Chapter 16

Kahit hindi kami nagkikibuan ni Hercules ay pinagdalhan ko siya ng pagkain sa kaniyang opisina rito sa bahay dahil nga tungkulin ko iyon dahil ako ang nag-aalaga sa kaniya.

I knocked three times and when no one answered I entered voluntarily. Pagbukas ko ng pinto ay wala akong makitang Hercules sa loob.

"Hercules?" Tawag ko sa kaniyang pangalan.

Walang sumagot kaya napagdesisyunan kong ilagay na lang sa maliit na table niya ang dala kong pagkain. I looked at his table, his laptop was open and there were two wines on his table and a glass, I'm sure it was his.

Iginala ko ang tingin baka sakaling narito lang siya o wala. Nang wala talaga siya rito ay dahang-dahan akong naglakad patungo sa pinto.

"What are you doing?" Bahagyang namilog ang mata ko at natigilan sa paglalakad ng marinig ko ang kaniyang boses.

Paanong na riyan na siya kaagad? Wala naman siya rito sa buong sulok ng silid tapos eto ngayon ay narito na kaagad siya.

Unti-unting akong humarap kaya biglang nagtama ang mga mata naming dalawa. Seryoso ang mukha nito ngunit hindi mawala-wala ang pangingitim ng kaniyang ilalim ng mata niya.

"Manang told me that you didn't eat, Hercules." Pasalamat na lang at hindi ako nautal habang kausap siya.

"I'm full..." He said.

Napakunoot ang noo ko dahil sa kaniyang sinabi? Ano ang kinain niya? Alak?

"Anong kinain mo para mabusog ka? Alak?" Pinagtaasan ko siya ng kilay. Nakaramdam ako ng inis dahil sa inaasta niya. I saw his lips twisted as he looked at me.

"Just go... Talitha, I have many things to do. Foods can wait but my work it can't wait," he said.

Mas lalong nagsalubong ang kilay ko dahil sa kaniyang sinabi. So ganoon na lang iyon?

Importante na pala ngayon ay trabaho kay sa pagkain?

Mabilis na naglakad ako papalapit sa lamesa niya at hinampas ang lamesa niya. He looked up at me so I stared at him in annoyance.

"No! Work can wait but food it can't wait, Hercules." Matalim na tinitigan ko siya. "You should eat dahil iinom ka pa ng gamot mo."

I saw his lips twitched like he's hiding an amused smile. Nakakairita ako sa ganiyang pagmumukha niya! Ako na ang naiinis pero siya pa itong tuwang tuwa.

"Feed me, Talitha... I'm your baby you should feed me..." he said in playful tone.

I bit my lip and clenched my fist because of what he said. I stared at him intently, not knowing what he was thinking

Pinikit ko ang aking mga mata pilit kinakalma ang aking sarili. Dinilat ko ang mga mata ko. Si Hercules ang bumungad sa akin na ngayon ay mariing nakatingin sa akin. I smiled at him.

Kung kailangan ko siyang pakisamahan ay gagawin ko para matapos na itong katangahan na ginawa ko.

"F-Fine..." Nanginginig na kinuha ko ang kutsara at naglagay ng kanin at ulam sa kutsara. Itinapat ko sa kaniyang bibig ang kutsara na may pagkain.

Napalunok ako habang tinitigan siya habang sinusubo niya iyon. Nakatingin siya sa akin habang sinusubo niya iyon.

Paulit-ulit ko ang ginawang pagsubo sa kaniya hanggang sa maubos ang laman ng pinggan. Nakahinga ako ng maluwag ng matapos ko na siyang mapakain at painumin ng gamot.

Mabilis na nilisan ko ang opisina niya at nagtungo sa kusina para ilagay ang kaniyang pinagkainan.

Napatigil ako sa pag-akyat patungo sa aking kuwarto nang makita ko kung sino ang aking nakita. It's Lorraine Buenaventura, Hercules's Fiance.

I head to toe her. She looked so elegant while wearing that kind of dress. She looked at me and smiled widely. Mabilis siyang lumapit sa akin.

Bahagyang umawang ang labi ko sa kaniyang ginawa. Niyakap niya lang naman ako!

"A-Anong..."

Bumitaw ito sa pagkayakap sa akin at nakangiting pinagkatitigan ako.

"A-Anong ginagawa mo rito?" Tanong ko sa kaniya pilit na huwag mautal pero sa huli ay nabigo pa rin.

"I want to visit, Hercules, my fiance," she happily said.

It is not ambiguous that she is chosen and wants to be Hercules' wife because she possesses beauty. Not only beautiful, elegant and rich.

Hindi isang katulad ko ang nababagay para kay Hercules. Dahil alam kong kahit pilitin naming dalawa meron pa ring humahadlang saamin.

Pilit na ngumiti ako sa kaniya. "Nasa taas siya sa opisina niya. Puntahan mo na lang siya."

Mabilis na nilagpasan ko siya at kaagad na nagtungo sa kusina para roon ilagay ang pinagkainan niya. Napahilamos na lang ako sa mukha ko dahil sa dibdib kong kumikirot ko ng hindi ko namamalayan.

Napasandal na lang ako sa ref at napapikit. Dapat hindi ko na maramdaman ang ganitong bagay dahil matagal na iyon!

Matagal na siyang walang puwang sa puso ko! Pero habang nakikita ko siya ay parang bumabalik ang lahat!

Dinilat ko ang aking mata ng may narinig akong yapak na patungo rito sa kusina. Bumungad sa akin si Tiya na tila nagmamadali.

