Chapter Twenty Nine
The clock chimes at five in the morning. Gising na si Kith pero hindi pa siya nagdilat ng mga mata. Ngumiti siya nang maalala ang making love nila ng boyfriend niyang si Theron. Hindi niya maikaila na masaya siya. Sa tuwing pumapasok sa kaniyang isipan ang guwapong histsura ni Theron sa kama ay parang nakikilig siya, it swooned him to death. Hindi niya maalis-alis sa kaniyang labi ang kaniyang ngiti. Pero nagtataka siya dahil hindi na niya nararamdaman ang presensiya ni Theron sa kama niya. Kaninang alas dos ng madaling araw ay mahigpit pa siya nitong ikinulong sa mga yakap nito, but then he fell asleep at ‘yon lamang ang natandaan niya.
He knew that he was not in a dream. Totoong naging sila ni Theron. Totoong nagtapat ito ng nararamdaman sa kaniya. Totoong hinalikan siya nito na puno ng pagmamahal. Totoong mahal siya nito. Hindi, hindi siya nanaginip, gising siya, at alam niyang mahal siya ni Theron. Dahan-dahan siyang nagmulat ng mga mata. Wala na nga sa tabi niya si Theron. Nasaan ito? Nasa ibaba lang ba ito? Nakauwi na ba ito? Bakit napakaaga at wala na ito sa kaniyang tabi? Hindi ba dapat hinintay siya nito na magising?
May naalala siya. Isang linyang hindi niya naiintindihan na pilit intindihin ng puso’t utak niya. His throat constricted. His mind snapped, he don’t want to think about it and think of it as negative. Naninikip ang kaniyang dibdib habang bumabalik sa alaala niya ang naganap kagabi. They take shower together at habang nabubuhos ang tubig sa kanilang katawan ay hindi inalis ni Theron ang tumingin sa kaniyang mga mata. Nagpapahiwatig ang mga malulungkot nitong mga mata ng mabigat na pakiramdam. Hindi niya alam kung ano ang gustong sabihin ni Theron sa kaniya. But he feels that Theron wanted to cry out.
Nararamdaman niya ang lungkot nito na nasa dibdib nito lalo na nang hinila siya nito sa katawan nito at niyakap.
Please take care of yourself always. Mahal na mahal kita and I won’t allow the circumstance anymore to break us apart. I will fight time, I will make sure that the circumstance will not kill us both.
Nangilid ang ilang butil ng luha niya. What does Theron mean? Hindi niya nga naiitindihan ang bagay na sinasabi nito. May balak ba itong lalayo at iiwan siya? He feels that his innocent heart has been seized cruelly. Agad niyang in-open ang cellphone niya at may natanggap nga siyang message mula kay Theron. Nanginginig ang kamay niyang humawak ng cellphone niya habang binabasa ang mensahe ni Theron sa kaniya.
Indeed, goodbye is always painful. Saying it personally makes me crazy, and it hurts like hell, kaya hindi ko na magawang magpaalam ng personal sayo. I know you’ll cry while reading this message because I’m crying too while typing this for you. Mahal kita and I’m sorry if I failed my promise, I thought the moment when I realized that I love you for real is you will always be on my side. That we will embrace each other. That we will love each other no matter what. Pero hindi ko inaasahang panahon ang maghiwalay sa atin. I am with you for a short time but I feel it is like forever. While sitting in my seat inside the plane and looking down on sullen earth, my mind is always thinking of you, wala ni segundong hindi kita iniisip. Paano ka? Paano ang mga araw sa buhay mo? Paano ka na wala na ako? Paano rin ako na wala ko sa tabi ko? When I’m trying to answer these questions, ang kasagutan ay nakuha ko sa pamamagitan ng luha at hikbi ko. Hindi rin naman matagal ang isang dekada ano? At muli rin kitang makapiling, Kith. Mahal na mahal kita. I’m afraid but please don’t get tired of waiting. I always love you, and I’ll be seeing you after a decade.
Parang may kung kutsilyong humiwa sa kaniyang dibdib. Hindi niya makayanan ang sakit na biglang bumihag sa kaniyang pagkatao. Sa bawat tibok ng kaniyang puso ay kakambal na ang sakit na tumutupok sa kaniyang buong pagkatao. Nagbaha ang mga mata niya ng mapapait na luha. Pakiramdam niya ay isa na siyang ligaw na hayop at kailanman ay hindi niya alam ang daang pabalik. Bakit ganon? Bakit umalis na si Theron? Bakit at saan ito pupunta? Isang dekada? Nagbibiro ba ang pinakamahal niyang lalaki sa buong mundo? No, he cannot stand a one-decade na hindi niya makita si, Theron.
