CHAPTER 45: For the sake of his Son
Avery
"Sebastian what the hell is wrong with you!" galit na galit kong tanong kay Sebastian sabay kuha sa kanya kay Tachi. My son has been crying for an hour now at hindi ko matiis ang kanyang pag-iyak kahit na masakit pa rin ang tahi sa aking tiyan. "I'll take care of him," sabi ko pa sa kanya bago dahan-dahang lumakad pabalik sana sa aking silid.
"Hindi ka pa magaling, Avery! Don't push yourself," sagot niya sa akin. "Ako na ang mag-aalaga kay Xian," sabi pa niya.
Napahinto ako sa paglalakad habang karga-karga ko si Tachi.
"Xian isn't the name of my son," sabi ko sa kanya. It's Tachi."
"It's our son Avery. At sino ba ang nagpangalan sa Tachi? It's ugly! Hindi pangalan ng isang magiging Duke," sagot nito sa akin. "My son needs a good name not a pet name or just a nickname."
"What did you say?" naiinis na na tanong ko sa kanya.
"Tachi is an ugly name. Who the hell named my son like that?"
"Cameron named him. So I don't like you changing my son's name. Tachi is Tachi. You don't have any right to do that!" sagot ko sa kanya.
Bigla akong hinila ni Sebastian at muntik-muntikan ko ng mahulog si Tachi dahil sa biglaang pagsalakay ng sakit sa aking tiyan na siyang nagpahina sa akin.
"You don't need them. You are mine now. Stop saying their name because it pissed me off. Do it before I decide to take our son away from you," galit niya sabi sa akin bago ako itinulak.
Mabuti na lang at natukod ang aking isang braso sa hawakan ng sofa, kung hindi ay pareho kaming babagsak ni Tachi sa tiled na sahig at ito ang unang mapupuruhan.
"What the hell is wrong with you!" galit na sabi ko kay Sebastian bago ko siya iniwan na nakatanga sa sala. Sa tindi ng galit ko ay iniyak ko na lang ito kasabay ng pag-lock sa pintuan ng kwarto ng pinasukan ko.
Umiyak ng malakas si Tachi. Upang huminto ito sa pag-iyak ay pinaghele-hele ko siya.
"Don't worry anak ililigtas tayo ni Daddy. You'll be with your twin and older brother. I'll protect you. Mommy promise that to you," bulong ko sa kanya at pagkatapos ay nag-hum ako ng tulad ng kantang ginawa ko kay Cameron dati.
"You're pregnant," sabi sa akin ng Doctor na tumingin sa akin noong nagpasya kong magpatingin. Pangalawang araw ko pa lang noon sa Aster and I was struggling to find a job.
Pagkarinig ko sa balitang iyon ay hindi ko alam ang aking gagawin. I was sixteen back then. Minor pa.
"If you don't want to keep the baby, you can always choose to abort it," suhestiyon sa akin ng doctor.
"No. I'll keep it," sagot ko sa kanya.
May pera pa namang natira sa akin na ipinabaon ni Ate sa akin noong tumakas ako kay Marius.
Nine months passed and I finally had Cameron in my arms. I had rough times when Camerom was still a newborn. Wala akong tulog at kung minsan ay mafu-frustrate ako dahil bigla na lamang iiyak si Cameron at nagsusuka dahil dami ng gatas na ipinainom ko sa kanya. Mabuti na lang at paminsan-minsan ay dinadalaw kami ng ate at tinutulungan niya akong mag-alaga sa aking anak.
"Avery! Open this damn door! Give me my son!" narinig kong sabi ni Sebastian sa kabilang bahagi ng pintuan.
I've been locked the door since the day I heard Tachi was crying with him since then, bihira na akong lumabas sa silid. May regular na naghahatid ng mga kailangan namin ni Tachi sa silid. Ayokong makita si Sebastian now that I slowly see the side of him I haven't seen yet.
"He's sleeping. Come back when he's woken up," sagot ko sa kanya habang binibihisan si Tachi.
"Are serious? Ilang beses na akong nagpabalik-balik dito tapos sagot mo ay puro tulog? Don't test my patience Avery. Let me in and let me have my son," sabi pa niya habang pinapalo ang pintuan.
"What the hell are you doing dude?" narinig kong tanong ng isang boses kay Sebastian.
"I want to see my son," sagot nito dito.
"You're scaring your mate," sabi ng lalaki.
"I'm getting frustrated here, you know," sagot ni Sebastian.
Narinig kong tumawa ang lalaki.
"Let me think this again, dude. First, you were so eager to have your mate and child. Now that you have them, you should expect that he and Marius bonded again. Natural lang na mangilag siya sa iyo. You need to change the way you approach him," sabi nito.
"Ugh!" iyon lang ang lumabas mula sa bibig ni Sebastian at pagkatapos noon ay narinig ko ang mga hakbang nilang papalayo sa aming silid.
