Chapter 64 – Ang Paggising sa katotohanan

Tumagal din ng ilang oras bago nagising si Ada.

Minulat niya ang kanyang mga mata nang makita niya si Kent sa tabi niya habang hawak ang kanyang kanang kamay. Habang nakaupo siya sa gilid ng kama niya.

"Ada, gising ka na pala." Sabi ni Kent nang maramdaman niya ang paggalaw ni Ada.

Ngunit walang sinabi si Ada, kaya tinanggal niya ang kamay niya kay Kent. Naupo siya at tumingin sa bintana.

"Ada?" Bulong ni Kent at nagtataka.

"Naaalala ko na ang lahat..." Sabi ni Ada.

"Talaga?! Mabuti at bumalik na ang alaala mo!" Bulalas ni Kent.

"Oo, lahat... kasama na ang panloloko mo!" Sabi ni Ada habang hindi pa rin nakatingin sa kanya.

"Ada, hindi kita niloko. Mali ka ng iniisip." Pagtanggi ni Kent.

"Umalis ka na, ayokong makita ka!" Inis na sabi ni Ada.

Tumango si Kent sa sinabi ni Ada, sinusubukang hawakan muli ang kanyang kamay subalit iniiwas ito ni Ada.

"Pakiusap Ada makinig ka sa akin. Nang gabing iyon, lasing ako, ngunit nakatulog lang ako. Hindi ko alam kung bakit ako napunta sa silid na iyon, ngunit walang nangyari sa pagitan namin. Please… maniwala ka sa akin." Paliwanag ni Kent.

"Ngayon, pinapaliwanag mo kung anong nangyari, tsk! Ayokong marinig ang mga kasinungalingan mo!" Inis na sabi ni Ada.

"Ada, patawarin mo ko sa pagkakamali ko, Pero yan talaga ang totoo. Pakiusap wag kana magalit, pakiusap." Ani Kent at niyakap ng mahigpit si Ada, ngunit nagpupumiglas si Ada ngunit wala siyang lakas na itulak palayo si Kent.

"Let me go!" Utos ni Ada, ngunit hindi siya nakinig.

"No! I won't let you go! I love you, I can't lose you." Kent said as he hugged her tightly.

"Sa ilang taon na wala ka sa akin, hindi ako nakisama sa ibang babae. Hindi ko kayang mahalin ang iba, sapagkat ikaw lang ang nag-iisa sa puso ko at mahal ko! I’m so sorry, kung ano man ang nagawa kong mali. Please, forgive me… Mahal na mahal kita!" Sabi ni Kent habang umiiyak.

Nagsimulang bumagsak ang luha ni Ada sa kanyang pisngi. Hinawakan ni Kent ang mukha niya at pinunasan ang luha ni Ada.

"Please huwag ka ng umiyak, ayokong makita kang umiiyak.” Hinawakan ni Kent ang kamay ni Ada at inilagay sa kanyang puso, “Nandito ka lagi sa puso ko at walang ibang nagmamay-ari nito, kundi ikaw lang! Ikaw lang, wala ng iba!"

At dahan-dahan syang yumuko at marahang hinalikan si Ada sa mga labi.

"Mahal kita! Mahal na mahal kita ng buong puso!" Bulong ni Kent at hinalikan niya ulit ito ng puno ng pagmamahal at matamis na haplos.

Isang matamis at kaibig-ibig na halik para sa kanyang pinakamamahal. Ang mga halik na iyon ay puno ng pagmamahal, kasabay ang ng mga luha sa kanilang mga mata.

Ang isang mahalagang bahagi ng isang relasyon ay ang tiwala sa bawat isa at hindi sumuko sa anumang problema.

‘Di nagtagal ay may kumatok sa pintuan. Pinunasan ni Kent ang luha niya, bago tumayo at binuksan ito. Nakita niya si Mr. Salmonte na may dalang isang bulaklak.

"Hi, pwede ba akong pumasok?" Bati niya habang nakangiti.

"Yes." Sabi ni Kent habang binuksan ng maluwag ang pinto at pumasok si Mr. Salmonte.

Nakita niyang gising na si Ada habang nakaupo sa kama. Lumapit siya kay Ada malapit sa kama niya at nginitian niya ito. Sinusuri niya ang hitsura nito at sa palagay niya ay maganda ang mukha niya, ngunit asawa na siya ni Kent, sa isip-isip niya.

Habang nagtataka si Ada kung sino siya, dahil hindi niya kilala ang lalaking ito sa harapan niya. Matangkad siya, gwapo, nakasuot ng suit at may dalang magagandang bulaklak.

Lumapit din si Kent at ipinakilala sa kanya.

"Siya si Mr. Salmonte, siya ang may-ari ng sasakyan na nakabangga sa iyo." Sabi ni Kent.

