Chapter 74 - Jax Blaine Wilder

Third Person's POV

"Kim and Mia are already dead!" medyo pasigaw na sabi ni Veign kina Clent at Kei.

Tinakpan niya naman ang kanang braso niya nang umagas ang dugo rito. Natamaan kasi ng dagger ni Kei.

Parang gumuho ang mundo ni Clent nang marinig niya ang sinabi ni Veign. "W-what did you say?" halos pabulong na tanong ni Clent. Narinig naman talaga niya, 'di lang talaga siya makapaniwala.

It's not only about his teammates, it's about his girlfriend. He already accepted Kim even after knowing she's married. Kim explained everything and told him she don't want to join this fight. He approved her 'cause he knew it's dangerous! Kaya paanong namatay ito eh nagpaalam naman ito sa kanyang 'di siya sasali sa laban?

"Nothing will come to this if this fight continue! You can surrender to us and we won't harm you! You see, most of your men already backed out!"

Now that they knew that Elites were not their real enemy, they were ordered to persuade them to surrender but kill them if it's only necessary.

"Oo nga! Itigil na natin 'to!" sabi rin ni Kevin.

Kanina pa sila walang tigil sa pakikipaglaban. Gusto sanang tapusin ni Veign ang labang ito at patayin na lang ang dalawa para matapos na pero nagbago ang isip niya nang marinig niya ang usapan nina Lavandeir at Kim.

"I heard what your girlfriend asked to Lavandeir! She told Lavandeir the truth!"

Pareho silang apat na sugatan at hinihingal sa walang tigil nilang laban kanina. At kahit nag-uusap sila ngayon, minamasdan pa rin nina Veign ang sunod na kilos nina Kei. Kung 'di sila mag-iingat, baka sila pa ang dehado.

"May sasabihing importante ang kaibigan namin sa 'yo! Your girlfriend's last word for you! 'Yon ay kung pipiliin mong sumuko at mabuhay!" sabi ni Kevin at tinuro pa ang tenga niyang may suot na maliit na earpiece para maniwala talaga ang Elites na nagsasabi sila ng totoo. "Naririnig namin ang mga pinag-uusapan nila!" pagpatuloy niya.

"Don't listen to them! They're just trying to deceive us! They want us to lose!" sigaw ni Kei kay Clent nang napaluhod na ito sa sahig at napaluha.

"You are already fighting a losing battle!" gigil na sigaw ni Veign. Kung magtatagal pa sila rito, baka mahuli pa silang tulungan si Lavandeir.

"Can't you still figure it out? Alam ni'yong wala na kayong laban sa amin dahil maraming nag-back out na grupo sa inyo pero bakit 'di pa kayo sumuko? Is it because of your mafia's pride? Or because you were ordered to? No! Ms. Jackson's goal is to kill the people she hate the most! Lavandeir and her father! You naïve!"

'Di na mapigilang sumigaw ni Veign. Natataranta na siya! Gusto na niyang umalis dito at puntahan agad ang dalaga. Lalo na't narinig niya ang lahat ng sinabi ni Kim.

"We're running out of time! If you won't still surrender then we don't have a choice but to kill you!"

...

Pinatay ni Exseven ang earpiece niya at tinago sa bulsa ng pants kasi gusto niyang maging pribado ang pag-uusapan nila ni Jax. The moment he saw Jax, his anger towards him is unexplainable.

His girlfriend asked him to understand Jax and talked everything out, he will! He really will! But before that, he needs to let out all his anger towards the man in front of him.

Not just Jax didn't tell him about the real intension of Cath that made him this angry, it's also the horrible thing he did to Lavandeir! He still can't accept it!

"Jax!" malamig na banggit niya. Kung makakamatay sana ang titig, mapapatay na yata niya si Jax.

"I guess this is already the final battle between us!" seryoso ring saad ni Jax sa kanya habang tinapon sa sahig ang baril na hawak niya at sinipa palayo sa kanya.

Gan'on din ang ginawa ni Exseven.

