Chapter 4: Wilbourn Joshen Buenavista

Joshen’s POV

I’m Wilbourn Joshen Buenavista. 24 years old. The incoming CEO of the international company owned by our family.

Yeah you heard it right. 16 pa lang ako nun pinag aralan ko na ang mga pa sikot sikot sa kumpanya namin. Kaya hindi na nakapagtataka na gamay ko na ang lahat dito.

I’m busy doing some paper works when my secretary interrupted me.

“Mr. Wilbourn, Ms. Montemayor is here.”

“Let her in.”walang gana kong sagot.

Nagtataka ako kung sino ba tong Tiara Montemayor na ito na umagaw sa deal ko sa mga Chua. Ang lakas ng loob. I was thinking kung related ba siya kay, geez. Nevermind.

I’m still busy with my stuff when Ms. Montemayor speak.

“Good day. Long time no see, Joshen.”

Napatigil ako. Ang boses na yun.

I was shocked when I saw the woman infront of me.

Wala pa rin pinagbago ang ganda pa rin niya. Halatang mayaman pa rin siya kumilos pero halatang nagbago na ang aura nito. She’s like an angel but devil inside.

Agad kong binawi ang reaksiyon ko kanina at binalik ko sa pagiging cold. Ewan ko ba kung bat naging ganito ako, malayong malayo sa kung sino ako 5 years ago.

“So ikaw pala si Tiara Montemayor. Nakalimutan ko isa ka pa lang Montemayor.” I said with a smirk.

“Hindi mo man lang ba ako iwewelcome. After 5 years, we met again. That’s not me. That’s my cousin, hindi naman Tiara ang pangalan ko. Are you thinking? Haha. Kidding. well hindi mo man lang ba pauupuin ang CEO ng Montemayor Group of Company. That was rude Mr. Buenavista.” At talagang pinagdiinan niya ang salitang CEO.

“Nasa sayo yan kung uupo ka pa o aalis na lang. At may gana pa kayong pumunta dito pagkatapos neung harangin ang deal ko sa mga Chua.” walang gana kong sagot.

“Haha. Talagang Buenavista ka nga. No doubt. Well pumunta lang ako dito para personal kong sabihin na babawiin ko na kung ano ang dapat na para sa akin. Kaya inuumpisahan ko na sa pag agaw sa mga stockholders niyo. Unti unting babagsak ang kumpanyang ito. Unti unti kung dudurugin ang mga puso niyo. Mapapasaakin ang lahat ng to. See? Ang bait ko talaga pinapaalam ko pa sayo para atleast aware ka. Hindi katulad niyo mga MANLOLOKO. Well maybe that’s all. I don’t like to waste my time here. The ambiance is not good. Bye and by the way you’re still handsome Joshen. Don't worry about that” Sabi nito sabay alis.

Steffi anong nangyari sayo, linamon na ng galit at poot ang puso mo.

Kung sana nakinig ka sa paliwag ko sana masaya pa tayo, kung sana nagkaroon ka lang ng tiwala. Sana.