Chapter Sixteen
Malayo ang iniisip ni Kith habang umupo sa sala. Nagtatanong ang kaniyang isipan. Hindi niya maintindihan kung ano ang ibig sabihin ng binanggit ni Theron na panaginip. Gusto niyang mag-usisa pero nawalan siya ng lakas loob na magtanong. Hiling niya sana ay walang halong pagkukunwari ang pagiging romantiko ni, Theron. Hindi siya sanay sa ipinakita nito. Kakaiba kasi 'yon kung ikumpara sa ipinakita nito sa mga nagdaang araw. Sana nga ay totoo ang ipinakita nito. Malaking bahagi ng puso niya ang umaasa. Ngunit may bahagi ng utak niya ang kumokontra sa gusto ng puso niya. Palagi namang nag-aaway ang dalawa. Pero mas lamang ang puso niya dahil palagi niya itong pinakinggan. Even he knows that his heart is fool and bitch sometimes. Kith, still listening to it.
It's already eleven in the morning and he wait for, Theron. Kanina ay nagpa-alam itong pumasok ng banyo para maligo. Ang gusto ng huli magsabay sila pero nakaligo na siya kanina. Sayang at gusto pa naman niyang kasabay ito. Ang landi talaga niya. Paglipas ng ilang minutong paghihintay ay nakita niya ito at nakabihis na. Nakangiti ito sa kaniya. Matamang pinagmasdan niya ito habang papalapit sa kaniya. Tanda pa niya ang layunin niya kung bakit gusto niyang kidnapin siya ni, Theron. Gusto niyang mapa-ibig ito. Gusto niyang paggising nito isang umaga ay na-realize nitong may feelings na pala ito sa kaniya. Sana ganon kadali ang lahat. Ang mapa-ibig si Theron sa isang iglap lamang.
Kith asked himself how could he tame Theron kung ang puso nito ay katulad ng bato sa tabing dagat at imposibleng malambot 'yon sa kaniya. Pero parang unti-unti na niyang maabot ang layunin niyang 'yon. Theron is romantic every time he hugged, Kith. His kiss is romantic and affectionate. Pero may malaking tandang pananong ang bumihag kay, Kith. Sa ngayon ay hindi pa niya alam kung paano sagutin 'yon na walang maidulot na sakit sa kaniya.
"Are you okay?" Tanong nito na tumabi sa kaniya. Ipinatong nito ang kamay sa balikat niya. Theron's arm is heavy and yet, Kith doesn't complain. Gusto niya ang bango nito. It spells romantic and he feels heaven as heclosed his eyes and he smelt Theron's scent. Ang bango ng binata ay parang anghel na humaplos sa kaniya hanggang sa kaibuturan niya.
"May update ka na ba sa kondisyon ng kompanya nyu?" Tanong nito na pumukaw sa munting puso niya. Palagi siyang wala sa sarili sa tuwing magdidikit ang katawan nila. He's bewitched.
"It's okay. Alam ni Noam ang gagawin niya," sagot niya rito. Noam is the best brother. Kahit hindi sila magka-close ng kapatid ay alam niyang napakahusay nito maghawak ng isang business. Kaso malas pagdating sa pag-ibig. Pareho lang naman sila mga malas pagdating sa pag-ibig.
Tumango ito. Bahagyang lumiwanag ang mukha nito ng may naalala ito. "Gusto mong lumabas? Nakakabored naman kung whole day tayong magkulong dito, eh!" Ngumiting tumingin ito sa mukha ni, Kith.
"Ah, sure. Take me somewhere." Ngiti ring sagot niya. His heart filled with excitement. "Going somewhere as a—"
"Boyfriend," Theron said quickly para putulin ang kasunod na sabihin ni, Kith. He knows his role. He's a fake boyfriend of this guy, Kith.
Para siyang anghel na biglang nagkaroon ng mga pakpak. It was undeniable na nakikilig siya. Fake boyfriend his mind protest. Pero kahit ganon ay sa kaniya pa rin si Theron kahit lang sa pamamaraang 'yon. Masaya na siya doon kahit alam niyang mali. Kahit alam niyang lahat ay pagkukunwari. Masaya na siya na kapiling ito kahit sa napaka-obvious na paraan. Ang tsansang makasama ito ay kaniyang susulitin dahil ang consequences niyon ay hindi pa niya alam kung paano ipagkibit-balikat kung dumating 'yon isang araw pagkatapos ng tatlong buwan. Gayunpaman ay kaniyang pinaghandaan at sinisiguro niya na pagdating ng araw na 'yon ay hindi na siya magugulat.
