Kabanata 8

“MAY problema ka ba Liam? Kanina ka pa tahimik simula roon sa boutique ah!”

Hindi sumagot ang binata at diretso lamang ang tingin sa daan habang binabaybay na ngayon pauwi. His arm which got into an accident was now fine maging ang doktor ay binibigyan na siya ng consent upang mag-drive.

“L-Liam?” Kinabig niya ang manibela at pansamantalang itinigil iyon sa gilid ng kalsada.

“I’m being honest to you Morley and I want you to be honest with me too?” Pahapyaw niyang naisaad sabay baling sa dalaga na ngayon ay hindi mapirmi sa inuupuan.

“Does it hard for you to tell anyone that you’re my fiancee and that ikakasal na tayo?”

“I’m sorry Liam. I am just taking care of your image because you’re the center of—”

“Fuck the image. Fuck the center! Diretsuhin mo nga ako kung ayaw mo bang ma-link ang pangalan ko sa iyo or whatsoever that blocked your visions against me. I am doing my best for you to be comfortable at any aspect, am I not enough to be a good husband once we’re married for tomorrow’s event?”

“Liam..”

“Yeah? That’s barely enough. I get it now, kinakahiya mo ako—”

“No. That’s not it.” Napigtas na ang pasensya niya sa dalaga kung kaya’t marahas niyang pinaandar muli ang sasakyan at doon ay pinausad ng mas mabilis, mas marahas at animoy nakipag-karerahan sa mga sasakyan na binabaybay rin ang daan sa highway katulad nila.

Iritado siya o mas magandang sabihin na galit siya. Everyone was proud to have him in one side, but Morley was far enough. She even got a deal with him not to meddle with her peaks and even if it’s against his will. Sinunod niya iyon lahat kawangis sa nagawa niyang pagtibag sa bakod ay marapat lang siguro iyon upang malaman ng dalaga na malayo sa gusto niyang mangyari ang gusto naman nitong palabasin.

He wants to know everyone that she was his, but the latter made a counterpart not to bragged about his identity. Kung ano ang posisyon niya at kung ano ang relasyon nila. He hated to be denied.

“L-Liam magdahan-dahan ka nga! Oh God!”

Pinili niyang manahimik habang patuloy pa rin na nakipag-karerahan sa mga sasakyan na ngayon ay sunod-sunod nang bumusina dahil sa napaka-agresibo ng pagpapatakbo niya, but no. He was livid. He wants to puch everyone who is blocking his way.

“Liam! Diyos ko. Magpapakamatay ka ba?”

“Hindi.” Tuloy ay pansin ng binata ang paghawak ni Morley sa seatbelt at naroon sa mukha nito ang takot na baka mabangga ang sasakyan reason why he slowly amending the car at ngayon ay natural na at swabe na lang ang pagmamaneho niya.

Sandali niyang binalingan ang dalaga subalit kagat na nito ang labi at hindi magawang balingan siya ng tingin.

He wants to say sorry, but he cannot speak to say it aloud and pride was eating him once and for all. Galit pa rin siya at ni minsan ay walang sino pa man kasi ang kinakahiya siya.

“Things were all sorted even the invitation letter was now on my hand. Eric was the one collecting those who are present in the wedding for tomorrow.”

“T-that’s good.” Iyon lang ang naging sagot nito at diretsong binuksan ang sasakyan. Kakarating pa lang nila sa tapat ng kabahayan and Morley was rushing to go outside at kitang-kita pa ni Liam ang mabibilis nitong paghakbang.

Natampal niya ang noo at isinandal ang likuran kasunod niyon ay ang pagtatagis ng kanyang bagang.

How rude is he wasn’t he? Bukas na gaganapin ang kasal ngunit ngayong araw pa talaga sila nagkaroon ng hindi pagkakaintidihan na dalawa.

Sariwa sa utak niya ang deal nila pero bakit hanggang ngayon ay hindi pa rin niya matanggap-tanggap? Hindi niya maaatim na ikahiya lalo na kung si Morley iyon na takot malaman ng taumbayan na ito ang babaeng nakatakda upang makasal sa kanya.

“Mr. Adler, I got your text message that Morley cannot go to school today. Nabanggit ko na rin kay Miss Fauriou na naibigay na niyong Eric ang pangalan iyong Assessment na pinapasagutan nito kahapon and she’s now taking the legal part in regards with Morley’s case.”

Kausap niya ngayon sa cellphone si Mr. Santiago na siyang Campus director sa pinapasukang University ni Morley. He knew that he crossed the line again at bahala na ang babaeng iyon mag-isip kung bakit gumagawa na naman siya ng hakbang na ikakasama ng loob niyong huli.

