," marahang saad ko.

"Live your life. Tuparin mo pa rin mga pangarap mo kahit wala na ako sa tabi mo at hindi na ako," I added na kahit mabigat sa loob ko nagawa ko pa rin sabihin 'yon.

"She is lucky to have you," puna niya kaya napangisi ako at tumango.

"She is. You are lucky to have my brother as well," I said and give her smile.

Naging magaan sa loob ko ang pag-uusap namin kahit papaano. At sa tingin ko naman kahit papaano napalaya ko na ang sarili ko mula sa nakaraan na gusto ko na matakasan.

"Sorry," the guy said.

I squinted my eyes noong nag angat ako ng tingin.

He's talking someone on the phone pero saglit niya iyon pinatay para kausapin ako. So, ito na yung gusto ni Kaylle? Ito na yung pinag mamayabang niya na gusto niya?

"Happy Birthday sa Dad mo," nakangiting sabi niya sa akin.

"Why you saying that to me? Say that to him instead," bakit ba ako yung binabati niya? Is he stupid? Ako ba ang may Birthday?

Tumango siya at nag seryoso ang mukha. Lalagpasan ko na sana siya pero napahinto ako sa sinabi niya, "hindi ko alam kung anong balak mo kay Kaylle, pero sana h'wag mo siya paasahin kasi ako talaga makakalaban mo Monteverde," napabaling ang direksyon ko sa kanya at nagkasukatan kami ng tingin.

"Alam kong hindi siya ang tipo mo base sa naging ex mo. Malayong malayo si Kaylle roon," dagdag niya.

I raise my both brow.

"You don't know me. So how can you know about my type?"

"I know because she likes me," he says confidently.

"But she loves me," mapang-asar na ani ko.

Tumawa siya ng pagak, "hindi ko alam kung anong ginawa mo sa kanya para mapapayag siya, pero alam ko babalik din siya sa akin," and with that he left me dumbfounded.

May gusto pala siya roon sa babaeng iyon why he didn't make a move then?

I look around to see Kaylle, pero hindi ko siya makita. I asked myself multiple times kung nagkita na ba sila ng crush niya. She will drool over him at hindi 'yon pwede mangyari. Baka may makahalata sa amin.

She's too hella obvious pag nandyan ang crush niya.

"Where's Kaylle?" Tanong ko sa mga kaibigan ko pagbalik ko sa table namin.

"Nagbanyo lang," sagot ni Moon na nasa cellphone ang tingin.

Papunta sana ako sa may hall ng comfort room ng mga babae pero natanaw ko na si Kaylle na nakatayo lang doon malapit sa may lobby at hawak ang magkabilang braso niya na para bang giniginaw.

Pero namilog mga mata niya noong nakita niya yung crush niya at ininda na lang yung ginaw niya at mukhang susundan niya pa talaga iyon.

Ganyan niya ba kagusto si Anderson? Ganyan ba siya ka patay na patay sa lalaking 'yon? Hindi ko maiwasan hindi mainis pero hindi ko naman malaman sa sarili ko kung bakit ako naiinis nang ganito.

"Araaaay! Ano ba ginawa ko sa'yo bakit ka namimitik?" Naasar na singhal niya sa akin.

She's hella drunk at parang kasalanan ko pa na lasing siya.

Ayaw niya papigil kasi gusto niya raw nang pampalakas ng loob. Kabado kasi siya noong hinarap ko siya kila Dad. But she really amused me na madali niya nakuha ang loob nila at mas lalo pa siyang dumaldal noong nakainom.

They are all right. Malayo nga siya sa ideal type ko, pero I'm starting to like her personality.

"Para 'yan sa pag-inom mo," sabi ko pero bigla niya sinubsob yung mukha niya sa table kaya marahan akong napa-alalay sa ulo niya at marahang napangiti sa sinabi niya.

"Uwi na tayo?"

My heart skip a beat. It's so gay. Is that because of that "Uwi na tayo?" Thing. Ang babaw. I am not in love para maging ganito.

Before I start the engine she told me that huwag ko raw siya iuwi sa kanila, kasi baka pagalitan daw siya ng Kuya niya pag nalaman na lasing siya. I granted her wish at inuwi ko na muna siya sa condo ko. She's the first woman na dinala ko rito aside from my Mom and the helper.

"Kaylle wake up. We're here," niyugyog ko balikat niya kaya asar siyang dumilat at tabigin kamay ko.

"Ano ba wag ka ngang magulo!"

"Are you alright? Can you walk?" Mukha siyang lantang gulay courtesy of alcohol.

