Chapter 25

“But⸺”

“Tama na nga, huwag mo nang habulin. Tama na ‘yong sinapak mo na siya para kay Stella kahit na hindi mo alam.” Napahagikhik pa si Louise.

“What’s funny? I know by the look of him that he’s so into you, and he even knew that I’m your husband!”

“Oo. Akala siguro niya ay maaagaw niya ako mula sa ‘yo kaya siguro siya nagpunta rito. Nanligaw kasi siya sa ‘kin for almost a year now. I met him because he’s one of our customers. So, ‘yon nga, nanligaw, nangulit… pero hindi ko pinatulan. Ikaw pa rin ang mahal ko kaya gano’n. Kaya huwag ka ngang magselos sa kanya. He doesn’t deserve it.”

Bumuntong-hininga ang kanyang asawa at niyakap siya sa baywang.

“How come he’s Stella’s boyfriend now?” tanong ng asawa.

“Dahil niligawan niya si Stella nang hindi ko siya sinagot. He thought he could love her then. But he’s just an asshole. Sinaktan niya si Stella. Let’s say he doesn’t mean it because he wanted to move on. Pero kung hindi mo talaga mahal ang isang tao, bakit paasahin at gagamitin mo lang, ‘di ba? That’s so selfish.”

“Hey, are you implying something?” taas-kilay na anito at saka bumitiw sa kanya.

Napatawa siya. Hindi niya sinagot ang lalaki.

“You should know that I didn’t give even the slightest bit of a hint to Sabrina that I’ll come to love her somewhere in the future. She knew damn well from day one that I was so in love with you, and I still am! She was just so crazy about me I couldn’t stop her from doing what she did back then,” paliwanag pa nito.

“Fine! Let’s put all this behind us now. We don’t need to fight over it anymore, you know,” kalmanteng suhestiyon niya.

Napabuntong-hininga ang lalaking humarap sa kanya muli saka hinaplos nito ang pisngi niya. Kinabig siya nito at hinalikan sa batok.

“I so love you, Louise! It’s driving me crazy whenever you’re out of sight.”

Napangiti naman siyang nakahilig sa dibdib nito.

“I know, and I love you so much, too, Calvin.”

Bumitiw sa kanya ang asawa at ini-lock ang pinto ng Travel Queen at saka ibinaba ang lahat ng blinds.

“Calvin? Ano’ng ginagawa mo?” nalilitong tanong niya rito. “I thought we were going out already.”

“Oh, yes! We’re going out, but later, hon,” ang ngumising anito. “Right now, I want to make love to you in your office.”

Napamaang siya at napatawa sa sinabi nito lalo na’t hinubad na nito ang T-shirt. Naiiling naman siya at siniil na siya nito ng halik sa labi. Wala siyang nagawa kundi ang suklian iyon. Masarap ba naman kasi.

Pinaupo siya nito sa kanyang desk pagkahawi ng ilang papeles doon. Ibinaba nito ang kanyang slacks at underwear. Suot pa rin ang blusa ay isinuksok lang nito sa ilalim ang kamay upang himasin at pisilin ang kanyang globo.

Siya naman ay nakabukaka ang dalawang hita at ibinaba ang zipper ng suot nitong pantalon. Ibinaba niya iyon at ang boxers nito.

Napaingit siya nang dinakma nito ang kanyang sentro at hinimas-himas iyon. Napakagat-labi siya at agad na nadama ang pamamasa nito.

“Ohh… honey… I love you so much…” anas ng asawa niya at hinawakan siya sa magkabilang hita.

Nilusob nito ng halik ang kanyang leeg kaya napaliyad siya at napakapit sa desk. Bumalabal sa baywang ng lalaki ang dalawa niyang binti. Kasabay niyon ay ang pagpasok ng matigas nitong kahandaan sa kanyang basang lagusan.

Kapwa sila napaungol sa sarap ng kanilang pag-iisa. Hindi na siya makapagpigil pa sa pagdaing nang magsimula itong umulos.

“Uhh… Calvin.” Paulit-ulit ang pagsambit niya sa pangalan ng asawa hanggang sa sabay silang nakarating sa tuktok ng kasiyahan.

***

Unang araw na nagising si Louise sa bahay nila sa California ni Calvin. Their old room brought unforgettable bad memories, so they used another one as their master bedroom. Everything was new there from the bed to the covers, curtains, and the smallest décor in the room.

Hindi naman na masakit iyong nangyari para sa kanya. She just smiled with regret. Regret, because she let herself be blinded and thus acted so stupidly. Pero napatunayan naman niyang hindi pa rin nagbabago ang pagmamahal ni Calvin para sa kanya.

Everything seemed to be still in their right place, as she left three years ago. Wala talagang nagbago. Iyon nga lang, may malaking kuwadro ng picture ng kanyang biyenan sa sala, katabi ng wedding photo nila ng asawa.

Bumangon na siya at saka binisita ang kuwarto ng kanyang biyenan. Sa araw na ito ay bibisitahin nila ang puntod nito. How she missed her. Dati, noong hindi pa ito inatake ay tinuruan siya nitong magluto ng mga paboritong cupcakes ni Calvin. Mahilig kasi ito sa pagluluto noon kapag hindi ito nagtatrabaho sa software company nila.

“There you are. I was looking for you all over the place. Hindi mo ako ginising,” ang anang asawa niya at niyakap siya mula sa likuran.

Hinawakan niya ang mga kamay nitong nakayakap sa kanyang baywang saka hinalikan ito sa labi nang nakangiti.

“Good morning. Na-miss ko lang talaga si Mommy,” napalabing pahayag niya.

“I know,” ang sabi naman nito at hinalikan siya sa pisngi.

“Gising na ba si Mama?” tanong niya na kumalas sa pagkakayakap ng asawa at tiningnan ang isang picture frame na silang dalawa ng biyenan ang naroroon. Masaya silang nakaharap sa camera habang nakahawak ng mga gamit-pangluto.

“Oo. Nauna na siya sa kumedor. Tinulungan din yata si Rosa sa kusina,” ang anitong tinutukoy ang dati pa ring Mexican helper sa bahay nila.

“Ah. Miss ko na rin si Rosa. Umuuwi pa rin pala siya sa kanila tulad ng dati,” nakangiting aniya sa asawa at ibinalik na sa kinalalagyan ang picture frame.

“Oo. Halika na,” anitong inabot ang kanyang kamay at hinawakan iyon saka iginiya siya patungong kumedor.

Binati nila ang Mexicana na nasa late fifties nito. Binigyan pa siya ni Rosa ng mag-asawang halik sa magkabilang pisngi. Tuwang-tuwa ito nang makita siyang muli at marami itong ikinuwento na paminsan-minsan ay naging Mexican na ang language nito. Konti lang naman ang naiintindihan niya rito kaya napapangiti na lang siya sa maid.

“Terible! It was so terrible when you left, Louise. The madam died. Then, Calvin just drank and drank pouring his heart out since you left. It was so sad. I was so sad, too,” ang kuwento pa nitong umiiling.