Chapter Sixty

**Fallon**

Ako gazed sa kanyang sa pagkayamot, sabik upang makakuha ng out ng dito. Hindi ko nais na gumastos ng isa pang minuto sa kanya.

"Tulad ng sinabi ko, ikaw ay mabulok sa isang cell. Kukunin ko na tiyakin ng na. Personal, ako ay dumating dito upang ipaalam sa iyo na Annabelle ay pinong. Ang iyong plano ay nabigo at hindi mo magagawang upang saktan ang kanyang muli. Ikaw ay hindi kailanman makita ang mundo sa labas dahil makikita mo ang isang sa isang apat na sa pamamagitan ng apat na mga cell, ako ay tiyakin sa iyo na magbayad para sa lahat ng bagay ng ginawa mo. Sa bawat sumpain bagay. Gusto kong malaman ninyo na hindi ko kailanman minamahal mo, ako palaging ginawa ito malinaw ngunit siguro kailangan mo upang marinig ang mga ito ngayon. Hindi ko pag-ibig mo at ako ng paumanhin kung ako ay nagkaroon ng isang kamay sa pag-on mo ito sa pagiging. Ang Makapangyarihan sa lahat ay ang isa lamang na maaaring makatulong sa iyo na attone. Diyos patawarin mo sa iyong kaluluwa." Shook ko ang aking ulo sadly, at naka-paligid.

"Fallon walang! Mangyaring! Huwag mag-iwan sa akin!" Siya begged, hindi ko pinansin ang lahat ng kanyang mga pleas at ibinalik pabalik sa ang inspector.

"Siya confessed kaya ang lahat ng bagay ay dapat pumunta nang maayos?" Tinanong ko sabik na marinig ang isang hukom pumasa ang mga pangungusap.

"Umaasa ako na ngunit sinisiguro ko sa iyo Annabelle ay off ang hook, kukunin ko na siguraduhin na ang Ava ang magbabayad." Nodded ko ang aking ulo pagbibilang sa kanyang mga salita.

"Kukunin ko na i-check up sa mga bagay na bukas, kailangan ko upang makakuha ng bumalik sa Annabelle."

"Kumuha ng pag-aalaga ng kanyang." Sinabi niya na aalis ako masindak.

"Umaasa ako sa iyo ng dalawang ay masaya, taos-puso." Ako inaalok ng isang maliit na ngiti, lumalawak ang aking kamay out. Siya kinuha ito para sa isang firm iling bago pagpapaalam pumunta. Habang lumalabas ang precent, nagtaka ako kung ako ay maaaring aktwal na tumagal ng pag-aalaga ng kanyang. Gumawa ng kanyang masaya, o ang nais kong gawin ang parehong mga pagkakamali nang paulit-ulit?

Isa bagay ay tiyak na, hindi nawawala sa kanya ay hindi isang pagpipilian. Kahit na ito kinuha ng tatlong taon, sampung taon, ang isang siglo, gusto ko maghintay para sa kanya. Annabelle Sinclair ay ang aking mundo, nang sa kanya ako ay wala. Naisip ko nawala ko sa kanya ngunit sa pagtatapos ng araw, kami lamang natagpuan sa bawat iba pang muli hindi alintana ng kung paano ito nangyari. Hindi ako mahusay sa pagbabasa ng mga bagay-bagay ngunit umasa ako na ito ay isang buntong-hininga na nakuha ko ng isang pangalawang pagkakataon, ako ay hindi mag-aaksaya ng mga ito. Ang mas masahol pa bahagi ay higit sa, na kabanata ng ating buhay ay sarado. Ito ay oras upang tumutok sa mga bagong bagay, mga mahahalagang bagay. Mga bagay tulad ng kanyang kaligayahan na kung saan ay ang aking numero ng isang priority. Sa anumang swerte, gusto ko maging karapat-dapat ng kanyang. Siguro sa ibang araw, maaaring siya ay aktwal na pag-ibig sa akin muli, lamang bilang ako ay palaging pag-ibig sa kanya. Ngayon at magpakailanman.