Iinom-inom kasi hindi naman pala kaya.

"Iinom-inom ka. Tapos mag papaalaga ka ngayon?"

"Don't tell me na kakargahin pa kita paakyat sa taas? Pinagpanggap lang kitang girlfriend ko pero grabe naman yung abala na ginawa mo sa akin ngayon. Do you think Connor will like you if he know na ganito ka pag nakakainom?" Hindi ko mapigilan na pangaralan siya.

"Connor," napatingin pa ako sa likod ko kung may nakikita ba siya na hindi ko nakikita. Pero wala naman yung crush niya rito.

"Connor," my eyes widen when I realized na ako pala yung tinatawag niyang Connor.

This girl is so annoying. Do I look like him?

"Dummy. I'm not Connor," marahang sabi ko.

"I like you Connor," I stopped on my tracks when my eyes bores to her. Pero sana hindi ko na lang ginawa.

She give me the cutest smile that I've never seen. Her voice is sweet while saying that, her eyes is gleaming and hypnotizing me. Hindi ko alam na ilang segundo rin akong nakatitig sa kanya hanggang mapunta ang tingin ng mga mata ko sa labi niya. Her lips is tempting me to kiss it.

Why's this is so wrong but it feels right? Pero natauhan ako na sa isang iglap bigla na lang siyang nagduwal at sukahan ako.

"The hell!" I hissed.

Halos mangamoy sa elevator yung halimuyak ng amoy ng suka niya, but I endured that smell at inalalayan ko pa rin siya kahit na inis na inis ako sa kanya.

I even called my helper para lang suotan siya ng damit, ayokong matulog siya sa kama ko na puro suka ang damit niya, at gusto ko rin na malinisan siya para kahit papaano naman maging komportable ang pagtulog niya.

"I'm sorry to bother you at this hour," bungad na sabi ko sa helper ko rito sa condo, pagkarating niya. She's in the mid-30's at isa siya sa mga matagal nang naninilbihan sa amin sa mansion at siya ang napili ko na mag-ayos ng condo ko, tuwing wala ako dahil siya ang nag-aayos ng kwarto ko sa mansion simula dati kaya nasanay na rin ako sa presensiya niya.

Ngumiti ito sa akin at tumango, "okay lang hijo, siya ba ang Girlfriend mo?" Napatingin ako kay Kaylle na kasalukuyang walang malay na nakaupo sa sahig habang nakasandal ang likod sa sofa.

"Opo," mahinang tugon ko pero sapat na iyon para marinig niya kaya ngumiti ito at tinulungan niya na akong linisan at suotan ito ng bagong damit.

Noong natapos na namin asikasuhin si Kaylle, agad kong dinukot ang wallet ko para bigyan siya ng tip way of saying thank you kasi tinulungan niya ako rito at this hour at dahil sa isang babae pa sana nga lang hindi ito makaabot kila Mommy.

"Okay lang kahit hindi na," sabi niya pero pinilit ko pa rin na tanggapin niya yung binibigay ko kaya bumuntong hininga ito at ngumiti.

"Alam mo suwerte ang Girlfriend mo sa'yo. Sana hindi ka rin niya saktan," I don't know how to respond in that statement kasi hindi naman kami ni Kaylle, we're just... Pretending.

Naiwan akong nakatulala rito dahil hindi ko rin alam. I remained silent while looking on the door na pinag tutulugan ni Kaylle ngayon. I just don't know... Naguguluhan ako. Naguguluhan ako sa nararamdaman ko.

I've spent my night on reading kahit na gulong-gulo ang isip ko dahil sa babaeng iyon.

I woke up at 9am at dumating yung helper ko na si Nana Mildred, tinanong niya ako kung gising na ba si Kaylle pero inilingan ko lang siya. Binigyan niya ako ng gamot para sa sakit ng ulo at mga pain killer para once na magising si Kaylle, ipainom ko na lang raw iyon sa kanya. But then, hindi ko akalain na hapon na magigising yung babaeng iyon.

Alas tres na siya ng hapon noong magising. Hindi ko akalain na napaka tulog mantika pala nitong babaeng ito at pagbintangan pa ako nang mga kung anu-ano kaya sa inis ko rin sa kanya na pagtripan ko siya.

"At ikaw pa talaga ang may lakas ng loob magsabi ng ganyan sa akin matapos yung pinag gagawa mo sa akin kagabi? Seriously? The nerve of you huh," inis na sabi ko.

