Chapter 10

Pagtapos ng isang linggo na pananatili sa beach resort ay umuwi na ang lima. Hindi na

masyado halata ang mga pasa sa katawan ni Itzy, mabilis din nag-fade ang black-eye niya, ang

ibang galos sa katawan niya ay magaling na rin dahil in-a-apply-an nila iyon ng gamot. Kung

hindi nila 'yon ginawa, baka kulang pa ang isang linggo na pananaliti sa beach resort.

Upang mas hindi mahalata ni Gerard ang mga pasa at galos ng anak, pinag-suot ng apat na

lalaki si Itzy ng long-sleeve. Pag-uwi nila, sinalubong ni Gerard at Xinthy ng isang mahigpit na

yakap ang kanilang anak. At sa kabutihang palad, hindi nagtakha ang mag-asawa sa suot ni

Itzy, dahil hindi naman siya mahilig sa long-sleeve. Samatalang iniwan naman ng apat ang

mag-anak upang hindi mailang si Izty. Alam kasi nila na hindi pa panatag ang loob sa kanila ng

dalaga.

Lunes na, panibagong araw na naman para pumasok sa eskwelahan, at panibagong araw na

naman para makita sina Loxley, Jaxie at Ileen.

Pagpasok ni Itzy sa kaniyang silid-aralan ay nagtinginan lahat ng ka-klase niya. Marahil gulat sa

biglaang pagsulpot muli ng dalaga. Ang iba pa ay natakot dahil pagtapos ng ginawa nila kay

Itzy, wala na silang na balitaan pa rito. Walang kumalat sa buong eskwelahan na pumanaw siya

at hindi rin nila naabutan sa silid-aralan ang katawan niya kina-umagahan.

Habang naglalakad siya papunta sa kaniyang upuan, na balot ng bulungan ang paligid.

Classmate 1: "Are you guys seeing Itzy, too?"

Classmate 2: "Yeah, it's really her, right?"

Classmate 3: "She's not a ghost, is she?"

Classmate 4: "We need to find the class president. Where is she? I'm getting goosebumps all of

a sudden."

Classmate 5: "I don't think she's a ghost. I don't see any evidence of that."

Classmate 6: "So she's alive? We're not going to get into trouble?"

Classmate 7: "But she looked like a dead person that day."

Classmate 8: "This is so surreal."

Classmate 9: "I think I need to go home early today. I don't want to get involved with this."

Classmate 10: "She seems fine. Look at her walking straight."

As she took her seat, she surveyed the classroom and noticed that her classmates quickly

averted their gazes and pretended to be busy with something else. Even those who had been

chatting about her suddenly changed the subject, as if they were discussing something else.

She let out a sigh and bit her lower lip before turning her attention to the view outside the

window and waiting for their professor to arrive.

As she watched Ajax being surrounded by her schoolmates, a pang of sadness and regret hit

her. It reminded her of the reason why their class president, Janine, had treated her so harshly.

She had lost a friend due to a single mistake she had made. If only she could turn back time,

she would have ignored Ajax and pretended he was invisible, just so Janine and the others

wouldn't have treated her so badly.

Kasabay ng pagdating ng professor ang pagtingin ni Ajax sa itaas kung na saan si Itzy.

Sandaling nagkasalubong ang mga mata nila dahil umuwis na rin agad ng tingin si Itzy para

ituon na ang atensyon sa klase.

[Lunch break]

Akmang lalabas ng silid-aralan si Itzy para kumain ulit sa restroom nang harangan siya ni

Janine. Nagkatinginan sila saglit sa mata bago magsalita si Itzy para itanong kung bakit siya

nito hinarang sa paglabas. Ngunit imbes na sagutin iyon ni Janine, tanong din ang tinugon sa

kaniya nito.

"Paano ka nakalabas sa classroom no'ng araw na 'yon?" Tanong ni Janine, naka-cross ang

dalawa niyang braso sa ibabaw ng dibdib niya.

Kahit alam ni Itzy kung para saan ang tanong na 'yon ay nagmaang-maangan pa rin siya. "Hindi

ko alam ang ibig mong sabihin," tugon niya.

Janine scoffed. "Hindi mo ba maalala? Gusto mo ipaalala ko pa sa'yo?"

