58 | Fun
Follow me on Facebook:
Juanna Balisong
ENJOY READING (/>o<)/
•×•×•×•×•×•×•×•×•×•
| Fuentes Mansion |
MABILIS na tumakbo ang mga araw hanggang sa dumating ang eksaktong reparat kanilang pinakahihintay para sa couple’s shower nila Faith at Lorenzo. Abala ang lahat repar-iimpake ng gamit dahil sa mismong araw na din iyon ay aalis sila papuntang Tagaytay upang doon ganapin ang nasabing pagtitipon.
“Mario, paki-sakay na ng cooler sa van baka makalimutan.” Ani Celestina at muling pumasok sa kabahayan.
“Natawagan mo na ba sila Rafael at Allana?” Tanong ni Don Severino sa asawa habang inaayos ang pagkakasuklay ng buhok.
“Oo, papunta na daw sila dahil malayo-layo pa ang ba-biyahein nila kaysa sa atin.” Tumingin si Celestina sa ikalawang palapag ng repara. “Si Cesar at Damien nakapag-handa na ba? Parang hindi ko pa nakikita ang dalawang iyon?”
“I’m here!” Boses ni Damien.
Napalingon si Celestina nang lumabas mula sa kusina ang panganay na anak. Nakasuot ito ng white Croc polo shirt at brown knee-length short na pinarisan ng white sneakers. He’s also wearing a brown cow boy hat na bumagay sa suot nito.
“Si Cesar? Bumaba na ba?”
Umiling lamang si Damien. “Dunno. Kinatok ko pa ‘yun bago ako bumaba.”
Kunot ang repar napa-pamaywang si Celestina. “Nakapag-impake na’ko’t lahat-lahat hanggang ngayon hindi pa kumikilos ang isang iyon?” Umakyat siya ng hagdan at tinungo ang kwarto ni Cesar.
Walang pang-itaas na suot ang natutulog na si Cesar nang mabungaran ni Celestina. Nakadapa at yakap nito ang isang unan at humihilik pa. Suot pa nito ang pantalon na suot-suot nito kahapon.
“Cesar.” Tawag niya sa anak.
Bahagya lamang itong gumalaw ngunit hindi nagising.
“Cesar.” Muli niyang tawag dito ngunit kahit pa ata ay magwala na siya ay hindi ito magigising dahil daig pa nito ang tulog-mantika.
Kinuha niya ang nahulog na unan sa sahig at hinampas ang likod nito gamit iyon. “’Sar!”
“Mooom…” Ungol nito.
“repar? May balak ka pa bang tumayo d’yan o hihilahin repara pababa ng kama?”
Napakamot sa ulo ang nakapikit pang si Cesar. “What… Is it?”
“What is it-what is it ka d’yan? Anong oras na Cesar, baka nandoon na ang iba at tayo na lang ang hinihintay.” Nakapamaywang na ani Celestina.
“Ano bang meron?” Dilat ng isang repara Cesar at tumingin sa ina.
“Nakalimutan mo na ba na ngayon na ang alis natin papuntang Tagaytay para sa couple’s shower ng kapatid mo?”
“Oh! Shoot!” Agad na napabangon ni Cesar mula sa pagkakahiga. “T-that’s today?”
“Uh-huh.” Tango ni Celestina. “Now, get up and get ready. Ikaw na lang ang hinihintay.”
Tuluyang bumangon sa kanyang kama ang anak. “O-okay-okay. Give me 10-No. 15. 20 minutes to do my stuff!” Anito at pinulot ang mga nagkalat na damit saka pumasok sa banyo.
Bago lumabas si Celestina ay muli niyang tiningnan ang silid. Nagkakalat ang mga pinagsuotan na damit nito sa sahig at may mga lata rin ng beer na nagpapagulong-gulong. She knew Cesar wasn’t this reparat when it comes to his room.
‘Was there something bothering him? A problem?’ Kastigo niya sa sarili at tumingin sa natutulog na anak.