“Oh, God. Oh, God” hagulhol niya. Umiiyak siya at humahagulhol na parang wala nang bukas pa. Mabilis siyang lumabas ng silid niya at bumaba sa pinto ng silid ni Noam ay kumatok siya ng ilang beses, ang kantok niya ay naging suntok sa pinto nito. Nang buksan nito ang pinto ay nanlaki ang mga mata nito pagkita sa kaniya. He runs to Noam at niyakap niya ito. Nagtataka ang kapatid niya sa hitsura niya. He’s devastated na parang binagsakan ng lupa at langit. Patuloy siyang umiiyak sa dibdib ng kapatid na yumakap sa kaniya. Alam nito na si Theron ang dahilan ng kalungkutang ‘yon ng nakakabatang kapatid nito.
“ Pourquoi? Qu’est-ce qui ne va pas? (Why? What’s wrong with you)” tanong nito sa kaniya habang hinahagod-hagod nito ang balikat at likod niya. Naawa ito sa kapatid nito. Noam has been in a different kind of pain too.
“H-he leave me, he left.” Sagot niya na sinundan ng hagulhol. “Iniwan niya ako. Umalis na siya. Hindi ko ‘to kaya. Hindi ko matanggap.” Dagdag niya sa basag na boses.
Huminga ito ng malalim. Noam knew in himself that he was not good at giving advice because whenever he was exposed to pain and heartache he always sought Kith’s advice, kabaliktaran naman ‘yon sa oras na ‘yon. “Waiting, yes wait for him.”
“I can’t, I can’t,” aniyang kumalas sa yakap nila. “I can’t, imagine a one decade without him, oh God, I’m dead” dagdag niyang yumuko at hinayaan sa paglandas ang mga butil ng luha niya.
“Have he told you where he’s going?”
“No, he wasn’t.”
“Then you cannot decide to follow him. Please wait and he’ll come back.”
“No Kuya, I can’t. God knows I cannot. I feel like my heart stops beating when he’s not around. I need him.”
Ginulo nito ang buhok niya. “Have you asked him what is his ultimate goal in life? Have you asked him if he wants a family of his own, have you asked him if he wants beautiful and handsome children? If he wants a beautiful wife?”
Nag-angat siya ng tingin sa kapatid niya. Nagpakawala si Noam ng malalim na buntong hininga and he calmly continues. “He’s a good guy. Perfect and honest, handsome, and words cannot express how good he’s and I’m not wondering why you fell in love with him.” Muli itong nagpakawala ng buntong-hininga. “The truth is he told me everything, one time in my office, he opened your offer to him. Okay, I’m not against with your game. You’re stubborn and fool and you can do everything for love. He wasn’t accepting your offer because of the money. And speaking of the money, he returned it,” Nanlaki ang mga mata ni Kith habang patuloy na binabaybay ng mga luha niya ang kaniyang pisngi. “He accepts the offer because he wants to confirm something, and he found out that he has a feeling and what he shows is part of his feelings.”
“Que veux-tu dire? (What do you mean)”
“That he loves you for real. But I’m repeating my question: Have you asked him if he wants a wife and children?”
Matigas siyang umiiling. “No, he’s mine always and alone. Pero may punto ka,” aniya sa basag na tono at nagpatuloy. “Now I realized that he’s the only one, he’s Unico Hijo. Pero mahal ko si Theron, mahal na mahal, pero paano siya? Paano nga kung gusto ni Theron ang magkaroon ng anak, asawa’t pamilya? Should I let him go? Should I give up”
Noam wipes Kith’s wet cheeks with his palm. “I don’t mean to hurt your feelings. And what if his ultimate goal is the happy ending of you and him?” He smiled.
Humikbi siya.
“Love always wins, Kith.” Kahit bitter ito ay ayaw naman nitong madisilusyon sa pag-ibig. “Ah, by the way, his Dad has something for you, go”
“Something for me?” Tumingin siya sa mga mata nito. Ngumiti ito.
“Yes,”
“Really?”
“Yes, I’m praying the best for you. And be fine he will come back soon”
“I love you Kuya,” aniyang muling yakapin ang kapatid. He was lucky na nagkaroon siya ng kapatid na katulad ni Noam na handang sumuporta at umintindi sa kaniya.
“Okay, bunso Kuya will always love you. But for now, go and see what Don Warren has something for you.” He released him from his embrace.
“Okay, I will go now.” He turned his back and began to walk away, his feet nimbler he walk faster at hindi na siya lumingon pa.