PROLOGUE

Hearts will never be practical until they are made unbreakable.

Do you fall inlove?

Did you cry for one person?

May darating na tao na hindi natin inaasahan na sila din pala ang magiging dahilan ng pagkawasak mo.

Yung taong akala mo siya ang magiging liwanag mo sa madilim na mundo.

Napahinto ako sa labas ng hospital ng may mabangga ako, hindi naman humingi ng sorry aba. Pumasok na ako at hinayaan nalang dahil maraming pasyente akong aasikasohin.

"Goodmorning doc." Shiela greeted me with full of respect.

"Morning." I greeted her.

Lahat takot sakin dahil masyado akong strikta. Well this is me , I need to be strict. Ayaw ko na maging malambot sa mga taong , alam kung tatarantadohin lang naman ako.

I don't trust anyone except for myself. I really hate trusting someone and then walang kahirap hirap sa kanilang sirain ang tiwala ko.

Pumunta ako sa locker ko para magpalit ng damit. Itinali ko ang nakalugay kong buhok. Umupo ako sa bleachers para palitan ang sandals ko ng sapatos. lumabas na ako para mag check ng ibang patients.

"Goodmorning Doc , wala po si Doc Beatrice magpapatulong po sana ako sa isang patient po."

"Okay."

Pinuntahan ko nga ang sabi niya at pagdating ko don parang nanlambot ako sa nakita ko. Tumingin siya sa akin at malamig niya akong tinignan. Maraming dugo ang kanyang polo kaya, pinuntahan siya ng nurse.

"Doc, hindi papo natatanggal ang bala." Sabi ng nurse.

" Gising pa naman diba? Hayaan ng mamatay yan." Sabi ko na ikinagulat ng nurse.

"Doctor kaba talaga sa lagay nayan?" Insultong sabi ng antipatiko.

"Bakit kinukwestyon mo?" Tanong ko.

"Sana inasikaso mo muna sana ako diba?" Sarkastikong sabi niya.

Well ngayon lang ako babastos ng pasyente. Ikaw ba naman ex mo andito. Lalaking sumira sayo buti at kailangan ko siyang gamotin pwede ko naman siyang hayaan e.

Be professional Celeste.

I remember his word before bago kami naghiwalay. Bakit ganon parang tignan niya ako ngayon parang hindi niya ako minahal. Masyado siyang tanga para alamin ang totoo.

It was three years ago

" You don't have idea how I suffer! " I shout at him."Wala kang ibang ginawa kundi ang saktan at wasakin ako, minahal mo ba talaga ako? Kasi parang hindi ko naman naramdaman. I had to convince myself that your insensitive actions doesn't hurt or bother me para maging okay tayo, dahil ayaw kitang mawala pero akala ko ganon kadin akala ko lang pala." sabi ko.

Naalala ko ang sinabi ko sakanya noon. Ilang taon naba ang nakalipas limang taon o anim na taon?

Napapagod na akong intindihin lahat ng taong nakapalibot sakin at napapagod na akong magtiwala.

" Napagod ka? Kaya naghanap ka

nang Iba? Hahaha galing mo naman." Sarkastiko na sabi niya.

Salitang niya ang dumudurog sakin noon. Mga salitang nagbigay sa akin ng dahilan para sumuko.

" Mahal kita , mahal na mahal kahit hindi moko pinagkakatiwalaan." sabi ko.

Nasira lang ng dahil sa hindi niya ako pinakinggan. Panahong siya sana ang kailangan ko para harapin ang nakakamatay na mundo , pero pinili niyang iwan ako.

Tinalikuran niya ako at hindi na lumingon pa . Pumatak ang mga luhang kanina ko pa pinipigilan.

My mom passed away , when I was 18.

My Father is a monster.

My life is a hell.....

My name is Celeste Claire Madrid. I am a Doctor.

*****

" This is an urgent patient."

Lahat nagkakagulo, Lahat busy.

" Get the MRI ready right away."

Ganito ang laban sa loob ng hospital.

