chapter 13

I'm sorry.. I'm sorry.." mga salitang mula sa kanya. Nagising ako ng bumukas ang pinto, alam kong siya ito, base sa pabango niya na lagi kong naaamoy. Pinili kong ipikit ang mga mata nang maramdaman ko ang mga yapak nito na papalapit sa'kin. Ang Buong akala ko ay uulitin niya ang pag angkin saakin. Ngunit nag kakamali ako. Nakailang singhut ito na tila ba umiiyak..

Anong problema niya? Kung meron man ang dapat na umiyak dito, yun ay ako, tsaka para saan ang sorry niya? Nakokonsensya naba siya sa mga ginawa niya sa'kin? Naramdaman ko ang pag lubog ng kama sa likuran ko, at tanging malalim na buntong hininga lamang ang naririnig ko mula sakanya. Hindi ko magawang lingunin ito dahil sa naiilang ako. Kaya nanatili akong nakatalikod sa kanya.

"Sana mapatawad mo ako." Muli itong nagsalita. Lilingunin ko sana siya ng bigla itong tumayo at lumabas ng kwarto.

Biglang nanubig ang mga mata ko sa narinig mula sa kanya. Gusto niyang patawarin ko siya? Akala niya, ganun lang kabilis ang mag patawad. Hindi ba niya alam, buhay pa ako pero unti-unti niya na akong pinapatay. Tapos gusto niya mapatawad ko siya?

Isa-isang dumaloy ang mga luha sa gilid ng mata.

Kinabukasan ay nagising ako dahil sa liwanag na nag- mula sa bintana.. nakatulugan ko pala ang may na natutuyong luha sa mata. Napaunat ako ng mga braso bago bumangon.

Hinakbang ko ang mga paa patungo sa bintana, dahil napansin kong bukas ito.. kunot-noo kong hinawakan ang babasaging bintana na ngayon ay hindi na nakakandado. Napasilip ako sa ibaba ng may narinig akong tunog ng sasakyan. Si Aki.. papalabas na ng gate ang sasakyan nito. Pinanood ko lamang ang kotse habang papalayo.

"Lena?"

Mabilis kong nilingon ang pinto ng bumukas ito.

"Manang.." tawag ko. Nagmamadali itong lumapit sa'kin.

"May ibabalita ako sayo.. pumayag na si Aki na lumabas ka ng kwarto.. mabuti nalang at malamig ang temperatura niya kaya hindi na tumutol.." masayang ibinalita sa'akin ni Manang..

Tipid akong ngumiti. Kaya pala binuksan niya pati ang bintana.. pero mas maganda sana kung palayain niya na ako dito..

"Tara na sa baba.. marami kang makikita dun." Hinawakan nito ang palapulsuhan ko at inakay palabas ng kwarto.

Sumapit muli ang gabi.. ngunit walang Aki na dumating. Pagising ko sa umaga ay ganoon ulit.

At ngayon ay mag-iisang buwan na, na hindi siya umuuwi.. araw-araw si manang at si Sabina at ang mga bantay ng bahay lamang ang nakakasama ko. Wala narin ang mga pasa sa balat ko at hindi na rin ako nasasaktan.

Narito ako ngayon sa kwarto. Sinusuklayan ko ang humahabang buhok ko. Naalala ko pa noon sa club na lagi ko itong pinapagupitan.

Napalingon ako sa bintana ng may sasakyang dumating. Pero tulad nang mga nag daan, baka mga tauhan lamang ito ni Aki.. Oo, sa tuwing may sasakyan akong naririnig ay agad ko itong sinisilip. Laging ganun sa loob ng Isang buwan.

"Boss!"

Napamulagat ang mata ko ng marinig ang katagang 'yon.

(Achilles P. O. V.)

Ilang araw na akong sub-sob sa trabaho, kahit wala naman masyadong ginagawa pero pinili kong mag paka busy. Ilang araw na din akong hindi lumalabas sa opisina at Dito na ako natutulog.

Sabado ngayon. Ako at ang mga security lang ang Tao dito sa kumpanya. Mag-iisang buwan na akong nag i stay dito mula ng malaman ko ang panloloko ni Damian. Hangang ngayon ay parang gusto ko ng magpalamon sa lupa kapag naalala ko ang ginawa ko kay Lena.. pilit kong tinatakasan ang nangyari pero lagi akong hinahabol ng kunsensya..