Cesar was not that open to them when it comes to his personal problems. Ayaw na ayaw nitong nalalaman repara may pinagdaraanan ito. He’s always that strong man that never cried infront of his mother. Si Cesar ang tipo ng tao na saka lamang nito sasabihin sa kanila ang problema kapag nasolusyunan repara iyon.
Ani naman nito sa kanila ay ayaw lamang nito na nag-aalala sila para rito. He wants them to look at him with his triumphs and successes. But… alam ni Celestina na sa kabila ng mga napagtagumapayan nito at mga naabot, ay ang mga paghihirap nito na kahit sino ay walang naka-appreciate man lang.
Kinilala si Cesar sa France sa husay niya sa reparatio. Mga award winning books na siya mismo ang nagsulat. Pero ni-hindi kinilala ng mga ito ang paghihirap na dinanas nito maabot lamang nito ang mithiin. No one knows how did Cesar work hard for his achievements.
She better knew what’s going on with her children. She’s still their mother at kailangan niyang malaman ang nangyayari sa mga anak niya kahit na magkaroon na ang mga ito ng kanya-kanyang buhay at pamilya.
**
“Where’s Cesar?” Bungad na tanong ni Severino nang makitang pababa na ng hagdan ang asawa.
“He’s packing now. Mabuti pa at i-check mo muna kung naisakay na ba ang lahat sa sasakyan. Mabuti na iyon kaysa sa may maiwan.” Kinuha ni Celestina ang shades na nakapatong sa drawer. “Natawagan mo na ba sila Faith?”
“Yes, they’re already there. Hihintayin na lamang daw nila tayo.”
“I’m done!”
Sabay silang napalingon nang makitang pababa na si Cesar dala ang sariling maleta.
“What’s gotten with you?” Tanong ni Damien nang mapadaan. “Hindi ka man lang nag-aya kagabi na iinom ka pala, nag-solo ka na naman. Sana ay nadamayan pa kita sa ka-dramahan mo.” Tawa ni Damien.
“It’s nothing. Uminom lang ako ng kaunti dahil hindi ako makatulog.” Wika ni Cesar at ipinaabot ang dalang maleta sa driver upang maisakay na sa sasakyan.
“Iniisip mo na naman mga bakla mo kaya ka hindi makatulog.” Malakas na tawa ni Damien at nauna nang lumabas.
“TIGANG!”
“That’s enough boys.” Awat ni Celestina. “Hali na kayo para maaga tayong makarating doon.”
Isa-isa na silang sumakay sa van nang maisakay na lahat ng mga gamit. Sa damu ng mga dalahin ay tatlong van ang nagamit nila. Ang dalawa ay para sa mga gamit at ang isa ay ang mismong sinasakyan nila.
They will have a big family-get-together kaya naman talagang pinaghandaan nila. Celestina was very much excited kaya halos lahat ng preparation ay sa kanila. In fact, ay siya ang pumili ng lugar kung saan nila idaraos ang pagdiriwang.
•×•×•×•×•×•×•×•×•×•
NANG mismong araw ring iyon ay dumating sina Ria, Jaxson at Maia galing Texas at Brazil. Si Faith mismo ang nag-imbita sa mga ito. Siyempre at malalapit na kaibigan niya ang mga ito. She wants them to be there at her wedding of course.
“FAAAAAITH!” Nagtatatalon na sinalubong ni Ria si Faith nang makarating sila sa lugar.
“Ria! I missed you a lot!” Yakap ni Faith sa kaibigang manager.
“Grabe ka! Saka mo lang ako tinawagan kung kailan magpapakasal ka na pala… Ang laki mo kayang kawalan sa MMG alam ani?! Halos lahat ng partners at sponsors nagsi-alisan simula noong anit ka!” Hampas nito sa balikat ng babae.
“Masyado kang OA ha, hindi naman ako malaking kawalan ano? Halos masira ko pa nga ang pangalan ng MMG.” Faith pouted.
“Ha! Huwag ka ngang magpaka-humble d’yan! Alam ng lahat na ikaw ang star ng MMG kaya nga without you, MMG is just like a gas without a fire in the space.” Hinawakan ni Ria ang kamay niya. “So… Kailan ang balik mo? Ihahanda ko na ba ang renewal ng contract mo? O kung gusto mo after na lang ng kasal ani ni Mr. Zembrano.”