"Ano ba pinagsasabi mo? Wala akong ginawa sayo kagabi!"

"You sure about that?" My both brow raised.

Mukhang wala talaga siyang alam sa mga pinag gagawa niya kagabi.

"Tumigil ka Chase! Hindi ka nakakatuwa!" Hindi ko alam pero natawa talaga ako. Gaano na ba ako katagal hindi tumawa ng ganito? And it's all because of her. I don't know if she believed me or what... Her face is so really priceless! Kung makikita niyo lang it's so funny.

Iba talaga siya.

"W-wala akong ginawa sayo kagabi!" Sabi niya kaya tumango na lang ako.

"Alam ko kasi na nag-enjoy ka kagabi," kaya parang mas lalo siyang na-frustrate sa sinabi ko.

"Chase naman umamin ka na! May nangyari ba sa atin? Ano ba ginawa ko?" She sound defeated para tuloy akong naawa na ewan sa kanya kaya natatawa talaga ako. I know this is so wrong na pagtripan siya pero siya lang kasi talaga yung babaeng nakakapag patawa sa akin ng ganito so, bahala na...

"May nangyari ba sa atin?" Balik na tanong ko sa kanya. I make it sound serious pero sa totoo lang natatawa talaga ako sa reaction niya.

"Magtatanong ba ako kung alam ko?"

Okay, napipikon na siya.

"Chase ano nga? Sagutin mo ang tanong ko! May nangyari ba sa atin o ano?" She's teary-eyed so, I think this is my cue para sabihin na wala naman talaga nangyari sa amin pinahirapan niya lang ako noong bigla siyang mawalan ng malay sa parking lot kagabi.

"Sa tingin mo ba talaga papatulan kita?" Sa sinabi kong iyon kumislap mga mata niya na parang nabuhayan siya ng pag-asa

"Talaga? Sure ka?" Tanong niya ulit.

"Bakit gusto mo ba?" Hamon ko sa kanya na ikinailing naman niya.

"Eh, s-sino nagpalit ng damit ko? Nasaan yung damit ko?" Sunod na tanong niya kaya napaiwas ako ng tingin sa kanya.

Inaamin ko kasi na pinunasan lang siya ni Nana Mildred, pero ako ang nagpalit ng damit niya pero wala naman akong nakita.

"Ako," pag-amin ko.

"Manyak ka!" Agad niya akong pinaghahampas gamit ang mga kamay niya kaya sinasangga ko iyon gamit braso ko. Masakit ah.

"Wala akong nakita! Dahil wala naman talagang makikita!"

"Bastos ka! Ang manyak mo! Dapat hindi mo na lang ako pinalitan ng damit!" Naiinis na sabi niya. Ano ba ang nakita ko? Wala naman talaga!

"Believe it or not wala talaga akong nakita! I even turn off the light para bihisan ka! I don't want you to sleep on my bed na gano'n ang suot at ang baho-baho," singhal ko.

"Kung walang nangyari sa atin nasaan yung damit ko?"

"Nasa banyo." Ngumuso ako sa pintuan ng banyo at pinuntahan niya rin naman iyon nagtagal siya ng ilang minuto kaya akala ko kung ano na nangyari sa kanya at sinundan siya roon.

"Oh, 'di ba? Sabi ko naman sayo nag-enjoy ka sa ginawa mo sa akin kagabi," iling na sabi ko sa kanya kaya napangiwi siya dahil doon.

"Sa susunod na malasing ka nakasama ako, puwede bang 'wag mong babanggitin yung Anderson na iyon sa harap ng mukha ko? Ang gwapo naman ni Anderson kung naging kamukha ko iyon," hindi ko mapigilan na mainis habang inaalala ko yung nangyari kagabi.

Dumaan ang isang linggong hindi ko nakikita si Kaylle, at ramadan kong parang iniiwasan niya ako sa hindi ko malaman na dahilan. Did I do something that make her upset? Ano naman kaya 'yon? Every free time, I try to go to their building may klase sila, kaya ang useless lang din kasi I can't talk to her. I don't want to use my power para lang kausapin yung Professor nila na para lang kausapin siya.

Kaya kahit silip lang mula rito ayos na rin sa akin to know that she's okay. Minsan I start to realized na "Bakit ko nga ba 'to ginagawa? Is she important?" pero hindi ko iyon masagot-sagot. Pero siguro dahil I consider her now as my friend at nagiging importante na rin siya sa buhay ko.

