CHAPTER 26- GUT-WRENCHING SCENCE

MALIYAH POV

As I closed the door, tears fell from my eyes. All my bravery was gone. I could feel the excruciating pain in my chest. I punch where my heart located just to ease the pain, no avail. I wiped my tears and walked toward the exit. I saw Mang Danilo standing on the hood of the car. As I moved to his direction he open the door as soon as he saw me walking. I saw confusion in his eyes, and sadness was visible on his face.

"May problema, Ms. Maliyah?" I felt his pity and concern. Walang akong maapuhap na sagot sa kanya. Kundi simpleng tango nalang. Hindi naman ito nagtanong pa ulit. Pero dinig ko ang pagbuntong hininga niya, ng pumasok na ito sa driver's seat.

Ipinikit ko, ang mga mata ko. Para hindi na ulit tumulo ang mga luha ko ngunit kahit anong gawin ko, umalpas pa rin yun. As I wiped my tears, dinig ko ang tugtog sa stereo na lalong nagpabigat sa nararamdaman ko ngayon. Parang dinurunog ang puso ko sa bawat linyang kinakanta ni Chris Walker sa awitin niyang. How do you heal a broken heart.

Nakikisabay pa ang kantang ito sa kung ano ang nararamdaman ng puso ko sa mga oras na ito. Dinig ko rin ang guhit ng kidlat sa kalangitan, kasabay ng napakalakas na kulog, at ang pag buhos ng ulan. Nakikiramay sa sugatan kong puso. Pwede bang magback out sa trabaho ko at bumalik nalang sa Cavite, kasama ko pa ang pamilya ko. Kung pwede lang sana. Malaki ang utang na loob ko kay Doc Chlyde, mula ng naoperahan si Ate Maze, sa scholarship ko at sa trabahong alok nito kahit hindi pa ako nagka-lisensya binigyan na nila agad ako ng trabaho. Napaka-unprofessional ko naman kung paghahaluin ko ang personal ko na problema sa aking trabaho. Kaya natin ito self. Daanin sa pang-aasar, landiin at malambing na galawan. Ipinilig ko ang ulo ko para kahit paano ay mabura ang mga alalahanin kung iyon pati ang kahalayang plano ko.

"Ms. Maliyah, nandito na po tayo sa bahay." Mang Danilo, informed me. Iminulat ko, ang mga mata ko. I heaved out as I opened the door. Buti nalang at may bubong ang entrada ng bahay. Hindi ako mababasa ng nagraragasang lakas ng ulan. Diretso ako pagpasok sa loob, kabahayan. Sumalubong sa akin ang tahimik na paligid. Iginala ko ang mga mata ko sa mala- palasyong loob ng bahay. Dumeretso ako sa akin silid na halos hindi lumikha ng ingay sa bawat paghakbang ko. As I locked the door behind me, Napasandal ako doon, at para akong nauupos na kandila. Doon ako humagulgol. Ibuhos ko lahat ng luha na kanina ko pa pinipigilan. Parang pinipiga ang puso ko, lumitaw doon ang galit na mga mata ni Clint. Ang walang habas nitong pasaring, na parang hiwa ng kutsilyo sa puso ko. At ang mariin niyang sinabi na ayaw na niya akong makita.

Ikaw pa ba Maliyah susuko? Sisiw lang to self. Yakang-yaka natin to self. Nakayupyop ako sa aking mga braso na nakatukod sa aking mga tuhod. Hindi ang isang Maliyah Delos Santos na madaling sumuko. Kaya pa, kakayanin ko pa. Hindi ako basta bastang sumusuko. Ako pa ba? Dahan-dahan ako tumayo at dumeretso sa banyo. Kumuha ako ng bubble bath na vanilla scent, at ibinuhos yun sa bathtub. Tinimplahan ko yun ng maligamgam na tubig. Ilang sandali inilubog ko ang katawan ko doon. Ramdam ko agad ang sarap ng tubig na nagpapagaan sa mabigat kung nararamdaman.

Hindi ko namalayan kung ilang minuto, akong nag babad sa bathtub. Mga katok sa pintuan ng banyo, ang naulinigan ko.

"Maliyah iha, kakain na" it was Yaya Mameng. Napaka-maalalahanin talaga niya sa aming lahat. 

