The Queen and the Black Diamond

Sa kahariang tinatawag Nahuna, nakatira rito ang magandang prinsesa. Siya ay mabait, may mabuting kalooban, maawain, mapagbigay, matulungin at masayahin.

Ang pangalan niya ay si prinsesa Amerenda. Mahaba at medyo kulot ang buhok niya, maamo ang mukha, sing pula ng mga rosas ang labi niya, matangos ang ilong at mahahaba ang mga pilikmata.

Maraming humanga sa kanya pati mga prinsipeng nakakakilala sa kanya ay labis ang paghanga sa kanya, isang prinsesang hindi lang maganda may mabuti pang kalooban at iyan ang higit nagpapaganda sa kanya.

Ginagalang at mahal siya ng mga taong nasasakupan ng kaharian pati ang mga magulang niya. Limang kaharian ang sakop ng lupaing pinamumunuan nina haring Landon at reyna Siwas. Magaling at mabuti silang pinuno at marami na silang natulungan.

Sa araw na ito darating ang Hari at Reyna. Pinuntahan ng taga-silbi ang Prinsesa sa silid niya.

"Prinsesa.. Prinsesa.. gising na po. Ngayon po darating ang mahal na Hari at Reyna."

"Oo susunod na ako." kahit inaantok pa ay pinilit niyang bumangon para maghanda sa pagdating ng mga magulang niya.

Limang araw din hindi niya nakasama ang ama at ina kaya sabik na sabik siya sa pagdating nila.

Sumilip sa bintana ang Prinsesa at nakita niyang papasok na ang ama at ina sa loob ng kaharian kaya nagmamadaling naglakad palabas at sinalubong at agad niyakap.

"Masaya po ako sa pagbabalik niyo. Ama, Ina!"

Pareho silang nakangiti at masayang masaya,"Kami rin ay masayang makita ka, ang nag iisa naming mahal na prinsesa,"wika ni Reyna Siwas.

"Oo at may dala kaming ikatutuwa mo," sabi sa kaniya ng hari.

"Ano po iyon?!" sabik malaman ng prinsesa.

Binigay ng Hari ang dalang malaking nakabalot, inabot niya ito sa prinsesa at natuwa siya ng makita ang laman nito.

"Maraming salamat po!"/niyakap niya ang amang Hari at inang Reyna.

Ang pasalubong sa kaniya, isang paborito niyang damit.

Sa katunayan, ang ganitong uri ng damit ay bibihira lamang kaya pareho silang natuwa.

Ang damit na ito ay susuutin ng prinsesa sa gugunitaing malaking pigeng bukas dahil kaarawan ng mahal na Reyna.

Napansin ng prinsesa na may kasama sila.

"Ama, Ina may kasama pala kayo?"

Pinalapit ng Reyna ang babaeng kasama nila.

"Ah, siya pala si Marla, habang pauwi kami rito ay nakita namin siya sa daan, may mga sugat siya at may mga pasa sa katawan. Naawa kami ng iyong ama kaya dinala namin siya rito para magamot at para rin mawala ang takot niya sa mga gumawa sa kaniya iyan," kuwento ng inang reyna.

"Oo, prinsesa. Sa katunayan, pinahanap ko na ang mga walang pusong nanakit sa babaeng ito," wika ng hari.

"Kawawa naman siya. Sige, dito ka muna habang nagpapagaling ka o kung gusto mo dito ka nalang para may kausap ako na kasing edad ko?" ngumiti sa kanya si Marla at buong puso nagpasalamat sa kanila.

Lumapit sa kanya ang Prinsesa,

"Wag kang mahiya. Unang kaibigan kita na kasing edad ko kaya makipagkausap ka sa akin bilang kaibigan, huwag kang mahiya.

Isa kang espesyal na panauhin dito. Kahit gumaling na mga pasa mo maaari ka pa rin tumira sa kaharian. Ikaw ang magiging tagapangalaga ko at kaibigan ko," tuwang sabi niya sa babae.

"Maraming salamat po, sa mainit na pagtanggap niyo sa akin lalo na sayo Prinsesa, sobrang bait niyo po!" Iyak na pasasalamat ni Marla sa kabutihan nila. Ngumiti sa kaniya ang Prinsesa pati na ang amang hari at inang reyna.

"Hali na kayo sa loob!" Anyaya sa kanila ng Reyna.

Ang araw na ito ay walang pinagkaiba sa simpleng handaan, nakahain sa lamesa ang marami at ibat ibang masasarap na pagkain.

"Magpakabusog ka Marla, kumain ka ng marami. Ituring mong parang tahanan mo na rin ang kahariang ito," wika ng Hari habang kinukuha ang ulam.