"You have me, You have me alone. Don't worry everything will be fine. Trust me, you're safe" He said gently as Theron read some doubt in Kith's face. The man wanted to ease all the doubt's in Kith's mind. He wanted Kith to feel that he was safe and loved in Theron's arms. It's temporary responsibility and Kith knows that. Now, his heart never complains again. Kahit pagod na siya sa kamamahal dito ay itinuloy pa rin niya ang misyon niya. He takes the risk kahit nangagahulugang sakit at kirot ang dulot niyon sa kaniya pagdating ng araw.
The petals of the red rose told him that Theron never love him. And, what if he continues the game. Baka magkaroon pa siya ng tsansang makuha ang resultang matagal na niyang inaasam. He brought the love game in a real situation and he patiently wait for the results. But his mind was aware that the results is the same as the rose had given him. It doesn't matter if it's like that, He's always ended up wounded naman at hindi na siya magtataka kung pagkatapos ng tatlong buwan ay duguan at talo siya sa larong 'yon. Kung duguan at talo man siya ay okay lang 'yon dahil ang pagmamahal ay hindi nakakasawang laro na alam niya. Kahit ilang ulit siyang nasasaktan ay pilit pa rin niya 'yon nilalaro. May mga pagkakataon man siyang magpahinga at pakinggan ang utak niya pero pabor pa rin ang puso niya sa tinatawag niyang love game.
Kahit talo pa rin siya sa huli ay ngayon pa lang ay susulitin niya ang araw niya kasama ang lalaking pinakamahal niya. Who cares about the bad end kung ang katawan naman ng kuwento niya ay maganda at pawang romantikong segundo na kapiling si, Theron. The end doesn't matter if the body of their story is a sweet scene at hindi na mahalaga ang masamang pangwakas. Ang mahalaga sa kaniya ay ang makasama si Theron sa natirang araw sa tatlong buwan.
Ngumiti siya at bumaling sa binata. "Thanks," hindi niya alam kung para saan ang pagsasalamat niya. Para sa pagmamahal ba nito o para sa walang sawang iparamdam sa kaniya ni Theron na espesyal o mahalaga siya. Pagmamahal na may halong pagkukunwari and he will not give a single fuck now. Siya na mismo ang magloko sa sarili niya alang-alang lang sa natirang oras kasama si, Theron. Time runs so fast and he doesn't waste every second being with him.
"So? Tara," anitong tumayo at hinila siya palabas ng bahay. Nagpatianod siyang sumunod dito na may ngiti sa labi.
NAPATINGIN siya rito habang nagmamaneho. Masaya ang anyo nito. Tinanong niya ito kanina kung saan siya nito dadalhin anito ay mamamasyal sila sa farm ng mga Amherst sa Paniqui Tarlac. Kith has never been there kaya excited siya na makita ang lugar. Medyo malayo rin 'yon. Nagpatutog ito ng musika at sinabay ang kanta. Theron seems so happy dahil kitang-kita niya iyon sa guwapo nitong mukha. Kith's heart filled with happiness too habang inoobserba niya ito na masayang sinabayan ang kanta. Theron is cute, too cute to make Kith's heart feel warm.
Nang tumigil ito sa pagsabay sa kanta ay sumulyap sa kaniya at nagtama ang paningin nila, kinindatan siya nito. Hindi nagtagal ang pagtingin nila sa isa't-isa dahil muli nitong ibinalik ang tingin at atensiyon sa pagmamaneho. Tanda pa niya na gusto siyang makilala ni Theron personally. Gusto niyang sabihin ang ilang detalye ukol sa buhay niya ngunit nagsalita ito agad.
"Kung bibigyan ka ng pagkakataon na makasama ang taong pangarap mo. Ano gagawin mo?" Kaswal na tanong nito and it took a couple of minutes for Kith to answer the question. It's just an easy question pero para kay Kith ay isa 'yon sa tanong na hindi niya alam kung paano sagutin. Hindi rin niya alam kung bakit napaka-seryoso ng tanong ni, Theron.