Kumalat na rin dito sa AU na gusto ako ni Vanessa, but I don't like her kaya naman just like the other girls, kabilang na rin siya sa mga umamin na hindi ko na pinansin pagkatapos niyang umamin ng feelings niya sa akin. And the way that I observed Vanessa, parang hinihingi niya yung sympathy ng mga tao dahil sa issue na iyon.

Na kawawa siya. Na parang nasaktan siya at parang ako pa ang may kasalanan bakit siya nagkagusto sa'kin. It's not my problem, I didn't do anything that can make her fall for me. Sa una pa lang my intention is clear that I don't like her, and she will never be.

I try to ignored that issue at mas lalong hindi talaga siya pinansin sa mga paawa na ginagawa niya. Hanggang sa may mga admirer siya na pinag iinitan ako at dinadamay pa si Kaylle rito sa issue na 'to.

Pinariringgan nila ako na mas sexy, mas maganda, mayaman si Vanessa kesa sa Girlfriend ko ngayon which is Kaylle. Like ano ba ang pakialam nila sa love life ko? Bakit ba pinapakialaman nila?

Habang break time namin may sumadyang tumabi na dalawang lalaking sa bakanteng upuan malapit sa akin. Wala akong pakialam sa mga pinag-uusapan nila not until they drop her name. I don't know them but I think mga engineering course nila dahil sa ID lace nila. I don't really give a damn hanggang sa dinamay na nila si Kaylle sa usapan na hindi naman dapat.

She's out of this.

"Hindi naman kagandahan yung girlfriend n'yan na pinagpalit kay Vanessa, walang-wala nga iyon kumpara kay Vanessa," napatigil ako sa kinakain ko dahil nawalan na ako nang gana sa mga naririnig ko dahil sa lumalabas sa kanilang bibig.

"Kung ako magkakagusto roon na ako kay Vanessa, all package 'yon eh hindi 'yon cheap" hindi ko alam kung bakit ba nakikialam sila kung sino ba ang gusto ko. Ano ba ambag nila sa buhay ko?

Paalis na sila pero dahil sa nainis ko tinisod ko yung isa na kinainisan ko sa mga pinagsasabi kanina.

Napangisi ako noong sumubsob siya. Sinadya kong ipakita yung binti ko na hinarang para tisurin siya.

"My bad. Try to look around your surrounding next time para hindi ka matisod," I said calmly pero siya pa ang mas nainis.

"Wala akong pakialam kung Monteverde ka! Pinahiya mo ako! Ano ba problema mong hayop ka?" Singhal niya sa akin noong makatayo siya at hampasin ng malakas yung table na pinagkakainan ko. Buti na lang tapos na ako kumain.

"I think I should be the one asking you that question. Ano problema mo sa girlfriend ko?" Balik na tanong ko sa kanya habang nakikipagsukatan ng tingin dito sa lalaking ito.

"I'm done eating. So, if you excuse" kalmadong sabi ko noong matapos ko punasan ng tissue ang bibig ko.

"Hoy! Hindi pa ako tapos sa iyong gago ka!"

"What's your problem then?"

"Problema ko? Ikaw! Ikaw ang problema ko kasi napaka-angas mong hayop ka! Akala mo, kung sino kang napaka-gandang lalaki para i-reject mo yung si Vanessa!!! Tapos ano? Sino ipapalit mo?"

"Hindi ko naman akalain na mababaw lang pala ang taste mo!"

Everyone starts to gossips kaya tumayo na rin ako para pantayan 'tong lalaking nasa harap ko. I'm like 2 inch taller than him.

"Ano ba sa inyo kung may girlfriend ako at hindi 'yon yung babaeng pangarap niyo rito sa AU? I'm starting to wonder bakit ba nakikialam kayo?" Tugon ko habang tinitingnan ko ang mga tao na narito rin ngayon.

My forehead creased when I start to glance back at him, "and don't you like it? Ni-reject ko na nga siya para may pag-asa ka na sa kanya. Sad to know kasi wala pa rin pala," pang-asar na sabi ko bago ako maglakad palayo roon pero kahit na nakatalikod ako, ramdam ko ang inis niya.

"Ang yabang mo talaga eh, no? Gago ka!" Sa sinabi niyang iyon napatingin ako sa kanya pero hindi ko naman akalain na susubsob ulit siya sa sahig. Mas lalo tuloy nagbulong-bulungan mga tao rito sa canteen kaya napangisi ako.

Susugod pa sana siya pero dumating si Anderson at kaibigan niya kaya mapang asar akong ngumisi rito pero may humatak ng kamay ko para ilayo rin ako roon.