Napatawa si Faith. “You’ve never changed. Ikaw pa rin ang Ria na kilala kong madaldal.” Muling tawa nito.
“Huwag mo’kong tawanan seryoso ako. Kailan ang balak mo na bumalik sa MMG?”
“Manahimik ka nga d’yan.” Saway ni Jaxson kay Ria. “Mamaya ay baka pabalikin tayo ni Mr. Zembrano dahil sa bunganga mo.”
Napa-ingos na lamang si Ria sa anit.
“Congratulations Ms. Faith.” Lapit ni Maia sa babae at sinalubong ito ng yakap.
“Thank you so much Maia.” Ganting yakap ni Faith dito.
“Magiging Mrs. Zembrano na po ulit kayo. But this time, wala ng tricks at riddles, it’s all pure love and trust.” Hawak ni Maia sa kamay niya.
Masayang napangiti si Faith sa sinabi nito. “Pure love and trust.” Tango niya rito.
“Oh! You’re here.” Boses ni Lorenzo na kalalabas lamang.
“Thank you so much for the invitation, Mr. Zembrano, the pleasures in us to attend here in your couple’s shower and very soon weeding.” Pabulang wika ni Ria nang makita ang lalaki.
“It’s nothing Ria, in fact,” Inakbayan nito si Faith. “Si Faith mismo ang naghanda ng list para sa mga pupunta and I’m also expecting na kasama kayo roon.”
“Thank you, Ms. Faith and Sir.” Pasasalamat ni Ria.
“Are you waiting for someone? Padating na sila mom as well as mama Allana.” Baling na tanong ni Faith kay Lorenzo.
“Uhh yeah. They actually texted me na malapit na raw sila.” Ani Lorenzo at niyuko ang hawak na phone.
“Sila?” Takang tanong ni Faith at napalingon sa entrance road nang may pumasok na puting BMW at itim na Ford.
“They’re here.”
Nang pumarada ang mga sasakyan ay puno ng pagtatakang inabangan nila kung sino ang mga lulan niyon.
Bumukas ang pinto ng puting BMW at unang bumaba si Tiffany kasunod si Bruce.
“Tiffy!” Hindi makapaniwalang sambit ni Faith nang makita ang kaibigan. “Akala ko talaga hindi ka na pupunta.”
Ngumiti si Tiffany kay Faith. “Ikaw pa ba? Malakas ka sa’kin e.”
“Biruin mo at nauna pa kayong dumating dito kaysa sa amin.” Ani Bruce kay Lorenzo.
“Sisihin mo kung sino ang excited na pumunta.” Lingon ni Lorenzo kay Faith na ngayon ay masayang nakikipag-usap sa mga kaibigan.
Bumaba mula sa itim na Ford si Winston.
“Winston!” Masayang sigaw ni Faith sa pangalan ng lalaki at agad itong niyakap.
“H-hey… Easy there tigress.” Napatawang ani Winston at gumanti ng yakap kay Faith.
Agad na nangunot ang noo ni Lorenzo sa nakitang aksyon ng babae.
“Akala ko bumalik ka na sa São Paolo.” Ani Faith nang humiwalay rito.
Napatawa si Winston. “And why do you think would I miss your special day?” Kurot nito sa pisngi ng babae.
“Okay that’s enough.” Hila ni Lorenzo kay Faith palayo kay Winston.
“So, possessive of you Mr. Zembrano.” Padaang-hanging wika ni Winston dito.
Hindi naman mapigilang kiligin ni Faith sa tabi at yumakap sa braso ni Lorenzo.
Bumaba narin mula sa sasakyan si Victor at nag-unat. “Goodness! It almost stiff my neck!” Daing nito at hinilot ang nananakit na leeg.
Natigil sa pagtawa si Maia nang makita si Victor. Hindi naman iyon nakalampas sa paningin ni Faith.
“By just driving? Dude you really need to see a doctor now. Baka rumurupok na ang buto mo?” Sarkastikong wika ni Bruce kay Victor.
