Kabanata 9

KANINA pa nagsisimula ang seremonya at kanina pa rin abala si Morley sa pagsita kay Liam na kung maaari ay magbigay ng distansya sa pagitan nilang dalawa.

“I’m telling you not to stay closer Liam. Ano ba? Nakakahiya sa mga bisita.”

“What’s wrong with me being close to you? Remember, you had given me lots of burden just like yesterday kaya ay hindi mo ako masisisi sa kung bakit ganito na kalapit ang agwat natin.”

Kapagkuwan ay bumaling sa kanya ang asawa. Yes! Liam Easton Adler was her husband now dahil tapos na ang wedding vows at ngayon ay narito na nga sila sa reception at pilit nakikihalubilo sa mga taong naroon.

But those who are invited were only Liam’s comrades most especially Black and Denver na ngayon ay isa-isa nang kumakain roon sa may patio.

But even her friends Rayah and Carleen doesn’t know that she was married to the most renewed billionaire of Asia.

Morley was contented na kahit hindi man lantaran ang kasalan, she was comfortable taking the steps for the next period of her life kasama si Liam na ngayon ay matatawag na niyang sa kanya na.

Napaigtad si Morley ng may biglang yumakap sa kanya mula sa likuran sabay lapag sa bagang nito sa kanang balikat niya. It was Liam who seems like having a tired and busy day habang nakatingin sa mga bisita na kahit hindi man ganoon karami, alam ng dalaga na tinagurian ito ng iilan na most memorable events maging sa kanya man.

Pero pakiramdam niya ay may kulang. Pakiramdam ni Morley ay may kalahati sa katawan niya ang biglang gusto niyang mapunan. At tanga siguro siya kung aaminin niya sa sarili na gusto niyang makita ngayon ang mga magulang niya. Even with a single glance ay kuntento na siya roon.

“Looking for someone hmm?” Boses iyon ni Liam na ngayon ay nakayakap pa rin sa kanya mula sa likuran. Though she isn’t comfortable being this close to him but the fact that he was her husband made her to be precise dahil ganoon naman talaga. Bahagya na lamang niyang hinawakan ang mga kamay ng lalaki na ngayon ay nakapaikot sa kanyang baywang upang iparating rito na hindi siya komportable ngunit martyr yata ang asawa dahil mas lalong naramdaman na lamang niya ang paghigpit ng yakap nito mula sa kanyang likuran.

“I—ugh..” ano ang sasabihin niya? Na kung maaari ay pakiluwagan ang tali dahil hindi naman siya titipas palayo sa mala-ahas na mga braso niyong huli?

“If you’re looking for your—” umahon ang sobrang tuwa sa dibdib ni Morley ng biglang bumukas ang pintuan at kitang-kita niya pa kung sino-sino iyong pumasok at kaagad iginala ang mga mata upang hanapin siya.

“Liam! It’s mommy and daddy!” Gusto niyang magtatalon sa tuwa, takbuhin ang distansya at salubungin ng yakap ang mga magulang niya, but Liam just entertwind their hands ng inalis na nito ang pagkakayakap mula sa baywang niya.

“Let’s face them together. You and me. Just take it easy!”

Kulang na lang ay kargahin siya nito pababa dahil sa sobrang maingat ng mga galaw nito habang hawak ang mga kamay niya. Then a moment after, pareho na nilang kaharap ngayon ang parents niya. Hindi man ganoon kasimple ang pakiharapan ang mga magulang, Morley was happy seeing her parents attending the most valuable part of her life kahit out of her planned ng makasal ng ganito kaaga.

“Thank you so much Mr. Adler, I can see the brightest future of our daughter in your hands.” Liam just nodded at walang kahit na anong salita. Even in front of her parents ay hawak pa rin ng binata ang kanang kamay niya.

Napansin iyon ng ina niya at kahit anong pilit ni Morley na bawiin ang kamay, Liam was hard as stone at hindi talaga binitiwan iyon hanggang sa natapos na nga ang usapan nilang magkakapamilya.