Dahil hinarangan ni Janine ang pintuan, hindi lang si Itzy ang hindi makalabas. May ilan pa

silang ka-klase na na sa loob pa ng classroom na nagmimistulang audience nila ngayon, ngunit

mukhang walang pakialam do'n si Janine.

"Nagugutom na ako Janine, p'wede bang mamaya na tayo mag-usap? Oras kasi ngayon ng

pag-kain," sabi ni Itzy. Hindi man niya sabihin, ramdam naman sa boses niya ang kaba na

nararamdaman niya. Takot siya na maulit muli kung ano ang nangyari no'ng nakaraan.

Janine let out a cackle. "Please address me as 'class president', not by my name, as we're not

friends. And your hunger? Why should I care about that?" she sneered.

Itzy let out a deep sigh, trying to suppress her emotions. "Please, let's talk about this later, class

president."

Ngunit bago pa makapagsalita si Janine, may nauna na sa kaniya magsalita, isa sa mga

ka-klase nila na na-trapped din sa loob dahil sa kaniya. "Come on, class pres, nagugutom na

kami, oh! Mamaya na 'yang pang-bu-bully mo."

Janine turned to the classmate, raising an eyebrow. "What do you mean by that? You were

bullying her the last time, and now you dare speak to me like that? Are you scared now that she

almost died?"

"Ano bang pinagsasabi mo? Hindi 'yon ang issue ngayon, nagugutom na kami kaya umalis ka

d'yan," sagot sa kaniya ng babae.

Janine rolled her eyes, feeling frustrated but ultimately giving up on the argument. She turned

back to Itzy. "Hindi pa tayo tapos," she said before turning away.

"My goodness," sabi ng babae na naka-sagutan ni Janine. She turned to Itzy when Janine

wasn't around anymore. "Please don't mind her, and I am deeply sorry for what happened last

time. I understand that my apology alone cannot make up for my mistake, but it truly comes

from the bottom of my heart. Just be cautious not to cross paths with the trio," she warned. By

trio,' she was referring to Loxley, Jaxie, and Ileen.

"Okay," Itzy responded before walking away to use the restroom.

Agad niyang binuksan ang lunch box niya at dali-daling inubos ang pagkain. Balak niya kasi na

pumunta sa cafeteria bago matapos ang lunch break. Naisip niya kasi na baka magtaka ang

apat niyang bodyguards kung kahit isang beses ay hindi siya makita ro'n.

Pagtapos niya kumain ay lumabas na siya ng cubicle. Naghilamos pa siya saglit bago

magpasya na lumabas na. Palabas na sana siya sa mismong restroom nang makita sa pintuan

ang tatlong babae na nagtatawanan, halatang hinihintay siya sa paglabas. Saglit na napako ang

kaniyang paa sa kinatatayuan dahil hindi niya alam ang gagawin. Ngunit huli na noong maisip

niyang pumasok ulit sa isa sa mga cubicle para magtago, dahil nang maramdaman ni Loxley

ang presensya niya, agad itong lumingon sa kaniya.

Mula sa pagkakasandal, tumayo ng tuwid si Loxley habang na-cross arms. "Oh, you're done?"

She said, giggling and mocking her. "Masarap ba kumain dito? May flavor ng inidoro?"

"My gosh, kung hindi pa namin pinilit si Jaxie na sabihin sa'min kung sino ang nakita niya rito na

kumakain, hindi pa namin malalaman na ikaw pala," sabi ni Ileen.

Napuno ng kaba ang dibdib ni Itzy at hindi niya alam ang gagawin. Wala na siyang

matatakbuhan pa dahil kung papasok ulit siya sa cubicle, maaaring i-trap siya ro'n ng tatlo.

Hindi rin siya makalabas kahit gustuhin niya dahil nakaharang ang tatlo sa pintuan.

Loxley moved one step forward that made Itzy step backward. "Why? Are you afraid of us?

Dapat lang, you should know your place."

Ileen held up her cell phone, displaying a photo of Itzy and Ajax taken by Janine. "Who do you

think you are to talk to Ajax? You're just infecting him with your toxicity," Ileen said, her tone

accusatory.

"It's not what you think," Itzy protested, but Jaxie cut her off.

"Stay in your lane. You're nothing but an outcast to Ajax. Don't delude yourself into thinking he'll

ever want you, you bitch," Jaxie spat.

Loxley gave a command, and Jaxie and Ileen quickly moved forward, grabbing Itzy by the arms

and restraining her.