Chapter Eighteen

EDSON SANTIAGO BAYER POV

Masaya ako na nakita ko si Ariella kanina bago ang pageant. Sandali lamang iyon pero, worth it naman. Gusto ko pa sana na mag- tagal pa pero, I have this sticky bubblegum over my sleeves. Rodie keeps on eyeing me and kapag nawala ako sa paningin nya ay mag- wawala ito. Hindi naman literal na mang- gugulo bagkus ay susumpungin ito at hindi na makiki- sama. Mag- tataray ito sa sinoman at hindi na gagawin ang mga tungkulin nito.

Nitong mga nag- daang araw ay unti- unti ng nag- iiba ang ugali nito. Hindi ko alam kung bakit at ano ang mga dahilan. Pero, kaunti pa ay baka maubos na ang pasensya ko. Nag- sisisi na ako na ginamit at lumapit pa ako sa kanya. Hindi tuloy ako maka- takas para maka- sama ang pinaka- mamahal kong si Ariella. Tsk.

Abala ang buong staff at officers ng G. U para sa gaganaping pageant mamaya. Puspusan ang pag- papaganda nila sa stage at sa buong area. Kami namang mga guro at hurado ay nag- papahinga lang. Pero may times din na nakakapag- mando kami at tumutulong.

Eksato alas- sais ay umugong na ang musika sa buong resort. Tanda ito na mag- sisimula na ang event. Pinag- handa na din ng mga organizers ang lahat ng kalahok sa pageant. Pinalabas na nila ang mga ito at pinapunta sa backstage. Maya- maya pa ay nagsi- simula nang mag- datingan ang mga estudyante at ilang visitors upang humanap ng pwesto. Nagkanya- kanya na silang upo sa mga naka- handang mga mono- block chairs.

Mabilis dumaan ang oras dahil halos mapuno na ang kalawakan ng open field na pinag- dadausan nitong event. Naka- upo na din kaming mga guro sa aming respective seats na nasa pinaka- unahan ng mga tao dito sa baba. Sa harapan naman nmin ay ang pwesto ng mga hurado. Kaunti pang minuto ay magsi- simula na ang pageant.

"Nae- excite ako, Edson." Ani ni Rodie.

Naka upo sya sa may unahan ko. Iyon talaga ang pinili nyang pwesto para kahit kabilang sya sa mga hurado ay malapit pa din sya sa akin. Daig ko pa ang may body guard sa mga inaasta nya.

"I'm sure, you are." Bored kong tugon.

"Ohh, yes I am. I can't wait to see their determination to win." Saad nya.

Yes. I can't wait to see my Queen. I bet she's so beautiful and sexy at the same time. G knows how I want to hug and be with her always. Hindi na din ako makapag- hintay na makasama sya. Only if.. maayos na ang lahat. And kapag may sapat na lakas na ako upang sabihin sa kanya ang katauhan ko. Gusto ko din na kapag nangyari iyon ay safe sya kahit na maka- pasok sya sa mundo ko.

"Ohh.. emm.. gieee.... This is it na!." Rinig kong sigaw ni Rodie.

The music for the entering of the candidates begin. At kasabay ng pag- bubukas ng mga ilaw sa stage ang pag- labas ng mga kandidata. Nagkanya- kanya namang hiyaw ang mga manonood. May mga banner at balloons pa na tanda ng pag- suporta nila sa kani- kanilang mga pambato. Then, a smile scaped from my lips when I saw the poster na may picture at pangalan ng mahal ko. Lahat yata ng mga kaklase nya ay nandidito upang manood. Of course, her best friend is there. Jemimah is screaming like a crazy girl. At parang bumagal ang takbo ng oras ng lumabas ang pinaka- magandang babae ng buhay ko. Wala na akong makita at madinig na ingay. Parang nawala ang lahat ng tao sa paligid at kami lang ang natira. She is there, walking like a pro- model. She even managed her smile kahit na alam kong kinakabahan sya. Then, our eyes meet. Mula sa fake but strong smile, unti- unti itong nag- iba.