Hindi naman nila napagkasunduang huwag gumamit ng baril sa laban nila, alam lang nilang mag-aaway sila ng patas na walang gamit na baril. Except the fact that they're testing who's stronger than whom, they can also express their anger towards each other when fighting hand to hand combat.

Nagkatitigan pa sila nang ilang segundo habang malayo sa isa't-isa, 'di ininda ang malakas at malamig na hangin na humaplos sa kanilang balat.

"Guess it is!" pagkasabi n'on ni Exseven, tumakabo sila patungo sa isa't-isa habang 'di pa rin inalis ang titig nila.

Mabilis na sinuntok ni Ex si Jax sa mukha nang napakalakas na parang gigil na gigil siya sa kanyang atake. Natamaan si Jax sa kaliwang pisngi at bago siya matumba, nasipa pa niya sa kaliwang binti si Ex.

Sabay silang natumba at agad din namang bumangon. Jax not minding the blood beside his lips and Ex doesn't seem to care the aching of his leg. Bawat atake ng mga ito ay may halong gigil at tiyak kapag natatamaan, napapaatras at natutumba talaga.

Pareho silang hindi nagsasalita. Na parang sinusulit nila ang oras sa pagbuhos ng gigil at galit. Na parang ito lang ang chance nilang makipag-away nang gan'to.

They knew that their only rival and who can truly fight them is each other. They have almost the same skills and strengths.

Sabay na naman silang natumba sa magkabilang side sa huli nilang atake. Sa loob ng sampung minuto, ngayon lang sila nahiwalay sa kanilang away kaya pareho silang kinakapos ng hininga at puro pasa ang natamo. They almost used up their strength.

"I still can't forgive you on what you did to Lavandeir! You've gone wrong as*hole!"

"Gone wrong? Yeah I know! Already years ago since I lost my girl!" tukoy nito kay Cath.

"I lost her too! We both lost her!"

"I warned you that time!" sabay turo kay Ex.

Ex is again pissed off by how Jax keep on repeating that he warned him in the past. 'He mentioned it again!'

"Still it's your fault! You should've stopped her! You shouldn't let her got closed to me! I know you are hurting! I know! But you should've stopped her when in the first place she's already yours! If you felt betrayed that we didn't tell you we are part of Dakumasuta, I was also fooled you didn't tell me everything about her!"

Ex lost his composed self and argued back to Jax.

"You know she'd get killed if I stop her! And I couldn't tell you who she was 'cause it's in the rule! She'd get in danger!"

"But look what happened? She's still got eliminated!"

"That's why the only thing I can do that time is to warn you and break you apart! She's falling too hard for you!"

Ex could see that Jax still can't move on from Cath by looking at his hateful eyes. He was also hurt by what happened to Cath but thanks to Lavandeir, he fully moved on.

Huminga nang malalim si Ex at kinaya niyang tumayo nang maayos kahit bumibigat ang katawan niya sa pagod.

"I was too oblivious to notice so I can't say sorry to you that I fall for her back then. My love for her was real! I couldn't move on from her until I met Lavandeir!" pasigaw na sabi ni Ex.

Pinilit ding mabuti ni Jax na tumayo nang maayos tsaka pinahid ang dugo na tumulo sa may kilay niya.

"Let go! Let Cath go Jax! Move on 'cause I already did!" pagpatuloy ni Ex.

Mapakla namang natawa si Jax. "You still can't understand me Exseven! You don't know what I really wanted right now..." Nilabas ni Jax ang dagger niya kaya naglabas na rin ng dagger si Ex. "This fight won't end if none of us is dead! Let's finish this already Exseven!"

Yes, Ex couldn't really understand him. He hardly gripped the handle of his dagger to get ready because any moment, Jax will attack him.

"We can still talk it out bastard! I won't really agree to it but Lavandeir asked me to talk with you and help your sh*t out! Move on! Let's stop this! This isn't really your fight! It's Ms. Jackson!"

Saglit na natigilan si Jax sa kanyang narinig pero ilang segundo lang ay bumuhakhak ito ng tawa na ikinataka ni Ex. "My real fight is to fight you! Hahaha! I don't even care about her!" Jax stated between his laughs.

