CHAPTER 27: Kidnap

DEBBY

Hindi ko alam kung nasan ako, nag luluto lang ako ng pagkain ko ng may nag takip sa mukha ko at pag gising ko nasa isang kwarto na ako na hindi pamilya. Ilang araw na din ako dito at nanghihina dahil gutom na, hindi naman ata tama na ganito ang kaparusahan ko dahil sa ginawa ni lyka.

Kailangan kong makaalis dito hanggat may lakas pa ako, kung ganito na walang tubig at pagkain hindi ako magtatagal. Tumalon talon ako para maka silip sa may bintana, bakit kasi ang liit ko. Nagsisigaw ako pero wala parin sayang lang ang lakas ko.

Wala man lang akong magamit na makita dahil kama lang ang meron dito, paano na ako? Lhoyd ikaw na lang pag asa ko.

“ ahhhh---” nagulat ako ng biglang bumukas ung pintuan, mga lalaki na maskulado.

“ kunin niyo siya” sabi ng lalaki na pinaka malaki ang katawan sakanila.

“ te-tek—teka” hinila nila ako at itinulak sa may banyo.

Pinag babasa nila ako at ung malaking lalaki may hawak na sabon, naka ngiti ng malawak at napapa iling ako dahil alam ko na ang gagawin niya.

“ a-ako na magsasabon”sabi ko.

“ hawakan niyo siya” utos niya, hinawakan naman nila ako at nagpupumiglas ako pero ang lalakas nila. Sinabunan ng lalaki ang katawan ko na may halong pagmumulestya, tumulo na lang ang luha ko habang nakiki usap na tama na.

“ dito din, ito ang pinaka mahalaga na dapat ay mabango” sabi ng lalaki.

“ huwag please” pero malawak ang ngiti niyang sinabon ang aking maselAn na pparte

“boss pwede ba paamoy pagkatapos masabon??” sabi ng lalaki na isang naka hawak saakin.

“ oo naman, lika” siya muna ang pumalit sa pagkakahawak habang ung lalaki ay binuhusan ang pang ibaba ko at nginitian muna ako bago inamoy.

Nag pupumiglas ako pero anong laban ko sa limang katao na ang lalaki ng katawan, puro ako iyak dahil lahat sila ay inamoy ang aking maselan na bahagi.

“ tama na” iyak kong pakiusap.

“ luh amoy lang ang damot mo tstsk hindi pa kami tapos sayo, ang utos saamin laspagin ka. Kaya ka nga namin pinaliguan para naman mabango ka na matikman namin” sabi ng lalaking sobra ang laki ng kkatawan

“ hu-huwag please, wala naman akong ginawang masama kaya please….” Pagmamakaawa ko.

“ hindi mag uutos ang boss namin ng ganito kung wala kang gginawa, buhusan na yan at dalhin na sa kama. Itali niyo para di maka palag”umiling iling ako, pinag bubuhusan ako ng tubig.

Inalis nila ang damit ko at hubot buhad akako dinala sa kwarto, tinali nga nila ako at panay sigaw at iyak ko. Paulit ulit akong nagmamakaawa sakanila pero naka ngiti lang silang pinag mamasdan ako.

“ umpisahan na” sabi ng lalaki, nanlaki ang mata ko.

“ huwag……. huwag!!!!! Huwag parang awa niyo na!!!!!!”

Ang bigat ng katawan ko, ayoko ng mabuhay pa dahil sa ginawa nila saakin. Patuloy lang sa pag tulo ang luha ko, patayin na lang nila ako kaysa rape in ng mga lalaking iyon.

Ilang araw na ba ang lumipas??? Hindi ko na maramdaman ang katawan ko dahil sa mga pinagagawa ng mga walang hiyang iyon at wala na rin akong kain tsaka uhaw na uhaw na ako. Mas mabuti pa nga na mamatay na ako, pagod na pagod na din ako.

Sana masaya kana thomas sa ginawa mong ito saakin, sana masaya na kayo ni lyka. Ang asawa kong nanloko at ang kaibigan kong niloko din ako, I was deceived by them. Ipanalangin niyong mamatay na ako dahil kapag nabuhay pa ako, gagawa ako ng paraan para ibalik ang mga sakit at hirap na ipinararanas niyo saakin.

LHOYD

“ sir nalaman na namin”tinignan ko ung tao ko.

“ tara na dali!” nag madali kami, nalaman din nila sa wakas kung nasann si debby, hindi ako tumigil sa paghahanap sakanya kahit halos dalawang linggo na itong wala. Kung sino man ang nag tago kay debby, hindi basta basta na tao dahil nahirapan akong hanapin siya, saka ko na isipin kung sino ang may pakana ang mahalaga ay makuha namin si debby.

Kaya pala hindi ko agad mahanap ay sa isang kulong na lugar, under ground siya. Malaki ang galit ng taong ito kay debby, mabuti na lang ay madami akong dinalang tao para mabliis nilang matuligsa ang mga kalalakihan na nag babantay.

Hindi ako tumigil na hanapin si debby sa mga kkwarto, bawat bukas ko sa pintuan ay iniisip ko na sana ligtas si debby at----- sa huling pintuan nakita ko si debby. Mabilis kong kinalas ang tali niya sa may kamay at paa niya.

Hindi ko masikmura ang nakita kong kalagayan niya, tinulungan ako ng mga tao ko na makaalis agad sa lugar. Dinala ko siya sa kakilala kong doktor, hindi ko siya pwedeng dalhin sa hospital lalo pat madaming matang naka tingin.

“ kamusta siya?” tanong ko.

“ ruptured ang kanyang maselang parte, himala nga at buhay pa siya dahil base sa tingin ko sakanya. Hindi nila siya pinakain at maski tubig” sabi ng doktor, nanghina ako sa narinig ko lalo na sa ruptured.

Ibig sabihin, ginahasa ito. Hindi na nga nila pinakain at pina inom, ginahasa pa nila at dahil ruptured ibig sabihin hindi lang isa o dalawa siyang tinitira. Bakit?? Anong ginawa ni debby para gawin ito sakanya.

“ kailangan niyang gumaling, mabait siyang tao para mamatay na lang” sabi ko.

“ oo naman pero nasakanya parin yan kung gusto niya pang mabuhay, sa kabila na nangyari sakanya, mukhang hindi niya na gugustuhin pang mabuhay” napapikit ako.

“ basta pagalingin mo, ako na bahala sakanya pag gising” tumango siya at umalis na

“ bogs” tawag ko sa isang tao ko.

“ alamin mo kung sino ang gumawa sakanya nito, lahat ng kasangkot gusto kong malaman. Gamitin mo ang lahat ng kapit ko para mapabilis” utos ko.

“ sige sir” napahilamos ako ng mukha, lumaban ka debby.

Hindi ko papalampasin ang ginawa nila sakanya, mga walang puso! Kinuha ko ang phone ko at tinawagan ko si papa

“ pa I need your help”