Hindi ko alam kung ilang araw na ang lumipas. Walang bintana ang silid na kinaroroonan namin. Wala rin akong phone o kung ano mang applaciance maliban sa air conditioner ang naroon. I don't even know if it's day or night. Ang alam ko lang ay may pirmeng naghahatid ng pagkain sa akin at mga supplies para sa aking anak. There's no second that I don't miss my family. I wanted to be with them, together with my son. Kung hindi ko hinayaang makatakas sina ate kasama ang dalawa ko pang anak, hindi ko alam kung ano pa ang mangyayari sa kanila.
It's okay, I can endure it as long as I know they are safe. I know Sebastian wouldn't hurt Tachi as long as hindi niya alam na imprinted na ito kay Marius at ito na ang kikilalanin nitong ama. The reason why Tachi cried a lot whenever he holds him was that Tachi knew he wasn't his father. And there's no way Sebastian will know it.
Isang gabi habang nasa kalagitnaan ako ng pagtulong pagkatapos kong mapatulog si Tachi ah nakaramdam ako ng mga haplos sa aking katawan.
"Avery…," bulong ng napakapamilyar ng boses sa akin. "Have sex with me. I missed you so much," sabi pa nito.
Agad akong nagmulat ng mga mata at nakita ko ngang nakadukwang sa akins si Sebastian. Punong-puno ng pagnanasa ang kanyang mga mata at halatang nakainom pa.
"Get away from me, Seb," mahinang sabi ko habang naglalaban. Ayokong magising si Tachi dahil mahihirapan na naman akong patulugin ito.
"Give in, Avery. I know you want me to. So come on. Just spread those ass cheeks for me," usal ba nito habang hinahalikhalikan akp sa aking dibdib. Je got frustrated when he sees the chocker band on my neck. "Did you let Marius remark you again? That's why he put this thing around your neck?" tanong pa niya in between sucking and kissing my neck.
"Please! Let me go, Sebastain," impit kong sabi sa kanya.
"Why? Don't you like me anymore? Don't you like how I drive you crazy like before? Come on Avery. It's me. Think about me. I'm your partner now and not Marius. Just do what I want if you want to keep seeing our son. Do it with me or else, you'll regret it," bulong niya sa akin.
Damn it!
Kung nakapasok na lamang bigla si Sebastian sa kabila ng lock ito, pwede niyang makuha si Tachi ng hindi ko al habang natutulog ako. Wala akong ibang choice kung hindi sundin ang gusto niya kahit na umaayaw ang aking katawan.
"Ah shit, you're so tight, Avery. F*ck!" tila halos nababaliw na sabi ungol ni Sebastian while he's doing it from behind.
Gusto kong maiyak. It's so painful. My body's retaliating to every Sebatian's move. It give's me so much pain that I want to push Sebastian away from me.
"What's wrong Avery? Is it that good kung bakit napapaluha ka? Oh let me guess, Marius didn't do that yet to you because you were pregnant with my child."
Gusto-gusto kong bulyawan ang lalaking ito. I couldn't believe that I once loved this guy. Maybe the pain he inflicted on me was a blessing in disguise when he cheated on me. If not, hindi sana kami magku-krus ng landas ni Marius and I couldn't be happier with him.
In one final agonizing pain and thrust, natapos na si Sebastian. He carried me on the bed and cleaned me afterward.
"Ah, I'm satisfied tonight Avery. I'll be back in Aster tomorrow and I'll stay there for a week or two. You should be good here and obey the house rules. This isn't mine. And I don't have any control here. I cannot bring you home yet. So wait for me until it's over," sabi niya sa akin habang nililinisan ang aking katawan.
"What do you mean?" tanong ko sa kanya.
"I shouldn't tell you this but, well Haize's planning something about Marius. I don't know what is his reason but I think he did a grave mistake at him," sagot niya.
"What? I don't understand you."
"I said, Haize is planning big about Marius. Whatever the reason why he wanted to do it is the only thing I didn't know," sagot niya.
Nakaramdam ako ng galit dahil sa mga pinaggagawa nila kay Marius.
"Why are you doing this to him? Wala mana siyang ginawang kasalanan sa inyo. Marius deserves to have a peaceful life. Why are you trying to make him suffer? You guys are being unfair," sabi ko sa kanya.
"I'm not! Nagkataon lang na pareho kami ng gusto. We both wanted you. I know it's not right but what else should I do? You have my child. Is it bad to want you back?" tanong niya sa akin obviously regret is all over his eyes pero sandali lang iyon at dagli ring nawala. "Anyway, I already have. After whatever business, Haize is with Marius and it's done, we're going home."
"Tell me what are you guys planning about Marius? Please I'm begging you," paikusap ko kay Sebastian.
Konting persuade lang ay siguradong magsasalita na si Sebastian. I know him.
Napatingin sa akin si Sebastian matapos niya akong madamitan.
"You know what, I strongly suggest you stop being nosy about that matter. Haize doesn't like it when someone's trying to stick their noses in his business. Trust me," sagot niya sa akin matapos makapagbihis.
"Sebastian, please."
Bumuntong-hininga ito.
"Maybe he planned to kill him. This is also a good part for me," sagot nito sa akin.
Tila bomba itong sumabog sa aking harapan. No way! No way!