Mas lalo siyang sinamaan ng tingin ni Ex.

"You really need to kill me Exseven! 'Cause if I kill you first, it will be a happy ending for me. Why?" taas-kilay pa nitong tanong. "... because when you're gone, I will do everything to persuade your girl and seduce her to fall for me. It's your payment..."

Ex now gritted his teeth because of the anger he felt when Jax laugh his sh*t out again. He knew Jax was just teasing him but he can't help it!

'What if his intensions are real?' sa isip ni Ex.

"Lavandeir is really a lovely girl. I admit that!" pagpatuloy ni Jax at kunwari nag-iisip pa kung ano pang nakikita niya sa dalaga. "... she easily understands someone's feelings. She's cute when she's mad. She's very caring about you and the people she really cared about... and she has soft and kissable lips!"

Jax looked at Ex with a teasing smile plastered on his face. He examined Ex's reaction then laugh hard knowing how Ex got pissed off.

"F*cking bastard!" sigaw ni Ex at agad sinugod si Jax.

Nawala naman ang ngisi ni Jax at muling sumeryoso ang kanyang expression.

Sinangga niya ang dagger ni Ex tsaka iwinasiwas niya rin ang dagger niya kay Ex. He didn't really have sexual feelings towards Lavandeir. He just said it to annoy Exseven, so that Exseven will fight him seriously. He knew that if it's not Lavandeir's favor, Ex would have the real intension of killing him.

Puro ilag at atake ang ginawa ng dalawa. Muli silang naglaban ng seryoso. This time, hindi na nagpipigil si Ex at gusto na niyang mamatay agad si Jax.

Ex couldn't believe that Jax is really infatuated towards his girlfriend. He's afraid and angry. He couldn't control his emotions.

He already talked with him just like Lavandeir asked him to, but still won't work out.

Natamaan si Ex sa may tiyan ng dagger kaya napaatras siya at napahawak doon kung saan umagos ang dugo niyang walang tigil. Ex gritted his teeth as he attacked Jax back.

Nagpatuloy ang laban at puro sila duguan dahil sa mga natamo nilang hiwa ng dagger at malalakas na atake. Parang walang katapusan ang laban ng dalawa. Matutumba at babangon. Aatake at iilag. Kahit pareho na silang nanghihina ay hindi pa rin sila tumigil sa pag-aaway.

Umabot ng 20 minutes ang kanilang paglalaban hanggang sa kumalahating-oras. Bumabagal na kasi ang mga kilos nila. Kapag pareho silang natutumba, gumagapang sila para makabangon. Para silang mga lasing na patuloy na nag-aaway dahil sa naging sobrang bagal ng bawat tira nila. Hindi na rin masyadong klaro ang mukha ng dalawa dahil puno na ito ng pasa at sugat. May mga dugo pa.

"Ahhh!" sabay nilang sigaw habang patakbong lumapit sa isa't-isa. Pareho nilang hinanda ang dagger nila at handa ng saksakin ang isa't-isa.

Parang nag-slowmo ang lahat nang sabay silang sumaksak.

Napanganga ang binata nang bumaon nang malalim sa kanyang puso ang dagger. Ilang sandali ay lumabas naman ang dugo sa bibig nito nang masaksak siya sa dibdib.

"W-what did you do?" gulat at nanghihinang tanong ni Exseven dahil sa nangyari.

Nakangisi lang si Jax sa kanya. Nilipat naman ni Ex ang kanyang tingin sa kamay nitong may hawak na dagger na dumikit sa dibdib niya. Pareho silang napaluhod at napahigpit ang hawak sa kaliwang braso gamit ang isa pang kamay.

"This i-is m-my f*cking p-payment!" saad ni Jax na nakangisi pa rin. Ilang sandali dumura na naman ito ng dugo tsaka tumawa.

Bumaon ang dagger ni Ex sa puso ni Jax nang malalim habang ang handle ng dagger ni Jax ay nakadikit sa dibdib ni Ex.

