Chapter 20: Flirt Mat-Mat

Araw ng kasal ng pinsan niya. Ilang araw pa lang ang nakakaraan pagkatapos ng gabing pinagaluhan nila ni Apollo ang halik. Sa loob ng mga araw na iyon ay iniwasan ni Jopay ang pagpunta sa Santuario kahit gustung-gusto niyang makita ang kaibigan. Kaibigan? Bff? May magkaibigan bang naghahalikan? Gusto niyang mainis kay Apollo dahil napakasimple lang naman ng buhay niya. Napakasimple lang naman ng gusto niya. Gusto niyang manatiling best friend ito kaya nga halos araw-araw siyang pumupunta dito para mawala ang banyagang pakiramdam. Pero nagkamali siya dahil sa paglipas ng mga araw ay lalo pa iyong umusbong at lumalim. At dahil nga sa halik na iyon ay para siyang naligalig. Ano ba ang pakiramdam na iyon? Iyon ba ang tinatawag nilang in love? Iyon ba ang pakiramdam ni Liberty kay Dominic? Para siyang mababaliw sa pag-aanalisa ng mga nangyari pero nalulungkot naman siyang hindi nakikita ito.

At sa araw na iyon, lalo siyang kinakabahan at naliligalig dahil nangako si Apollo na dadalo sa kasal. Pupunta ba ang binata? Hindi niya alam kung paano pakikiharapan ito. Pero lasing naman ito noong gabing naghalikan sila. Umaasa siyang nalimutan nito iyon. Bumalik lang ang pansin niya nang madama ang kalabit ni Liberty.

“Bakit?”

“Maligo ka na. Nakaligo na ang kambal. Ikaw na lang ang hindi pa nakakapag-ayos,” anito pero mataman namang nakatitig sa kanya na tila may alam.

“Okay.” Naligo na siya at nagbihis ng simpleng puting bestida at white stilettos. Hindi naman siya kasama sa entourage. Ang kambal niya ay binihisan lang niya ng puting long sleeves, itim na slacks, at black shoes. Paglabas nila ng kuwarto ay nagulat siya dahil naroon na si Apollo. Nahigit niya ang hininga. The man was breathtaking. Simpleng puting long sleeves, khaki pants, at loafers lang ang suot nito. Ang bango-bango nito tingnan. Kinakausap ito ng mga magulang niya at ilang pinsan. Nang mapatingin ito sa gawi niya ay tumayo agad ito at lumapit agad sa kanya.

“Sa akin na kayo sasabay.”

“Ahh hindi na. May service naman din-”

“Anak, naipagpaalam ka na ni Apollo. Sa kanya na kayo sasabay ng kambal,” excited na sabi ng nanay niya at hinila na ang tatay niya. “Ang tatay mo muna ang magmamaneho ng Innova mo,” balewalang sabi nito at lumabas na kasama ang tatay niya at ilang pinsan.

“Labas na kayo,” sabi ng isa niyang tiyahin na abala sa pagtulong sa pagluluto kasama ang isa pa niyang tiyahin at ilang mga kapitbahay. Doon sa bahay nila gaganapin ang reception dahil maluwag naman ang buong bakuran.

“Let’s go,” simpleng sabi ni Apollo at kinarga na ang kambal na walang kahirap-hirap. Hindi agad siya nakakilos. She was overwhelmed with inexplicable emotions. It felt as if Apollo belonged to her and her twins. She sighed at the thought. Of course, that was ridiculous. Who would want to have a single mom as a wife? Who would want to court a girl with kids out of wedlock? She stopped in her tracks. What was she thinking? Muling lumingon si Apollo sa kanya at tinawag na siya. Nang makarating sa SUV nito ay nagulat siya dahil ang mga upuan sa backseat ay naka-customize para sa kambal niya.

“P-paanong?” Nagtataka siyang tumingin sa binata.

