Chapter Twenty Seven
Nakapikit si Kith, ramdam niya ang paghalik ng simoy ng hangin sa kaniyang mga pisngi. Patuloy ang paglandas ng kaniyang mga luha na parang tubig sa talon at walang makapigil sa pagbagsak. Nagkulong siya sa kaniyang silid buong araw, wala siyang ibang ginagawa kundi ang umiiyak at nanghihina na siya. Gusto niyang puntahan si Theron, pero sa tingin niya ay hindi na ‘yon nakakabuti sa kaniya, sa kanila, they have already sworn that they forget each other.
Kasalukuyan siyang nasa kanilang bakuran. Isa ang tumatakbo sa kaniyang isipan ang umuwi na lang ng Paris at hindi na babalik sa Pilipinas. Sa tuwing iniisip niya ang huling pagkikita at pag-uusap nila ni Theron noong nakaraang linggo ay pakiramdam niya ay naninikip ang kaniyang diddib. Hindi na niya alam ang gagawin pa. Desido na siyang umuwi na lamang sa Paris total si Noam naman ang mag-manage ng PPB. He was tired of everything. He was falling apart, his bones were crushed, his heart shattered, he want to end the pain he hast.
When Theron said that he will forget that Kith is exist, is probably the most painful word he ever heard from him. He was there for him back then two years ago, he used to be his best friend and he was secretly in love with him. But it ends up broken, he is tired, tired of everything.
Pinahid niya ang basang pisngi niya. Pinigilan niya ang hikbi niya at ngumiti ng mapait nang tumingin siya sa hawak niyang pulang rosas. He is now going back to the old moment. He wants to play it again. The love game he embraces, the love game he loves to play. The he loves me or he loves me not. At mas lalo pa niyang saktan ang sarili niya dahil alam niyang ang resulta niyon ay pareho lamang sa resultang nakuha niya mula pa noon.
Pero kahit alam na niya ang resulta ay susubukan niyang muling laruin ‘yon. Matagal na panahon na rin nang muli niyang laruin ang laro niyang ‘yon.
He loves me mapait siyang ngumiti. It never happened, he cannot love him, he thought that his life was just fiction. Theron can never love him.
He loves me not yes he never loved him, bakit naman siya nito mamahalin, alam niyang sa simula pa man ay hindi siya nito tanggap, nakakabatang kapatid lamang ang turing nito sa kaniya. Pero hindi niya maalis-alis sa kaniyang isipan ang mga panahong hinahalik-halikan siya ni Theron. Pwes! Lahat ng ‘yon ay dahil sa trabaho nito. Hindi ‘yon mula sa puso nito kundi dahil sa kabayaran lamang.
He loves me
He loves me not.
A few petals left and he knew already the answer but he went on.
He loves me..
He loves me not.
Two petals left. He smiled. He’s about to remove one petal but a gentle finger saves it.
“He loves you, just listen to his heart,” he said from behind Kith. Kith thought it was Noam, and he was annoyed when he intervene with his game. He turned around at naglapat ang kanilang mga labi. Nanlaki bigla ang kaniyang mga mata, ang akala niya si Noam ‘yon. It was Theron.
Parang may mahika at hindi niya maidistansiya ang kaniyang sarili. Nagsimulang gumalaw ang mga labi nito at inangkin ang ibabang labi niya. Gusto niya ba ‘yon? Hindi ba’t pareho silang galit sa isa’t-isa. Ayaw niyang mag-emosyonal at kaagad inilayo ang mukha sa mukha nito.
“Please I ask you to leave,” he plead and stood up. “Leave me now, please”
“No,” Theron protested. “I can’t, I cannot let you go this time tulad ng nangyari noon.”
He thought that Theron is crying but since his eyes too were filled with tears, he wasn’t sure.
“I love you, Okay,” he said sincerely. “Stop playing this game, because I love you”
“You cannot doctor your words, you cannot doctor your feelings,” said Kith.
“I’m not, I am tired of hiding this feeling, ‘di ko na kaya. Gusto kong makasama ka, gusto kong mayakap ka. Patawad Kith.” Umiiyak na ito.
Hindi siya umimik.
“Mahal kita noon pa man, mahal na mahal, I was there for you as a brother, as a best friend, and as an admirer. Hindi lang ikaw ang may nararamdaman sa akin. Dahil ako rin, natatakot lang ako na inamin ‘yon dahil unang-una gulong-gulo pa ako sa sarili ko, pangalawa ay takot ako sa lipunang kinagisnan ko.” Pinahid nito ang basang pisngi. “I thought no one could accept me if I’m into you, pero tumutol ba si daddy? No, He’s the one who forced me to seek for you, to confess my feelings, my love for you.” Lumapit ito sa kaniya. “Hindi ko na kaya pang mawala ka, please wag mo ako iwan tulad ng dati,” humahagulhol na ito sa harapan niya. Naawa siya sa nakikitang kalagayan ni Theron. Puno ito ng sinseridad at pagkatotoo sa sarili.