Nang sabay nilang sasaksakin ang isa't-isa, bago masaksak ni Jax si Ex ay binaliktad niya ito kaya ang handle ng dagger ang mismong dumikit sa dibdib ni Exseven.

Nabitawan ni Jax ang kanyang dagger at kitang-kita kung paano nasugatan ang kamay niya nang malalim dahil sa mahigpit na paghawak niya sa matalim na dagger. Muli siyang sumuka ng dugo.

"You really can't u-understand how I feel and what I want! This is w-what I really wan-ted to happen Exseven!"

Napahilata sa sahig si Jax kaya 'di alam ni Ex ang gagawin. Okay lang sana kung hindi ito ginawa ni Jax pero dahil sa pinagsasabi nito, naguguluhan siya.

'Parang may kakaiba kay Jax.'

Bigla niyang naalala ang sinabi ni Lavandeir kaya tiningnan niya sa mata si Jax. Hindi niya tinanggal ang dagger na bumaon kay Jax kasi baka lalo itong matuluyan.

"Why?" naguguluhang tanong ni Ex.

"It's b-better for me to die!"

Gulong-gulo si Ex at 'di siya satisfied sa sagot ni Jax. Sa inis niya ay sinuntok niyang muli ang mukha nitong 'di na halos makilala.

Jax doesn't have a reason to live anymore. What's worth living when all he felt is hurting? He just thought that he needs to pay for all the sins he did especially to Exseven that was once his best friend. He already accepted that it's his entire fault. About why Cath died, why Reid died, about his members are dying, and why Exseven hated him so much.

He wanted to end everything by just dying. Instead of committing suicide, he wanted Exseven to kill him. He still needs to pay for all the things he has done to him... and this is the best payment he can think of.

When Reid died, he woke up to reality. That day after their fight in the court, he found a letter from his pocket. The letter doesn't have a sender's name but he knew it was from Reid.

'Let's move on from the past and pay for our sins!'

That's the single line that was written in the folded paper.

"Stop t-the d-drama!" Kahit nahihirapang magsalita, pinilit pa rin ni Jax na kausapin si Ex. May kailangan pa siyang sabihin dito. "... don't mind me! Ms. J-jackson is after y-your girlfriend! She's c-currently following her! She's in d-danger!"

Nanlaki ang mata ni Ex at napuno ng takot ang kanyang puso sa narinig niya. Tinulak siya paalis ni Jax kaya tumayo na siya. Bago siya umalis, may sinabi pa si Jax sa kanya.

"I still won't say so-rry f-for k-kising her..." kahit nahihirapan, nagawa pa niyang ngumisi kay Ex. Kumunot ang noo ni Ex at tutuluyan na sana si Jax nang may inabot si Jax sa kanya. Isang spray bottle. "I did not give this to Ms. Jackson."

Tinanggap iyon ni Ex. "Don't die yet! We're still not finish!" sabi niya tsaka nagmamadaling umalis sa rooftop.

Kahit nanghihina siya dahil sa dami ng hiwa at pasa na natamo niya, kinaya niya pa rin para lang mapuntahan ang dalaga.

Muli niyang sinuot ang earpiece tsaka in-on ito.

"Lavandeir! Lavandeir!"

Mas lalo siyang kinabahan nang hindi niya marinig ang dalaga mula sa earpiece.

"Thanks God you turned that on! She's currently disconnected right now!" update ni Ethird.

Horror eats him. All he could think is his girlfriend.

...

Nakahilata si Jax sa sahig ng rooftop at nanghihinang tumitig sa maitim na kalangitan, walang ulap at puno ng bituin. Napakaganda ng panahon.

Pinikit niya ang kanyang mga mata at dinamdam ang malamig na hangin ng gabi.

'I guess... this is it for me...'

...

Napagulong sa sahig si Natasha nang sipain siya sa tiyan ni Elayah. Napahawak siya rito dahil sa sakit na nararamdaman.

'Why this b*tch suddenly become strong?' sa isip ni Natasha.