He wants the best in her kaya’y inutusan niya ang sekretarya niyang ipasa ang Calculus assessment ni Morley na pinagpuyatan niyang sagutan kagabi.

Nasa loob pa rin siya ng sasakyan sa puntong ito.

“Yeah. That’s a good thing you had done Mr. Santiago.”

“Anytime Mr. Adler. You are the best investor in the University so I will hold unto it because you made the entire bidding of the Campus’ amendments.”

Kapagkuwan ay umayos siya ng upo. Lumabas sa sasakyan at nagpaalam na sa kausap dahil papasok na siya sa kabahayan. Papasok pa sa main entrance ay nag-ring na naman ang cellphone niya at nang makita niya kung sino iyong caller ay mabilis niyang sinagot iyong tawag.

“Mr. Adler, did you convinced our daughter?”

It was Morley’s father.

“She’s not responding, but I guess it’s a yes. We’re talking last night and—”

“Thank you so much Mr. Adler. Thank you so much.” Nakapasok na siya ng tuluyan sa kabahayan at bumungad sa kanya sina Cassana at Reise subalit walang presensya ni Morley ang naroon sa mga sandaling iginala niya ang tingin.

“Don’t thank me yet, Mr. Lopez. The least thing for you to say that is when it’s for sure and intact, but lets hold unto the word maybe for today. Morley is having a hard time to decide. Why don’t you tell her the truth instead to hide? She’s not a child not to understand things but a woman who can—”

“Not now young man. My wife isn’t ready and so am I.”

Nakaakyat na siya sa ikalawang palapag this time at ngayon ay humarap sa gawing kanan sabay hawak niya sa railing ng balkonahe pababa.

“I’m afraid her rage will grow funder if you don’t tell her that quick. But okay, since you have your own mind to think what’s the mere consequences, I will tell you this Mr. Lopez, Morley will be broken not twice, but thrice and I’m pretty sure that if that happened, I will be the one who will collect the payment.”

“Mr. Adler.”

“I am talking as a businessman. We’re talking business to business so if you can’t assured that everything will run smooth. Morley will suffer once and for all Mr. Lopez. Do you want her to—”

“I will t-tell her once everything will fall back and return to it’s natural place Mr. Adler. Bye for now, you can have our child, but please be easy on her. She’s our source of strength, our Morley Aurora Lopez.”

“Don’t worry, I will train her how to be a villain. How to control her emotions the way she dressed.”

Nang maglaon ay natapos na rin ang usapan bago ibinulsa na muli ni Liam ang cellphone kasabay ng kanyang pagpihit patalikod. Ihinakbang niya ang mga paa upang tunguhin sana ang sariling silid ngunit nang namataan niya ang nakaawang na pintuan sa silid ng dalaga ay hindi niya alam kung bakit iyon ang tinungo niya.

Pinalis niya ang pintuan at binuksan iyon ng mas malapad. Only the generalized air conditioned welcomed him at wala ang presenya ni Morley roon na siyang inaasahan niya.

He needs to talk to her for an assurance.

“Panibagong araw upang lambingin ang babaeng sakit sa ulo.” Wika niya sa sarili at tuluyan na ngang tinungo ang kakarampot na mga papel na nagkalat sa sahig upang ilagay iyon sa trash bin.

Sa mga panahong hindi pa sila kasado, hinayaan niya muna ang dalaga na bumukod ng sariling kwarto, but Liam was persistent because the moment they will married, he will going to withdraw Morley on his own bed.

Dahil noong una pa man, pagmamay-ari niya na ang dalaga at siya lamang ang bukod-tanging lalaki na dapat ay hahayaan nitong gawin ang gustong gawin niya para rito so for the meantime, he will not put some pressure. Hahayaan pa muna niya ang dalaga na mag-isip ng kung ano-ano pa man.

Gustuhin niya mang ipalabas na ang sariling motibo at interes. Liam isn’t in the position to speak. Only Morley’s parents has the freedom at hanggang tingin na lamang siya sapagkat wala pa siyang karapatan.

Kumunot ang noo ni Liam nang marinig niya sa bandang tub room na malakas ang lagaslas ng tubig mula roon. Bahagya pang tumabingi ang ulo niya nang mapansin na parang kakaiba ang current ng tubig base sa makamandag na tunog nito.

Mabilis na tinungo iyon ni Liam and God knows how nervous he was the moment he stepped in ay hindi niya pa iyon mabuksan.

“Morley? Shit!”

Why is it so hard for him to tame her?