“I figured out,” makahulugang sabi nito at nagkibit-balikat. Iniupo na nito ang kambal at nilagyan ng seatbelt. “Ready, boys?” Maluwag na maluwag pa ang ngiti nito nang tumingin sa kanya. “Halika na,” anito at ipinagbukas pa siya ng pinto pero bago siya makasakay ay dinampian nito ng halik ang mga labi niya kaya natulala na naman siya. Pagtingin niya rito ay nakangiti pa rin ito. “Sasakay ka na ba o hahalikan pa ulit kita?”

“Tse!” Idinaan niya iyon sa pagsusungit pero sobrang bilis ng tibok ng puso niya. Right there and then she understood what she was going through. She had already fallen in love with Apollo. He was no longer her best friend. He was no longer just his crush. He was already the man she loved. She loved him the way a woman should love a man. She didn’t know when, where, and how it happened. But there was no mistaking that feeling. Para bang nakahinga siya nang maluwag. Parang may malaking batong nakadagan sa kanya na naalis. Malaking bagay siguro na inamin niya na iyon sa sarili. Maybe it has always been there somewhere deep within her heart and soul because the moment she laid her eyes on him after many years, she felt complete once again. Nang magmaneho na ito ay nanatili siyang nakatingin dito. Napatingin din ito sa kanya pero hindi nagsalita. Tumaas lang ang isang kilay nito na parang nagtatanong bago muling tumutok sa daan ang paningin nito. And for the life of her, he held her hand tight as if he didn’t want to let her go. Sinubukan niyang kumawala dahil feel niyang magpabebe pero lalong humigpit ang pagkakahawak ng binata sa kamay niya at tumingin sa kanya sabay kumindat. “Apollo ha,” kinakabahang sabi niya.

“Why?” Nakakunot ang noo nito.

“Hindi na ikaw ang bff ko. Nagbago ka na nga,” aniya at umismid pero hindi matago ang ngiti at pamumula ng pisngi.

“Ayaw mo?” Nang mag-red light ay mabilis na hinagkan siya nito sa pisngi kaya lalo siyang nag-blush. Natawa ito nang mapansin ang hitsura niya.

“P-pero-”

“No buts.”

“May girlfriend ka na.”

“Meron na nga.” Nang humarap ito ay nakangisi na ito.

Pinaningkitan niya ito ng mga mata. “Tapos nanghahalik ka pa at holding hands.”

“After sharing that intense kiss, I have the right to kiss you again and again. I can hold your hand like this,” anito at itinaas ang kamay niya at hinalikan iyon. “You’re mine.”

“Hindi mo ako sidechick!”

“Says who?”

“Says I!”

“Hindi naman talaga kita sidechick.”

“Eh ano pala ako? Diversion? Libangan? Maawa ka naman sa akin. Bff naman kita ‘di ba? Nainis ka na ba sa kakulitan ko? Ano ba ito, para lang ba tigilan kita sa pangungulit ko?”

“We will talk later, babe. Huwag ka munang makulit,” seryosong sabi nito at inabot ang batok niya para siilin siya ng mariing halik. Tatagal pa sana iyon kung hindi lang nag-green light at sunud-sunod na bumusina ang mga sasakyan sa likod.

“‘Kainis ka,” napipikong sabi niya na ikinatawa nito bago muling hinawakan ang isa niyang kamay. Nanatiling tahimik na lang sila buong biyahe habang nakatingin na ito muli sa daan. Nakahinga na siya nang maluwag pero nang makarating na sila sa Simbahan at ihinto iyon sa parking lot ay doon nito itinuloy ang naudlot na kissing scene nila. At siya namang isang marupok na nilalang ay natagpuan na lang ang sariling maalab na tumutugon sa mga halik nito.

“Oh more, please babe,” anito nang kumawala siya.

“Ano ka ba, Apollo Matteo Conti? Magsisimula na ang kasal.

“The wedding can wait. My lips are aching to kiss you some more.”

“Oo na nga eh,” aniya at siya na ang kusang humalik dito. She felt him smile against her lips and deepened their kisses.