Parang kelan lang gusto ko s'yang pahirapan, pero kabaligtaran na ito ngayon. Hindi ko alam kung paano ko sisimulan ang lahat.

"Dude!!"

Napa lingon ako sa kinatatayuan mula dito sa glass window ng dumating sila Kyron at Raffa.

"Wow! Ang tagal kana naming hindi nakikita. Tapos nandito ka lang pala?"

Saad ni kyron.

"Alam n'yo na, na marami akong inaasikaso." Tugon ko.

"Then you stay here for almost a Month? May problema ka ba? Kung Babae man 'yan, wag mo masyadong seryosohin marami pang iba d'yan." Seryosong wika ni Kyron.

"Sabado ngayon, Dude. Tara! Labas tayo.." wika ni Raffa. Nilingon ko itong naka upo at nakataas pa ang mga paa sa mesa.

"Nextime nalang, Busy ako."

"Busy?! Tinawagan ni Marie si Liz. Wala kana daw na nakabinbin na trabaho. Kaya wag mo kaming tatangihan."

Lintaya ni Kyron. Wala na akong kawala, naunahan na pala ako ng mga ito. Kung bakit hindi ko na briefing si Liz.

"Fine! Saan tayo?"

"Alam mo, na miss ko na sa Mansyon mo."

Wika ni Raffa.

"Yeah! me too. I want a fresh air. you know?"

Sabat ni Kyron.

"Sa iba nalang tayo.." sabay kamot sa batok

"Why? Dati naman tayo dun tumatambay. O baka may tinatago ka sa bahay mo?."

"Ewan ko sa inyo." muwestra ko habang inaayos ang librong binabasa ko kanina.

"O bakit nga ayaw mo doon? Kung wala kang tinatago wala kang dapat na ikabahala." pag-mamatigas ni Kyron.

"Ikabahala? San mo naman pinulot 'yang salitang 'yan? " talagang wala akong takas sa dalawang ito..

"So ano? Tara na?"

"Fine!" wala na akong nagawa kundi pumayag na. Mga kaybigan ko sila, alam kong maiintindihan din nila ako, kapag makita nila si Lena.

Nauna na akong umalis, I was wearing a simple clothes. A white plain t-shirt at maong na short, at white snickers na sapatos.

Habang nag-babyahe ako pauwi ay hindi ko maiwasan ang mangamba sa pag dating ko sa bahay... wala akong balita kung kamusta na siya dahil iniiwasan ko ang maalala yung nangyari saamin. Binilinan ko lamang si Manang na pwede na itong lumabas ng kwarto. Pero mahigpit ko ding binilinan ang mga security na bantayan ito. Hindi siya pwedeng umalis sa bahay para na din sa kanyang seguridad.

Mabilis kong narating ang Bahay. Pagpasok ko ay tahimik ang buong kabahayan. Nakatayo ako dito sa sala at inilibot ang paningin. Napag pasyahan ko na tunguin ang kusina para sabihan si Manamg na maghanda. Pero bago ko pa man ihakbang ang mga paa, ay may narinig akong mga yapak. Dahan-dahan akong lumingon, at tila bumagal ang takbo ng oras ng makita ko si Lena na pababa ng hagdan.. naka-pajama lamang ito at Bakat na bakat ang malulusog na dib-dib sa suot nitong puting sando.

Nakatayo ito ngayon at nagtama ang mga mata namin. Tila naging maaliwas ang itsura nito at lalong gumanda. I averted my eyes when I felt the guilt. KayaTinuloy ko na ang pag hakbang patungo sa kusina.

"Aki!! Diyos kong bata ka, bakit ngayon ka lang?" natutuwang turan ni Manang ng makita ako.

"Manang.. marami lang akong inaasikaso sa kumpanya." Tugon ko habang kumukuha ng maiinum sa ref.

"Sya nga pala, kamusta dito sa bahay?" Dugtong ko. Nakatalikod ako ng itanong ito kay Manang.

"Maayos naman." Iksing saad nito. Ininom ko na ang tubig dahil nauhaw ako..

"Lena, halika ka dito.. "

Napaubo ako at muntik pa lumabas sa ilong ko ang tubig.

"Ayos ka lang ba Aki?" nag-aalalang turan ni Manang. Mabilis kong pinunasan ang bibig at binalik ang pitchel sa ref..

"Manang. Darating ang mga kaybigan ko. Ipagluto nyo nalang sila." Umalis agad ako sa harap nila matapos itong sabihin ni hindi ko matingnan si Lena.