Napalitan ito ng sweet and genuine one. Kaya naman, nag- kusa na ding ngumiti ang mga labi ko.

"She's Lexshawna, right?." Rinig kong ani ni Rodie.

Yes. She's mine. "She is."

"I like her." Balik nya.

Hindi na ako sumagot pa. Kapag kasi sinasabi nya ang mga katagang iyan, hindi ko alam kung matutuwa ba ako o hindi. Yes, gusto kong manalo ang mahal ko. Pero ayoko naman na mapalapit sya kay Rodie. Double meaning kasi ang 'I like her' nya. Yong isa ay for the contest tapos yong isa naman ay like talaga. Gustong maging close or kaibigan.

Pagkatapos rumampa ng mga candidates ay diretso na sila sa production number. Lahat sila ay magaling at may kanya- kanyang mga galaw. Pero isa lang talaga ang nakakuha ng atensyon ko. Sya lang ang nakikita at napapansin ko. Hayst. Iba talaga ang nagagawa ng pag- ibig.

Sa kalagitnaan ng pagsa- sayaw ng mga kalahok ay may napansin akong kakaiba. May mumunting usok na lumalabas sa likod ng isang man made flower lamp na nasa may stage. Kaagad naman akong na- alerto at pinag- aralan ang sitwasyon. Pinag- masdan kong mabuti ang iba pang mga flower lamp sa stage but there's no smoke na nag- mumula dito. Tanging iyong isa lang na malapit sa grupo ni Ariella ang kakaiba.

Ohh, shit!.

Tumayo ako at tumakbo papunta sa organizer ng event. I have to move and think fast. Malalagay sa peligro ang buhay ng mahal ko at ng iba pa kung pababayaan ko lamang iyon. Nag- punta ako sa likod at humagilap ng officer. Pero sa kasamaang palad ay wala akong makita. Makiki- siksik na sana ako sa mga tao na nandito nang biglang may pumutok. Kaagad na nagka- gulo ang mga estudyante at napuno ng sigawan ang paligid. Mabilis naman akong tumakbo pabalik. Walang ibang nasa isip kun' di ang mailigtas ang aking pinaka- mamahal.

Pag- dating ko sa kaninang pwesto ko ay nagka- karibok na ang lahat. May apoy na ang mga flower lamp na nasa stage at nag- sisimula na ding kumapal ang usok. Dahil dito ay wala na ang mga candidates sa entablado. Nag- halo na ang mga tao dito sa baba and hindi ko makita si Ariella. Sa halip kasi na sya ang makita ko ay ang dati kong estudyante ang nahagip ng aking mga mata. Nakaupo sya sa may hagdan ng stage at marahang hinihilot ang kanang paa. Luminga naman muna ako sa paligid upang hanapin si Rodie. Pero hindi ko din ito makita. So, no choice ako. Tss.

"What are you doing here?." Tanong ko sa kanya.

Tumingin sya sa akin. "I was just one of the audience when something happened. Then, nagka- gulo and someone stepped on my right foot."

"Come on. Let's go." Ani ko.

Inilahad ko ang palad ko sa kanya and she took it smiling. Dahan- dahan syang tumayo at humugot ng lakas sa akin upang maka- lakad. Inalalayan ko sya palayo sa stage dahil unti- unti ng lumalakas ang apoy na nang- gagaling sa pumutok na flower lamp. Kakaunti na din ang mga tao sa paligid, marahil ay naka- labas na ang karamihan sa mga ito. Sa mga oras na ito, taimtim na dasal lang ang aking magagawa. I was praying for the safety of my girl. Sana kasama sya sa mga taong ligtas na naka- labas ng resort. Sana. Sana talaga.

Malapit na kami ni Shellarina sa gate ng biglang umalingaw- ngaw ang isang malakas na pag- sabog. Tuluyan ng sumabog ang kaninang pinagda- dausan ng pageant. Sa lakas nito, muntik na kaming matumbang dalawa. If hindi ako kaagad naka- bawi ng balanse ay tiyak kong madadapa kami. Mabuti na lang at matikas ang aking pangangatawan. Kung ibang tao iyon, I'm sure na mapapasubsob sila.

