Chapter 35

Asereath's POV

It's been 1 month since the event where everyone knows what my baby's gender was. Maraming bumibigay ng regalo na ang laman lang naman ay mga sasakyan na laruan.

Everything was going well between me and Zid. But everything was not well under my foot. The Octopussy's are moving very fast. I heard from Tomi that they already killed thousands of people under my feet again. Although there were few left under the control of Octupussy. I bet 5? or 4 neither of that.

Dalawang buwan nalang at dito na ako manganganak. Sabi ng doktor ko na sa Nobyembre lalabas ang anak ko. Mabuti naman ‘yon para sa pasko wala na akong po-problemahin. Mas mabuti na unahin ko na lahat.

Nandito ako ngayon sa sofa naglalaro ng mobile legends dahil wala naman rin akong magagawa. Gusto ko man sana na Crossfire ang lalaruin ko kaso walang PC dito kundi laptop lang. I hate laptop for gaming, obviously.

Lumapit si Zid sa akin at ngumisi.

“Mall?”

Tiningnan ko siya habang nakakunot ang noo ko. Well, wala naman din akong ginagawa. Tumango nalang ako bilang sagot. Ilang oras din kaming nagbihis dalawa. Mukhang 10 minutes lang sa akin, e, sa kaniya isang oras. Tsk. Kahit siguro na gusgusin ang susuotin niya gwapo pa rin siya. Unlike me. Geez.

“Ang tagal mo! No’n pa yan!” Singhal ko agad. ‘Yung puwet ko sumasakit na. Ngumiti lang siya sa akin at hinalikan lang ang leeg ko na nagpakiliti naman sa akin.

Sumakay na kami sa Ferrari niya at nagpunta sa isang engrandeng mall. Pinarke niya muna ang sasakyan niya sa malayo upang wala raw makapagpicture rito.

Pumasok kami hawak-kamay pero nabuwag din ‘yon dahil sa entrance. Iba kasi sa lalaki at babae.  Pagkatapos naming dumaan sa entrance hinawakan niya ulit ang kamay ko pero bigla siyang napatigil sa paglalakad.

“Anong nangyari sayo?” tanong ko naman. Lumukot naman ang kaniyang mukha.

“Umuwi na kaya tayo?” Nanlaki naman ang mga mata ko at nanggigil ako.

“Kakarating lang natin tapos gusto mo nang umuwi!?” I hissed at marami na ring mga mata ang tumitingin sa amin hindi lang dahil sa panget ang kasama ni Zid dahil na rin sa singhal ko sa kaniya.

Hinila ko siya papasok pero hinigpitan niya ang hawak sa akin.

“What!” singhal ko. Nagugutom na rin kasi ako.

“Uwi na tayo,” saad niya habang lukot na lukot ang mukha.

Nganga ako.

“Bakit ba!? Ano ba kasing nangyayari sa ‘yo?”

“Natatae ako,” bulong niya sa akin na nag iwan naman ng ngiti sa mga labi ko.

Tss.

“Dito ka nalang tumae,” bulong ko sa kaniya.

“There's no place like home,” he said in a husky voice. Siguradong-sigurado ako na lumabas na ang ulo ng tae niya.

“Dito na.”

“No, please... baby,”

“Kung uuwi tayo. Ayaw ko nang bumalik pa rito, your choice,” iritang saad ko dahil nagke-crave na akong ng shawarma.

“Fine,” sabi niya in a husky voice pa rin.

Ikot kami ng ikot at nahahalata ko na, na puputok na ang tae niya at sa mabuting palad nakita na namin ang banyo nila. Walang hiya nasa first floor lang pala umabot pa kami kung saan-saan.

“Sige do’n ka na hihintayin lang kita rito,” pangnbugaw ko sa kaniya.

“But—”

“Gusto mo bang sumama ako?” Singhal ko naman.

Umiling naman siya.

Mabuti.

“Oh, sige, basta! Diya’n ka lang!” sabi niya, “Lagot ka sa 'kin ‘pag nakita kitang may kalandian,” sabi niya. Dalawang daliri niya tinutok niya sa kaniyang mata at sa akin. Ibig sabihin na ‘Kita kita’.

Tss.

Wala namang pumapatol sa 'kin. Like wtf? Pangit? Papatulan ng guwapo? Tsk. Siya lang kaya ang pumatol sa ‘kin.

Pumasok na siya sa loob hawak-hawak ang tiyan niya. Ilang oras akong naghintay kaya naglalaro nalang ako ng ML. Ang hero na ginamit ko ay si Odette. Well, maganda siya at astig. May jowa nga siya na mukhang bakla pero astig din. Si Lancelot.

“Launch Attack!”

Mga bobo tong kakampi ko! Bababa na naman star ko sa ranked game. Walang hiya. Imbis na Epic I ako bababa na kaya epic II na naman.

“Bobo amp” Gigil kong saad at sa kabutihang palad VICTORY!

Napatigil ako sa pag ngisi nang may anino sa harapan ko.

“Success?” tanong ko rito. Alam ko na kung sino ‘to. Sa dating palang ng aura nito.

“Nah,” pagkasabi niya no’n napa angat ang ulo ko at agad na tumitig sa kaniya.

“Hindi?”

“Oo, dahil baka may kalandi kana rito, tsk,” sabi niya. I just rolled my eyes. OA naman nito.

“Hindi raw? E, isang oras ka atang tumae!” sigaw ko kaya medyo napatingin ang mga tao sa amin.