"Chase wag mo na patulan! Tara na?" Sabi ni Kaylle kaya naman nagpatianod na lang ako sa hatak niya.

Hindi ko tuloy hindi maiwasang isipin na blessing in disguise yung lalaking iyon. Kung hindi dahil sa kanya hindi ko ulit siguro makikita 'tong si Kaylle.

"Ang swerte naman nung girlfriend ni Chase!"

"Sana all! May boyfriend na handa makipag-away para sa girlfriend!"

I saw how she mouthed Connor a thank you kaya hindi ko maiwasan na hindi makaramdam ng inis dahil sa nakita ko. I should be happy kasi ito naman yung napag usapan namin 'di ba? Pero bakit I want to be selfish pagdating sa kanya?

"Ano bang nangyari?" Panimula niya tiningnan ko siya saglit pero nag-iwas din ako ng tingin. Dahil naiinis talaga ako sa kaninang nakita ko.

"Wala," masungit na tugon ko sa kanya habang nasa malayo yung tingin at nakapamulsa ang kamay sa magkabilang ko pants ko.

"Dapat hindi mo na lang pinatulan kung ano man ang narinig mo tama naman yung sinabi niya na maganda si Vane-"

"I don't want to hear it. You're beautiful than her," inis na sabi ko.

Namilog mata ko noong mapagtanto ang sinabi ko pero bahala na nasabi ko na at hindi ko na iyon babawiin pa ano ba mali roon? That's what I think.

"Stop degrading yourself dahil sa tingin mo may nakaka-aangat sayo," dagdag na sabi ko noong bumaling ako ng tingin sa kanya. Our eyes met at hindi ko na maintindihan yung puso ko ng bigla na lamang itong bumilis sa pagtibok habang nakatingin sa mga mata niya.

"P-pero totoo n-naman kasi na m-maganda siya... Kaya nga ang dami no'n manliligaw dito sa AU tapos ikaw ni-reject mo lang-"

"I don't care," malamig na saad ko.

Bakit niya ba pinagpipilitan sa akin na may mas maganda bukod sa kanya?

Nag-iwas siya ng tingin, "eh, ano ba ang type mo sa iisang babae?" Tanong niya na kinabigla ko.

Type ko? Ano nga ba?

Naguguluhan na rin ako sa sarili ko kasi before I met her malayo talaga sa kanya 'yong mga babaeng nagugustuhan ko.

I'm still hurting and I am not fully healed yet and here's Kaylle, she's currently the source of my happiness at importante na siya sa akin kahit na sinusungitan ko siya.

"Why are you asking? Are you going to apply?" Nagulat siya sa sinabi ko kaya nanlaki ang mga mata niya kaya napangiti ako sa reaction niyang iyon.

"Forget it." Iling na sabi ko, "Isang linggo kitang hindi nakita. Iniiwasan mo ba ako?" Tanong ko na kinagulat niya.

Agad siyang umiling, "h-hindi no'! Atsaka bakit naman?" Napatingin siya sa wrist watch niya, "baba na ako ah? May klase pa ako." Pag dadahilan niya kaya na kumpirma ko nga na iniiwasan niya nga ako.

Marahan kong hinawakan ang braso niya bago pa siya magsimulang maglakad. "You're bad at lying, hindi pala iniiwasan huh? Anong tawag mo rito?" I squinted my eyes on her.

Hindi ko alam kung ano ba ang dahilan kung bakit niya ako iniiwasan. Is it because of the issue of Vanessa and me? Pero judging her she still likes Connor, kaya malabo yun na dahilan para iwasan ako.

Binawi niya yung braso niya na hawak ko at nagbaba ito ng tingin na para bang nahihiya siya na tumingin sa akin, "nahihiya kasi ako sayo nung sinukahan kita," pag-amin niya kaya napa-angat yung sulok ng labi ko dahil sa tinugon niya.

Pinakaba niya ako. Akala ko kung ano na ang ginawa ko.

"Gusto mo ba bumawi sa akin?" Tanong ko sa kanya kaya naman kumislap agad mga mata niya, "paano?" She asked and I smirked.

"Hoy! Kung anong binabalak mo easy-han mo lang! Saka kailan mo ba ako irereto kay Connor? Mag-aapat na buwan na tayo oh!" Maktol niya sa akin.

When she brought Connor to the conversation hindi ko maiwasan na mainis ulit. I know she's not mine to keep pero naiinis ako bakit doon pa sa lalaking iyon siya nagkagusto? Ano ba ang nakita niya roon?