"Ah talaga." Sabi ni Ada.

"Hi! Kumusta ka?" Bati niya kay Ada.

"Okay lang ako, Mr. Salmonte." Sagot ni Ada.

"Naku, huwag mo na akong tawaging Mr. Salmonte, masyadong pormal, Eric na lang! Narito ang mga bulaklak para sa iyo." Pagkatapos ay iniabot niya ito kay Ada.

"Salamat!" Sabi ni Ada habang nakangiti.

"Ah, kukunin ko na ito para maging komportable ka, ilalagay ko lang sa mesa." Sambit ni Kent habang kinukuha ang mga bulaklak kay Ada, para hindi ito mahirapan.

"Ah, ok kung ganon." Sabi ni Ada.

"Sa totoo lang, nagbigay din siya ng dugo sa iyo, noong nasa operating room ka pa." Sabi ni Kent.

"Ay, talaga?! Maraming salamat!" Sabi ni Ada habang tumingin kay Mr. Salmonte.

"Hindi, ok lang. Kasalanan namin, yun ang dahilan kung bakit nandito ka ngayon. Humihingi ako ng paumanhin sa nangyari. Syanga pala, ako ang bahala sa iyong gastos dito sa ospital. Kung mayroon ka pang ibang kailangan, mangyaring sabihin mo na lang sa akin. Ito ang aking calling card." Sinabi ni Mr. Salmonte at iniabot ang kanyang calling card kay Ada.

Nabasa ito ni Ada, at nakita niya ang nakasulat dito. "Ericson V. Salmonte - CEO ng ICM". Oh, siya ay isang CEO, sa pag-iisip ni Ada.

"Sige, I’ll go ahead, may meeting akong dadaluhan, tawagan mo na lang ako." Sinabi ni Mr. Salmonte.

"Ah, ok. Salamat!" Sabi ni Ada.

Pagkatapos ay nagpaalam na siya kay Kent at lumabas ng pintuan. Sinundan naman siya ni Kent.

"Ah, bibili lang ako ng pagkain." Sinabi ni Kent kay Ada bago umalis.

"Ok." Maikling sabi ni Ada.

Tapos umalis na si Kent sa kwarto. Pagkalabas na niya ng pinto ay agad niyang tinawag si Mr. Salmonte.

"Mr. Salmonte!" Tinawag siya ni Kent.

Huminto siya at humarap sa kanya.

"Oh, Mr. Wilson." Sinabi ni Mr. Salmonte.

"Salamat sa pagbisita mo at pagbibigay ng dugo mo sa asawa ko." Sabi ni Kent.

"Hindi, ok lang, pasensya na sa aksidente. Hindi ko narinig na kasal ka na pala." Sinabi ni Mr. Salmonte.

"Ah, lihim na kasal ito!" Sabi ni Kent.

"Ah okey. Nga pala, narinig kong hindi maganda ang takbo ng iyong kumpanya ngayon. Kung makakatulong ako sa iyo, tawagan mo lang ako. Itigil na natin ang mga karibal sa negosyo, handa akong tulungan ka." Sabi niya habang tinatapik si Kent sa balikat niya.

"Oo, ang kumpanya ay wala sa mabuting kalagayan ngayon. Ngunit salamat sa pag offer ng tulong." Sabi ni Kent.

"Okay lang, tawagan mo lang ako at pag-usapan natin ito." Sinabi ni Mr. Salmonte at nakipagkamay kay Kent.

"Salamat!" Sabi ni Kent at nakipagkamay din sa kanya.

Tapos nagpaalam na siya at umalis na.

Tumawag si Kent kay Willy.

"Yes, Boss?" Sagot ni Willy.

"Mangyaring maghanda ka ng isang mahusay na proposal sa pakikipagtulungan sa ICM. Nais ko ito sa linggong ito." Sabi ni Kent.

"ICM Sir?" Humiling si Willy na kumpirmahin.

"Oo, ICM!" Sabi ni Kent.

"Ngunit Sir, sigurado ka ba?" Sinabi ni Willy na naguguluhan siya dahil karibal na kumpanya ito.

"Yes, basta bigyan mo lang ako ng ilang proposal, at para pagpipilian ko ito. Salamat!" Sabi ni Kent.

"Ok, Sir." Wala naman nagawa si Willy sa gusto ni Kent na makipagcooperate sa kalaban na kompanya.

Pagkatapos ay ibinaba nila ang telepono.

Nagtataka si Willy kung ano ang iniisip ni Kent upang magawa ang naturang desisyon. Marahil mas mahusay na mag-isip nang higit pa upang makapasok sa mga panukala. Napakahirap makipagtulungan sa kanilang karibal na kumpanya.

Habang si Kent ay bumili ng kaunting pagkain at bumalik sa silid ni Ada.