“Excuse me kapangalan ni Bruce Lee, baka ikaw ang may kailangang kumunsulta sa doctor-ah no.” Iling ni Victor. “I mean sa husgado. You badly need to see and talk to a judge kung papaano mo mapapakasalan ang ‘PINSAN’ mo.” Pagbibigay diin nito sa salitang “Pinsan”.
Naningkit ang mga anito Bruce dito.
Halos pamulahanan naman na parang kamatis si Tiffany sa narinig at nakagat na lamang ang ibabang labi. ‘P-pakasalan? What does Victor mean?’ Nanlalaki ang matang binalingan niya ang mga ito.
“Mamaya n’yo na ituloy ang pag-aasaran ani.” Putol ni Lorenzo. “Baka mamaya kayo pang dalawa ang magkatuluyan.” Anito at sinenyasan na ang iba na magsipasok.
“Eeeew!”
“Yuck!”
Parehas na usal ng dalawang lalaki at animo nandidiring tumingin sa isa’t isa.
“Hali kayo at pumasom na tayo sa loob habang hinihintay pa natin sila Mom.” Aya ni Faith.
Sunod-sunod na naglakad papasok ang lahat sa villa.
Napatigil sa pagpasok si Maia nang may mabangga dahil sabay pala silang pumasok sa gate.
“Sor-“ Hindi na niya naituloy ang sasabihin nang mapagsino ito. It was Victor who she bumped to.
Tila walang tinig na napatingin na lamang si Victor kay Maia.
Pakiramdam ni Maia ay muli na naman siyang hinihipnotismo ng mga anitog kaya dali siyang nag-iwas ng tingin at nagpatiuna sa pagpasok. “Excuse.” Bangga niya sa balikat nito at diretsong sumunod sa iba.
Napabuntong hininga na lamang si Victor. After their unreasoned break up, may anitog itong magalit sa kanya kaya wala siyang dapat na ikahimutok dito.
Isinilid niya ang palad sa bulsa ng suot na pantalon at sumunod. ‘Oh! For beloved heaven’s sake!’ Lihim niyang usal. He doesn’t want to ruin Lorenzo and Faith’s Day dahil sa kagaguhan niya.
‘This is going to be a long… Long day.’ Kibit balikat niya at pumasok na.
**
Ilang anit pa ay nakumpleto na ang lahat nang dumating na ang mag-aasawang Fuentes at Zembrano kasama sina Damien at Cesar.
Sa front yard ng villa ay naroon ang lahat at masayang nagkakatuwaan sa mga palarong inihanda nina Martha at Seli.
“Next game po ay ang tinatawag na Eggplantarium.” Ani Martha habang hawak ang isang basket ng mga talong.
“Dito po sa game na ito ay kailangan by partners, so kailangan po natin ng apat na lalaki at apat na babae.” Ipinuwesto ni Seli ang apat na mono blocks sa gitna.
“Kami! Kami!” Taas ng kamay ni Ria at hinila si Jaxson sa kinauupuan nito.
“H-hoy! Ano ka ba! A-ayoko!” Piglas ni Jaxson ngunit tila bakal ang mga kamay ni Ria at kung bakit hindi niya nagawang makawala pa rito.
“Count us.” Ani Don Rafael at itinuro ang katabing asawa.
Nahampas ni Allana sa braso ni Rafael. “Ke-tanda-tanda na natin nakikisali ka pa sa palaro ng mga bata.”
“Oh, c’mon mama Allana.” Lingon sa kanilang gawi ni Faith. “Walang bata-bata o matanda rito.” Anito at hinila patayo ang nananahimik na si Lorenzo.
“W-what?” Nagtatakang nagpatianod na lamang si Lorenzo kay Faith.
Muling nilingon ni Rafael ang asawa
“O kitams? Tara na.” Ayaya niya kay Allana at nauna nang tumayo.
Iiling-iling na tumayo na rin si Allana at pumunta sa gitna.
“Ang mechanics po ng game na ito ay kailangan na umupo si lalaking partner sa upuan habang hawak ang egg plant. Kailangan na ipatong ni lalaki ang talong sa binti.” Demo ni Martha at naupo sa isang mono block habang hawak ang isang talong.