“Shh!”

“Kumain na ngalang tayo sa Jollibee!” singhal ko at tumayo na. Imbis na gusto ko mag shawarma ‘wag nalang mukhang mas busog pa ako sa Jollibee, e.

“Okay, baby,”

Aakbay sana siya sa akin kaya lang umilag ako.

“Why?”

“Dirty.”

“Excuse me! I washed it,” aniya at akmang aakbay ulit. Binigyan ko siya ng masamang tingin kaya binaba niya nalang ang kaniyang kamay.

At sa ikalawang pagkakataon. We're lost as fuck. Tang ina. Sa susunod hindi na ako magmo-mall. Sa kaunay nakita na namin ang Jollibee. Grabe ang gilid nila is Chowking at McDo. Rivals.

Pumasok na kami at naghanap kami ng mauupuan at nakita namin ang dulo na pangdalawahan ang puwede kaya do’n kami pumunta.

“What's your order, Ma'am?” sabi ni Zid.

“Hmmm...” Nag-iisip pa ako, “Dalawang chicken joy ‘yung hita at saka dalawang kanin din. Tatlong fries, dalawang spaghetti at isang choco float,” masayang wika ko. Mukhang hindi pa ‘yon sapat, e.

“Mauubos mo ba ‘yon?” takang tanong niya.

“Andito ka naman, e,” Ngiti ko. Nakita ko namang napangiti siya.

Tsk.

“Okay then,” tumayo na siya at nag order.

He falls in line, pang pito siya. Langya! Wala na naman akong ginagawa kaya tinitingnan ko ang mga tao.

Transparent ang wall kaya kita ko ang mga tao sa labas. Ang iba tumatawa ‘pag tumitingin sa akin.

Tss.

Tiningnan ko ulit si Zid at… aba! Nakabingwit ng hipon. Kita ko na masayang-masaya silang nag-uusap. Nairita naman tuloy ako dahil gutom na gutom na talaga ako. Tumayo ako at lumapit. Note: With a fucking dark aura.

May pahawak-hawak pa ang babae sa braso ni Zid kaya pagkarating ko, hinila ko ang babae gamit ang kaniyang kuwelyo at ang dahilan kung bakit natumba siya sa pagbitiw ko.

“WHAT THE FUCK!” sigaw niya sa akin. I didn't mind her. Tiningnan ko si Zid ng masama.

“O-Order ka ba o makikipag landian dito?” mahinahon kong tanong but my voice was full of venom.

“O—Order s-syempre,” mahinahon niyang saad. Akmang babalik ako sa upuan nang biglang hinablot ng babae ang buhok ko. Agad ko namang nilagay ang kamay ko sa tiyan ko for protection. Napabitiw naman ang babae dahil na rin sa tulong ni Zid.

Tang ina! Ayaw kong mag eskandalo dito peste.

I stand straight. Turn to the mother fucking daughter of a bitch. Then I grinned.

“B—Baby…” tawag ni Zid sa ‘kin.

Lumapit ako. Mas mataas pa ako sa kaniya. Siguro hanggang balikat ko lang siya. Kaya lumevel ako sa kaniya. Nang-iinis.

“Ouch,” sabi ko.

“Heh! At sino ka naman para itulak mo ako!”

“Nilalandi mo kasi siya,” turo ko kay Zid na hindi na alam ang gagawin.

“Oh, tapos?” taas kilay niyang tanong.

Dafak? Bobo ba ‘to? Hindi ba niya na gets?

I crossed my arms still leveling with her.

“He's mine…” sabi ko at ngumiti ng nakakaloko. Mapakla siyang tumawa hanggang sa naging halakhak. Ang mga mata ng tao ay nasa amin. ‘Yung security nasa gilid lang handang pigilan kami.

“Bulag ka ba? Hah! Sino namang papatol sayong panget ka!?” sigaw niya mismo sa mukha ko. Tumayo ako ng matuwid.

I sigh.

“Siya.”

“Nagpapatawa ka ba?” halakhak niya naman ulit.

“Pinatulan niya ako… ulol,” sabi ko. Nangingitngit naman ang mga kamay niya na hambalusin ako.

“As if papatulan ka!”

“Nabuntis niya nga ako eh… kitams?” sabi ko at ipinakita ang umbok kong tiyan. Kahit na hindi niya naman talaga ako binuntis.

“Insa—”

Hindi na siya pinatapos ni Zid pa.

“Binuntis ko nga siya, sad?” pagkasabi niya no’n nanlumo ang babae at masamang tumitig sa akin.

Umalis din siya dahil sa hiya.

Tiningnan ko naman si Zid. Masamang tingin!

“Ikaw! Sa susunod na makita kitang may kalandian…” I paused, “…bali na ang leeg mo,” wika ko at nagtungo sa kinauupuan namin. Tinitigan ko siya para makaorder na. Kanina pa kaming dalawa nagugutom ng anak ko!

After how many minutes dumating na siya dala ang mga in-order namin.

“Eat well, baby,” sabi niya at akmang susubuan ako, kaso kinuha ko ng marahas ang kutsara.

Ilang oras na ang lumipas at umuwi na kami dala-dala ang mga pinambili naming damit para sa baby ko.

Nawala naman kaagad ang init ng ulo ko nang kinain ko na ang mga pagkain no’ng andoon kami sa Jollibee.

At mas lalong nawala talaga ‘yon, nang halikan ni Zid ang leeg ko.

Before we drifted to sleep, both arms surround us.