Akala niya na madali lang niyang mapatumba si Elayah kasi alam niyang mas magaling pa siya rito. For how many times they did a fight, this is the first time that she can say Elayah's different today.

"I f*cking trained hard so that I could finish you off! You're the reason why Reid died!" gigil na sabi ni Elayah sa kanya.

Nasaktan naman si Natasha sa kanyang narinig. Hindi niya maipagkakaila iyon kasi siya dapat ang matamaan ng bala kung hindi lang nagsakripisyo si Reid.

Tinutok ni Elayah ang baril kay Natasha tsaka pinaputukan ito. Buti at gumulong pagilid ang dalaga kaya nakailag siya. Agad naman niyang binato ng dagger si Elayah pabalik.

Hindi rin ito tumama kay Elayah kasi nakailag ito. Mabilis na bumangon si Natasha habang distracted pa ang kanyang kalaban.

"It's your member who killed him! You f*cking forgot?" taas-kilay niyang tanong kay Elayah. Nasasaktan man siya sa loob-loob pero hindi siya pwedeng magta-tangahan dito.

Kanina pa siya ilag ng ilag sa kalaban niya at nahihirapan siyang kumuha ng pagkakataong bumawi rito. Kaya ngayon, gigil na gigil siya para makagante kay Elayah.

'This b*tch seems like enjoying this fight! Well, I won't let her!' sa isip niya.

Kinuha niya ang extra dagger na dala niya tsaka binato sa kamay ni Elayah na may hawak na baril. Buti at tumama ito kaya nabitawan nito ang baril. Kinuha niya ang pagkakataong lapitan ang kalaban at tadyakan ito sa tiyan nang malakas. Natumba naman si Elayah sa may mga upuan.

"Argh!" sigaw nito nang tumama ang likod nito sa isang upuan.

Dahil sa lakas ng impact, nasira ang upuang binagsakan ni Elayah. Binuhat naman ni Natasha ang isa pang upuan tsaka 'di na nagdalawang-isip na ihampas ito sa kaaway niya.

"Argh! F*ck you!" muling sigaw ni Elayah sa tindi ng sakit na natamo niya.

Muli namang pinulot ni Natasha ang isang dagger habang 'di pa nakakabangon ang kalaban.

"It's payback time b*tch!" gigil na banggit niya at sinipa pa sa tagiliran si Elayah nang napakalakas.

Napaharap si Elayah sa sahig habang tinitimpi ang sakit. Agad naman siyang sinakyan ni Natasha sa likuran at sinabunotan ang kanyang buhok nang napakahigpit.

Lagpas 20 minutes na silang nag-aaway simula nang umalis si Lavandeir kaya pareho silang kinakapos ng hininga. Pareho silang sugatan at duguan dahil sa mga natamo nila sa kanilang pag-aaway. Kanina pa nagtitimpi si Natasha rito at ito na ang pagkakataong tapusin ito.

"Wow! You really trained hard? Then why the heck you're dying motherf*cker?" Hinigpitan niya ang pagsabunot sa buhok ni Elayah tska pwenesto ang dagger niya sa leeg ng kalaban.

"Kim and Mia are dead... and you're next you bullsh*t!"

'Di na nagdalawang-isip si Natasha at ginitilan na niya ang leeg ni Elayah. Umagos ang maraming dugo rito kaya nandidiring tumayo ang dalaga. "Even your blood disgusts me!"

She needs to hurry and help Vanvan! Narinig niya kasing kaharap na ng kaibigan niya si Ms. Jackson at kanina pa disconnected ang earpiece nito. Kinakabahan siya ng husto.

...

Lavandeir's POV

"I-ikaw si Ms. Jackson?"

Nanginginig ako sa 'di malamang dahilan. Dahil sa hindi ko inasahang siya pala ang kalaban namin?

"Is that a compliment Ms. Trinidad?" nakataas ang kilay niya habang papalapit sa 'kin.

"Ms. L-lovely!"