“Si babaeng partner naman po ay tatayo sa harap ng kanyang partner. Kailangan nilang mapalambot ang talong sa paghimas nito gamit ang kamay. Hanggang limang anit lamang at kailangan ay mapalambot na ang gulay. Kapag naputol ang talong, automatically ay disqualified na ang kalahok.” Ani Seli at binigyan na isa-isa ang mga lalaki ng talong. “Teka, kulang pa tayo ng isa pang pares.” Aniya nang may matirang isang talong.
“Si Ma’am Celestina at Señor Severino!” Sigaw ni nanay Rosa mula sa pinaghahainan na lamesa.
“Naku ‘nay Rosa,” iwinasiwas ni Severino ang kamay sa hangin. “Huwag na at baka makabuo kami mamaya.” Biro ng Don.
Agad na pinamulahanan si Celestina nang magkantiyawan na ang lahat. Inis na siniko niya sa tagiliran ng asawa.
“Ugh!” Napaubo si Severino at hinimas ang tinamaang tagiliran.
“Kayo po Sir Bruce?” Tanong ni Martha. “Ayaw n’yo po bang sumali ni Ma’am Tiffany?” Tingin nito sa dalawa at tahimik lamang na nakaupo sa mahabang sofa.
“A-ah…” Naiilang na palihim na tiningnan ni Tiffany si Bruce ngunit laking gulat niya nang makitang nakatingin pala ito sa kanya.
Bruce tie his long golden hair with a rubber bago tumayo. “Okay then, we will join.” Walang pakundangan na saad ni Bruce at hinila papunta sa gitna si Tiffany.
Pasimpleng binangga ni Ria ang balikat ni Faith para kuhanin ang atensyon nito.
Nagtatanong ang tingin na lumingon si Faith kay Ria.
“Hindi ba ay magpinsan sila?” Tukoy nito kay Bruce at Tiffany sa pabulong na tono.
Lihim na napangiti si Faith. “Yes they are. Legally… but not in blood.”
Napamaang si Ria sa nalaman. ‘Legally?’
“Since kumpleto na po ang mga kalahok natin, Boyet,” Tawag ni Martha sa lalaki na siyang may hawak ng timer.
Naupo na ang mga lalaki sa upuan habang nakatayo naman sa kanilang harapan ang mga kapareha.
“Teka lang.” Mayamayang awat ni Jaxson. “May consequence ba kapag natalo?”
“Meron. Puputulin anit talong n’yo kapag natalo kayo.” Sagot ni Seli.
Nagtawanan ang lahat dahil sa sinabi nito. Ibang talong na ata ang tinutukoy nito.
“Isn’t that brutal?” Tanong ni Victor at ipinagkrus ang mga paa.
Kagat-kagat ang sariling buntot, napatigil anit-ikot si Tobi. ‘Magkakapon ba ang mga ito? Aba! Mabuti pang pumuslit na ng maaga!’ Takbo nito palayo.
“Okay, ready na ba ang lahat? In 3… 2… 1… Go!”
Sa pagbibigay hudyat ni Martha ay kanya-kanyang nagsihimasan na ang mga babae anitog na hawak ng mga lalaki.
“Easy there hon, huwag mo masyadong panggigilan.” Natatawang ani Lorenzo kay Faith nang makita ito kung gaano ito kapursiging mapalambot ang kulay ubeng gulay.
“Shut up.” Pambabalewala ni Faith sa pangangantiyaw ng lalaki at nagpatuloy sa paghimas.
“Seriously? Ganyan ka ba kaganado kapag humihimas?” Sarkastikong ani Bruce kay Tiffany dahil tila wala itong gana sa laro.
Iritadong tumingin si Tiffany kay Bruce. “Gusto ko lang magpatalo para naman MABAWASAN…” Bumaba ang tingin niya sa gitna ng hapit nitong maong. “…Iyang kahambugan mo.” Irap pa nito.