I know Anderson since we were kids but we're never been friends. Lagi kami napag-c-compare in every gathering. Not in a bad way pero naiinis talaga ako sa presensiya niya. I'm not a loner pero tahimik na talaga ako dati but I do smile and laugh. Since then I really don't like the vibe of Anderson, maybe he's too cheerful person? Basta ayoko talaga sa lalaking 'yon.

Lalo na noong nalaman ko when I was 14 na mag-ex ang parents namin. Si Mom at Tito Cedrick. I can't imagine that first love pala nila ang isat-isa and now they are friends.

"Soon," tipid na sagot ko.

"Weh? Talkshit ka naman eh!" Pahabol niya na kinagulat ko.

She's the first girl na sinabihan akong talkshit. Nakakainis pero nag-promise nga naman ako at kailangan kong tuparin iyon para kainin niya sinabi niya.

"Give me time, okay?" Inis na sabi ko sa kanya. Masyado kasing maingay puro Connor naman laman ng bibig.

Minuto rin kami na natahimik hanggang sa basagin ko iyon at magsalita ako, "Come with me at my brother's wedding this week..." it's not a question pero parang obligado talaga siya na sumama sa akin sa araw na iyon.

Ilang araw na lang ikakasal na ang babaeng unang minahal ko at ang lalaking pinagkatiwalaan ko. Masakit pa rin isipin na sila pala ang magkakatuluyan sa kwentong 'to, at wala na akong magagawa pa rito. Dahil ito na 'to. I want to attend their wedding, for the last time. Best man pa naman ako kaya naman hindi talaga dapat ako mawala sa kasal na iyon. Masakit pa rin siya. But I want to free myself at baka pagnakita ko ang kasal nila, maliwanagan ako. Pagnakita kong masaya sila baka sakaling mapalaya ko na sarili ko. Na ito ang kapalaran namin ni Ysablle, na ito ang tinakda ng may kapal. Na hanggang dito na lang talaga kami. Na may iba na nakalaan para sa akin.

"Tssk. May choice pa ba ako? Ako ang alam nila na girlfriend mo eh, saka sinabihan ako ni Tita na pumunta ako," iniisip ko tuloy kung si Kaylle ba ang binigay ng may kapal sa akin.

Kung siya nga. Mas lalong hindi ako papayag na mapunta siya kay Anderson.

Biyernes nang gabi noong makarating kami ni Kaylle sa Hill Creek Garden sa Tagatay, kinabukasan na kasi ang kasal nila Chance at Ysabelle. Masakit at mabigat sa loob pa rin ang nararamdaman ko.

Simula noong makarating din kami rito ni Kaylle, sa Tagaytay hindi ko siya kaya kausapin about this matter dahil inaamin ko na nasasaktan pa rin ako. Kaya sa mga kaibigan ko muna na sina Rocky, Kaven at Moon ang kasama ko buong magdamag bago ang kasal.

"Kaya mo bang makita 'yon bukas?" Tanong sa akin ni Kaven, sabay alok ng maiinom pero tiningnan ko lang yung baso na may lamang alak.

"Pre, wag ka na lang kayang pumunta?" Suhestiyon ni Rocky sa tabi ko.

"Oo nga," pagsang-ayon ni Moon sa mga suhestiyon nina Kaven at Rocky.

"Kaya ko," sagot ko sa mga kaibigan.

"Pag hindi mo na kaya umalis ka na," payo ni Kaven sabay tapik ng balikat ko. "Kumusta na nga pala kayo ni Kaylle? Nabalitaan ko yung sa inyo ni Vanessa," pag-iiba niya ng usapan.

"Kaylle and I we're okay, and about Vanessa I don't know what's on her mind," tugon ko.

"Kayo na lang kaya ni Vanessa?" Suhestiyon ni Rocky habang nakangisi pero inilingan ko lang siya.

"I don't like her," kunot-noong ani ko.

"How about Kaylle?" Segunda na tanong ni Kaven.

"She like someone else," ani ko.

"Sus, problema ba iyon? Edi agawin mo," suhestiyon ni Rocky kaya napangisi at iling ako dahil doon.

"That's not easy, ultimate crush niya 'yon," I said.

"Sus, madali lang 'yan gamitin mo 'to oh," turo ni Rocky ang mukha, "landiin mo," dagdag niya kaya natawa at iling ako.

"Ultimate-ultimate crush wala 'yan! Crush lang naman iyon so it means paghanga lang ang meron siya hindi pa love," singit naman ni Moon na parang may hugot.

