Chapter 2

Aurora's POV

"You again?!"

Binaba ko ang baril ko at masama ang tingin sa lalaking nasa harap ko. He has no expression pero biglang ngumisi.

"How did you come here without sweat or anything?" I was confused but I'm so pissed right now.

Tinuro niya ang likod ng kotse ko. I raised my eyebrows. Paano siya makakapasok doon? As I remember, naka-lock iyon.

"Paano ka nakapasok? It's–" he cut me.

"I thought you're a Mafia?" He asked mockingly.

Nakaramdam ako ng inis dahil sa tanong niya.

"How did you know?" I asked, I'm so pissed right now.

He crosses his arms and looks at my eyes. "Papunta ka sa ilegal arena and only the Mafia's, gangsters and assassins can enter that arena. And how did I know that you're a Mafia? Simple…" he pointed my car at the back na nakabukas pa.

Napatingin naman ako doon at hindi maiwasang mapapikit sa inis.

"You have a lot of different guns and grenades, the compartment of your car has blood na galing siguro sa mga patay na tao and lastly, you have a tattoo na nagpapakita na anak ka ng Mafia Leader. Am I right?" He said and looked at me with a smirk on his face.

I rolled my eyes at him. "You sounded like a detective,"

He walked towards me at huminto nang magkalapit na kami. Kinasa ko ang baril ko at itinutok sa sintido niya. But, he doesn't care at all! He's just smirking at me and I want to rip that smirk.

"And the people around you don't know that you're a Mafia–" I cut him.

"You better shut your mouth or I will click this gun on your f*cking head without hesitation." madiin kong sabi.

He just chuckled at me at nagulat na lang ako nang nasa kanya na ang baril ko at nakayakap siya sa'kin patalikod habang ang baril ay nasa leeg ko. I was going to kick his private part nang idiin niya ang baril sa leeg ko.

"No-no baby, give me your phone," he whispered to my ears.

Napairap na lang ako. Cellphone lang naman pala, tapos kailangan pa akong tutukan ng baril. Kukunin ko na sana ang phone ko sa bulsa ko nang mas humigpit ang yakap niya sa'kin.

"How can I give you my phone kung hindi mo ako papakawalan?!" galit kong sabi.

Hinalikan niya ako sa pisngi bago ako pinakawalan. Argh! I will kill this bastard. Humarap ako sa kanya at inabot ang phone ko. Hindi na mai-pinta ang mukha ko dahil sa inis.

Kinuha niya ang phone ko at akala ko ay tatakbo na siya palayo, pero iba ang ginawa niya. Binuksan niya ang phone ko and may password iyon, pero nabuksan niya pa rin. H-how..

"You don't have a strong password, your phone will get hacked easily," he said, still typing on my phone.

I rolled my eyes. "When you're done, get out of my sight,"

Hindi niya ako pinansin at maya-maya pa ay idinikit niya ang phone ko sa tainga niya na para bang may tinatawagan.

"Come here on Huxley Village with my car and money ASAP," sabi niya sa kausap niya sa kabilang linya.

Napataas ang kilay ko dahil sa narinig ko. Car and money? I thought he's an ex-convict, base on his orange t-shirt na pang-kulungan and those cops na humahabol sa kanya and of course the print of his orange t-shirt na nakalagay "Prinsoner" and may number pa.

Binalik niya sa'kin ang phone ko at bigla-bigla na lang pumasok sa loob ng Mansion.

"Hey!" tawag ko sa kanya.

Sinundan ko siya at nakita siyang naka-upo sa sofa, nakasandal pa! Kinuha ko ang maliit na kutsilyo sa sapatos ko at itinutok sa kanya.

"Get out." madiin kong utos.

He just looked at me and shook his head. Dahil sa inis ko ay inihagis ko sa kanya ang kutsilyo na naiwasan naman niya.

"Get the hell out!" sigaw ko dahil sa inis.

Nagulat na lang ako nang hinila niya ako at ikinandong paharap sa kanya. Kinuha ko ang kutsilyo na nakatusok sa sofa at itinutok sa leeg niya. He's just staring at me.

"You look cute when you're mad, but you look hot when you do that," he whispered at tinanggal ako sa kandungan niya.

Hinagis ko ulit sa kanya ang kutsilyo sa inis pero, madali lang niya itong nasalo habang tumatawa. Sisigawan ko sana ulit siya nang may marinig akong busina ng sasakyan sa labas. Tumayo naman kaagad ang lalaking ito at lumabas.

Sumunod din ako pero hindi natatanggal ang masama kong mukha. Pagkalabas ay hindi ko maiwasan ang magulat dahil sa nakita.

It's an Audi RS6 Mafia Style by Hycade!

May lumabas doon sa sasakyan na lalaki, he walked towards that bastard and bowed his head. What the..

May inabot na dalawang credit card ang lalaki sa kanya and–f*ck! Gold and black credit card?!

"Nandyan na po ang pinapadala niyong pera at ito na po ang sasakyan," sabi ng lalaki.

The bastard just nodded his head. "You can go now,"

Yumuko ulit ang lalaki sa kanya. "Thank you Master," at naglakad papalapit sa Range Rover Black car.

When the guy was not around, I looked at the bastard and raised my eyebrows.

"Who are you?" I asked seriously.

He looked at me with a serious face. "I'm bee,"

Nagtaka naman ako. "Bee?"

He nodded and looked at my eyes.

"Your baby,"

Muntikan ko siyang masuntok dahil sa sagot niya. Nakangisi pa siya sa'kin na akala mo nakakakilig yung banat niya. Well, it's not nakakakilig for me. It's so corny.

"I'm serious here, if you can't answer my simple question. Leave, leave if you don't want to die," seryoso kong sabi.

Tinaas niya ang dalawa niyang kamah na para bang sumusuko.

"Okay-okay, I give up. I'm Keith Jace Prescott, your soon to be husband," he said and winked at me.

Keith Jace Prescott, familiar–wait, Prescott? Keith Jace Prescott?! I looked at him in shock.

"You're the Mafia King of all Mafia's?!" gulat kong sabi.

He smirked widely and nodded. "Yes, mi amor,"

Gulat pa rin ako sa nalaman. The Mafia king of all Mafia's is here in front of me, but I still don't care at all.

I stared at him with no expression and nodded. "Okay, leave." madiin kong sabi.

Itinuro ko pa ang sasakyan niya pero tinitigan lang niya ako. He walked towards me, nang nasa harapan ko na siya ay nilapit niya ang mukha niya sa'kin at dahil sa taranta ay sinuntok ko siya sa mukha.

Napapikit siya at dumilat bago tumingin sa'kin habang naka-ngisi. He smirks while he wipes the blood from his nose with the back of his hand.

"I won't leave without my Queen,"