Umalis kami sa silid ni Sir Quimada at nagtungo sa silid namin. Hindi pa rin mapakali ang aking mga mata sa kakahanap kay Kael habang naglalakad kami. Nakita ko siya kanina. Nilingon ko ang kanyang inuupuan sa silid nila ngunit wala siya. Marahil ay umalis siya. Umabsent dahil sa importanteng bagay o cutting class na ulit kasi presidente na siya next year? Hays…
Gumugulo pa rin sa aking utak kung sino sa mga kaklase ko ang trumaydor sa akin. Alam ko namang hindi ko sila gaanong close lahat, pero matatalino sila. Alam nilang kahit ayaw nila sa akin ay kaya kong pamunuan ang buong school. Ilang beses ko na iyang napatunayan bilang presidente ng aming silid.
“Walang recount na magaganap. Ang katotohanan kasi ay may anim na nagpataas ng kamay pero hindi naman talaga ibinoto itong kaklase natin. Ano ba ang pumasok sa utak ng anim na iyon at hinayaang matalo ang sarili nating kaklase. Sa totoo lang, kayong anim. Iyong anim na nananahimik at hindi binoto si Jam. Kayo ang nagpatalo sa kanya.”
“Bakit ba kayo magagalit sa hindi bumoto sa kanya? Baka kaya hindi siya nanalo kasi hindi niya deserve ang manalo? Karma niya iyan. Feeling anghel at santa kasi matalino. Ang sama naman ng ugali niya. Baka, iyong mga hindi bumoto sa kanya ay nagising na sa katotohanang… hindi sapat na matalino ka, iboboto ka. Dapat din may puso. E, may puso ba iyan? Ikaw na nga lang ang nag-iisang nakakalapit diyan, e!” nanlumo agad ako buhat sa aking narinig kay Xeena. Isa siya sa hindi ko kinuha bilang Treasurer dahil mas pinili ko si Karylle, na pinsan ni JM. Nanalo itong si Xeena, kaya siguro humaba bigla ang sungay. Pero, wala ba talaga akong puso? Tama ba talaga siya. May puso ako, hindi lang talaga niya kayang makita kasi bulag siya. Bulag siya sa pinaniniwalaan niya.
“Anong si JM lang? Si Jeany?”
“E di, tanungin mo si Jeany kung sino ang binoto niya.” Kampante akong lumapit kay Jeany.
“Bestie, binoto mo naman ako hindi ba?” Bigla akong nanlumo nang malungkot siyang tumakbo papalabas ng silid, Hinabol ko siya.
“Hindi kita binoto. Sinabihan ko rin sina Johnson, Maribel, Leonardo, Akiro at Kayla na hindi ka iboto!” Kaya pala anim sila. Pero, paano niya napapayag ang mga kaklase kong iyon?
“Bakit?” Naguguluhan na ako kung ano nga ba ang pagkakamaling nagawa ko sa kanya.
“Kasi ang galing-galing mo e. Puro na lang mapapait na salita para kay Kael ang lumalabas sa bibig mo. Jam, hiniwalayan ko siya kasi ang sabi mo, hindi na siya magbabago. Ang sabi mo, puro lang siya papogi at salita. Minsan kasi tanggapin mo rin na nagkakamali ka, kasi siya, siya iyong taong may dala ng mukha ng pagbabago. Nagbago siya kaya mas lalong napamahal siya sa akin. Kaso… Nagkita kami, nakipagbalikan ako. Kaso ayaw na niya, ayaw na niya kasi ako ang nakipaghiwalay. Kasalanan mo ito! You ruin my lovestory. Siguro, kung hindi ako nakinig sa iyo. Masaya sana kaming dalawa na nag-ce-celebrate ng aming anniversary ngayon. I am so stupid of trusting your words of advice! Akala ko magaling ka. But you are not!” Para akong binagsakan ng langit at lupa sa mga salitang kanyang sinabi. Nakakapanlumo na hindi ko man lamang napansin na iba na pala ang pananaw niya sa akin. Gusto ko siyang yakapin at sabihing patawad. Pero, totoo naman e. Hindi ko rin lubos akalain na magbabago pa ang isang pasaway na katulad ni Kael. Nagbago na nga ba siya? Siguro, kailangan ko pang patunayan na hindi siya nagbago. Once a cheater, always a cheater!
“Jeany!” tinawag ko siya. Ngunit, hindi na siya nag-atubiling tapunan ako ng tingin at dumiretso na mismo papasok sa aming silid. Eksakto kasing tumunog na ang bell para sa susunod na asignatura.
Wala na akong ibang nagawa kundi pumasok na lang din dahil paparating na si Sir Psalm.
“Good morning, Class,” bungad niya sa amin.
“Good morning, Sir Psalm.”
“Bago tayo magsimula ay gusto ko munang i-congratulate ang ating mga bagong Supreme Student Government officials for next year.” Nagpalakpakan ang aking mga kaklase. Tumayo si Angelica at tumitiling sinambit ang mga katagang, “Salamat, Sir.” Nanalo siya bilang 4th year representative under my party. Halos lahat ng kapartido ko ay nanalo. Kasama ako sa hindi.
