Chapter 12: Not Her

KIAN'S POV

"Hello tito, andito na ako sa Airport, sabi ni daddy ikaw daw susundo sa akin?"

Good evening everyone my name is Kian Parker, kapatid ni Kevin.

I'm currently here in airport, kanina lang in-announce ang twobweeks semestral break kaya nagmadali na agad ako'ng kumuha ng flight after class.

Muntik pa ako'ng hindi umabot, luckily paalis pa lang ang eroplano nang makarating ako.

"Ikaw pala hijo, muntik na kita'ng makalimutan. Unfortunately, I have an emergency meeting, are you willing to come with me?" tanong n'ya

Ano ba naman 'yan.

"No thanks, just come here and bring my motor" mungkahi ko sa kan'ya.

Nangangalay na ako kahihintay dito.

"Bakit hindi ka na lang kumuha ng cab kung gano'n?"

"May kailangan pa ako'ng puntahan bago umuwi, ipapalagay ko na lang sa kotse mo ang gamit ko"

"Ilang maleta ba ang dala mo"

"Isang bag lang"

"Okay, hindi ko madadala ang motor mo kaya magcab ka na lang"

"Kahit ipahila mo na lang sa kotse mo tito"

"Mahirap 'yon"

"Madali lang"

"Hijo, mahirap nga, ipapa drive ko na lang sa driver ng daddy mo"

Bakit ba naman kase nagpresinta pa na s'ya ang susundo sa akin.

"Okay"

"Okay bye"

Pinatay ko na ang tawag.

Hays, hinintay ko na lang ulit na dumating siya.

Maya-maya pa ay dumating na s'ya kasunod ang motor ko na din-drive ng driver namin.

"Akin na ang gamit mo, napaka traffic. Late na ako sa meeting ko." sabi niya nang makalabas sa kotse.  Dali-daling inabot ang bag na hawak ko at bumalik sa sasakyan.

"Mang Nilo halika na, aalis na tayo. Mag-iingat ka hijo, pasensya ka na at late na talaga ako. Mauuna na kami, sasabihin ko na lang sa daddy mo na pauwi ka na" sabi n'ya habang nakadungaw sa bintana.

Hinintay lamang niya na makasakay ang driver at saka umalis na rin.

"Sumakay na rin ako sa motor ko at sumunod sa kanila

Pagkatapos nang mahabang b'yahe ay nandito na ako sa pupuntahan ko. Ang haba nga ng traffic gaya ng sinabi ni tito kanina.

Umupo ako sa damuhan at nilinis ang nasa harapan ko.

"Kumusta ka na, long time no see ah. Medyo nasanay ako na sa picture na lang kita nakikita"

I am currently here at cemetery, visiting KC, my long-time girl friend.

She was hit by a motorcycle, we just found out when someone called me using her number.

Apparently, she's under operation that time but as the operation going, she stops breathing.

The doctor did everything to catch her breathing—to take her back —but nothing happened. And when we arrived, the doctors already saying "time of death 1:56 midnight" t'was hell. We are planning to go on a vacation but sh*t happened. 

Pinahid ko ang luha na pumapatak mula sa mata ko.

2 years had passed but nothing changed on my feelings. I still love her the way I love her before, no one can replace her.

She's still in my heart, in my mind, in my life. Every one had moved on, only I can't.

Ang sakit pa rin tanggapin, ang sakit pa rin isipin.

Tumingala ako at tumitig sa kalawakan.

"Please tell me how can I move on, how the fvck can I move on."

Itinukod ko sa likod ang dalawang kamay at saka diretsong tumitig sa ulap, pumikit ako, nilanghap ang sariwang hangin.

Dinama ang lamig na dulot nito, inisip ang magagandang bagay na nangyari sa aming dalawa.

Memories flashed back. The scent of her long hair, her eyes, her lips, her body that I used to hug when I'm tired. Her scent, her smile, her voice especially her presence, and her warm hug. I miss her so d*mn much.

While reminiscing, I suddenly feel her hug, the warmest hug I missed, the hug that  used to be my stress reliever, the hug that I ever felt  before. I felt her hands cupping my face, I feel secured, I feel relaxed, I feel home.

My eyes still closed, I don't wanna open it, I don't wanna spoil the moment, I want to feel her one last time.

Then I feel her lips on my ears saying 'move on my love, move forward let me be in peace'

That moment, I suddenly opened my eyes, protesting on what she has said. I see nothing, the feeling that I felt earlier has gone.

What the hell...

Why are you being unfair my love?

I Iet out a heavy sigh

If only I can..

Kung p'wede lang utusan ang puso na kalimutan ka..

Kung p'wede ko lang pigilan ang sarili na mahalin ka..

Kung p'wede nga diktahan ang puso na magmahal na lang ng iba..

E di sana matagal na kita'ng ipinaubaya sa kan'ya.

Pipi'ng sambit ko at saka muling tumingin sa langit.

Napakaganda ng langit, ngunit napakasakit tanggapin na nand'yan ka na at nandito pa rin ako.

Mahal ko..

Pero kung iyan ang gusto mo, sige, ibibigay ko..

I will give you the peace that we hadn't have my love, I love you so much. Rest in paradise, I will never forget you.

I kiss her tomb for the last time, I get up and started walking away.

Away from her tomb, away from her memories, away from her existence, away from her, to give her the peace she want.

I decided to go to the last place which connected to her.

I went to the place where she was accidentally hit.

I always went there whenever I go home from states.

Habang nasa b'yahe ay iwinawaksi ko na s'ya sa isip ko.

Tumakas ang luha sa kaliwang mata ko.Siguro nga ako na lang ang nag-iisang naiwan sa nakaraan.

Siguro nga ako na lang ang napapag-iwanan ng kasalukuyan..

Konti na lang mahal ko, bigyan mo lang ako ng oras, mahal na mahal kita.

Malapit na ako, malapit ko nang simula'ng ibigay ang gusto mo..

Binilisan ko lalo ang pag-andar, wala nang mas bibilis pa sa pag-andar nito, wala nang mas sasakit pa sa sakit na nararamdaman ko.

Tumigil ako nang makalapit ako sa kalsada bago ang pinangyarihan ng aksidente.

Muli ko'ng ni-load ang makina ng motor ko, mas malakas, mas mabilis. Hinubad ko ang helmet ko, hinayaan ko'ng tumulo nang tumulo ang luha ko. Saka ko sinimulan ang pag-arangkada sa kalsada na pinakasusumpa ko..

Nakikita ko na ulit s'ya, nakikita ko na naman ang pigura niya, ang kaluluwa niya na dahilan kung bakit bilanggo pa rin ako ng mapait na nakaraan.

 Heto na mahal ko, handa na ako'ng kalimutan ka, masunod lamang ang gusto mo..

Dire-diretso ang pag-andar ko para banggain ang kaluluwa na palaging nakikita ko sa lugar na ito, ang kaluluwa na dahilan kung bakit ako pumupunta dito, ang kaluluwa ng pinakamamahal ko.

Malapit na, heto na, buo na ang desisyon ko, pagkatapos nito, tapos na rin ang paghihirap ko.

Ngunit laking gulat ko nang lumingon ito, nang maaninag ang mukha ng babaeng nasa harapan para sagasaan ko.

Lumuwag ang hawak ko sa handle grip ng motor ko.

Nawala sa focus ang utak ko.

I-Iba!

I-Ibang tao!

T-Tao!

Hindi ito kaluluwa, kundi tao!

Holy fvck!