Mabilis na kumilos si Liam at kinalampag ang pintuan ng mas malakas at may pwersa. Nang hindi niya pa rin iyon mabuksan ay pinatid niya gamit ang kanang paa, balik ulit sa pagkalampag at doon ay malaya niyang nabuksan ang pintuan but then again, horrible images of Morley soaking herself on the tub made Liam’s entirety gotten worst of all the worst.

“Fuck! Fuck! Fuck! What the hell woman?” Inahon niya sa bathtub ang dalaga na walang kahit na anong saplot sa katawan. Mabilis inabot ng binata ang kurtina at inikot sa katawan ni Morley na basang-basa bago mabilis na umarangkada ang mga paa niya palabas.

Kamuntikan pa siyang mabalda ng matapakan niya ang sabon ngunit wala na siyang pakialam pa roon.

The madness he is feeling was now covered with worry. Lupaypay ang ulo ng dalaga habang nakahiga sa magkabilang bisig niya and Liam sees an image of his mom in the same situation while covered with blood. Lifeless.

“Damn it! Wake up Morley, please!”

Isinarado niya ang pintuan ng sa ganoon ay walang makaantala at walang makakaalam. Everyone has the eye of him at kung dadalhin niya si Morley sa Ospital, people will stuck their presence once they will cover up the news.

He gave her the cpr and found his way of entering her airbreath back again to pushing in and out of her chest. She was covered with a curtain so Liam doesn’t have to worry about that matter because what he have in mind is to atleast let out the water she’s taking while blocking the tube she gains breath.

“Fuck it!”

He pressed her chest once more and giving her the cpr again and then…she choke. She even cough several times kasabay niyon ay ang paglabas na ng mga tubig mula sa bibig nito and then Liam got her. Mabilis niyang niyakap ang dalaga dahil sa labis na pag-aalala.

“Goodness Morley. You made me worried woman! Damn it!” Akay niya ito sa bisig at mahigpit na hinahagkan ang tuktok ng ulo nito habang kagat ang labi.

Ramdam ni Liam ang pagyakap ni Morley sa kanya pabalik at doon ay muling nanumbalik ang galit niya dahil sa matinding alab ng puot.

“What made you think to kill yourself just by soaking in the water? Alam mo bang hindi ko na labis alam ang gagawin noong narinig ko ang lagaslas ng tubig—”

“N-nakatulog ako while laying myself in the tub at hindi ko namalayang lagpas dibdib na pala ang taas niyon.”

Hawak ng dalaga ang kurtina na siyang nagsisilbing takip sa buo nitong katawan. Morley can’t look at him in the eye ngunit kataka-takang hindi na siya nakaramdam ng galit dahil sa sinabi nito sa kanya dala ng rason kung bakit nalunod ito sa tub.

He thought that she was planning to kill herself, but was an incident perhaps.

Mabilis niyang dinaluhan muli ang dalaga hawak ang kumot this time…

“I’m sorry if I am gotten mad. Akala ko kasi ay binalak mo na namang patayin ang sarili mo kagaya noong unang pagkakataon na naglaslas ka rin dito sa loob.”

Hinagkan muli ng binata ang ulo nito. Afraid that she might breakdown with anxieties and depression. “I—I was pounded with nervous the way you drived along the highway with a multi-speed I can’t rely myself to protect too. I was a-afraid. Y-you driving that fast made m-me nervous and—”

“Oh God! I’m sorry. I was gone mad too.”

Nag-angat si Morley ng tingin sa kanya and Liam was biting his lips and can’t deny the fact that he’s the one to blamed with this incident.

“W-why are you gotten mad t-then?”

“Tsaka na tayo mag-usap. M-magbihis ka muna dahil halatang hindi ka komportable at basang-basa ka pa.” But the truth is, he is the one whose not comfortable while talking to her this time with the fact that she’s at her front covered only with blanket doesn’t removed the truth that she’s now flowing with nudity.

Isang tabing niya lang sa kumot ay paniguradong lalantad na ang kahubdan ng dalaga kung gagawin niya iyon.

“C-can you get m-me clothes on the closet as well as the…”

He get what she meant kaya’y imbis na tumugon ay mabilis niyang nilapitan ang closest at mabilis na hinalungkat ang mga damit ng dalaga roon.

Maya-maya pa ay ang drawer naman nito ang hinalungkat ni Liam dahilan na nakagat niya ang labi bunga ng kahihiyan dahil kakaiba ang init na nararamdaman niya sa katawan the moment he saw her panties with different colors in different brands.

Will he tell her what color she wants or what brands she would wear? Hindi ba nakakaintimidate iyon? Kahiya-hiya?

Sa kanyang part kasi ay ganoon ang nararamdaman niya and Liam was having a hard time choosing what’s best for her later today.

“This is shame. Fuck it!”