Chapter 3

Chapter 3

I wake up feeling so light. Pakiramdam ko ay parang nabawasan ang mga problema ko sa buhay. I feel like someone had left it up for me. Ahh... the feels...

And I do love my pillow. Parang hotdog eh. Mahaba at malambot habang pinipisil ko pero parang patigas ng patigas eh. Ramdam ko 'yon kasi hinahawakan ko, pinipisil ko pa nga eh.

Napanguso ako habang nakapikit at mas ibinaon ang mukha sa unan bago muling pinisil ang hotdog pillow ko. I think this is jumbo hotdog. Mas malaki pa kaysa sa regular na hotdog eh. Hihi. The feels....

"B—babe... Babe... Baby... Damn it!"

Huh?!

Mabilis kong naimulat ang mga mata ko dahil sa gulat. Akala ko ay nagsasalita na 'yong unan ko eh! Turns out...

"Lexus?!" I whispered-yelled. What the freaking hell! I was still lying above him!? What the freaking hell!

I tried to get up but he stopped me. Ipinalibot nito ang kaniyang braso sa aking baywang.

"L—let me go nga...!" I tried to pry his hands away from my waist using my free hand but he won't budge! The fuck is wrong with him?! Mukha pa naman siyang hirap na hirap ngayon!

"Yes, I will, baby. But please, just please, let go of my dick first, damn it!" napapikit ito ng mariin bago hinilamos ang isang kamay sa kaniyang mukha. He really looks frustrated and problematic ngayon. And... what did he say?!

Napakurap ako ng ilang beses before I squeezed the thing I am still holding right now. Napasinghap ako nang sunod sunod na nagmura ang lalaki at problemadong problemado na ipinikit ang mga mata ng mariin.

"Baby!" He warned me.

Mabilis pa sa alas kwatro kong binitawan ang kaniyang...

And then it hit me! It hit me like a freaking meteor...

It wasn't a hotdog pillow at all. Iyong kanina ko pa hinahawakan at pinipisil ay hindi unan kundi...

"I was holding your dick?!" Malakas kong sigaw at mabilis na humiwalay sa lalaki. I was glad that he let me. Nanatili siyang nakahiga sa kama habang nakatabon ang isang braso sa kaniyang mga mata. He look... so weak.

Damn shit! Ang gaga mo naman talaga Dyl!!!

Nag-iinit ang pisngi ko at kaagad na tumakbo papasok ng banyo. I locked the door. Sumandal ako doon, napapikit at nanghihina ang tuhod.

God!

Kahit na kaunting sulyap lang ang ginawa ko sa kaniyang pang-ibaba ay napansin ko pa rin iyon! Nakatayo! And mind you, natabunan pa 'yong pang-ibaba niya ng comforter pero kitang-kita ko pa rin kung gaano kahaba iyon!

Damn it!

Tangina! I was so careless!

Halos mapaiyak ako habang naliligo. Naaalala ko pa rin iyon! Kung gaano kabagsik ang kaniyang malaking ibon na para bang manunuka ano mang oras! Iyong ibon niya na mas malaki pa yata kaysa sa uwak.

Damn. Mas malaki pa nga siguro 'yon sa uwak. I remembered that I was sent to the hospital for one week after he took my v-card for the first time. I remembered it so clearly like it just happened yesterday.

Shit naman! Bakit kasi hinawakan?!

Nang matapos sa pagligo ay kaagad kong ibinalot sa sarili ang itim na bathrobe. Ayaw ko pa sanang lumabas ngunit baka magtaka na 'yon bruho na iyon kung bakit ako nagtatagal dito. Baka pumasok pa 'yon. Delikado.

I was so conscious when I was out of the bathroom. Pero kaagad ring nakahinga ng maluwag nang makitang wala na ang lalaki sa kama. Nasa labas siguro.

I shrugged before wearing his black shirt and his boxers. It was the most decent one that I could get inside his walk-in closet.

I sighed.

