Chapter 12
Subra akong nagulat sa sinabi niya lalo na ang paghubad niya sa harapan ko. Sa loob ng isang buwan na pag-iwas niya sa akin, haharapin niya ako at ito ang sasabihin niya ang mag hubad ako? Alam ko kung ano ang gagawin niya pero bakit pakiramdam ko isa akong parausan na basta niya lang diktahan na mag hubad sa harapan niya at gawin ang lahat ng iutos niya.
"Ang pinaka ayaw ko sa lahat ay 'yong inuulit ko ang sasabihin ko," malamig na sambit niya. " Hubad at humiga ka sa kama."
Hindi ako natinag. Nakatitig lang ako sa hubad at maskulado niyang katawan. Napalunok ako nang bumaba ang tingin ko sa pagitan ng dalawang hita niya. Napaatras ako nang mapagtanto kung gaano na iyon ka tigas at tayong-tayo handa nang sumabak sa laban.
"Hubad."
Napapitlag ako nang tumaas ang boses niya. Simpleng salita ngunit nagpanginig sa buong kalamnan ko. Hindi ako takot sa mangyari sa amin kundi takot ako sa klase ng pananalita niya. Ma awtoridad. Na kapag hindi mo sinunod mangingig ka sa takot sa maaring gawin niya.
Dahan-dahan kung hinubad ang damit ko kahit nanginginig ang kamay ko. Sa puntong ito, hindi ko alam kung ano ang nararamdaman ko. Takot. Kaba. Hindi ko alam. Basta ang alam ko dapat ko siyang sundin na walang pagtutol sa lahat ng sasabihin niya.
Nakayuko ang ulo ko sa hiya na nararamdaman nang mahubad ko lahat ng damit ko. Ang lakas ng kabog ng puso ko. Pareho na kaming hubo't hubad, parang umurong ang tapang ko na magpaubaya sa kanya. Masakit parin kaya? Para akong na trauma noong una.
"Dapa."
Nalilito na tumingin ako sa kanya. Ngunit hindi iyon nag tagal dahil hindi ko kayang salubongin ang walang emosyon niyang mga mata. Tumalikod ako sa kanya at sumampa sa kama. Anong klaseng dapa ba ang gusto niya? Dumapa ako tulad ng sabi niya, para akong patay sa pwesto ko. Ginawa kong unan ang dalawa kong braso at doon sinubsob ang mukha ko. Makinis naman ang balat ko. Maputi. Wala ring bakas ng peklat o kung ano man ang puwet ko pero shit hiyang-hiya ako. Pero ayos lang siguro yon, kaysa naman sa harapan ko siya tumingin, iyon ang hindi ko kaya.
"Spread your legs widely."
Parang maamong tupa na sumunod ako sa utos niya. Ibinuka ko ang hita ko ayon sa utos niya. Mariin akong napalunok nang maramdaman ang paggalaw ng kama sa pagitan ng hita ko tanda na pumuwesto na doon si Emmanuel.
"Ahhhh!"
Hiyaw ko sa sakit na nararamdaman sa pagkababae ko nang walang pasabi na pinasok ang matigas niyang alaga sa bukana ko. Mariin akong napakapit sa bed sheet at sinubsob ang mukha ko doon. Akala ko hindi na masakit pero tangina parang ganito rin noong una.
"Don't make a noise."
Pinigilan ko ang mapahikbi ngunit nang umulos siya gusto siyang patigilin dahil sa sakit na gumagapang kapag gumalaw siya. Napa angat ang katawan ko. Gusto kong itigil niya ang ginawa niya. Hindi ko kaya. Mahapdi. Masakit. Parang hiniwa.
"Ahhhh."
I moan in pain. Hindi ko na rin napigilan ang mapahikbi. Patuloy parin siya sa kanyang ginagawa. Dahan-dahan ang kanyang paggalaw ngunit madiin ang bawat pag-ulos niya. Parang umabot yata sa pusod ko ang tete niya.
"Hindi ko sinabi na gumalaw ka," ani nito at mas lalong ibinaon ang pag ulos niya. "Dumapa ka lang at itahimik mo 'yang bunganga mo."
Napatakip ako sa aking bibig nang muli niyang ibinaon ang alaga niya at parang may tinamaan siya sa loob ko na matigas na bagay. Masakit ngunit may kakaibang dulot na kiliti sa tuwing tatamaan niya iyon.
Walang pag-iingat ang bawat pag ulos niya. Mabilis. Madiin. Hindi alintana na nasasaktan ako sa ginagawa niya. Ngunit hindi ako nag reklamo. Tiniis ko ang sakit at hapdi at hinayaan siya sa gagawin niya. Mabuti nalang at hindi masyadong maalog ang kama kung hindi baka nahimatay na ako sa hilo sa bilis ng bawat pag ulos ni Emmanuel.