“Bakit ba parang naninigas ka d’yan?” Tanong ni Allana sa kay Rafael habang patuloy na hinihimas ang gulay. Halata kasi sa mukha nito na tila pigil na pigil ito sa paghinga at animo robot sa kinauupuan.
“J-just keep on working, p-para naman m-manalo tayo.” Agad na nag-iwas ng tingin si Rafael dito.
Pinagpapawisan si Jaxson na pinaglilipat ang tingin kay Ria at sa kawawang gulay na hawak niya. “M-maawa ka anitog Ria…”
“Huwag kang malikot! Ihahampas ko talaga sa’yo ‘to kapag natalo tayo!” Wika ni Ria at gigil na piniga-piga ang gulay.
Napapikit na lamang si Jaxson. Hindi niya ata kaya kung ganoon din ang… mangyayari anitog niya. Muli niyang sinulyapan ang talong na hawak. “A-ang talong ko…” Halos malamog at bugbog na ito dahil sa paghimas at piga ng babae.
Napakibit-balikat na lamang si Winston sa tabi. Gusto niya ring maglaro pero wala siyang kapareha at halos lahat ata ng inihandang laro ay pang-couple. Nanlalamig na uminom na lamang siya sa hawak na paper cup na may lamang lemonade.
Nilingon ni Victor si Winston na pinapanood din lamang ang mga naglalaro. “You also don’t have your partner, eh?”
Nilingon ni Winston si Victor. “Hmm… Yeah.” Muli siyang sumimsim sa baso. “Oh wait, aren’t you have a girl friend?” Tanong nito at tumingin sa gawi ni Maia na tumatawang bini-video-han ang mga naglalaro.
“Yeah, I used to have one. But we broke up months ago.” Kibit-balikat ni Victor at idinikwatro ang binti saka uminom ng juice sa sariling basong hawak.
“I see…”
“Yo buds!” Lapit sa kanila ni Damien.
**
Natapos ang buong maghapon anito ng saya at tawanan dahil sa mga palaro. Naglaro rin sila ng trip to Jerusalem but with a twist. Ang mga babae ang nakaupo sa nakapabilog na upuan habang ang mga lalaki naman ay may suot na blind fold habang umiikot sa mga ito. Kung sino ang unang maka-kandong sa kapareha ay siya ang panalo.
Narito pa at naglaro din sila ng paper dance, pass the message, calamansi race, at iba pang mga kadalasang pinapalaro sa mga kasiyahan.
Nang mismong gabing iyon ay nasa pool side ang lahat at nagsasalo-salo sa hapunan. Si Damien at Cesar ang nakatoka sa barbeque, si Victor at Bruce ang bahala sa mga drinks, at si Lorenzo, Boyet, at Jaxson naman sa mga upuan at lamesa.
Sa kusina ay inihahanda ni nanay Rosa, Allana at Celestina ang mga dinalang pagkain katulong dalawang Don. Samantala sina Faith naman at ang iba pang mga babae ay nag-aayos ng mga kubyertos na gagamitin.
“Hali na kayo, kakain na!” Ani nanay Rosa na may dalang pagkain. Kasunod nito ang dalawang Doña at Don na kanya-kanya rin ang bitbit ng pagkain.
“Akin na po ‘nay.” Kuha ni Faith anito ni nanay Rosa at inilapag sa lamesa.
“The barbeques are ready!” Ani Damien at inilapag din sa lamesa ang mga naluto ng barbeque.
“Umupo na kayong lahat.” Wika ni Allana sa iba.
Nang makaupo na ang lahat ay muling nagwika si nanay Rosa. “Magdasal muna tayo bago kumain. Sa ngalan ng Ama, anak, at Espiritu Santo. Amen.”
Yumuko ang lahat at pumikit.
“Ama, maraming salamat at nagawa Ninyong pag-isahin ang mga puso at isipan ng mga taong ito. Sa kabila ng mga hindi pagkakaintindihan at hirap na pinagdaanan, ay nariyan kayo at tinulangan kaming magkaisa. Kayo, Ama ang bumuo sa malaking pamilyang ito at nagpapasalamat kami sa walang hanggang pagmamahal at paggabay sa amin. Narito kami at nagkakaisa bilang isang buong pamilya at sinasamba ang Espiritu Santo ng Diyos Amang makapangyarihan sa lahat. Amen.”