"That's not my real name," kibit-balikat niyang sabi tsaka dahan-dahang lumapit sa 'kin. Naglabas siya ng baril at agad binaril ang aking kamay na may hawak na baril. Hindi tinamaan ang kamay ko pero nabitawan ko ang armas. Ngumiti naman siya sa 'kin pagkatapos.

'Di ako makagalaw sa pwesto ko. Tiningnan ko ang heels niya. The way ng paglalakad niya at ang tunog ng heels ay parehong-pareho n'ong paglalakad ni Ms. Jackson sa underground.

"Bakit? Bakit mo ginagawa ang lahat ng ito?"

Tumibok ng malakas ang aking puso sa sobrang kaba ko. Parang 'di sumunod ang katawan ko sa gusto kong gawin. Nanatili lang akong nakatitig sa kanya at hindi makaalis sa pwesto. Ano bang nangyayari sa 'kin?

Mabilis niyang kinuha ang earpiece sa tenga ko tsaka kinuyom ito ng napakahigpit. Sobrang liit no'ng earpiece pero napansin pa niya. Sobrang bilis din ng kilos niya. Sa ginawa palang niyang iyon, parang nawalan ako ng kaluluwa sa sobrang takot. Nanayo ang aking balahibo sa kilabot.

Ngayon lang ulit ako nakaramdam ng gan'tong takot. Na parang any moment ay mamatay na ako.

Tinapon niya sa sahig ang durog na earpiece.

"I was really after you in the beginning. The moment Ambria hid you from us; I'm always searching for you. Your father and your grandfather hid you successfully that I had a hard time finding you. I found you suspicious the moment you enroll in this school. It's not about your surname; it's about your sponsor. Then I planned everything out and made it. There... you and I are here!"

Si lolo pala ang nasa likod ng pag-sponsor ko. Ginamitan lang nila ng ibang pangalan.

Kahit nasa harapan ko siya, 'di pa rin ako makapaniwalang siya si Ms. Jackson. Naalala ko ang mga panahong isa pa siyang normal na teacher sa paningin ko. Ayoko pa ngang pumasok sa subject niya kasi nabo-bored ako sa P. E. Tas 'yong time na nasa school trip kami, 'yong mga men in black at 'yong makahulugan niyang tingin sa 'kin. Parang tumutugma ang lahat.

"Napakasama mo! Bakit mo pa dinamay si Casey? Ako naman ang kailangan mo! Ba't mo pa siya pinapatay?"

Tumawa siya nang mapakla. 'Yong tawang napakalamig na walang buhay. Umayos siya nang tayo at nilapitan ang baril ko na natapon sa 'king likuran. Nilingon ko siya and I saw how fast she disassemble the gun.

"She's important to you that's why... And when she died, it will trigger you and you will avenge her. When you did so, I was able to trace Dakumasuta's secret group and where were you headed to." Muli siyang tumingin sa 'kin at ngumisi. "... because of your actions, I was able to locate your main headquarter. Ohio!"

Tumawa siya nang malakas at pumalakpak pa na parang proud sa ginawa niya. Nakonsensya naman ako. Dahil sa 'kin nalaman nila ang tungkol sa spray, sa Aeon at pati na sa headquarter.

"But your brilliant father figured out my moves so he stopped me, together with his bestfriend named Esh! Those rats!" mahigpit niyang kinuyom ang kamao niya. "So here I am coming all out to kill his beloved daughter!"

Sinamaan niya ako nang tingin ng ilang segundo tsaka muling tumalikod at bumalik sa pagmumuni-muni. Nasa likod pa ang dalawang kamay niya at parang isang principal na pinapagalitan ang isang estudyante.

Palihim akong huminga nang malalim. Hindi ako dapat matakot sa kanya. Nag-ensayo ako nang mabuti at pinaghandaan ang araw na magkaharap kami.

"Your father is the reason why our family became like this. He betrayed the mafia because of your mom. My daughter that seems to be your age by now if she's still alive—was killed by your father. So I don't need to explain why I'm targeting you."