"Hindi mo kasama si Shan?."

Tanong na nagpa- tigil ng mundo ko. Nabitawan ko ang babaeng nasagip ko sa loob at walang pakialam kung sumalampak ito sa lupa. Tiningnan ko si Jemimah na may nangingilid na mga luha. Bakas sa mukha at mga mata nya ang pagka- disappoint na may pinag- halong sakit at pagka- dismaya.

"A- anong sinabi mo?." Tanong ko.

"Bakit ang higad ang kasama mo?. Nasaan si Shan- Shan?." Balik nya sabay iling. "Akala ko... kasama mo sya."

"H- Hindi ko sya nakita." Halos pabulong kong tugon.

Napayuko sya na parang any moment ay iiyak na. "Ikaw ang alam kong una nyang pupuntahan. Kaya kampante ako." Tumingin sya sa akin. "Pero.. mali yata na pinagkatiwalaan kita, SIR."

Tinalikuran na nya ako at patakbong sinuong ang tumpok ng mga tao. Isang bomba naman na sumabog sa puso at isip ko ang mga katagang iniwanan nya. Nagkamali ba ako?.

"Sir... Masakit ang paa ko. Pwede po bang dalhin nyo ako sa hospi-__..."

"Shut. The. Fuck. Up." Mabigat na bitaw kong putol sa kanya.

Tiningnan ko ng masama ang babaeng minsan ng nanakit sa pinaka- mamahal ko. Sya ang dahilan kung bakit hindi ko nakita si Ariella. Bagamat, gusto ko syang saksakin sa lalamunan ay pinigilan ko pa din ang sarili ko. Mabilis akong nagpunta sa may gilid at inilabas mula sa bulsa ang aking cellphone.

"Find. Her." Mabigat kong utos sa taong sumagot ng linya.

Then, walang pasabing ibinaba ang tawag at patakbong bumalik sa loob ng resort. Hindi ako nagpa- pigil sa kahit na sinong poncho- pilato. Wala din akong pinakinggan sa lahat ng sigaw at tawag ng lahat sa akin. Ang importante lang sa akin ngayon ay ang mahanap at makita ang babaeng pinaka- mamahal ko.

Maayos pa ang ibang istraktura dito sa loob. Tanging ang entablado lang ang sumabog at nasusunog ngayon. Malayo naman ito sa iba pang gusali kaya naman, safe at walang problema ang iba pang mga establisyimento. Kaagad naman akong dumiretso sa pinag- dausan ng event. Sinuyod ko ang mga parte na posible nyang pagtaguan. But, wala akong makitang Ariella.

"Ariella!." Sigaw ko.

No response.

"Ariella!." Another try.

Pero wala pa din sumasagot. Damn. What am I thinking?. Tss. I'm such an idiot. Makakasagot ba ang taong nasa bingit ng kamatayan?. Or, unconscious. But, I'm not thinking na may masama ng nangyari sa kanya. Dahil hindi ko kakayanin na mawala sya sa buhay ko. Habang buhay na pagsisisi ang gagawin ko kung sakaling napahamak sya ng kasama ako.

Nalibot ko na ang buong field na pinag- dadausan ng pageant. Pero hindi ko sya nakita kahit mga signs na nagsasabing nasa paligid lang sya. Para sya ng nawala na parang bula. Tss. I was in be- half of giving up ng tumunog ang Cp ko. Kaagad ko naman itong kinuha mula sa bulsa at sinagot.

"Nahanap na naming sya." Ani ng nasa kabilang linya.

"Where is she?." Tanong ko.

"Nasa likod. Sa private area ng resort. She is there, unconscious."

"What?!." Balik ko.

"Papunt-__."

Hindi ko na hinintay pa na matapos ang kanyang sasabihin. Ibinaba ko na kaagad ang linya at patakbong tinahak ang daan patungo sa likod. Damn it. Ano naman ang ginagawa nya doon?. How on earth did she get there?. Masasagot lang ang lahat ng katanungan ko kung makikita ko sya. So, with all my speed, tinakbo ko na ang pathway papunta sa pribadong area ng resort. I even jumped on the low rope na may nakasabit na signage na "Do not enter.". Nag- mistulan na akong candidates sa isang track n field sa kakatakbo. Pero wala along pakialam. All I want is to see her safe and alive.

