KABANATA 34

"Ate, everything's gonna be alright." Saad ni Alex saka hinaplos ang pisngi ko para pahirin ang mga luhang bumabasa doon.

I looked at my brother's face. Napaka amo. Nakapa assuring. Naka ngiti siya sa akin ng masaya.

"Ate remember what i told you that night?" Tanong niya.

Tumango ako sa kaniya na ikinangiti niya.

Niyakap niya ako at hinagod ang likod ko.

"Gagawin ko iyon ate. I will protect you and your happiness. Just go with the flow right now and trust me." Saad niya sa akin ng maka hulugan.

Mahina lang iyon na tila pinipigilan niyang marinig ni Kiel.

Hindi ko man alam ang eksaktong gagawin niya ay napa kalma niya ang dibdib kong kanina pa nag wawala sa galit. Sa isang iglap ay napanatag ako. Isinandal niya ako sa kaniya. naka higa na ako ngayon sa passenger's seat habang naka unan sa tia ng kapatid ko na marahang hinihimas ang ulo ko.

Tumulo ang sunod sunod na luha ko. Sa murang edad ni Alex ay siya pa talaga anag naka intindi sa hinanakit ko. Ang sarili kong ama na mas nakatatanda na dapat ay mas nakakaintindi ay hindi.

Sa sobrang kapanataganag nadala sa akin ng mga kilos ng kapatid ko ay naka tulog ako.

Hindi ko alam kung gaano katagal pero naalimpungatan ko ang pag sasalita ni Kiel.

"Stop Alex. Hindi kayo makaka alis kapag kinaalagan mo ang kapatid mo. Nakit mo naman siguro kung gaano siya ka delikado kapag sinusumpong ng ka tigasan ng ulo." Saad ni Kiel. Nag kunwari akong tulog.

"Its okay. Ako na po ang bahala kay ate." Sagot ni Alex na naramdaman kong kinakalas ang mga lubid na naka tali sa kamay ko. Nag kunwari akong nagising dahil doon.

"Stay still. Tinatanggal ko pa yung tali ate." Saad niya sa akin.

Sinunod ko si Alex . nang makalagan niya ang mga kamay ko ay nakita kong wala na palang tali ang mga paa ko. Ngumiti siya sa akin ng maka hulugan saka bumalik sa upo niyang maayos. umupo na din ako at sumandal sa likuran.

Pinag mamasdan ako ni Kiel mula sa salamin. Madiin ko lang siyang tinignan.

"Don't do anything stupid ate. Isipin mo na lang na mag babakasyon tayo." Saad ng kapatid ko.

Napansin kong naka ngiti s aakin si Tita Ara sa salamin. Mukhang may alam siya. Alam niya ang balak ng kapatid ko kaya napa ngiti na din ako. I'm glad about having her in my life. Mukang way ito ni Mom para may tumayong ina na makaka intindi sa akin.

"Why won't i?" Saad ko saka sumandal sa bintana ng kotse at tumanaw sa labas.

Ayokong magpa halata kay Kiel. Mukhang epektibo naman dahil nakita ko siyang tinignan ako ng masama sa salamin. Humalukipkip lang ako.

"Mag tatampo ako dahil iisipin kong ayaw mo sa amin ni Mom." Saad ng kapatid kong nakuha ang ibig kog sabihin.

Hindi na ako muling nag salita. I am not sure about what they are planning . Kung itatakas nila ba ako o isasama sa stas saka ako pauuwiin ng pa sikreto dito, ewan! Hindi ko alam pero bahala na . Ito na lang ang pag asa ko.

Tumigil si Kiel at napag tanto kong sa isang private jet kami lululan papuntang staes. Paniguradong isa ito sa pag aari ng ama ko dahil wala nang pag lagyan ang pera nito.

Bumaba si Kiel at si tita Ara. Ganoon din kami ni Alex. Agad na tumawag si Kiel sa Dad ko at sinabing nandito na kami at sasakay na lang. Sandali lang ang usapang iyon dahil minamadali ni Dad ang pag alis ko.

Naka tulala lang ako nang kuhanin ni Alex ang atensyon ko.

"Later i will tell you a secret." Saad ni Alex sa akin nang mag lakad na kami palapit sa sasakyang pang himpapawid na lululan sa amin. Si Kiel at tita Ara ay nasa bandang unahan namin at ang iba pang tauhan ng Daddy ko.

Tumingin ako sa kapatid kong malapad ang ngiti sa akin.

"Bakit hindi pa ngayon?" tanong ko naaman sa kaniya.

Kinakabahan ako dahil aalis talaga kami at wala akong ideya sa plano. Hindi ko alam kung pinasasakay lang ako ng kapatid ko o totoo ang sinasabi niya. Grabe na ang trust issue ko pero hindi ko mapigilan.