And a flashback wave in Theron’s memory.
Kaharap nito sa hapag kainan ang daddy nito. Theron didn’t touch the fork and spoon he lost his desire for food. Malungkot ang hitsura nito, bagay na agad napapansin ng daddy nito. Naririnig nito ang pagpakawala ng daddy nito ng isang malalim na buntong hininga at inilapag nito ang hawak nitong tinidor at kutsara sa plato nito.
“What’s wrong?” Tanong ng daddy nito.
Hindi makapagsalita si Theron wala itong masabi, hindi nito kayang sabihin ang bagay na nasa diddib nito. Nararamdaman na lang nito ang paglandas ng ilang butil ng luha nito.
“What’s wrong, Hijo?” Nag-alalang tanong ni Don Warren.
Hindi na nito kaya pa, at dahan-dahang ibinuka nito ang nakasaradong mga bibig. “I hurt Kith,”
“You? Do you hurt him? The one who helps us a lot?” He frowned.
Tumango si Theron.
“Why, Theron?”
“He rejected me, my feelings. And it was all my fault, I should confess it right away, he thinks that it was a pretend feeling. Daddy? Will you consider me, will you accept me?” He plead and cried.
“Theron?” his eyebrows knitted together.
“Your son, nagmamahal ng kapwa niya—Oh, God, how to explain this, I’m scared. Daddy,” he cried.
“Go ahead, I’m listening. What’s it that you want to tell me?”
“I’m into someone, I have feelings all along and I find it difficult to confess. Because she’s not a she dad, He’s a He!”
Don Warren’s eyes widened.
“Please, I’m not asking you to accept me, pero sana maintindihan mo na lang ako. Hindi ko ‘to ginusto daddy, pero—”
“You have to follow your Heart, Theron,” Don Warren said that almost surprise Theron. “Bakit hindi kita kayang tanggapin, eh anak naman kita, alam kong diyan ka masaya kaya susuportahan ka. Go and flee, seek Kith, ask forgiveness and confess your feelings, be gentle and real. Trust me he will love you,” ngiting patapos ng matanda. Tumayo siya at niyakap ang daddy niya pagkatapos ay masaya siyang pumanhik sa itaas para magbihis at hanapin si Kith.
Pabilis ng pabilis ang tibok ng kaniyang puso. Hindi niya inaasahan ‘yon. Mahal siya ni Theron for real? Nabitawan niya ang hawak niyang rosas dahil sa sariling tanong.
Lumuhod ito sa harap niya at ngumiti. “Please I’m begging you, I’m so sorry sa lahat,”
“You said na kakalimutan mo ako,” aniya
“Sinabi ko ‘yon dahil nasasaktan din ako sa sinabi mo. Please I’m begging you.”
Umiiling siya, tumingala sa itaas para kontrolin ang muling paglandas ng kaniyang mga luha.
Hinawakan nito ang mga kamay niya. “Please, listen to my heart, mahal kita, at ayaw kong mawala ka pa,” iyak na sambit nito. “Ayaw ko ring umuwi na hindi ko makuha ang ‘yes’ mo”
What? Nanligaw ito? Does he want him? Does he want his heart?
“Please, please accept my love. Ayaw kong magtatampo si Daddy kung hindi ko makuha ang ‘oo’ mo. Alam kong marami akong kasalanan sa’yo. Pero mahal kita at ayaw kong hindi kita maging boyfriend.”
It was clear that he want Kith to be his lover. And Kith has the right to refuse it or not.
“Paano si Syd?” Sa wakas ay nakapagsalita na siya at nagkataong ‘yon pa ang tanong na lumabas sa kaniyang dibdib.
He shook his head. “Oh, maybe this time you want to hear kung bakit magkasama kami noong nakaraang linggo? I hope you’re happy now because Rhea and Syd are engaged.” Rhea is one of Theron’s friends.”My love for Syd noon ay hindi katulad ng pagmamahal ko sa’yo ngayon.”
Kith didn’t know what to say.
“Please, akin ka na.” Nagmamakaawang sambit nito.
Lumuhod siya at hinahaplos-haplos niya ang pisngi nito at ikinulong ang mukha ni Theron sa kaniyang mga palad. Nagkatitigan silang dalawa. Lumakas ang tibok ng kaniyang puso. “Yes, Ther, I’m all yours,” parang baha sa paglandas ang kaniyang mga luha. Hinablot siya nito sa isang yakap at tahimik silang umiiyak.
Nang kumalas si Theron sa yakap niya ay inangkin nito ang kaniyang mga labi. Tinugon niya ‘yon ng buong pagmamahal. Noon lang niya nalalasap ang sarap ng pagmamahal sa halik nito. Patuloy silang naghahalikan at nagyayakapan.