Malayo pa lang ay tanaw na tanaw ko na sya. She is there, laying on the sun lounge unconscious. Para akong nabunutan ng tinik sa dibdib ng makita ko sya. I am almost there ng may maramdaman akong presensya sa may likod ko.

" So, I'm right. She's your girl."

Bakit hindi ko naisip na siya ang posibleng may kagagawan ng lahat ng ito?. Hindi ako nakapag- react kaagad. Nanatili lang akong naka- tayo at naka- tingin sa aking mahal na reyna. Then, the devil comes into my view. He's now standing in front of me, near beside my queen.

"You did this?." Matabang kong bitaw.

Napatawa sya. "No." Sagot nya. "It's not me. Believe me or not. Actually, nandito lang ako dahil I'm just curious kung talagang ang dalaga nga na ito ang kinaaadikan mo ngayon. And it happened to be, right."

"Kung hindi ikaw, sino?." Pang- hahamon ko.

Umiling sya. "Someone na hindi mo aakalain na makaka- gawa ng mga ganitong bagay."

Tss. Kahit kailan talaga ay hindi maaasahan sa matinong usapan ang lalaking ito. Magaling syang manlinlang ng tao. That's his special ability, manipulation.

"Enough with your damn words, Carolile. Tell me, who did this shit?." Nauubusan na ako ng pasensya.

He chuckled. "I can't. Sorry."

That's it. He just hit the line. Nawalan na ako ng pasensya. In just a snapped, nakalapit na ako sa kanya at hawak ko na ng dalawa kong kamay ang collar ng damit nya.

"Damn it, Carolile!." Asik ko.

But the latter doesn't seem to be scared. Parang wala lang sa kanya ang paghihimutok ko. He just eyeing me with his devil smile. At wala syang balak sumuko o sabihin ang mga nalalaman nya.

"Answer me before I cut your head o-____."

"Magka- kilala kayong dalawa?." Anang boses na pumutol sa akin.

Pareho kaming natigilan ng kaharap ko. Hindi ko alam kung bakit pero, nakakita ako ng lungkot sa mga mata ni San Diego.

"Who's Carolile?."

Bumitaw ako sa pagkaka- hawak ko sa damuhong lalaki at hinarap ang babaeng mahal ko. Nakaupo na sya ngayon na may nagtatanong na mga mata habang naka- tingin sa aming dalawa.

"Ariella..." Sambit ko.

Hindi ko alam kung anong sasabihin ko. Pinangunahan na kaagad ako ng matinding kaba. Dahil natatakot ako na malaman nya ang totoo.

"Gem, ikaw ba si Carolile?." Tanong nya sa katabi ko. Then she turned to me. "At magka- kilala kayo?."

"Well, yes I am. My real name is Carolile Gem San Diego." Kibit balikat na tugon ng walang hiya.

Wow. Kung makapag- salita ang mokong na ito ay parang wala lang. Hindi sya natatakot kung malaman ng iba ang true identity nya. Napaka- yabang talaga.

"Magka- kilala kami." Napapa- hiya kong ani ng tumingin sa akin si Ariella.

Napatango sya na parang hindi makapaniwala. "Okay. So, you're friends?." Dagdag pa nya.

Nagkatinginan kami ni Carolile. Then, sya na ang sumagot sa huli. "Sort of. But we're not close. You know, business stuff."

Muling napa- tango ang mahal ko. Pagkatapos ay umayos sya ng upo at minasahe ang sintido. Pagkakataon ko naman ito upang lapitan sya. So, naupo ako sa tabi nya at siniguradong wala syang kahit na anong sugat o galos.

"Okay ka lang?. May masakit ba sa iyo?." Tanong ko.

Umiling sya. "Wala. Ano bang nangyari?. Bakit ako nandito?."

"You passed out. Then, I brought you here." Singit naman ni Carolile.