" Got it Doc."

Kailangan mong maging matalino at mabilis sa lahat ng bagay.

" Go and get it ready! "

Lahat determinadong maging magaling at handang tumulong para makaligtas ng buhay.

" Here you are."

Kailangan mong kumalma sa lahat ng oras at pagkakataon.

" Nasaan ang doctor?! "

Ibat- ibang uri ng pasyente.

" Kami muna please."

Hindi ka naman dapat masorpresa sa kamatayan sa ganitong lugar. However , dapat nga tayong magulat sa kamatayan. Regardless of the location. Life is full of what 'if's but as a doctor I will help.

" Where's the doctor?! "

" Unahin niyo naman kami. "

Walang preno kung makautos ang bawat pamilya ng pasyente. Na akala mo masasalba ang buhay ng isang sigaw para utosan kami.

"Why aren't you answering my question? "

"Teka lang po ma'am."

"No."

Nakakapagod pero kailangan mong lumaban.

"Nakaka stress kayong mga nurse at Doctor."

Matagal ng stress ang pagiging doctor at kahit laban sa labas ng hospital.

" Nasaan na ang doctor! "

Pinigilan ko ang pagtangkang suntok niya kay Doctor Felix na parang kanina pa takot. Sa bagong dating na mga tao. Tumingin ako sa isang lalaki sugatan at pupungay na ang kanyang mata.

" What's this? " tanong niya habang nakatingin sa pulupulsohan niyang hawak ko. "Medic kaba?" he asked.

" What do you think? " Tanong ko sakanya habang tumitingin sa nametag ko.

" I'm a Doctor." Seryosong sabi ko.

Pinilit niyang kunin ang pulupulsohan niyang hawak ko pa din , pero mas lalo ko pang hinigpitan at tinapon ng buong lakas kaya natumba siya.

" This where patients get treated." Sabi ko sakanya. "Please leave if you aren't a patient."

" Sino ka para sabihin yan ha? " Tanong ng isang niya pang kasama.

Ako si darna sabi ko sa isip tanga amp. Naku naman po ang dami niyo naman.

" I'm the person that will treat this patient." turo ko sa lalaking , Isang pitik nalang ay tutumba na. "It is my duty to help patient 'only' at para gumawa ng ikakabuti nglahat." Seryosong sabi ko na diniinan ang salitang 'only.

" Ayaw ko sayo, gusto ko kay Doctor Shiro." Sabi ng lalaking dugoan.

Arte mamatay ka na ngalang choosy kapa.

"Bring me a male Doctor." Sabi niya.

" Do I look like a girl to you? Hindi ka naman iba from all those patients there." turo ko sa mga pasyenteng tumitingin na sa agaw eksena namin."Lumabas na kayo please lang , kami ng bahala sakanya at para hindi kayo nakakaabala sa ibang pasyente." Sabi ko.

" Hindi ko alam kung naiintindihan mo ako babae." Sabi ng lalaking dugoan." Palabasin niyo ang babaeng yan." utos niya.

" Hindi, kayo ang umalis, kung ayaw mong magpagamot ede sige . Bahala kang mamatay. Kung aarte arte kapa diyan. If you don't want me to take care of you then get out to this hospital." I said at tumalikod na.

"Teka lang." humarap ako ulit at tumitig siya sa akin. Parang narealize niya din ang sinabi ko. " Payag na ako." Sabi niya at bigla nalang siyang natumba.

Ayan arte pa sir. Naalarma ang ibang nurse and doctor.

" Sir." Sinubokan nila itong yugyogin hindi kaya ko na napigilan .

" All of you get out! " Sigaw ko, pero ayaw padin pumayag ng kasama niyang ako ang magaasikaso sa pasyente nila.

" Are you going to let him die?! " I asked them.

" Aish, Sige tangina." Pagpumayag niya. Wow naman may kasama pang mura. " Pero kapag may nangyari sa boss namin . Ihanda mo na ang buhay mo." banta niya.

" Let's begin." I said.