Tumigil sila sa tapat ng eroplano kaya ganoon din kami. Galit pa din ako kay Kiel. Masama ang loob ko sa kanila ni Dad pero hindi na masyado ngayo dahil umaasa ako sa kapatid ko.

"Hindi ko kayo masasamahan sa biyahe dahil kailangan ako ni Artemis dito. Sheii, isipin mo na lang munang para ito sa ikabubuti ng lahat." Saad ni Kiel sa akin.

Hindi ako umimik bagkus ay nag iwas ng tingin.

Iniakyat ng mga tauhan ang lahat ng bagahe. Nauna na kaming sumakay ni Alex doon. Narealize kong hindi pa manlang ako nakakpag hilamos o ligo. Nasa pang tulog pa din akong mga damit. MUkha akong ewan.

umupo ang kapatid ko na tinabihan ko naman.

"Ate, i'll tell you now." Saad niya sa akin ng deretso.

Hinarap ko siya para makinig.

"Inside the restroom there are clothes. First you will change your clothes. Then yuo will be escorted outside this jet by someone. Kung sino mang lumapit sa iyo ay wag mo nang kilalanin. Sumama ka na lang. Nililibang ngayon ni Mom si uncle Kiel to buy some time. Kailangan niyong mong maka alis kaagad ng hindi niya nahahalata." Paliwanag sa akin ni Alex.

Tumitig ako sa kaniya. he's letting me escape?

"Thank you Alex." Saad ko saka siya niyakap.

Hinagod niya ang likod ko. Napa luha ako sa saya.

"Just promise me that you will be happy with him. Run away ate. Umalis kayo at wag ninyo na kaming isipin. Kapag umalis kayo ay walang magagawa si Dad at ang kaaway niya. Parehas kayong umalis kaya walang sense kung hahanapin nila pa kayo. I'll reach out to you to let you know what's happenning so don't worry." Saad niya sa akin.

Kumalas siya s apagkaka yakap. I can't find words to say how much thankful i am.

"Tell tita Ara i say thank you. Promise me that you will be okay in states huh?" Saad ko saka umiyak.

Tumango siya sa akin. Hinalikan ko ang noo niya at niyakap siya bago tumayo at ang punta ng restroom. Agad kong nakita ang damit na sinasabi ni Alex. Damit ng isang crew. May mga baabeng crew kasing kasama kami para mag serve sa amin dito habang nasa biyahe. Napaka talino Alex! Agad akong nag palit at saka lumabas ng pasimple. May wig din doon at na siyang isinuot ko din at saka nag lagay ako ng pekeng nunal sa baba.

Nag lakad ako ng walang nakakapansin sa akin hanggang sa maka rating ako sa pintuan. Sinabayan ako ng iang lalaking hindi ko kilala. Kagaya ng bilin ni Alex ay hindi ko muna iyon kinilala bagkus ay nag patuloy sa pasimpleng pag baba.

Hinarang kami ng isang tauhan kaya't labis na kaba ang naramdaman ko.

"Saan ka pupunta?" tanong nito ng may pag hihinala.

Hindi ako kaagad nag salita pero nagawa ko anmang sumagot.

"may iniutos sa akin ang anak na babae ni Mr. Jaranilla. kailangan ko iyong makuha dahil puinag bantaan niyang papatayin niya ako." Sagot ko ng hindi nauutal.

"No iyon?" Tanong niya pa.

hindi ako naka imik bagkus ay ang kasama ako an ang umimik.

"Kung gusto mong patayin siya ni Ms. Sheii ay ipag patuloy mo ang ginagawa mo." Saad ng kasama ko. Hindi ko na kailangang lingunin siya dahil alam ko na kaagad akung sino siya sa boses pa lang.

tumingin si tita Ara sa akin saka bumaling kay Kiel. Doon niya na tinapos ang usapan nila at Nag paalam na. Tumango siya ng bahagya s aakin habang umamakyat sa jet at si Kiel namana ay papa alis na.

"Paalis na sila dahil umakyat na si Madam Ara. Gusto mo bang mamatay ako?" Saad ko ng iritado sa lalaki.

"Hays. bahala nga kayo a." Saad nito saka mabilis na tumakbo papunta doon. Isa siya sa guards na kailangang sumama sa pag hahatid sa mag ina.

Agad akong tumingin kay Leo ng naka ngiti. Wala kaming sinayang na pagkaka taon at mabilis na kumilos para umalis sa lugar na iyon.

Hindi pa man kami nakaka layo nang biglaang sumigaw ang isang guard.