"Ah, magiging masaya?" He said but he was unsure of such an answer. It's not from his heart. He was clueless about the right answer. Kung ang pangarap na tao man lang ay kung si Theron. Hell binigyan ba siya ng tadhana ng tsansa na makasama si, Theron? No, siya mismo ang gumawa ng paraan para makasama ito at labag ang paraan na 'yon sa batas ni Cupido. Mahirap at hindi pagpanain ni Cupido ang puso nila. Kaya ang puso niya ay tumibok kay, Theron. Habang ang puso naman nito ay tumibok sa iba. Masaklap ang kuwento nila. Kung makikita lang niya si Cupido ay luluhod siya sa harap ng diyos ng pag-ibig at humling na sana ibigin siya ni Theron.
"Anong gagawin mo?" Iyon ang katanungan and surely Theron wants to know Kith's answer.
Matamang siyang nag-iisip at buong pusong sagutin ang tanong nito. Sasabihin niya ang bagay na gustong masabi ng puso niya. "Susulitin ko ang bawat araw na makasama siya. Wala akong sayanging oras. Lahat ng pagmamahal ko ay ibubuhos ko. Hindi natin alam kung ano ang maaring mangyari kinabukasan. Hindi natin alam kung ikakaligaya ba natin o ikakasakit ng damdamin. Kaya habang may oras ay aking susulitin para sa huli wala akong pagsisihan." Sagot niya na ang bawat salita ay tagos sa damdamin niya.
Nakita niyang tumango ito na halatang nakuha nito ang ibig niyang sabihin. Muli itong sumulyap sa kaniya. "Have you been in love?"
Tumango si Kith bilang tugon sa tanong nito.
"I mean bago ka na in love sa akin. Oh, you cannot deny that. Before me have you been in love with another guy or girl?" Gusto lang nito malaman kung tama ang hinuha nito.
"Yes," he said at pakiramdam niya ay may isang matulis na bagay na humiwa sa puso niya. Naka move on na siya pero ang sakit at sugat sa kaniyang dibdib ay nanatiling presko.
Dahil sa binuhay ng tanong ni Theron ang taong yon ay nakikita niya ang sarili sa nakaraan. He fell in love with his childhood friend. His name was Xian. A guy he considered as his first love. Nang umamin siya ay buong puso siya nitong naiintindihan. Mahal na mahal nila ang isa't-isa. Pero walang ideya si Kith na may taning ang buhay ni Xian dahil may malubha itong sakit. He was only sixteen years old when he was in love. He was seventeen when he feel the pain that hurt him the most. Xian leaves him painfully. Namatay ito habang yakap niya ito. Hindi niya alam 'yon na pala ang huling araw ni Xian sa mundo. Xian died while he embraced him. Xian died in his arms. Pakiramdam niya sa oras at araw na 'yon ay ayaw na niya ang mabuhay. Sobrang sakit ng karanasan na 'yon na mawalan ng taong pinakamahal niya. Takot siyang umiibig muli
But when he found Theron ay na in love siya rito at the first sight dahil kamukhang-mukha nito si Xian. Theron has the same personality as Xian. Kaya naging madali sa kaniya ang mahulog ang loob kay, Theron. Ang dating pusong takot magmahal muli ay nahulog kay, Theron. He was scared kaya hindi niya kayang umamin. He keeps his secret sa halos dalawang taon dahil sa takot na hindi siya maintindihan ng kaibigan at dahil na rin sa takot na maiwan muli.
"So? Who is he?"
Hindi na niya sagutin pa ang tanong nito. Nagbaha na ang luha sa kaniyang mga mata. He roughly wipes them away with the back of his hand. Ayaw na niyang isipin ang nangyari sa nakaraan. Pero may espesyal na parte si Xian sa puso niya. Pakiwari niya ay binuhay ni Theron ang Xian na mahal na mahal niya.
Hinawakan nito ang kamay niya gamit ang kaliwang kamay nito at hinigpitan ang pagkahawak sa kamay niya. Hindi siya tumatakbo sa nakaraan niya pero ayaw na niyang isipin 'yon. Ang init na palad ni Theron ay siyang nagdadala ng komportableng pakiramdam. "It's okay, Kiddo. You'll have me. Don't think too much. Kung ano man ang nangyari sa 'yong nakaraan. You have to move on. Isipin mo na lang na nandito ako palagi for you. You have me."
His voice is sincere as he said those words. Yes, he feels safe with Theron. Kinakapitan at hinahawakan niya ang katagang You have me, You have me alone ano pa ba ang hihilingin niya kung si Theron mismo ang nagsabi nun. He owned him.