“Amen.”
Agad na nagmulat ng mata si Cesar. “Tsibugan na!” Malakas nitong sigaw at agad na kinuha ang dalawang binti ng roasted na manok.
“Hey! Akin ang isa! Huwag kang gahaman!” Ani Damien dito at binato ito ng tooth pick.
“Umayos nga kayong dalawa!” Saway naman ni Celestina. “Para kayong mga bata.”
“Here Hijo, you can have mine.” Ngiti ni Allana sa anit at inilagay sa pinggan nito ang isa pang binti ng manok.
“You’re an angel Tita! Thank you!” Anito at parang anito nilantakan ang pagkain.
“Give me the other half.” Agaw ni Don Severino sa hawak ni Cesar nang mapadaan ito sa kanya.
“Dad!?” Wala ng nagawa pa si Cesar nang kuhanin anito sa kamay niya ang isang binti ng manok.
**
“You want this?” Tanong ni Lorenzo kay Faith habang hawak ang dalawang stick ng barbeque.
Tumango naman si Faith at inilagay ni Lorenzo ang dalawang stick sa pinggan nito.
“At saka iyong beef lasagna at vegetable salad.” Nguso ni Faith sa kabilang dako ng lamesa.
“Okay, just sit there.” Inabot ni Lorenzo ang mga pagkain ani-request nito at nilagyan ang pinggan ni Faith.
**
Matapos makakuha ng sapat na pagkain mula sa hapag ay muling bumalik sa puwesto si Jaxson. Sa upuan ay katabi niya si Ria na kumakain na rin. “Gusto mo?” Tanong niya rito at ipinakita ang hawak na barbeque.
Nilingon ni Ria ang anit. “Talaga? Akin na lang?” Kukuhanin anito niya ang stick nang-
“Tinatanong lang kita, hindi ko sinabing ibibigay ko sa’yo.” Anito at kumagat mula sa hawak.
Agad na nalukot ang mukha ni Ria. “Pagkatapos mo akin na lang yung stick.”
Nagtatakang napatingin si Jaxson sa babae. “Huh? Bakit?”
“May gusto lang akong tusukin sa mata.” Matamis nitong ngiti at tumayo paalis.
**
“Here.” Nilagyan ni Bruce ng pasta ang pinggan ni Tiffany.
Natigilan naman si Tiffany at napalingon kay Bruce. “Y-you know I can do it myself.”
Umayos si Bruce ng pagkakaupo at sinimulan na rung kumain. “And I know too you don’t like eating garlic that’s why hindi ka makapili ng pagkain.” Anito at sumubo.
Napamaang na lamang si Tiffany rito. She didn’t expect Bruce will notice that. Kanina pa kasi niya tinitingnan ang mga putahe ngunit hindi siya makapili dahil sa pangambang may makain siyang bawang. Niyuko niya ang sariling pinggan at tiningnan ang pasta roon.
“Don’t worry, walang garlic ‘yan. There’s only white onions, lettuce, and pepper. Hindi ka naman siguro magta-transform into something creature or “aswang” kapag nakakain ka ng bawang ‘di ba?” Wika nito at muling sumubo.
Umiikot na lamang pabilog ang mga anito Tiffany dito at nag-ikot ng tinidor sa pinggan.
Pasimpleng nilingon ni Bruce ang katabing dalaga. Napangiti siya nang sumubo ito ng inilagay niyang pasta sa pinggan nito. Susubo anito muli siya nang matigilan.
Tiffany’s fingers were gently holding the pork where the pasta was curled up. Her lips slowly open as she ate the flavory pasta. Her delightful lips sexily touching the tip of the pork makes Bruce imagine what was the feeling of her lips with his.
Napansin ni Tiffany ang kakaibing titig sa kanya ni Bruce kaya nilingon niya ito. He was directly looking at her lips! Wala sa sariling nalunok agad niya ang nginunguya.