Pasado alas singko na ng hapon ng unti-unti ng nagsiuwian ang mga bisita. Even the most anticipated part of Liam’s investors ay naroon rin base sa nalaman niya at narinig na usapan ng asawa at lalaki ng magpaalam na ito upang umuwi.

Her parents ay hindi rin nagtagal ay nagpaalam na rin.

Malinaw pa sa buwan ang hayagang pagngiti ni Liam sa mga bisita mula pa kaninang nagsimula ang seremonya hanggang sa isa-isa na ngang nagsiuwian ang mga iyon. She was there, trying to discover what her husband can do at iyon ang mas lalong ipinagtataka ni Morley sa kung bakit kakaiba ang pakikitungo nito sa kanya sa tuwing silang dalawa na lang ay hindi naman siya tinanyagan na kahit palakaibigan na ngiti ni Liam kahit isang beses man lang.

Paakyat na siya sa hagdan upang tunguhin ang silid ng bigla siyang tinawag ng binata habang nakasandal ito sa mahabang sofa.

“Ano iyon?” Ngunit tinitigan lamang siya nito habang diresto ang tingin. Kakatapos pa lang nilang mag-dinner maging ang mga bodyguards at serbedura ay tapos na rin kaya silang dalawa na lamang ang natira sa may sala dahil nagkanya-kanya na ng gagawin ang mga housemaids.

“Come here for a moment. May sasabihin ako.”

Napakamot si Morley sa batok dahil sa sobrang pagka-demanding ni Liam. At dahil taglay niya na ang pagkamasunurin. Lumapit nga siya sa lalaki at ngayon ay sa harapan na siya ni Liam nakatayo at kiming bumaba ang tingin upang matingnan iyong huli na nakaupo.

“Starting today. Sa kwarto ko na Ikaw matulog—”

“A-ano? T-teka…w-wala sa usapan natin ang ganoong set-up hindi ba?”

“Wala akong sinabi na ganoon. What I meant for the meantime noong hindi pa tayo kasado ay hahayaan muna kitang bubukod, but now—” umiling ito sabay abot sa kamay niya at hinatak siya ng biglaan dahilan kung bakit dumiretso ang pang-upo ni Morley sa kandungan nito, “—you are my wife. Kailan ka ba nakakita ng mag-asawang magkaiba ang kwartong tinutulugan? Wala hindi ba, kaya kung maaari lang at pupwede, huwag ka nalang magreklamo dahil hindi naman tatalab sa akin iyon.”

Diyos ko!

Another set of Liam’s prowess was being territorial in every aspects.

Morley cannot even say a thing ng nagtawag pa talaga ng bodyguard si Liam upang hakutin ang mga gamit niya patungo sa silid nito. Tanging kagat sa kuko at labi lamang ang nagawa niya habang sinasabayan ng pagngiwi sa tuwing iginigiya ni Liam iyong lalaki na dito ilagay, doon ilapag and the rest ay hindi niya na lang napagtuonan ng pansin.

She was astounded and can’t even decline. Silyado na siya at hindi na malaya at siguro maging sa swkelahan ay bantay-sarado rin siya.

“Why you didn’t lie in bed beside me? Are you afraid that someone might bite you for a moment? Come here Morley!”

“L-Liam…p-pwede bang dito nalang ako sa s-sofa? Nangangati kasi itong likuran ko at—”

“Then allow me to look at your back for me to contact some personnel that is professional and experts in skin rashes.”

Oh God! This man was really having a tight connections.

Naalarma siya ng bigla nitong inabot ang telepono at kaagad ngang tumawag ng medical experts dahilan na kaagad niyang ihinakbang ang mga paa ta mabilis niyang binawi ang telepono na hawak nito. Bumaling sa kanya si Liam na wala man lang reaskyon ngunit ang pagtaas ng isang kilay nito ang nagbigay ng kilabot sa buong pangkalahatan niya.

