Chapter 41

Asereath's POV

“Are you okay with this?” tanong ng panganay kong kapatid.

Tumango lamang ako habang umiinom ng chuckie.

“Today's the day we'll kill the Octopussies,” wika ng ama ko habang tina-tap ang kaniyang mga daliri sa lamesa, “We'll full speed ahead and you…” turo niya sa akin. “Go directly to the boss and once you finish him up, you can take down the person who impersonates you,” tuloy nito.

“We will go together, right?” tanong ni Ate Agoeath.

“Yes, of course. All of us were invited in this crazy little event,” Mama.

“Listen, each of us will kill the remaining leaders of the Octopussy so that Aser can go through the boss, no buts!” sigaw ng panganay kong kapatid at lumabas na siya sa silid.

“We don’t need any backups, right?” tanong ni Kuya R.

“Of course, Kuya, we don’t need any back up, you're strong right? I believe that you can take them down without even having a scratch,” I wink at him and got out of the room.

Lumabas ako sa loob at pumunta sa balcony namin at agad kong kinuha ang telepono ko at tinawagan si Zid.

Ilang rings din bago siya sumagot.

“Hey! Everything's fine there?” tanong ko at dinig na dinig ko ang iyak ng mga anak ko.

“Ahm… yeah… kinda okay here.”

“Sure?”

“I don’t know what to do anymore, baby! Avie's asleep peacefully while Ane's crying out loud for Pete’s sake! Ginawa ko naman ang lahat, ah.”

“Stop being a crybaby and make a plan to make him stop,” tumawa ako.

“It's not easy you know.” Na-i-imagine ko na nag pa-pout siya. Pouting in frustation. Haha.

“I know you can do it! Keep fighting!” I cheered him up. He tsk-ed.

“I think he needs your milk,” he stated.

That’s for sure. But I can't go there… yet.

“Listen carefully buddy, go make some milk for Ane and print my goddamn pretty face and put it in your face or Nah?” I laughed at my stupidness.

“Do you think that silly plan of yours… really work?”

“Why not try it” I laughed hysterically, “I gotta go, call you later buddy,” then I hanged up.

It's been two weeks since no'ng nanganak ako sa kambal. About a week ago, the Octupussy did their first move but hindi ‘yon gaano ka threat para sa amin at mabuti rin ‘yon. For the first time in my life, hindi namin alam kong ano ang pinaplano ng kaaway namin. So, meaning kung saan kami susugod, do’n namin malalaman ang plano namin. Analyze. ‘Yung plano na ginawa namin is just for a meantime.

We still need to solve the mysteries kung bakit ang engrandeng party ng oOctupussy ay ngayon at kung bakit kami ay inimbita. Like what the fuck? Alam ng lahat ‘pag andon kami sa isang engrandeng party meaning may sakitan na magaganap.

As far as I can see it, hindi ‘yung mga leader ang nag invite sa amin, para ngang hindi nila alam na kasali kami sa party na magaganap ngayong gabi. It looks like we're invited for purpose.

Actually, hindi namin nakita ang sarili namin na imbitahin sa ganitong party. Kami kasi ‘yung klaseng pamilya na kahit walang invitation card kaya pa rin naming pumasok. We can do it spies-alike.

So, this time, we're lucky… lucky-dead.

Kahit na hindi namin alam ang totoo, still the game is on.

3 hours later. 18:00 pm

“Aser? It's time to change some gown,” wika ng ate ko sa may pintuan.

Tumayo ako na nakabusangot ang mukha. Ayaw ko na kasing magsuot ng gowns unlike no’n, better be cool is what I like the most.

Pumasok ako sa dressing room sa bahay namin at nakita ko si ate at ang mama namin na nagbibihis.

“Oh, honey, we know that you don’t like such gowns. So, we made your gown sorta cool. You can tear your gown apart when you start your duty,” she explained at ni isa wala akong naintindihan.

“Huh?”

“Looks like you didn't get it,” tumawa ang ate ko. Tumayo siya at sinira ang damit niya.

Napanganga ako at ngumiti ng malaki.

Looks like it’s not an ordinary gown.

“I see,” at nagbihis na ako. I put the Cheshire cat mask and the chains inside the gown. It has so many compartments.

Party's Location…

“Are you all, ready?” tanong ng Kuya ko na siyang nag-da-drive.

“Tsk.”

“Yeah.”

“Sort of.”

“Honey, don't stop me, okay?” sabi ni mama habang tinitingnan si papa.

“You know that I can't stop you right,” papa tsk-ed.

The door opened and someone bows their head to us. Unang lumabas si Kuya Ace kasunod si Kuya R.

I opened the door, and I can see some elegant lights peeking out inside. Maraming tao ang nakapaligid at makikita mo sa pananamit nila na sobrang bigatin nila. Looks like they're ordinary people. If I we're them, I wouldn’t accept the invites. Sayang lang yung buhay nila kong mamamatay lang din pala.

Naglakad kami patungo sa gate at may dalawang malalaking tao ang tumigil sa amin at nilahad ang kamay, meaning kukunin nila ang invitation cards.