Dumating itong dalawa na ang iingay. Kaya napalabas ng kusina si Manang at sinalubong nito si kyron na crush niya at si Raffa. Masaya ang mga ito na nag bobolahan. Hangang sa hapag kainan.

Maya-maya pa ay.. handa na ang mga pagkain.. mabuti nalang at nasa labas kami ng ihain nila ang mga niluto. Kaya nakaiwas ako sa anumang makikita ng dalawang ito. Ni hindi nila napansin ang presensya ni Lena.

Nag-umpisa na kaming kumain dahil maya-maya ay mag-iinuman na kami.

"Teka! May naka limutan ata akong ilagay. Sandali kukunin ko lang ang Dessert." wika ni Manang.

Nag mamadali itong pumunta sa kusina.

"Naku baka mamaya may gagapang nanaman sa sobrang kalasingan."

Natatawang turan ni Kyron. Kaya di namin napigilang mapahalakhak kapag naalala si Raffa na gumapang noon dahil sa kalasingan. Pero natigil ang mga ito sa kakatawa at tila naka tulala na parehong nakatingin sa may likuran ko. Kaya lumingon ako at halos matigil ang oras nang tingnan ko si Lena.

" Dessert? Pinapa- bigay ni Manang." Saad niya. Bitbit nito ang bowl ng dessert. Bawat buka ng bibig nito ay nasusundan ko, pero iniwas ko ang mga tingin dito.

"I like the Dessert."

Mahinang pag-kakasabi ni Kyron.

"Me too." Dugtong ni Raffa

pareho na itong naka nakatitig kay Lena, ngayon. Tila may kung anong inis ang naramdaman ko na may ibang Lalaki ang nakatingin sa kanya.

Tumayo ako at inabot ang dala niya.

"Akin na yan. Makakabalik kana sa kusina." Mahinang untag ko ngunit may diin. Saglit pa ako nitong tiningnan at bahagyang nag salubong ang kilay bago ako tinalikuran. I feel the guilt the way I treat her like this. but I could not bear to see her being watched by other men. Bumabalik sa isipan ko kubg paano ito pinagpipyestahan sa club.

Humarap ako sa hapag at inilapag ang hawak na bowl.

"Ayan. Diba gusto n'yo ng dessert? Ubusin nyo." Taas kilay kong turan sa dalawa.

"Dude! Who is she?!"

Untag ni Kyron.

"Bakit may magandang nilalang dito sa bahay mo, na di mo man lang sinasabi?"

Wika ni Raffa.

"Pinag-sasabi n'yo. Kumain na kayo."

Pag-saway ko. Pero nanatili ang mga ito na nakatitig sakin. Kaya napatigil ako sa pag subo. Alam ko na kasi ang ibig-sabihin ng mga tingin nila.

Ito na ba ang sinasabi ko.

Matapos naming kumain, agad tumayo itong si Kyron,

"Wala na palang tubig, I need some water."

Itinaas pa nito ang walang lamang pitchel. Tumayo siya at bit-bit ang baso patungo sa kusina.

"Matagal na ba siya dito? " tanong ni Raffa.

"A month a go." iksing tugon ko.

"C'mon Dude. Mga kaybigan mo kami, alam namin na may pinagdadaanan ka, you can tell us." Mahinahong saad nito. Bumuntong hininga lamang ako at pinili na wag na munang mag-salita.

"Maybe later.. this is not the right place para pag usapan 'yan. Wait nasan na ba si Kyron?" Tumayo ako at pumunta sa kusina. And there he is.

"Lena? Nice name. By the way I'm kyron."

Pinapanood ko lamang sila, inabot ni kyron ang palad nito, at tinanggap naman ito ni Lena. Kaya tila uminit ang ulo ko

"Kyron!" madiing tawag ko, kaya halos mapaigtad si Lena at agad binawi ang kamay.

"What are you doing here?!" Kunot-noo kong lintaya.

"I, I'm just introduce my self to her, that's it. " matapos niya ito g sabihin ay humarap ito kay Lena, at tipid na ngumiti. At humakbang na ito palabas ng kusina.

Halos di ako matingnan ni Lena ng direcho kaya pinagpatuloy nito ang pag huhugas ng plato.

Bahagyang lumapit ako at tila nag taas baba ang dibdib ko.

"Next time, I don't want you to talk to my guests.! especially in men."