“What is it?”

Patay! Paano niya sasabihin na alibi lamang niya iyong skin rashes niya kuno dahil hindi siya komportable na katabi ito sa pagtulog?

Kapagkuwan ay bumuntong-hininga ito.

“Alright! If you are not comfortable sharing with me in the same bed. Sa sahig nalang ako matulog kung iyan ang gusto mo.”

Tumayo na ito at hinawi pa ang kumot. “Will you be o-okay?” For the nth time, nakunsensya na naman siya ngunit ng bumaling sa kanya ang binata sabay pilit na ngiti ay parang gusto na lamang niyang hatakin ang lalaki pahiga.

“A-ako na lang ang mahiga sa sahig—”

“You are my wife at hindi ko maatim na hayaan kang sa sahig matulog because woman should taken care of. Sige na. Please make yourself comfortable. Kukuha lang ako ng comforter.”

Gayunpaman kagaya ng sinabi nito ay tinungo nga ni Liam ang isang closet at kaagad naglabas ng makapal na comforter mula roon. Ngunit ng biglang namatay ang ilaw ay kaagad naglulupasay sa sobrang takot si Morley at kaagad nahanap ang katawan ng asawa na kaagad natulos sa kinatatayuan kasabay na rin ng pagkidlat at kulog ay gusto na lamang talaga niyang humimlay sa kama katabi ito.

“Oh God! H-how I hate thunders and Blackouts!” Mahinang usal niya kasabay na nga niyon ay ang pagsinghap ni Liam at kaagad na niyakap na rin siya upang pakalmahin.

Nang bigla na namang kumidlat ay halos pasan na siya ng lalaki at hayun na naman ang malakas niyang pagtili.

“Haven’t thought that you are afraid of lightning and thunder.” Then he creates a sexy laugh at kahit hindi man nakikita ni Morley ang matamis at sexy nitong ngiti ay alam ng dalaga na sensero iyon at walang halong pang-iinis.

“Will you allow me to carry you in the bed nang sa ganoon ay makapwesto na rin ako sa sahig—”

“N-no. T-tabihan mo a-ako please. I’m afraid that somebody will—” sa ikatlong pagkakataon ay kumidlat na naman na sinabayan ng dumadagundong na pagkulog ay napapikit na lamang si Morley habang mas lalong pahigpit na pahigpit ang kanyang kapit sa leeg ni Liam, “—please L-Liam, tabihan mo ako sa kama. Promise hindi ako mangungulit. Isipin mo nalang na mag-isa kang matulog sa kama at wala ako.”

Natawa ito. “Imposible na iyan ngayon.”

Maya-maya pa ay ramdam ni Morley na naglalakad na ito palapit sa kama ngunit dahil hindi niya kabisado ang silid ay huli na upang magreklamo pa siya ng maingat siya nitong naihiga sa kama sabay siil ng halik sa noo niya. She was profusely hysterical the moment she can’t hear a single move coming from him dahilan na kaagad niyang nahuli ang kamay ng lalaki only to find out that he was just there on the bed. Just beside her.

“Hey! What’s wrong. Nandito lang naman ako. You are afraid of lightning and thunder kaya’y hindi kita hahayaang mag-isa rito sa kama ko.”

Kulang nalang ay hatakin pa niya palapit si Liam ng mas lalo pa yatang lumakas pa ang pagkulog at pagkidlat kasabay ng mahinang usal niya na sana ay tumigil na itong kahinaan niya.

Subalit, Liam found his way on her. Yakap siya ng lalaki at mas lalo niyang naramdaman ang init ng katawan nito lalo na ng walang kahirap-hirap nitong tinakpan ang pareho nilang mga katawan gamit ang kumot.

This was feel sureal, but Morley can’t deny that she feels comfortable the way Liam caught her and gather her ways unto his arms.