“Here.” Binigay ng ate ko ang invitation card. Tsi-neck muna ng dambuhalang tao ang card at tiningnan kaming pamilya at kalaunay ngumiti siya.

I know that smile. Smile of… victory? I guess.

“Welcome,” saad ng dalawa at pinakita ang loob.

Nauna ang pamilya kong maglakad kaysa sa akin. Tumigil muna ako at tumingin sa likod. Nakatingin pa rin ang dalawa sa amin, sa akin din.

Nginitian ko rin sila. Ngiting nang-aasar.

Pagkapasok ko sa loob agad kong hinanap ang pamilya ko and guess what? Lahat ng mga mata ng mga tao ay nakatingin sa kanila. Guess we made some attention.

Palapit ako sa kanila nang may humarang sa akin na lalaki.

“Hi, may I know your name?” pabebe niyang tanong.

Tiningnan ko siya mula ulo hanggang paa. Wala pala naman itong maibubuga, mabuti pa si Zid andaming maibubuga.

Hindi ko siya pinansin at dumiretso sa kung sa’n ang pamilya ko pero ilang hakbang palang ang ginawa ko sumunod parin ang deputang lalaki.

“Alam mo, Miss, gusto kita. Hard to get, e,” sabi niya, akmang hahawakan niya ang kamay ko nang may pumigil sa kaniya.

I smirked.

“Don't you fucking dare lay your filthy smashing dirty fucking hands on my sister.”

Nakita kong natameme ang lalaki at agad na lumayo sa Kuya ko.

“Sa’n ka ba galing?”

“Do’n lang.”

God. This event is so boring, ilang minuto na ata kaming naghihintay hindi pa rin nagsisimula at wala pa rin nag-adala sa amin ng pagkain. Ano? Papatayin nila kami sa gutom?

At dahil naiinip ako nagpaalam ako sa kanila na pupunta ako sa Buffet Table.

Tiningnan ko ang lahat na pagkain at may spaghetti do’n. Kumuha ako ng isang plato at kumuha ng spaghetti. Tumingin muna ako sa paligid at kinuha ang maraming spaghetti at yung spaghetti na kinuha ko ang inilagay ko do’n.

“Akala niyo, ha!” I murmured.

Pagkabalik ko sa table namin nanlaki ang mata nila.

“You shitty head,” tawa ni Kuya R.

Ilang minuto na rin ang lumipas may dumating sa amin na waiter. Dalawang waiter. May dala-dala silang masasarap na pagkain.

“Ito lang po pala ang mga pagkain. Kaso po may kulang diyan, spaghetti, naubos po kasi.”

That feeling when you know the truth. Damn HAHAHAHAHA.

“Oh, it's okay,” sabi ni mama sabay ngumiti.

Nagkatinginan naman kami agad ni Ate Agoeath at ngumiti nang nakakaloko.

“Loko ka,” aniya.

Napahalakhak nalang ako ng sobra. Walang oras akong sinayang at kumain na. Grasya kaya to, hindi to pera namin kaya lubus-lubusin ko na lang din.

Susubo na sana ako ng pagkain nang may naramdaman akong nakatingin sa akin.

“Is there something wrong, honey?” tanong ni mama sa ‘kin. Umiling lamang ako. Sumandal muna ako sa upuan at dahan-dahan akong tumingin sa likod at nakita ko ang isang babae na nakatingin. Napanganga ako.

“Ang aga niya namang dumating. Sayang at hindi ko siya uunahin.”

Ang nakita ko lang naman ang walang hiyang pekeng ako.  Excited naman ata siya. Teka nga ba? Kilala niya ba ako? Nah, I don't think so.

Biglang nagbrownout at sa wakas sa ilang oras ang nag daan nagsimula na ang punyetang event.

May ilang ilaw ang nagbukas at nakatutok ‘yon sa stage.

Guess what! Nando’n ang mga target namin. Ang mga walang hayop, ang mga galamay ng Octupussy.

“Blah blah blah,” saad ng isa. Nagpapasalamat lang naman.

“Blah blah blah,” ‘yung isa tumawa.

Mga ulol ba 'to? Tsk ang easy target naman nila.

Dumaan ang minuto at sa wakas natapos ang pag-spi-speech nila.

Sa bilis ng nangyari hindi pa rin pumapasok sa isip ko na nakabulagta na ang isa sa mga Octupussy sa stage.

Sigawan. Iyakan. Barilan. Nangyayari na. At ang dahilan kung bakit siya nakabulagta sa lupa dahil pinatay siya ng pekeng ako.

“Si Blatess! Nandito sa loob!” sigawan ng mga guard.

“Paano nakapasok 'yan!?”

Naglabanan ang mga guwardiya at ang pekeng ako. Ang mga kilos niya ay hindi kagaya sa akin kaya napatawa ako.

Nagsitayuan kaming pamilya at nagkatinginan.

“Set… go,” saad ni papa.

Madalian kong winasak ang suot kong gown at kinuha ang smoke grenade at inihagis sa ere.

At do’n na kami nagsimulang pumatay ng mga tao. Mga taong kasali sa Octupussy.