Ang sakit at hapdi na kanina ay naramdaman ko ngayon napalitan ng kakaibang kiliti. Naramdaman kong basa na ako. Uminit na rin ang pakiramdam ko at nagugustuhan ang ginagawa ni Emmanuel.
"Ummmm-Ahhhhh."
Hindi ko napigilan ang mapaungol sa kakaibang sarap na nararamdaman. I want more. Parang hindi na ako kontento sa galaw ni Emmanuel kaya sinabayan ko ang pag arko ang bawat galaw niya.
"Ahh. Shit."
Pa ungol na sambit ko. Liyong-liyo na ako. I want to feel him. I want him to touch my body. Ang maramdaman ang init ng katawan niya. Gusto kong marinig ang munting ungol niya. Gusto kong makita ang mukha niya kung parehas ba kaming dalawa na naramdaman ngayon. Ngunit hindi niya ako binigyan ng pagkakataon. Kahit dumaplis man lang ang kamay niya sa katawan ko hindi iyon nangyari. Tanging ang mga hita lang namin ang magkadikit. He fucked me silently.
I'm expecting a romantic sex life but fuck. . Emmanuel is a ruthless when it comes in bed. Umarko ang katawan ko nang may parang kumikibot sa puson ko na gustong kumawala doon. Ang higpit rin nang kapit ko sa kumot . Liyong-liyo na ako. Hindi ko alam kung ano ang dapat gawin dahil sa pagnanasa na nararamdaman ko. Basta gusto kong mawala itong kumikibot sa puson ko na nagdadala sa akin ng pagkaliyo.
"Sige pa," I moan. "Idiin mo pa."
One deep trust at hinugot ni Emmanuel ang alaga niya, ramdam ko ang mainit na likido sa likod ko kung saan doon niya inilabas ang semelya niya. I want to protest dahil hindi ko nakuha ang gusto ko. I want more. Kumikibot parin ang puson ko at masakit iyon. Sakit na ngayon ko lang naramdaman. Na dismaya ako. Gusto kong mag protesta. Gusto kong magalit sa inis dahil nabitin ako. Pero mas na dismaya ako dahil hindi pala niya gusto na magka-anak siya sa akin.
Nanatili parin akong nakadapa. Gusto kong umiyak sa inis. Hindi ako gumalaw hanggang sa bumaba siya sa kama at pumasok ng banyo. Wala man lang 'thank you' kahit 'punasan kita' wala man lang ganon. Huminga ako ng malalim at inabot ang kumot sa likod ko kung saan ang tamod niya. Walang hiya. Ang dugyot. Pwede naman sa kumot niya iputok bakit sa likod ko pa. Mukha bang pepe ang likod ko?
Inis na bumangon ako at dinampot ang damit ko sa sahig. Muntik pa akong matumba dahil naubos ang lakas ko. Ngayon ko lang ulit naramdaman ang hapdi at kirot sa ibaba ko. Pakiramdam ko namaga siya. Pa ika-ika akong lumabas ng silid at tinungo ang banyo sa kusina. Pasalampak na umupo ako sa sahig pagkapasok ko. Hinang-hina ako. Walang lakas ang tuhod ko.
Hindi ko alam kung ilang minuto ang itinagal ko sa loob ng banyo. Pagkapasok ko sa kwarto nakahiga na doon si Emmanuel. Nakadapa. Bago na rin ang bed sheet at ang kumot. Parang hindi ko kaya na tumabi sa kanya sa pagtulog pagkatapos ang nangyari sa aming dalawa. Lumabas ako ng kwarto at humiga sa sofa dito sa sala. Hintayin ko lang siyang makatulog ng mahimbing bago tumabi sa kanya.
Hindi ko namalayan naka idlip na pala ako. Paggising ko nasa kama na ako at wala na si Emmanuel. Bumalik ba ako dito kagabi? Parang hindi ko matandaan. Siguro dahil sa pagod kaya hindi ko matandaan na pumasok ako ng kwarto kagabi. Hay. Anong oras na ba may trabaho pa ako. Pumasok ako sa banyo at dali-daling naligo. Mahapdi parin ang kipay ko at namaga pero kere lang kaya naman. Pagkatapos kong punasan ang basa kong katawan binalot ko ang tuwalya na ginamit ko sa buhok ko at pakanta-kanta na lumabas ng banyo.
"Sumabay kana sa'kin."
"Ay! Putang-," gulat na hiyaw ko ng pagbukas ko ng pinto ng banyo ay siya ring pag pasok ni Emmanuel sa kwarto.