I should really get out of here soon. Hindi pwedeng manatili ako rito. And whatever is Lexus' purpose of abducting and keeping me here, I don't care about it anymore. Kailangan ko lang na makaalis dito.

Sa mansion niyang napapaligiran ng malalaking puno.

Pagkatapos kong suklayan ang buhok ko ay kaagad na akong lumabas ng kwarto. Hindi na ako nag-abala pang ilibot ang paningin sa hallway dahil wala naman ding nagbago. Nang makababa sa grand staircase ay kaagad naman akong sinalubong ng isa sa mga katulong. If I'm not mistaken, siya si Riza, iyong inutusan ni Lexus kagabi.

"Miss Sera, Young Master is currently in the balcony. Doon daw po kayo magbu-brunch."

Oh, right. Late na nga pala kaming nagising. Probably because we sleep late last night. Hindi rin pala iyon last night dahil alas tres na ng umaga!

Tipid akong ngumiti kay Riza bago tumango at nagtungo na sa malawak na balcony nitong mansion. Nang makarating doon ay nakita ko siyang nakaharap sa kaniyang laptop. He's probably working.

Sandali ko muna itong tinitigan bago napag-pasyahang kunin ang atensyon nito.

"Lexus," I called ngunit napakunot ang noo ko nang makitang hindi man lang ito nag-abalang mag-angat ng tingin. Bagkus ay tumango lang ito.

"Sit and eat your breakfast," malamig nitong saad dahilan para mag-alburuto ang kalooban ko. I know that I shouldn't be feeling this way but I can't help it. Really?! Pinapunta niya lang ako rito para utusang kumain?! I thought that we're going to eat together so that we'll talk about what's his purpose of keeping me inside his mansion!

Instead of talking, mas pinili ko nalang na maupo at kumain. Mamaya nalang ako makikipag-away sa kaniya kapag busog na ako.

And for real. Hanggang sa matapos na ako sa pagkain ay wala man lang ni-isa sa amin ang nagsalita. Siya ay busy pa rin sa kaniyang laptop, very much unaware of the glares that I am sending him.

Seriously?! Is he mad dahil nahawakan ko ang uwak niya kanina?! And so what?! Why is it a big deal now?! I am sure as hell na hindi lang ako ang sinugod ng uwak na 'yan kaya hindi ko maintindihan kung bakit niya pa kailangang magalit sa simpleng paghawak ko lang! Tsaka na siya magalit kapag nakain ko na ang uwak niya! He's so overacting naman!

When I was finally done eating ay padabog kong nilapag ang kutsara at tinidor. Nabusog ako pero tangina, hindi man lang nabawasan ang irita ko para sa bruhong 'to.

Mukhang nagulat yata ang bruho kaya bahagya itong napaigtad at napatingin sa akin.

I sighed. "Seriously Lexus, what do you want? Why are you keeping me here? Why did you abducted me?" sunod sunod kong tanong.

Hindi ito nagsalita at nanatili lang na nakatingin sa akin ng seryoso.

I raised my right brow to cover my slight scared and nervous self.

"Why really? Because I seriously don't understand what's your purpose. Okay. Maybe you're angry at me now for dumping you two years ago but abducting me as a revenge is just absurd. So please, just please, think of anything as revenge, just not this. Kailangan kong mag-trabaho and I know that you know why I should keep on working my ass off." mahabang litanya ko ngunit hindi pa rin natinag ang lalaki sa pakikipag-titigan sa akin.

Tinaliman ko ang tingin sa lalaki nang makita ang pag-taas ng isang sulok ng labi nito. He seems enjoying, huh? He's enjoying himself in playing with me.

"You'll accept anything as my revenge, yeah?" I can hear the amusement in his voice. Nanghahamon siya and me and my gorgeous and sexy body won't ever back down.

"Ganon na nga," taas noo kong saad. I even crossed my arms to appear more intimidating pero mukhang mas naaliw doon ang lalaki. "So what's your revenge, huh?" I added, nanghahamon rin.

He stared at me for too long first before smirking. "Marry me. That's my revenge, woman. You fucking marry me."