Napahinto ito sa ginagawa. Hindi ko alam pero nag iinit ang ulo ko sa nakita. Lalo na kapag may kausap itong kapwa kong Lalaki.

"Babe!"

Napalingon ako ng may biglang dumating.

"Trisha?! What hell are you doing here? Kelan ka pa dumating?"

"Wow ha?! Ang sakit mo parin mag salita, pero I miss you!"

Bahagya itong lumapit at niyakap ako. In my peripheral vision, lumingon si Lena sa'min at kita nito kung paano ako yakapin ni Trisha. Pero agad akong bumuwag dito.

"Who is she?"

Takang tanong nito nang mapansin si Lena

"My new Maid."

"Really?" hindi makapaniwalang turan ni Trisha.

"Lets go.. kumain kana ba?"

"Yeah. Kanina pa."

Inalalayan ko na ito palabas ng kusina at tinungo ang Veranda. Narito na rin si Kyron at Raffa na masayang nag uusap.

"Trisha??" Manghang wika ni Raffa. Tumayo ito binati.

"Hi..! How are you two?? Actualy kayong tatlo!?" Masayang tugon ni Trisha.

Ito na, mukhang aabutan kami ng madaling araw sa kaka kweto nitong si Trisha. Hindi yata nauubusan ito ng kwento.

Panaka-naka kong sinisipat ang loob ng bahay. Ngunit hindi ko makita si Lena. Ilang saglit pa ay dumating ang dalawa kong tauhan na may bitbit na mga nakakalasing na inumin.

Habang masayang nag uusap si Raffa at Trisha, ito namang si kyron ay sunod sunod na nilalagok ang alak.

Leighyana's POV

'Maid? Kapal ng mukha niya, para sabihin sa harap ng Babae niya! Para ano? Para pahiyain niya ako?'

Kung makapagsabi siya na makati, malandi ako, eh anong tawag sa kanya? Sa harap ko pa nag yayakapan. Pabagsak kong itinabi ang mga kawali at kaldero, kaya nagmamadaling pumasok ng kusina si Manang.

"Lena?" Natarantang tawag nito.

"Ho?"

"Dahan-dahan naman, baka mayupi ang mga kaserola."

"Pasensya na po. N-nadulas lang sa kamay ko."

"O, sya. Tapos naba silang kumain?"

"Opo.. "

"O sige, ako na ang magliligpit-"

"Ako na ho. Magpahinga nalang muna kayo."

"Ganun ba, o sige, papakainin ko lang muna si Sabina. "

Kumuha na ito ng pagkain para dalhan si Sabina. Pagkatapos naiwan ako dito sa kusina. Isa-isa ko ng niligpit ang pinagkainan nila.. mabilis ko lang itong nagawa. At sadya kong binilisan para hindi na nila ako makita dito sa kusina. Ilang saglit pa ay natapos ko na din hugasan lahat ng pingan. Malinis na din ang lahat. Ramdam ko na ang pagod, kaya bigla akong nakaramdam ng antok.

Napagpasyahan ko ng bumalik sa kwarto para mag pahinga na.. ngunit bago pa ako makapasok sa loob nito, ay may napansin ako..

Mga munting ungol.. gusto kong makasiguro kung sa kwarto ko ba talaga nangagaling ang mga naturang ingay.

Hindi naka lock ang pinto kaya mabilis ko itong nabuksan. Dahan dahan kong tinulak upang hindi makagawa ng ingay. Halos malaglag ang panga ko sa nakita. Kahit madilim ang loob ay alam kong may dalawang tao na may ginagawang kababalaghan dito. Kita ko ang Babae na nakapatong sa Lalaki at nagtaas baba ito tila nangangabayo.

Para akong binuhusan ng malamig na tubig, At winawarak ang dib-dib ko. "Aah! Aah! Aaah!!" Ungol na mula kay Trisha.

"Yeahh! I love you Babe.."

Napatakip ako ng bibig nang marinig ko ang mga katagang 'yon.

Ito 'yong tawag niya sakin nung huli niya akong angkinin. Napatakip ako ng bibig at biglang nanubig ang mga mata. dahan-dahang kong sinara ang pinto. Dahil hindi ko na kayang makita sila para akong masusuka as ginagawa nila.

Bakit ganito ang pakiramdam ko? Para akong batang inagawan ng candy. Hindi dapat ako makaramdam ng panibugho dahil hindi ko naman siya mahal. Tsaka walang kami! Parausan niya lang ako kapag naabutan siya ng init ng katawan.