Temporary sigaw ng utak niya. Just for temporary, Kith.
"If I have to ask you the same question. Ano ang isasagot mo? Ano ang gagawin mo?" He asked painfully dahil narinig na niya ang tungkol sa pangarap nitong tao. Pero gusto ni Kith malaman kung ano ang gagawin nito kung sakaling kasama man nito ang taong pinapangarap nito.
Sumulyap muna ito sa kaniya bago sagutin ang tanong. "The answer is the same as yours."
"Why?" Nagtatakang tanong niya.
"I may be tough. I maybe bad. Pero takot din ako maiwan. Kaya kung sakaling makasama ko ang taong pinapangarap ko ay aking susulitin ang pagkakataong 'yon. Like what you have had said ay hindi natin alam ang kasunod na maaring mangayri—"
"Iniwan ka na ba?" Kith cut him just to ask that question.
"Yes, I can't make that person stay even I'm begging and pleading."
"You're talking about, Syd?"
Matigas itong umiling "No,"
"Do you know that love is patience?"
"I bet you must realize that." Mapait itong ngumiti.
Hindi na siya umimik at napatingin na lang siya sa labas at mukhang minimorya ng utak niya ang bawat dinaraang magandang tanawin. Kung hindi si Syd ang taong tinutukoy nito na nang-iiwan dito ay sino? Hindi na siguro mahalagang alamin 'yon at dahil siya na rin ang pumutol sa diskusyon.
Matagal na silang nagbibiyahe bago nito ihinto ag sasakyan sa tabing daan. Hindi na sementado ang daan sa lugar na 'yon. Medyo maputik na rin. Nang lumabas siya ay ang magandang tanawin ang sumalubong sa mga mata niya. Sa isang bahagi ay niyogan, sa isang bahagi ay palayan, sa isang bahagi ay mga puno ng mangga at iba't-ibang tanim. He loves the place, peaceful at ang scenery nito ay napakaganda. Ayon kay Theron ay pagmamay-ari ng mga ito ang malawak na kalupaan na may iba't-ibang tanim na 'yon.
"We have to walk just a few meters mula rito patungo sa bahay namin." Paliwanag nitong ngumingiti. "Pero makitid ang daan mula rito hanggang sa isang malaking daan. So ibig sabihin ay bubuhatin kita dahil maputik eh, alam kong hindi ka sanay sa ganitong lugar." Ngiti nitong sambit na sinabayan ng kindat.
Umiling siya. Gusto ba niyang magpabuhat dito. Nagkunwari pang hindi niya gusto eh parang tumalon naman ang puso niya sa suhetisyon ni, Theron. The fuck he was thinking about Korean drama.
"Wag ka na umayaw. Wag ka na magkunwaring alam mo ang ganitong klaseng daan. Dahil kung madapa ka at maputikan ay hindi ko na 'yon problema. Nagmamagandang loob ako, Kith," He said, smirking.
"Wala pa naman akong sinabi na aayaw ako. Pero may kabigatan talaga ako, Ther."
"Just call me Kiddo. I know how you've missed that. And, I don't give a fuck kung kilong baboy ka," anitong hindi napigilan ang tumawa.
Ngumiti si Kith. "Okay, Kiddo." May kung sayang nabubuhay sa kaniyang dibdib o parang isang bulaklak na namumukadkad sa kaniyang kaluluwa.
"Would you be kind enough to climb on my back?" He asked gently.
Yes, he's kind enough as he climbs on his back. He needs to enjoy his ride. Yet, he hopes Theron doesn't feel anything. His heartbeat and his trembling arm as he wrapped them on his neck to make sure na hindi siya mahuhulog. Maputik at makitid nga ang daan. Mabuti na lang ay buhat siya nito. Pero naawa siya rito dahil talagang mabigat siya pero sandali lang naman 'yon dahil tanaw na nila ang malaking daan. Hindi rin 'yon sementado. Ang daan na 'yon ay daan papunta aa farm house nila, Theron.