I glared at him. But the culprit doesn't have a care at all. He just smiled at me cheekily.

"Thanks, Gem." Sagot naman ng mahal ko.

Ipapatumba ko na talaga ang lalaking ito. Sa halip na ako ang pasalamatan ni Ariella pagkatapos kp sana syang ilabas dito ay napapunta pa sa kanya ang gratitude. Great. Is he doing this on purpose?. Thinking about what he said na hindi sya ang may kagagawan nito, well, bakit ko naman sya paniniwalaan?. He's a lier!.

"Boss!."

"Nakita mo na ba sya?."

"We're here na!."

Ngayon, ako naman ang napahilot sa sentido ko. Nakalimutan kong paparating din pala ang mga tukmol na ito. Kamalasan naman, ohh.

"Ohh, hey, Lex!." Bati ng isip batang si Cass.

"Okay ka lang ba?." Tanong naman ni Kristan.

Napakunot ang noo ni Ariella. "I'm fine. Bakit nandito kayo?. Kilala nyo din si Gem?."

Nagkatinginan naman ang mga kumag. Maya- maya pa ay sabay- sabay silang napa- lingon sa lalaking chill na chill lang na nakatayo sa may gilid.

"You did this?." Tanong ni Marquez sa culprit.

"Sorry to disappoint you but, no." Natatawang sagot nito.

Kagaya ko ay bakas din sa kanila ang pagdududa. Hindi naman kasi madaling maniwala sa batikan na manlilinlang na si San Diego. Lahat kaya nyang paikutin sa kanyang dalawang palad in just a simple snap.

"Wait!. Teka. Sandali lang." Pasigaw na asik ni Ariella.

Lahat kami ay napatingin sa kanya. Hindi ko naman maiwasan na kabahan dahil alam kong mag- sisimula na syang mag- tanong.

"Explain. Anong koneksyon nyo sa isat- isa?." She turned to Carolile. "And bakit ako hinampas ng kapatid mo sa ulo?."

Wait. Hinampas?. Sinong kapatid?.

"May kapatid ka?." Biglang tanong ni Cass sa lalaking chillax na chillax.

Tumango naman ito at proud na sumagot. "Yes. I have a little sister."

So, this sister of him ang gumawa ng lahat ng ito?. Now, great. Nadagdagan pa ang mga taong masasama. Well, I know I'm evil but they're greater than me. Mas masama sila sa akin sa madaming dahilan.

"Who is she?." Tanong ko.

"Me!." Boses mula sa malayo. "I am his cute baby sister."

With that, lahat kami ay slow motion na lumingon sa pinag- mulan ng tinig. Unlike sa mga kaibigan kong tukmol, kilala ko ang babaeng paparating. She is proud, aye?.

Taas- noo syang naglalakad papalapit sa amin na parang wala syang ginawang mali. She also have this sweet smile na para bang hindi sya makaka- gawa ng kahit na anong masama. Hanggang sa maka- lapit sya sa kuya nya. She kissed her brother on the cheek and hugged him sideway. Did I just see it right?. I can't saw any brother and sister chemistry between them. Mas bagay silang mag girlfriend- boyfriend.

"Hi, boys. Hello, bitch." Bati nya sa amin.

Did she called my girl a bitch?. What the hell?!.

"So, you did this. Why?." I asked.

She smiled. "As simple as 143. Because I want you."

Damn, crazy woman. Seriously?. Ginagawa nya ito dahil sa gusto nya ako?. Ano ba sya, a psychopath?. Geez.

"Are you crazy?." Sabat ng matabil na si Cass.

Wait. I know a girl who's exactly like him. I think, bagay sila ni Jemimah. Parehong may non- stop na bibig.

"Crazy in love, yes." Natatawaang sagot ng bruha.

"Damn, Boss. You have a psychopath lover." Ani naman nung isa.

This scenario is too much. Masyado ng magulo. And it's all because of me. Ito ang problema ng mga gwapong lalaking kagaya ko. Pinag- aagawan. Tss.

"Shellarina.." I mumbled.

Yes, it is. She's my student.