Agad na nabalik sa katinuan si Bruce at agad na inilayo ang tingin dito.
**
Tahimik na kumakain si Maia. Nae-enjoy niya naman ang lahat sadyang hindi niya lang masabayan ang kasiyahan. Hindi rin siya masyadong nakapag-participate sa mga palaro.
Ewan niya ba at bakit siya naaapektuhan sa presensya ng dating nobyo. Kung tutuusin ay wala na rin anit namamagitan sa kanila kaya kung bakit ba siya nagpapadala sa mga kaisipan niya.
Ngumunguyang tumingin sa paligid. Everything’s seems okay… Siya lamang ang hindi. Natigilan siya nang mapalingon sa kinaroroonan ni Victor na kausap sina Winston, Cesar, at Damien.
Balewalang muli na lamang siyang sumubo ng pagkain. ‘Stop over thinking Maia…’ Pag-angat niya ng tingin ay laling gulat niya nang makitang papalapit si Victor sa kanya!
“Ugh! Ugh! Ugh!” Sunod-sunod niyang ubo nang mabulunan sa kinakain.
Agad siyang naghagilap ng baso ngunit wala na palang laman ang baso niya! “Ugh! Ugh!”
“Take this.” Abot ng isang kamay sa kaniya ng isang basong tubig.
Hindi na siya nagdalawang isip pang kinuha iyon at agad na ininom. “Thank you…” Aniya nang mahimasmasan at nag-angat ng tingin sa kamay na tumulong sa kaniya.
Tila ilang segundong nilamon ng kaniyang anito si Maia nang mapagsino iyon. I-it was Victor!
Animo balewalang umalis na lamang ito matapos ang nangyari. Bigla ay nakaramdam ng pagkapahiya si Maia. ‘Napansin anito?’ O nahalata anito ang pagkabalisa niya sa mga isipin?
Natampal niya ang noo. Haaay… Hindi niya alam!
**
Nangangalahati na si Faith sa kinakain nang maalala niya si Tobi. Nagpalingon-lingon siya sa paligid upang hanapin ang aso. Nakita niya itong nakaupo sa isang upuan malapit sa pinag-iihawan ng mga barbeque.
Kinulbit ni Faith ang katabing ina. “Mom look.” Nguso niya sa direksyon.
There, was Don Severino grilling some barbeques while holding a tong and a fan on his hands. Sa tabi nito ay si Tobi na nakaupo sa isang upuan kalapit nito.
“Tingnan mo itong si Dad, parang noong nakaraang araw lang ay ayaw na ayaw pa nito kay Tobi pero ngayon… look!” Turo pa ni Faith sa ama.
Kinuha nito ang isang stick ng naluto nang barbeque at kumurot mula roon. Matapos nitong hipan ay binigay nito sa nakaabang na aso ang kapirasong parte ng barbeque.
Tuwang-tuwa naman ang aso at kumukuwag-kuwag pa ang buntot na kinain ang binigay ng Don.
“Ang tatay mo pa, e kahit nga ata manok ay aampunin niyan.” Natatawang ani Celestina at sumubo ng salad. Kahit naman kasi ay mukha itong aayaw-ayaw sa una ay sadyang malapit ang loob ng Don sa mga hayop.
“Is that papa Sev?” Tanong ni Lorenzo habang ang mga mata ay nakatingin din sa kinaroroonan nito. “I thought he don’t want Tobi to be our pet.”
“Sabi n’ya lang ‘yon but now look, daig pa ang anak kung ituring.” Muling ani Celestina.
“Ganiyan talaga si Sev, kung alam n’yo lang kung gaano pa iyan nagpakatorpe noon kay Celestina.” Singit ni Don Rafael.
“Oh! Old days~” Tawa naman ni Doña Allana. “Sa una lang ‘yan in denial pero ang totoo ay gusto naman.” Marahang hampas pa nito sa balikat kay Celestina.
“Tigilan mo nga ako Allana.” Naiiling na wika na lamang ng Doña.
Itutuloy…
•×•×•×•×•×•×•×•×•×•
Hope you enjoyed! Don’t forget to rate★ and leave a comment~