Ang boses niya ay walang halong panggigigil at kalmado pa rin ito. Pero napakalamig nito na parang wala ng emosyon. Mas malamig pa yata kay Ex. Para lang siyang nagk-kwento sa nakaraan niya.

Habang nakatalikod pa siya, dahan-dahan kong nilabas ang dalawa pang dagger tsaka mahigpit na hinawakan ito ng magkabila kong kamay.

"It's useless to fight me using that stuff," sabi niya tsaka nakangising nilingon ako.

Nanlaki ang aking mata. Hindi naman siya nakatingin sa 'kin kanina pero nalaman pa niya ang paglabas ko ng dagger. Kunot-noo ko siyang tinitigan. Halo-halong emosyon ang aking naramdaman ngayon. Galit, takot at gulat. Galit pa rin kasi ako sa lahat ng ginawa niya sa 'kin lalong-lalo na kay Casey. Dahil din sa kanya kaya ginago ako ni Kim. Sinaktan niya ako emotionally and physically.

Huminga ako nang malalim. Kung hindi ko siya kakalabanin dahil sa takot, matatalo at matatalo pa rin ako.

Sinugod ko siya kahit alam kong may hawak siyang baril. Alam kong binabasa niya ang galaw ko kaya babasahin ko rin siya, kahit impossibleng mabasa ang galaw niya.

Tinutok niya ang baril sa 'kin kaya mabilis akong gumulong para iwasan iyon. Binato ko siya nang malakas gamit ang dagger ko tsaka muling umiwas sa mga bala niya.

Napaka-composed pa rin niya at 'di man lang siya umalis sa tinatayuan niya, nailagan din niya ang dagger ko.

"You don't need to fight me dear. I told you it's useless."

Hindi ko siya pinansin. Hindi ko rin inalis ang aking tingin sa kanya at muli kong iniwasan ang bawat bala na pinaputok niya sa 'kin. Buti at hindi pa ako natataman. Kaso hindi ko naman magawang atakihin siya kung 'di ako lalapit sa kanya.

"You're really like your mother. So brave..." Tiningnan niya ang relo niya tsaka may kinuha na isang earpiece sa bulsa ng pants niya at sinuot iyon. Ilang sandali lang ay tumingin siya sa 'kin. "I think your father is here! I won't waste my time fighting this child's fight."

Ibang-iba talaga siya sa Ms. Lovely na kilala ko. Kung iisipin kong mabuti, hindi ko naman talaga alam ang tungkol kay Ms. Lovely. Napaka-mysteryoso niya. Pero ngayon ko lang napagtanto na magkatulad pala sila ng mata ni papa.

"I need to kill you first then your father. Let's see what's his reaction seeing his daughter in a bloodbath."

Tinututok niya ang baril niya sa 'kin at agad akong pinutokan. "Ahh!" sigaw ko nang matamaan ang aking kamay na may hawak na dagger. Nabitawan ko ang dagger at umagos ang maraming dugo sa kamay ko.

'Ang sakit!'

'Di ko namalayang nakalapit na pala siya sa 'kin. Naramdaman ko na lang ang matinding sakit sa may tiyan ko at napaatras ako nang nasipa niya ako nang malakas. Namimilipit ako sa sakit. Hindi pa nga ako naka-recover nang muli niya akong pinagsisipa at pinagtatadyakan. Parang nahihilo ako nang 'di ko alam.

"Now that you behave, it's time to kill you dear."

'No! 'Di pwede!'

Muli siyang tumingin sa relo niya tsaka tinutok niya ang baril sa 'kin. Ginawa ko ang lahat para makabangon bago niya makalbit ang gatilyo.

Pagkatayong-pagkatayo ko, 'yon naman ang pagbaril niya. Akala ko matatamaan na ako nang may isang katawan ang biglang humarang sa 'kin.

Napayakap siya sa 'kin nang matamaan ng bala ang likod niya ng dalawang beses. Sabay kaming natumba sa sahig. Dumura siya ng dugo kaya napaiyak na ako at nanginginig siyang tiningnan.

"N-Natsy!"

...

Pagkatapos nito ay last chapter, epilogue, at special chapter.