Noong makabalik ako sa hotel na pinag-stay-in namin ni Kaylle, nakita ko siyang payapang natutulog sa may kama namin. Hinawi ko ang buhok na nakaharang sa mukha niya at tinitigan siya ng ilang segundo.

I found myself smiling while looking at her, "you're the one who can make me smile like this again," sabi ko sa kanya habang pinag mamasdan siyang payapang natutulog.

"How can I be the bridge between you and Connor, kung ayoko na sa kanya ka mapunta? Kung ayoko na sa iba ka mapunta?"

"Thinking about those... Parang gusto ko na tuloy gawin ang payo ni Rocky, na agawin ka na lang sa crush mo at akin ka na lang," napa-iling ako.

"Kung anu-ano na mga pinagsasabi ko, maybe this is the effect of alcohol?" Pagkausap ko sa sarili noong tumayo ako at kumuha ng unan sa gilid ni Kaylle para sa sofa matulog.

I don't want to shocked her na pag gising niya katabi niya na ako at sipain niya na lang ako bigla.

The venue, the theme, the color of flowers ito yung mga sinabi sa akin ni Ysabelle noon when we planned our wedding. Nakatingin lang ako sa bulaklak na hawak ko as I mesmerized all the memories I had with her.

"Chase," napalingon ako sa tumawag sa akin.

I am not even surprised kung sino ito. Dahil boses pa lang niya kilala ko na.

He's wearing a white tuxedo a white slacks at naka-brush up ang buhok.

"Best wishes to the both of you," kahit na parang may bara sa lalamunan buti kinaya ko sabihin 'yon.

"I'm sorry," hingi niya ng tawad kaya napangisi ako at tinapik balikat niya.

"Just do your job well as her husband, kasi 'pag hindi mo yun ginawa. I'm just right here to treat her right," I reminded him na kinatawa niya at tango.

"But if that ever happens I think you have someone in your heart already," he assured.

"She still have a special spot in my heart Chance so, matakot ka pa rin," asar ko sa kanya.

"I know you Chase," bigla sumeryoso mukha niya. "That when you love she's the only one and nothing else. You're just like Dad, you got the traits of him so, h'wag ako," he said.

"But seriously bro, thank you kasi pumunta ka pa rin," I nodded as I wet my lower lip using my tongue.

"Of course, baka may magbago ng isip sa inyo eh," tugon ko na kinangisi niya.

"You have a girlfriend already, don't you?"

"Yup, I have," I replied.

"Are you willing to break her heart just to be with Ysabelle?" Natahimik ako sa sinabi niyang iyon kaya tinapik niya ang balikat ko bago niya ako iwan dito mag-isa.

This is the time when they're finally changing their rings and vows. Everyone is busy watching them in awed kaya hindi na ako nag dalawang-isip na umalis doon. Bumibigat kasi ang pakiramdam ko at nalulungkot lang ako. Hindi ko kaya na makita silang maghalikan sa harap ko pagkatapos ng vows at I do's na iyon.

My eyes suddenly get hot. Umiiyak nanaman ako. I hope this is the last time kasi nakakapagod na masaktan.

Sinandal ko ang mga braso ko sa mga railings ng tulay habang nakatingin sa mga isda na lumalangoy doon.

Sa sobrang bigat ng pakiramdam ko na hampas ko yung railings na 'yon, kasabay ang pagpatak ng luha ko. I hope this is the last time na iiyak ako sa iisang babae. Sana ito na talaga yung last.

While I try to calm myself I can feel someone's presence beside me.

"Chase," it's Kaylle. I know her voice.

Matamlay ko siyang tiningnan. She smiled but I did not do the same. But I wish I can smile the way she can pero feeling ko, I can't do that. I feel like I don't deserve it.

"Do you want a friendly hug?"

"No, I'm fine," masungit na sagot ko sa kanya pero ang kulit niya talaga. Kahit na sungitan ko na't lahat she still here at yakap ako. Just like when we first met on the rooftop na akala niya magpapakamatay ako.

"The hell... You are doing?" I don't want to admit that I needed this hug right now.

"Hindi ko nga rin alam eh, pero pwede bang wag ka na maraming reklamo?" Sabi niya na kinatawa ko.

"It still hurt me. Akala ko... Akala ko okay na ako, pero akala ko lang pala," pag-amin ko kaya mas lalong humigpit ang yakap niya.

Parang may sariling utak kamay ko, when I start to realized na I hugged her back.