"Opo yaya, susunod na po ako?" malakas kung sigaw. Mga yabag papalayo ang narinig. Hindi na niya ako sinagot. Binilisan ko ang mga kilos ko dahil ayaw kung paghintayin sila. Isang simpleng t-shirt na puti ang suot ko at isang jogger pants in gray color. Tinuyo ko ng blow dryer ang buhok ko kasi naka centralized air-con dito. Daig ko pa ang nasa ibang bansa. I wear a slide on gray house slippers, ang sarap nito sa paa sobrang lambot. Hindi ako giniginaw. Nagwisik ako ng vanilla perfume, pagkatapos kong maglotion ng vanilla rin. Wala na akong nilagay sa mukha ko kasi nasa bahay naman ako.

Pagpasok ko sa hapagkainan, walang katao-tao. Dumako ang mga mata ko sa dirty kitchen kung saan naririnig ko ang mga tawanan at kantiyawan. Dumeretso ako doon at nang buksan ko ang pintuan, napatigil ang mga ito at lahat sila kakatutok sa akin. nahiya ako bigla, gusto ko ng bumalik sa kwarto at h’wag ng kumain.

"Ihaw, halika na, kanina ka pa namin hinihintay". It was Yaya Mameng. Her face was so radiant again, compared to the other day. Alanganin akong humakbang at ngumiti ako ng bahagya. Nag-alangan man ako, pinaghila na ako ni Mang Danilo ng upuan.

"Salamat po Mang Danilo" I said tenderly. Ngumiti lang ito.

"Iha, dito na kami naghain kasi wala si Dhianna at Chlyde, umuwi ng Calatagan, hindi ko alam kung ilang araw sila doon." Komento ni Yaya sa akin. Tumango ako at umupo. Masaya ang aming hapunan, at nakalimutan ko, sandali ang sakit ng puso ko.

Pagpasok sa silid ko, naisip kung tawagan ang dalawa, kung matalik na kaibigan. Ilang linggo na rin kaming hindi nag-uusap. I miss them already. Iisa kami ni Alexander ng trabaho magkaiba kami ng building kaya hindi rin kami nagkikita.

Unang pumasok sa video call ko ay si Alexander, ringing parin ang kay Terry.

"Maliyah, bakit hindi tayo sabay mag lunch huh!?" bungad agad nito sa akin.

"Alexander, baka nakakalimutan mong nasa VIP south wing building ako. At mas strict ang security doon. " Pagdadahilan ko sa kanya, which is totoo naman talaga.

"Oo na, sinubukan kung puntahan ka wala daw akong security clearance. Kaya dapat ikaw ang pumunta sa north wing building, Mal.”

"Hello, mga BFF." Tili agad ni Terry sa amin.

"Tagal mong sumagot." It was Alexander. Nakanguso ito.

"Daya nyo magkasama na kayo, lipat kaya ako sa main branch?" imporma niya sa amin.

"Gagi, hindi kami magkasama, iisang lugar lang kami, pero sosyal yang si Maliyah kasi nasa VIP south wing building yan." Pagmamaktol ni Alexander.

Ay taray VIP, labas tayo sa weekends, kahit mall, or kain lang sa labas." Pag-aaya ni Terry namin.

"Sige game ako." Sagot ko agad, wala naman talaga ako work tuwing linggo. Ang pasok ay Monday-Saturday. Minsan half-day lang din ako.

"Ikaw Alexander, ano sama ka?" Tanong ni Terry dito, hindi ito makasagot at umiiwas ng tingin.

"Ay iba na ito. Sino siya." Agad kong tanong sa kanya.

"Maliyah!" hindi halatang namumula ito, pero kung nasa harapan ko ito sa malamang ay nag blush na ang baklitang ito.

"Confirmed" tukso ni Terry.

H’wag ka lang talaga saktan ng gonggong na yan kundi makakatikim yan sa akin. " Banta ko kay Alexander.

"H’wag nga kayong magulong dalawa ha, wala pa nga ma jinks lagot kayo sa akin."

"Oy dalaga na siya, may crush na" lalong inasar ni Terry si Alexander, bigla itong nag end ng call. Hagalpak na kami ni Terry kakatawa, first time napikon ang aming dalagita.

Nang mahimasmasan na kami, ilang sandali pang balitaan at napagkasunduan namin na magkikita kami ni Terry sa sa North Edsa for snacks. Binaba ko na ang tawag at pumasok sa banyo na may ngiti sa labi. Today is not a bad day at all. I had a chance to bond with beautiful people. And I spent my time having a video call with my friends before I went to bed.