“Does it feels good now? You’re fine, yeah?”

“Hmm!” Tumango-tango pa siya kahit na hindi niya naman kaharap si Liam dulot ng kadiliman dahil sa biglaang pag-blackout.

“Good. Now sleep. I’ll be right here.” Wika nito sa malambing at malumanay na boses dahilan na unti-unting nakaramdam ng antok si Morley kasunod niyon ay tuluyan na nga siyang dinalaw ng antok.

KANINA pa mulat ang mga mata ni Liam at nakuntento na lang sa paninitig sa mukha ng asawa ng ito kaagad ang una niyang nasilayan sa umaga. Itinuko niya ang kanang siko at mas pinakatitigan pa ang mukha nito.

Her nose line gives him temptation to kiss her up to her plucked eyebrows down to her cupid-bows lips made Liam to smile for the details of her wife’s close up face first thing in the morning. Hindi niya alam kung bakit ganoon pero pakiwari niya talaga ay kompleto na ang araw niya dahil sa mukha nito.

At sa halip na bumangon ng maaga kagaya ng nakasanayan dahil baka mahuli sa pagpasok sa kompanya ay mas pinili pa ni Liam na lustayin ang oras sa pamamagitan ng pagtitig sa kabuuang mukha nito.

Ngunit sa hindi inaasahang segundo ay nagmulat ng mga mata si Morley dahilan na noon niya lang na-realized na gahibla na pala ang distansya ng mukha nila. Morley was having a hard time identifying his face and the moment she saw his entirety followed by her knitted brows, kaagad itong tumili at kaagad siyang sinipa dahilan kung bakit nalaglag siya sa kama kasabay ng paghila nito sa kumot at pinirmi ang katawan sa pinakasulok na bahagi ng kama.

Liam made this tugged of pain the moment he falls down on the bed.

“W-what did you do to me?” Tanong nito and so Liam has this demonstrative reaction like he was looking at her accompanied with his follow-up question.

Siya iyong dapat na magtanong kung bakit sinipa siya nito ng walang basehan.

“M-may nangyari sa atin?” Dagdag pa nito.

“Don’t you remember? You are eligible to sleep in my bed started yesterday ‘cause you are my wife now. Just in case you forgot lady, I am here to re-captulate the series of events.” Nakatayo na siya lahat-lahat subalit hindi man lang nagbago ang reaksyon nito.

“Stop acting like I’m created a horrible thing to you last night. I haven’t done anything that is against on your will. Gusto ko na kung gagawin ko man iyon sa iyo ay bukal sa loob mong ialay iyon sa akin nang walang kahit na anong pamimilit.” Inabot niya ang kumot na ngayon ay hawak pa rin nito.

“Bitiwan mo. Nang matapos na tayo. Mauna kang maligo dahil susunod ako.”

“N-no. L-let me atleast—”

“Release the comforter then we’re over. Oh please Morley don’t give me such time to think. Ihahatid pa kita sa University.”

Lihim siyang napangiti ng sinunod nito ang gusto niya. “That’s it. Now stand up and come over, I have something to say.” Wala itong naging reklamo at kaagad ngang nilapitan siya.

Dahil doon ay mukhang magagawa niya na ang binabalak niya kanina pa habang tulog si Morley sa kama niya.

“A-ano iyon?”

Ngumiti muna si Liam bago yumukod at kaagad hinalikan sa pisngi ang dalaga at lumipat pa sa kabila. “Good morning wife. Do you want me to kiss you in the lips—”

“M-maliligo na ako.” Pahapyaw siyang natawa.

“Why? Don’t you like the way I kissed? Gusto mo torrid?”

“Liam ano ba?” Gusto niya nang halikan ito sa labi nang makita ni Liam ang pamumula ng mukha nito. Padabog itong naglakad papasok sa shower room ngunit kaagad ring bumalik ng makalimutan nitong bitbitin ang towel na nakabitin lang sa may rack.