"Tumakas si Ms Sheii!" Sigaw ng tauhang nakapansin sa pagka wala ko ng biglaan.

Mabilis na na alerto ang lahat ng tauhan at mabilis na naka agaw ng atensyon nila ang imahe kong Napa tigil dahil sa pangyayari.

"We're doomed. Let's go!" Saad ni Leo saka ako hinawakan sa pulso at mabilis na tumakbo.

Ganoon din ang ginawa ko.

Napansin nila ang pagaka wala ko ng ganoon ka bilis kaya dapat hindi na nila ako mahuli o maabutan pa. Kailangan kong maka layo dahil pare pareho kaming malalagot kay Daddy.

Isang kulay pulang kotse na walang bubong ang nag mistulang papa salubong sa amin na kung hindi ko pa namataang si Max ang nag mamaneho noon ay hindi ko [a maiintindihan kung abkit paruloy na tumatakbo si Leo pasalubong dito.

Agad itong iniliko ni Max saka ako mabilis na tumalon kasabay ni Leo papunta sa loob niyon. Sa front seat naka upo si Leo at ako naman ay sa passenger's seat. Prenteng nag mamaneho si Max na mukhang isang celebrity dahil sa suot nnitong puting long sleeve na polo at isang sunglasses na bumagay s amedyo magulo niyang buhok. May mga pasa pa din siya pero lumilitaw pa din ang pagka maganda niyang lalaki.

"Just on time bro. " Saad ni Leo saka ngumiti sa kapatid.

Umismid lang si Max saka deretso ang tingin sa kalsada.

"Yeah. Tama lang para malabasan ninyo ang katangahan ninyo pareho." Saad naman nito sa kapatid.

Hindi ko na sila biunigyang pansin bagkus ay inalis ang wig kong napaka kati sa anit. Hinubad ko din ang top coat na suot ko dahil nababanasan ako dito. Naiwan ang isang puting blouse at choker scarf sa leeg ko. Inilugay ko ang buhok ko at sumandal sa likuran.

Napa hinga ako ng maluwag dahil paniguradong aalis na sina Alex kaya sigurado na ang kaligtasan nila sa states. Hindi na ara pag aksayahan ni Damian ng pagkaka taon ang sundan sila dahil ako at ang ama ko lang naman ang pakay niya.

"Ezekiel is after us." Saad ni Max sa isang tonong parang wala lang.

Napa kunot ang noo ko nang lingunin ko ang likuran. Damn it! Kiel will always be Kiel.

"Hand me a gun." Utos ko sa dalawa habang naka tingin pa din sa likuran. Mabilis ang takbo ni Max pero ganoon din ang takbo ni Kiel para maabutan kami.

"What? Papatayin mo ba si Ezekiel?" Tanong ni Leo sa akin ng naka kunot ang noo.

Madiin ko siyang tinignan habang nag ngangalit ang ngipin sa iritasyon.

"Just hand me a gun Legolas! We don't have time." Saad ko sa kaniya kaya agad naman niyang hinugot ang nasa tagiliran niya at iniabot sa akin.

I was about to aim it on Kiel's tires when he suddenly stopped. Napa titig ako sa kotse niyang naiiwanan na namin at naguluhan nang bigla itong nagmadali para bumalik sa direksyong pinanggalingan.

"Hindi ka pa nag papa putok s apagkaka alam ko. Naduwag ba ang ama amahan mo?" Nakaka lokong saad ni Max.

"I don't think so. But i think it was a good thing." Saad ko habang naka tingin pa din sa papaliit na imahe ng kotse ni Kiel.

Umayos ako ng upo at nakita ang naka ngiting mukha ni Leo.

"Sorry for being late babe." Saad niya sa akin ng malambing.

Napa ngiti ako habang naka tingin sa kaniya. I miss this punk. I really do. Ang saya ko kasi magkaka sama na kami ngayon at makaka alis na kami sa gulo ng mga magulamg namin.

Mag sasalita na sana ako nang biglang sumingit si Max sa usapan.

"Tss. Kapag ang tao na iinlove nagiging baduy." Komento niya.

Umirap ako sa tinuran niya. Selos lang siya e. Sumandal na lang ako at humalukipkip.

"You're just jealous, Max." Saad ko sa kaniya ng malamig.

I'm being so mean alam ko pero hindi ako sanay na hindi maging hard sa kaniya. Naka sanayan ko na din kasi.

Narinig ko lang na tumawa si Leo at tinignan siya ng masama ni Max kaya niya iniiwas ang tingin.

Napa ngiti na din ako. I really am thankful to Alex. Maybe Running away is the wisest choice. Kung ganoon nga, then i will gladly run away from here with him.

I will go far, far away and live happily with him.