Matapos, ang night routine ko sa akin mukha, o diba improving , meron na akong night routine, nagpapahid na ako ng cleanser at night cream. Humiga ako sa kama, at nakatitig ako sa napakagandang kisame. Here we go again. Pumapasok na naman si Clint sa utak ko. Mukha niya ang nakikita ko bago ko ipikit ang mga mata ko sa gabi, at siya rin ang unang taong pumapasok sa isip ko pagmulat ng mga mata ko sa umaga. Pinatay ko na ang ang ilaw sa bedside table. Hindi ko alam kung ano oras ako nakatulog. Nagising ako kinabukasan sa tunog ng alarm clock ko.

Bumangon ako, at diretso sa banyo. Naligo agad ako at nag sipilyo. I have been doing the same routine for the past month. Hindi rin ako nakakauwi sa amin para dalawin ang pamilya ko balak ko sa susunod na linggo nalang. Nakausap ko naman sila, sa text at tawag. Dalawang buwan nalang at mag tatapos na si Ate Balita, ko mataas ang parangal na makukuha nito. I couldn’t be more proud of her. After what happened, she got up and pursued her dreams.

Ready na ako para harapin ang mala tigreng ugali ni Sir Clint. Kinuha ko ang backpack ko na may lamang jacket, purse ko. At ang compact powder at lip tint ko. Sinipat ko ang sarili ko sa malaking salamin. Ng makuntento na ako, lumabas na ako ng silid ko. Mamaya tatanungin ko si yaya, tungkol sa mga hinubad kong mga uniform. Nakahiya na sila pa talaga ang maglalaba. Hindi naman yun sakop ng trabaho nila.

Pagpasok sa kusina, nandoon na at nag kakape at nag-aagahan ang lahat ng katulong, pati si Mang Martin at Mang Danilo.

"Magandang umaga, Maliyah, handa kana, pala ang aga mo ata." Agad na tanong ni Mang Danilo sa akin.

"Pinauwi po kasi ako kahapon ni Doc Chlyde" tango ng tango lang ito. Kita, kung kakapasok lang ni Yaya, binate ko ito at matamis akong sinalubong ng yakap, hindi ko alam kung para saan ang yakap noon, pero gumanti narin ako.

"Bakit po Ya? Takang tanong ko sa kanya.

"Salamat dahil sayo umayos na ang lagay ni Clint." Kita ko ang kaligayan sa maamo niyang mukha. Dinig ko ang palakpakan ng lahat maliban kay Amor, nakataas ang kilay nito at pabulong bulong pa. Hindi ko na lang inintindi, masisira lang ang araw ko.

"Wala po yun ya, trabaho ko po yun. Siya po pala, ya pwede po bang ako nalang pong mag laba ng mga uniporme ko po?" Hindi na ho trabaho yun ni Eula. I throw an apologetic look at Eula, pero nakangiti ito sa akin.

"Bilin yun ni Chlyde, kaya wala na akong magagawa para suwayin ang utos ni Chlyde." Malumanay na sagot ni Yaya sa akin.

Okay lang, Maliyah, washing machine naman naglalaba noon, kaya walang kaso."

"Hwag kang mag-alala Eula, kakausapin ko si Doc Chlyde na ako na maglalaba at maglilinis ng silid ko." Paliwanag ko sa kanya.

"Arte kasi feeling amo." it was Amor. 'Lahat kami nakatingin sa kanya. Nahiya ako, hindi naman ganun ang asta at kilos ko dito pero iba ang nakikita niya.

"Umayos ka, Amor, utos yun ng amo natin kaya sundin natin." Pagtatanggol ni Yaya sa akin.

Siya umalis na kayo ni Danilo, ayaw na ayaw ni Clint na late ang nagtatrabaho sa kanya." Pag banggit ni Yaya sa pangalan ni Clint, kinabahan ako bigla. Napatayo ako sabay abot ng backpack ko.

Ilang minuto lang, nasa tapat na kami ng Buenavista hospital, agad akong nagpaalam kay Mang Danilo at mabilis na bumaba ng sasakyan, hindi ko na hinintay na pagbuksan pa ako nito ng pinto.

Pagtime-in ko, diretso agad ako sa elevator, at pinindot ang level kong nasaan si Sir Clint. Para akong tinulos sa kinatatayuan ko. I saw Clint kissing a girl. Not just a girl, it was Scarlet. Gusto kong kumaripas ng takbo, pero di ko magawa. Parang minagnet ang mga paa ko. Gusto kong takpan ang mga mata ko, pero nasaksihan ko ang halikan nila. It was one of the most painful scenes in my life.