Theron jumped into an area and he wasn't aware that it was a slippery area. The two slide and tumbled. Nanatili siyang nasa likod ni Theron habang natumba sila at sinalo ng putik. Natawa siya hindi niya alam na nakakatawa pala 'yon. Ang makita ang hitsura ni Theron na puno ng putik. Pero nang napatingin siya sa sariling damit niya ay puro putik din pala at pati ang mukha niya. Tinawanan din siya nito pang bawi sa pagtawa niya kanina sa binata. Tinukso siya ni Theron at sinabuyan siya ng putik. Ewss, nandiri siyang bumangon at mabilis na tumakbo. Hinabol siya nito na nakakatawa ang hitsura gayon din si Kith.
"Kasalanan mo 'to" pagsisi niya sa binata.
"Talaga ba?" Paghahamon nito na nanghihingal sa kakahabol kay, Kith. "Kasalanan mo rin. Malikot na bata ka,"
"You're plain stupid."
Hindi na ito umimik at patuloy sa paglalakad hanggang sa makaabot sa isang bahay sa gitna ng niyogan. Malaki ang bahay na tinutuluyan nina Kith at Theron. Halos hindi makapaniwala si Kith noong maalala na farm house ang tawag ni Theron sa ganoong klaseng estilo ng bahay. Malaki at napakaganda ng desinyo niyon.
"S-sino kayo?"
Napalingon ang dalawa sa may-ari ng boses.
Nilinis ni Theron ang mukhang puno ng putik. "Mang, Romano?" He approached him. "Hindi nyu' ata ako nakilala. Kamusta po kayo?"
"Theron?" The old man confirms.
"Opo,"
Tumawa ang matanda. "Ano ba kasing nangyari sayo, sa inyo? bakit ganiyan ang hitsura ninyo?" Tawang-tawa pa rin ito.
"Siyanga si Kith," anito na ipinakilala siya sa matanda. "Kasama ko po,"
"Kamusta po kayo?" Agad na sambit niya.
"Mabuti naman Hijo. Kayo ba ay magkaibigan?" Ngiting tanong ni mang Romano.
"Opo," halos sabay na sambit ng dalawa at nagkatinginan sila.
"Aber, mabuting maglinis muna kayo ng katawan. Tila ay naglalaro kayo sa putikan, Hijo. Maari nyu' munang gamitin ang banyo sa likod ng bahay Ther at ako'y magdala ng tuwalya sa inyo. Okay lang ba na sumabay kayo sa pagliligo?" Tanong nito.
"Okay lang po," ani Theron.
"Sige, ilalagay ko na lang sa labas ng banyo ang tuwalya mamaya. Pagkatapos ay maghanda ako ng makakain ninyo." Sabi nito at tumalikod na.
Dinala siya nito sa likod ng bahay kung saan makikita ang banyo. Pumasok ang dalawa sa maliit na banyong 'yon. Pero okay lang naman at nagkasya sila pero hindi nila maiwasan ang minsang pagdikit ng mga katawan nila. Naghubad si Theron, sumunod naman si Kith. The color of the water from their bodies is brown. Kulay tsokolate ang tubig na mula sa kanilang katawan na ikinatatawa na lamang ni, Kith.
Tinulungan siya nitong sabunin ang likod niya at hindi na siya nagreklamo sa pagdikit ng harapan nito sa pwetan niya kahit hindi siya komportable. Nang humarap siya rito ay bigla nitong inangkin ang mga labi niya. Marahas ang pagkahalik nito sa kaniya habang kung saan-saan gumapang ang kamay nito. Hanggang sa gumapang 'yon sa harapan niya at nilalaro ang natutulog niyang kakamabal.
"My job," he said while kissing Kith's earlobe and swirling his tongue around his ear.
Yes, it's his job. Pinapaligaya ka lang ni Theron dahil trabaho nito 'yon kontra ng utak niya. But no way Kith liked it for Heaven's sake.
Nang nabuhay ang pagkalalaki niya at nagprotesta sa loob ng palad ni Theron ay napapikit siya at damhin ang kakaibang sarap at sensasyon na dulot ng dila at labi ni Theron sa kaniyang dibdib at dinidila ang utong niya.
Pero dagli siyang nagdilat ng mga mata at tumigil din si Theron sa ginagawa nito ng may narinig silang boses sa labas.
"Hijo, ilalagay ko na lang dito ang tuwalya nyu, hah" ani mang Romano sa labas
"Opo," sagot ni Theron. "Salamat po,"
"Sige, maghanda na lang ako ng makakain nyu."