"Makakamove-on ka rin, ikaw pa ba?" Pag-cheer up niya sa akin kaya kahit papaano napanatag loob ko.

I can't imagine of how many minutes na magkayakap lang kami hanggang sa maging okay ako. It wasn't awkward. But what I feel is weird. It feels like warm, comfort and it feels like home. Is that even possible in that hug?

"Thank you, Kaylle, I feel much better now."

"You're welcome. Isn't my role here, right? Kaya ikaw dapat ikaw rin may usapan pa tayo 'di ba?"

And by that, I think gusto ko i-try ang mga suggestion ni Rocky sa akin kagabi. Pero sa tingin ko I need time para mag-heal at gusto ko once na okay na ako I'll already have Kaylle's heart.

I shrugged. "You're doing it good and about that, what if I break our agreement at hindi na kita ibigay kay Anderson?" I'm very vocal when it comes to my feelings at gagawin ko talaga kung ano ang nasa isip ko.

"Is that a joke? A pick-up-line o ano? Baka mamaya crush mo na ako ha?" Biro niya kaya napangiti ako habang nakapamulsa sa pants ko at sumandal dito sa may railings ng tulay habang nakatingin sa kanya.

"Bakit bawal ba? What if I am at this moment?"

"I'm just kidding. Speechless much?" Dagdag ko, kaya nakahinga siya kahit papaano ng maluwag. Hindi pa ngayon ang tamang time para umamin ako. Just like what I've said before. I don't want to use somebody to move-on gusto ko maging maayos muna ako. I know we will get there someday kung kami nga ba ang dapat para sa isa't-isa o hindi.

After the wedding I catch a cold kaya naman ilang araw akong hindi nakapasok. It all started on migraine tapos sinipon ako hanggang sa nilagnat. My body aches and I also lost my appetite to eat. Kaya sa sala ako pansamantala natutulog. I even off my phone dahil ayoko ng distractions para malibang ako kasi radiation din iyon at mas sasakit lang ulo ko if I browse on the internet.

I don't have any idea that she will come to my condo at ang nakakatawa pa the guard told me na girlfriend ko raw siya at mukha talaga siyang nakipagtalo pa sa mga ito. I can't blame the guards, dahil marami talaga ang nag-c-claim na girlfriend ko sila at nanggugulo rito para lang makita ako. But Kaylle is exempted because she's a friend. Kaya naman I just told the guard that she is my girlfriend at kitang-kita ko sa mga mata niya ang pagkislap no'n dahil sa sinabi ko. Maybe she's happy that hindi ko siya ni-deny?

It really melts my heart when she took care of me while I'm sick. I didn't expect it and I didn't ask for it. But I'm happy to know that she cares.

Pinagluto niya ako ng sopas, hindi ko malasahan iyon dahil wala akong panlasa. But she nags me and make me finished the food that she prepared kahit na ang sama na nang loob ko sa kanya dahil sa busog na nga at wala pa akong panlasa.

"Wag ka na umuwi gabi na. Rito ka na lang muna magpalipas ng gabi mo," it's already midnight at delikado na rin para umuwi pa siya ng ganitong oras.

"I don't trust any strangers up there kaya bukas ka na lang umuwi. Ako na maghahatid sayo," nakahiga na ako sa kama pero dumilat ako at binalingan siya ng tingin na nasa may paanan ko.

"I have an extra room there, but if you wanna share with me in one bed-"

"Hindi na. Ayos na ako roon sa isang kwarto." Putol niya sa sinasabi ko kanina kaya napangisi ako.

"What's with that? Parang first time mo naman akong makakatabi sa pagtulog mo," I teased. Alam niya kasi tumabi ako sa kanya matulog noong nasa Tagatay kami kahit na sa sofa naman talaga ako natulog noon. Paano ba naman kasi niya iyon malalaman she's a heavy sleeper.

Tumagilid ako bago pumikit, "you can also change your clothes and borrow mine if you want?" I suggest. Medyo inaantok na ako dahil na rin siguro ito sa pinainom niyang mga gamot sa akin kanina noong natapos ako kumain.

She monitored me, sa mga oras ng pag-inom ko nang mga gamot. Lalo na pag bumabalik sinat ko pinupunasan niya ako.

"Oo na sige, matulog ka na nga! Hindi ba may lagnat ka?" I chuckle.

"Goodnight Kaylle," nakapikit na sabi ko.

"You're making me want you to steal you from your crush," sa pagsabi ko noon hindi ko namalayan na naka alis na pala siya kasabay na rin no'n ang pagbigat ng talukap ng mga mata ko.