"Tiya, nagmamadali ata kayo?" Nagtatakang tanong ko

"Mamimili sana ako ng mga grocery kaso nga lang ay kailangan din ako ni Senyorito Hercules," anito.

Napatango ako dahil sa kaniyang sinabi.

"Kung ganoon ako na lang po ako bibili sa grocery," aniya at umayos ng tayo.

Wala na rin naman akong gagawin dito. Si Hercules ay may bisita naman at wala akong makakapagabalahan dito.

I saw in her eyes the disapproval of what I said but in the end she just sighed and agreed that I would go grocery shopping

Binigay nito sa akin ang listahan na bibilhin ko at umalis na para pagdalhan ng pagkain si Hercules.

Hindi na ako mag-ayos dahil nakapantalon at puting v-neck shirt naman ang aking suot.

I untied my hair so my wavy hair was loose.

Sumakay kaagad ako sa sasakyan na pinahandaan ni Tiya para mamili ng grocery.

Nakatanaw lang ako sa labas habang bumabyahe patungo sa mall.

When we got to the mall, I just told the driver and Hercules to wait for me here.

Pagpasok ko sa grocery store ay kaagad kong tinignan ang aking listahan. Sa canned foods section.

Naglagay ako ng ilang mga canned foods. Nang matapos akong kumuha ng kailangan ko roon ay sa meat section naman ako nagtungo.

Habang namimili ako ng meat ay hindi ko na napansin na may nakabangga ako.

I immediately apologized to the person I bumped into. I looked up to see who it was.

Bahagyang umawang ang labi ko ng makita ko kung sino iyon. Napaatras ako sa hindi makadahilanang, hindi ko rin inaasahang makikita ko siya rito.

Kung hindi ba ako nagpumilit na ako ang bumili rito ay makikita ko pa rin ba siya?

This is what I don't want to happen to see one of the people who ruined my life! The one that ruined our relationship with Hercules!

"Nikolai..." I uttered his name.

His lips parted as he looked at me.

"Talitha, you're... kailan ka pa nakauwi?"

Pagtataka ang namutawi sa mukha ko dahil sa kaniyang sinabi. How did he know na wala ako rito sa Maynila?

As far as I know, no one knows that I left Manila except Caitlin who went with me to La Consalancion

"W-Wala kana roon..." I said to him.

Mabilis na tinalikuran ko siya at hinawakan ko ang cart ko.

I don't want to see his face! I don't want to talk him. Hindi ngayon, hindi kailanman.

I was startled when suddenly someone grabbed my arm. I rapidly removed it and looked at the person who had done it.

"N-Nikolai!" Nanlalaki ang matang tawag ko sa kaniyang pangalan.

"I want to talk to you about 4 years ago," he simply said.

He wants to talk about what happened years ago?

Hindi ba siya nahihiya sa ginawa niya sa akin? Hindi ko ito inaasahan sa totoo lang na gusto niyang pag-usapan ito.

I smiled bitterly before grinning at him. I shook a little.

"You ruined my life, Nikolai! And now, you want to talk about what happened years ago? Are you out of your mind? Wala ka bang hiyang nararamdaman habang nasa harap kita?" Inis na sabi ko.

Bahagyang napalakpak pa ako at ngumisi muli.

"Sabagay! Wala ka nga pa lang hiya! Hindi ka man lang nandidiri sa sarili mo? Best friend mo ang dati kong asawa!"

He just looked at me as I said those words. He should know how much anger I feel towards them.

After I said that I left him there. He even tried to chase me but I just slapped him twice!

Mabilis na nagtungo ako sa counter para bayaran iyon. Kahit nagmamadali man ay pinilit kong huwag mataranta dahil nagbabayad pa ako ng aking pinamili.

Nanginginig na nagbayad ako sa cashier at kinuha ang tatlong plastic habang ang dalawang karton ay hawak-hawak nang bagger.

Nagpasalamat ako sa nagdala ng pinamili ko habang tinulangan naman ako ng driver ni Hercules.

"Manong, puwede po bang mauna na lang po kayo?" Sabi ko sa kaniya.

I'm going somewhere, kahit ngayong araw lang ay mabisita ko siya. Miss na miss ko na siya.

"Sige po, Ma'am." Malawak na napangiti ako dahil sa sinabi ni Manong kaagad na naghanap ako ng masasakyan nang makaalis si Manong.

May taxi na huminto sa harap ko kaya kaagad akong sumakay. Sinabi ko kung saan niya ako hinatid.

Isang oras ang layo nito rito sa Guevara Village kaya alam kong hahanapin talaga ako ni Hercules.

Pero sigurado akong hindi rin ako niya ako hahanapin dahil naroon si Lorraine para aliwin siya.

Maliit na ngumiti ako habang nakatingin, hinimas ko ang pangalan niyang nakaukit.

Hermes Amiel Guevara

Napapahid ako sa aking luha habang nakatingin sa kaniyang lapida. Eto ang ikalawang pagkakataon na pinuntahan ko siya dahil hindi ko kayang makita ang anak kong narito habang nakalibing.

He died because of me. I was kidnapped that time while I'm with them. Umaasa pa rin akong makikita ko siya at mayayakap.

The body of my son didn't saw pero isang araw na lang ay dumating ang mga pulis para sabihin nakita na ang bangkay ng anak namin.

Hermes died because of me while Hirota didn't saw his body, the twin of Hermes.