Chapter 28

TRUST

Nanonood lamang siya ng TV sa kanyang motel room. Iyon lang kasi ang tanging libangan niya habang nanatili pa siya sa nasabing motel. Kung pareho lang sana sa white house ang seguridad ng motel, hayan makakatulog siya ng maayos sa gabing iyon.

Sumakit na naman ang tadyang niya, at alam niya kung anong ibig sabihin non. The countdown had begun. Posibleng na tracked na siya ng mga kalaban, and it was only a matter of hours until they found him, at sa oras na matunton siya ng mga ito, his problems would really start.

Wala na rin siyang maayos na tulog sa mga nagdaang araw dahil sa tuwing ipipikit niya ang mga mata, hanggang sa panaginip ay hinahabol pa rin siya ng mga ito.

Pero ngayon, nagbago na ang pananaw niya simula nang makita niya ulit ang dalaga. Nagkaroon siya muli ng lakas upang manatiling buhay para sa babaeng pinakamamahal niya. Kahit paman hindi na siya nito kilala. But still, when he first saw her again after so many years, it had all come rushing back at him, with a mix of love... and hope.

Napamura na lamang siya sa sarili dahil imposible ng makasama pa niya ulit ang dalaga. She had now a man who wanted to marry her and give her the things he never could. He couldn't compete with that. He never could.

*****

MATI

"Good evening." bati niya sa desk clerk ng Green Rose Motel habang nalilibang itong nanood ng teleserye. Sa simula hindi siya agad napansin nito hanggang sa nag commercial ang pinanood nito.

"Hi, good evening." bati niya ulit sa babaeng desk clerk.

"Hello ma'am, kukuha kayo ng room?"

Napailing siya. "May hinahanap kasi ako."

The desk clerk kept one eye on the TV screen and one on her. "Ano po ulit yong hinahanap nyo?"

She kept her hand in the pocket of her dress, fingers clenched around the barrel of the gun. "Maybe I should rephrase that. What I mean is, I'm looking for a particular person."

"Alam mo ba ang pangalan ng hinahanap mo ma'am?"

"Hindi."

"So paano ko kayo matutulongan na mahanap siya?"

"Ano kasi Miss, matangkad siya at may peklat siya sa mukha."

Napaisip naman ang babae.

"Eto oh, two thousand para sayo. What room is he in?"

"Twenty-one." mabilis na sagot ng desk clerk at agad na ibinulsa ang perang natanggap nito.

Agad naman siyang tumungo sa numero ng silid na sinasabi sa kanya ng desk clerk. Napangiwi siya ng madaanan niya sa hallway ang mga nagkalat na botelya ng beer at sigarilyo.

Ayaw na sana niyang makita ulit ang lalaki. Because every time she looked at him she found herself wanting things she had no business wanting. Certainly not from a man like him. Hindi kasi niya ito kilala lalo na't mapanganib pa ang aura nito, and instinctively she knew she should turn and run, leap into her nice clean car and get as far away from here as she could.

Pero alam niyang hindi niya magagawa yon. Her father's life depended on it, at kahit na natatakot pa siya, kakayanin niya ang lahat para sa ama.

Napahinto siya ng makarating na siya sa room 21. It looked deserted. Mukha nga itong walang tao. However, she can sensed his presence, kaya naman tagos hanggang buto ang panginginig niya sa katawan, and that fact scared her more than any other danger she might face.