Hindi na sumagot si Theron at pinalampas ang ilang sandali at muling tumingin sa dibdib ni Kith. May ngiting nakaguhit sa labi nito at muling sinunggaban ng labi nito ang utong niya at hindi niya maiwasan ang umungol.
Kinabahan niyang iginapang ang kamay sa harapan ni, Theron. Sa totoo lang ay wala siyang lakas loob na gawin 'yon. Naging mabilis ang tahip ng dibdib niya ng dahan-dahang ipasok ang daliri sa loob ng brief ni, Theron. Parang huminto ang mundo niya sa pag-ikot ng tumigil si Theron sa ginagawa nito sa kaniya. Napapikit siya. Nang dahan-dahan siya nagdilat mg mga mata ay mata ni Theron ang sumalubong sa paningin niya. Binawi niya ang kamay sa harapan ni, Theron. Nahihiya siya.
"Really? You want it?" Pabulong na tanong nito.
Hindi siya makapag-salita agad dahil sa kahihiyan.
Nagbuga ito ng buntong hininga. Hindi niya ito pinansin. Hindi niya alam kung galit ito sa kaniya dahil sa ginagawa niya kanina.
"Mahal mo ba talaga ako?" Seryosong tanong nito.
Tumango lang siya bilang tugon sa tanong nito.
"Kung mahal mo ako bakit kailangan natin ang ganitong bagay? Ang dumaan sa alok mo? Do you know that it's crazy. Mahal mo lang naman pala ako at bakit tayo dumadaan sa ganitong bagay?"
Hindi niya maintindihan ang sinasabi nito. Ibig sabihin ba niyon ay hindi nito ginusto ang alok niya. Teka, bakit naman ito pumayag noong una at ngayon ay tinanong siya nito bakit sila nagkaganon. May bagay na hindi siya naiintindihan.
"Bakit?"
"Hindi ko naiintindihan. O sadyang hindi mo naiintindihan ang layunin ko. Ayaw ko na uulitin kung bakit gusto kong dalhin mo ako sa malayong lugar, kidnapin, itago sa tatlong buwan. I have the goal" malungkot na depensa niya.
"Love is stupid for you? You have to admit it."
"And I'm stupid too." He said.
"Paano kung hindi ako ang taong nasa puso mo. You have been in love and you have mentioned that—"
"Please" mabilis na sambit niya.
"Why?" Theron asked.
"Let's not talk about it,"
"Paano kung masaktan ulit kita at masugat ko ang puso mo katulad ng nangyari two years ago?"
Huminga siya ng malalim. "H-hindi na normal sa akin, kiddo," aniyang napailing. "Sanay na ako. Kaya bago ko inalok ang kidnapin ako and go with the fake relationship ay tinanong ko ang sarili ko kung makayanan ko ang consequences."
"And you have to bear it kahit masakit?"
Kith nodded.
"You're tired. Kitang-kita ko. Hanggang kailan mo ba ako kayang mahalin?"
"Hanggang sa makakaya ko."
"Pag di mo na kaya bibitaw kana?"
Hindi niya alam kung ano ang isasagot niya sa tanong nito.
"Paano kung—"
"Can you please stop asking me," malungkot na sambit niya.
"Sinisiguro ko lang, Kiddo."
"Eh, paano kung ako naman ang magtanong?" Hindi niya inalis ang matang nakatingin sa mata ni, Theron.
"Go ahead," tila paghahamon nito.
"Kaya mo ba akong mahalin? Kung hindi okay lang sa akin. Sa totoo lang ay masaya na ako noong pumayag ka sa alok ko."
"Hindi ko masagot ang tanong mo sa ngayon, Kith. Pero kung ano man ang resulta ng tatlong buwan na pagsamasama natin ay sana matanggap mo. But I hate when you leave me na hindi nagpa-alam. I want to protect you. I'm the old best friend pero alam kong da-best pa rin ako sayo" bahagya itong ngumiti.
Tumango siya. "Okay lang," pero ang totoo ay hindi siya okay dahil kasunod ng pagkasabi niya niyon ay naglandas ang mga luha niya habang nakatitig pa rin sa mga mata ni, Theron. Iniisip niyang hindi siya mahal ng dating kaibigan at imposibleng mahalin siya nito. Masakit man pero sanay na siya tulad ng sinabi niya. Pinahid ng palad nito ang basang pisngi niya at unti-unting inilapit ang labi sa kanyang labi. There he kissed him again at buong puso niyang tinugon ang halik nitong 'yon.