"Akala ko umalis kana," saad ko at dinampot ang towel niyang nakasabit at binalot iyon sa katawan ko.
Hindi niya inalis ang tingin sa akin. Kaswal lang ito ngunit naiilang ako dahil sariwa parin sa aking isipan ang nangyari kagabi. Napalunok na umiwas ako ng tingin sa kanya. Kumuha ako ng damit na susuotin ko at muling humarap sa kanya. Nakatayo parin siya doon, sinusubaybayan ang bawat galaw ko.
I cleared my throat. "Alas nuwebe pa ang pasok ko sa trabaho. Hindi na ako sasabay sayo kasi maaga pa at saka malapit lang naman ang cafe-ang pinagtatrabahuan ko."
Walang salita na dinampot niya ang kanyang bag na naglalaman ng mga papeles at walang pasabi na umalis. Napanganga ako. Ang bastos. Arghhh. Hindi man lang ako pinilit. Aghhh. Kainis. Nakabusangot ako habang nagbibihis. May isang salita talaga siya e. Kahit masakit ang buong katawan ko pinilit kong pumasok sa trabaho, hindi na ako pwedeng umabsent baka pag initan ako ng ibang kasamahan ko.
Buong maghapon ginawa ko ng maayos ang trabaho ko kahit nanghihina na ako. Gusto ko nang umuwi at magpahinga. Ang matulog buong maghapon at magdamag. Nanghihina na sumandal ako sa locker matapos ang trabaho ko. 7 pm na. Hinang-hina na ako at gutom na. Pinilit kong umayos ng tayo, kailangan ko ng umuwi.
Mabuti nalang at may taxi nakasakay kaagad ako. Dilat ang mata ko hanggang makarating sa bahay, ayoko pumikit baka makatulog ako at kung saan pa ako dalhin ng driver. Nang makapasok ako sa bahay ay siya ring pagdating ni Emmanuel. May dala itong pagkain na sa tingin ko ay binili niya ito sa mamahaling restaurant base sa pangalan nito na hindi pamilyar sa akin. Ano to suhol sa ginawa niya kagabi? First time to a.
"Kumain ka muna bago matulog. Ang putla mo. Ayoko magkaroon ng responsibilad kapag nagkasakit ka, " malamig na saad niya at pumasok ng kwarto.
Napabuntong -hininga ako. Ano ba ang papel ko sa buhay niya? Kasi hindi ko alam kung saan lulugar at kung paano umakto sa harap niya.
Hindi ko sinunod ang sinabi niya. Gusto ko nang ihiga ang katawan ko. Gusto ko ng matulog. Gusto ko ng magpahinga. Dahil naroon siya sa kwarto dito nalang ako sa sofa sa sala magpahinga, kahit saglit lang gusto ko magpahinga.
Total wala naman siyang pakialam sakin. Simulan ko na rin siguro ang huwag rin makialam sa kanya. Makayanan ko kaya? Parang hindi. Ganon ako ka baliw sa kanya e. Ganon ako ka dali na sumunod sa gusto niya. Nahihirapan na ako sa sitwasyon ko, gusto ko nang sumuko pero hindi ko siya kayang pakawalan.
"Sabi ko kumain ka. Ayoko may mamatay sa bahay ko," irita na ani nito.
" Mamaya na, " nakapikit na sagot ko. Antok na antok na talaga ako." Oh. Shit," gulat na sambit ko ng buhatin niya ako. Agad na kumapit ang kamay ko sa leeg niya natatakot na mahulog." Manuel ibaba mo 'ko."
Hindi siya nakinig sakin at naglakad papuntang kusina na buhat parin ako. Maingat niya akong ibinaba sa upuan sa harap ng lamesa. Walang imik na kumuha siya ng dalawang plato, dalawang pares ng kutsara at tinidor at ng baso. Nanibago ako sa inasta niya. Nakatingin lang ako sa kanyang ginagawa. Nang maka-upo siya sa harap ko nilagyan niya ng pagkain ang plato ko mula sa dala niya kanina.
Ilang beses pa akong napakurap baka na malikmata lang ako. Kinurot ko pa ang kamay ko na nasa ilalim ng lamesa baka nanaginip lang ako pero totoo talaga. Ano kaya pumasok sa utak nito at ganito siya ngayon. Good mood yata.
"Kumain kana."
Utos niya nang makita na hindi ko ginalaw ang pagkain ko. Kinagat ko ang loob ng aking pisngi upang pigilan ang mapangiti. Subrang saya ko. Ito ang unang beses na magkasama kaming kumain simula noong araw na ikinasal kaming dalawa.