“Galing ako sa kabilang section kung saan ang nanalong Supreme Student Government President. Gusto ko rin sana siyang palakpakan dahil sa kanyang pagkapanalo. Subalit, absent siya dahil sa may iniinda raw siyang sakit. Para sa iyo, Miss Jam. Hindi ka man nanalo, nawa ay maging bukas sa iyong isipan na ganiyan talaga ang buhay. Hindi lang para sa iyo ang advice na ito, kundi para sa ating lahat. Hindi man lahat ng gusto natin ay makukuha natin, pero asahan nating may mga makukuha tayo na hindi natin hinihiling. Just look at the brightside. Okay?” Sa hinaba ng sinabi ni Sir Psalm ay isa lang ang tumatak sa utak ko. Na may iniindang sakit si Kael. Matapos niya itong sabihin sa amin ay may dumating na guro kaya umalis muna siya at babalik din daw kaagad.
“May iniinda daw sakit? If I know, bumalik na iyon sa pagbubulakbol niya,” mahina kong pagkakasaad pero sapat para marinig ni Jeany.
“Nagsalita na naman ang magaling. Kung wala kang magandang sasabihin, pwede bang tumahimik ka na lang? Nagbago na nga ang tao, ikaw kaya kailan ka magbabago?” tumingin siya sa akin, pinandilatan ako ng tingin at nagsalita.
“Nagpauto ka naman? Paanong umabsent siya e, kitang kita ko siya kanina. Alive and kicking!”
“Parang kinawayan ko rin siya, kanina. Sa may eskinita, naka-uniform na nga iyon e,” pagsali ni Marites sa usapan. Natalo si Marites dahil mas nanaig sa mga estudyante ang kaibigan kong si JM. Kapartido ni Marites si Kael kaya siguro naging magkaibigan sila at may kawayang nagaganap kapag sila ay nagkikita. Tumango naman ako sa kanya. Tama iyan, Marites. Pagsisisihan mong mas binoto mo siya kaysa sa akin. Hindi porket hindi tayo naging kapartido ay mas pipiliin mo pa ring iboto ang taong minsan mo pa lang nakasama. Napapangiti ako pero, kahit na magsisisi pa siya. Hindi pa rin mababago ang resulta. Naging talunan pa rin ako.
“Huwag nga kayong gumawa ng kuwento. Ang bitter ninyo. Palibhasa, pareho kayong talunan!” Nanibago ako sa trato nitong si Jeany. Biglaan na lamang siyang naging matapang. Dati naman, halos hindi ito nagsasalita e. Baka nabudol din, para daw sa pagbabago. Kaya ayan pati siya nagbago.
“Tama. Nakita ko rin siya, kanina. Palabas ng gate. Pinagsisihan ko tuloy na isa ako sa na-uto niya. Ikaw naman kasi, Jeany e. Nilibre mo pa ako para lang iboto siya.” Nanlaki ang aking pandinig buhat sa mga sinabi ni Maribel. Oo nga pala, siya pala si Maribel. Ang sinasabi ni Jeany na sinabihan niyang huwag akong iboto. Ibig sabihin, nilibre niya ang mga ito para lamang hindi ako iboto? Ang bababoy talaga. Nasilaw sa pera. Hays.
“Huwag kayong kampante sa mga nakikita ninyo. Malay ninyo, nakabihis na siya tapos biglang sumakit ang tiyan kaya umuwi na lamang,” Tumayo si Jeany na may pagtutol sa aming mga sinasabi.
“Alam mo kung bakit palagi kang nasasasaktan? Kasi, ang babaw mo. Ang dali-dali mong maniwala. Klarong-klaro na ang mga ebidensya, e, nagpapauto ka pa. Bahala ka na nga sa buhay mo. Huwag na huwag kang lalapit sa akin ulit at iiyak dahil lang sa lalaking iyon o sa kung sino mang tao sa paligid mo. Binalaan na kita!”
“ENOUGH!” Natigil ako sa aking mga sinasabi dahil sa biglaang pagdating ni Sir Psalm.
“Miss Villarico, Miss Acomponado, Miss Salcedo and Miss Palarca. What is the meaning of this?” Hindi ako makapagsalita. Ito ang kauna-unahang tanong ni Sir Psalm, na wala akong maisagot na maayos. Lahat ng tinatanong niya basta tungkol sa Araling Panlipunan ay kinaya kong sagutin. Maliban dito.
“Sir, sila po kasing tatlo sinisiraan si MIke Kael Jam. Nandito raw siya kanina.”
“Tama sila. Nandito nga siya kanina. Kaso sumakit daw ang kanyang tiyan at may lagnat din siya. Kaya, ayon pinauwi na lang siya upang mabantayan at makapagpahinga sa kanilang bahay.” Hindi ako makapagsalita sa aking narinig. Ibig sabihin mali na naman ako. Sinilip ko ang mukha ni Jeany at nainis ako sa sarili ko dahil sa galit na galit niyang pagkakatutok ng tingin sa akin. Ang gusto ko lang naman na ipamuikha sa kanya na hindi na magbabago si Kael. Pero, ano na itong gulong pinasok ko?
Kumusta na kaya si Kael. Siguro, kailangan ko ng sabihin ang tungkol sa panaginip ko para tuluyan nang mawala ang iniinda niyang sakit.
=======